Tibetan
་འཁྲུལ་དང༌། མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོ་དང༌། །རང་གིས་རྟོགས་དང་བྱེད་པ་དང༌། དེ་ཡི་ལས་བྱའི་འབྲས་བུ་ལ། འཇུག་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྟེན་ཅན་གྱི། །རྣམ་རྟོག་དེ་ནི་རྣམ་དགུར་འདོད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དབེན་པས་དབེན་པ་མ་རྟོགས་པའི་ ངོ་བོ་ཉིད་དང༌། ས་མི་གཡོ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་འཇུག་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་སུ་ངེས་པ་དག་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་རྟོགས་པས་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པའི་ལམ་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པ་དང༌། སྣང་བརྙན་ཙམ་དུ་ཟད་པས་ཤེས་པའི་དམིགས་པ་མ་འཁྲུལ་བ་དང༌། ཡོན་ཏན་དང་སྐྱོན་མཐོང་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་བླང་བར་བྱ་བ་དང༌། དོར་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་གཉེན་པོ་དང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་དྲི་མ་ཐམས་ཅད་དུ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་རང་གིས་རྟོགས་པ་དང༌། དམན་ཞིང་ཀྱ་ནོམ་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ས་ཐག་སྲིང་བར་བྱེད་པ་དང༌། བསམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་དང་མཐུན་པར་སྤྲུལ་པས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་གྱི་ལས་དང༌། ཡང་དག་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་དགོད་པར་བྱ་བའི་འབྲས་བུ་ལ་སྐྱོན་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་འཇུག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་འཇུག་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྟེན་ཅན་རྣམ་པ་དགུ་པོ་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་སྦྱོར་བའི་གནས་སྐབས་ཀྱིས་སྤངས་བར་བྱ་བར་བཞེད་པ་ཡིན་ནོ། །གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པ་ལྡོག་པའི་རྟེན་ཅན་ཇི་ལྟར་རྣམ་པ་དགུ་ཡིན་ཞེ་ན། སྲིད་དང་ཞི་བར་ལྟུང་བའི་ཕྱིར། །རྟོགས་པ་དམན་པ་ཉིད་དང་ནི། །ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པ་དང༌། ལམ་གྱི་རྣམ་པ་མཚན་དང༌། གཞན་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་འགྲོ་བ་དང༌། །ཆེད་དུ་བྱ་བ་ལོག་པ་དང༌། །ཉི་ཚེ་བ་དང་སྣ་ཚོགས་ཉིད། །གནས་དང་འུག་ལ་རྨོངས་པ་དང༌། །རྗེས་ལ་འགྲོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། །རྣམ་རྟོག་དགུ་ཡི་བདག་ཉིད་འདི། །ལྡོག་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྟེན་ཅན་ཏེ། །ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་ཡིད་ལས་འབྱུང༌། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་ཏུ་ལྟུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་པ་དམན་པ་ཉིད་དང༌། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཐབས་ལ་མཁས་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པ་དང༌། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་མཐའ་དག་གི་གཉེན་པོ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྒྲུབ་པའི་ལམ་མ་ཚང་བ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སོགས་པའི་གདམས་ངག་ལ་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་ གྱི་རྐྱེན་གྱིས་འགྲོ་བ་ཉིད་དང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་ཉིད་ཀྱི་སེམས་ཆེན་པོ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལ་མི་འཇུག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ལོག་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ཉི་ཚེ་བའི་ལམ་གྱི་བྱེད་པ་དང༌། དམིགས་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཀྱིས་འབྲས་བུ་དང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྟོགས་པ་ཐ་དད་པ་ཉིད་དང༌། མ་རིག་པའི་བག་ལ་ཉལ་བ་ཐམས་ཅད་མ་སྤངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་གནས་པ་དང་འགྲོ་བ་མི་ཤེས་པ་དང༌། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཐམས་ཅད་སྡུད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཇུག་ཏུ་འགྲོ་བ་ལ་ཉེས་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཟུང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་ལྡོག་པར་བྱའོ་ཞེས་གཟུང་བར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པ་ལྡོག་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྟེན་ཅན་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་བླང་བར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་འབྱུང་བ་རྣམ་པ་དགུ་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་སེམས་དང༌། །སེམས་ལས་བྱུང་བ་འཇུག་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱིས་སྤངས་བར་བྱ་བར་བཞེད་པ་ཡིན་ནོ། །སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་སྐྱེས་སུ་རྫས་སུ་ཡོད་པའི་རྟན་ཅན་ཇི་ལྟར་རྣམ་པ་དགུ་ཡིན་ཞེ་ན། འཛིན་པ་དང་ནི་འདོར་བ་དང༌། ཡིད་ལ་བྱེད་དང་ཁམས་རྣམས་ནི། །གསུམ་པོ་དག་དང་ཉེར་འབྲེལ་དང༌། །གནས་དང་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་དངོས་པོ་བཏགས་པ་དང༌། ཆགས་པ་དང་ནི་གཉེན་པོ་དང༌། །ཇི་ལྟར་འདོད་བཞིན་འགྲོ་ཉམས་ལ། །འཛིན་པ་དང་པོར་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་འཛིན་པ་དང་གཏོང་བ་དང༌། ཡང་དག་པ་ཉིད་དུ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། །ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཁམས་གསུམ་ཅར་དང་ཉེ་བར་འབྲེལ་པ་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མི་གནས་པས་གནས་པ་དང༌། དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་མ་ཞེན་པས་ཐམས་ཅད་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང༌། རྫས་སུ་ཡོད་པ་མེད་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་བཏགས་པ་དང༌། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཤེས་པའི་མ་ཆགས་པས་མངོན་པར་མ་ཞེན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ཆགས་ པ་དང༌། མཉམ་པ་ཉིད་སྒོམ་པའི་གཉེན་པོ་ཉིད་ཀྱིས་གཉེན་པོ་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡང་དག་པར་མ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས། །ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་འགྲོ་བ་ཐོགས་པ་ལ་དོན་དམ་པའི་དངོས་པོར་མངོན་པར་ཞེན་པས་འཛིན་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་རྣམ་པ་དགུ་མཐོང་པའི་ལམ་གྱི་སྦྱོར་བའི་གནས་སྐབས་ཀྱིས་སྤངས་བར་བྱ་བར་བཞེད་པ་ཡིན་ནོ། །འཛིན་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པ་སྐྱེས་བུ་བཏགས་པར་ཡོད་པའི་རྟེན་ཅན་ཇི་ལྟར་རྣམ་པ་དགུ་ཡིན་ཞེ་ན། ཆེད་བཞིན་ངེས་པར་མི་འབྱུང་བ་དང༌།
Chinese
错谬与，不和合与仇敌与，自己所证与所作与，彼之业果之于，趣入之方所依者之，分别念彼乃名九种。如是说者，由寂静故于寂静未证之，自性体性与，地不动摇等之于趣入故，于诸佛之种性决定者等，如幻化般证悟故，见等道亦真实成办与，唯是影像故，知之对境无错谬与，功德与过失见为先导，应取与，应舍弃性故，仇敌与不和合之方与，一切垢染悉皆远离性故，自己所证与，下劣且狭隘非广大性故，声闻等之地界延长为作与，如其所思相符之化现故，有情之义之业与，真实方便善巧之力故，一切众生于寂灭安置为作之果于，无过失性故，应取性即趣入应作是也，如是所取之分别念第一趣入之方所依九种者，见道之加行之位舍弃应作是也。所取之分别念第二还灭所依如何九种耶？生死寂灭堕故，证悟下劣性与，全无摄持与，道之体性相与，由他缘故行与，为作之事颠倒与，少分与种种性，处所与愚昧迷茫与，随逐之后如是之于，分别念九之自体此，还灭之方所依者，声闻等意所生。如是说者，轮回与寂灭任何一者堕落性故，证悟下劣性与，善知识方便善巧远离性故，全无摄持与，所知之障一切之对治非是性故，成办之道不圆满与，如来等之教诫依恃具有性故，他之缘故行性与一切有情之最胜性之大心性于所。
English
Error and, disharmony and enemy and, what one has realized and done and, the result of that action, in terms of the direction of entry, the conceptualization that depends on it is called nine types. As it is said, because of solitude, the nature of not realizing solitude, and because of entering into the immovability of the earth, etc., those who are certain of the lineage of the Buddhas, etc., realize it as if it were an illusion, so the path of seeing, etc., is also truly accomplished, and because it is only an image, the object of knowledge is without error, and seeing merits and faults as a guide, because of what should be taken and what should be abandoned, the enemy and the side of disharmony, and because all defilements are completely separated, what one has realized, and because it is inferior and narrow and not vast, the realm of the Hearers, etc., is extended, and because the emanation conforms to what is thought, the work of the meaning of sentient beings, and because of the power of skillful means of true methods, the fruit of placing all beings in Nirvana is without fault, so it should be entered into as something to be taken. Thus, the first of the conceptualizations to be taken, the nine types that depend on the direction of entry, are to be abandoned in the stage of the application of the path of seeing. How are the nine types of the second conceptualization to be taken, which depends on reversion? Because of falling into existence and peace, inferiority of realization and, complete lack of support and, the nature of the path and, going by other causes and, perverted purpose and, partial and various natures, ignorance and bewilderment of place and, following after, in this way, the self of the nine conceptualizations, this depends on the direction of reversion, arising from the mind of the Hearers, etc. As it is said, because of falling into either cyclic existence or Nirvana, inferiority of realization and, because of being separated from a virtuous friend who is skillful in means, complete lack of support and, because it is not the antidote to all obscurations of knowledge, the path of accomplishment is incomplete and, because it depends on the instructions of the Tathagatas, etc., the nature of going by other causes and, the great mind of the supreme nature of all sentient beings.
Chinese
不容许进入歧途，这本身就是为了避免错误的行动；对治烦恼障，这本身就是权宜之道的行持；由于有对境，这本身就是证悟初果等不同的果位；由于没有断除所有的无明习气，这本身就是不了解安住和行进；由于能够总摄一切大乘，这本身就是一切种智，在一切寂灭的最后阶段行进，由于具有过患，这本身就是应当舍弃而非执取的对境，因此，第二种执取分别念，是声闻和独觉的相续中应当接受的，是属于退转一方的所依，这九种行相，菩萨们认为在见道的心的阶段以及随心所生的（心所）进入的阶段应当断除。凡夫的第一个执取分别念，是具有实有自性的所依，那么这九种行相是什么呢？即：执取和舍弃，作意和诸界，这三者以及紧密相连，安住和执著，法的实物施设，贪著和对治，以及随心所欲的行住坐卧。应当首先了解执取。如是宣说，在世俗中如幻般地执取和舍弃，在胜义中不作意而作意，与法性的三个界限都紧密相连，不住于空性而安住，不执著于事物而执著于一切，由于没有实有自性，所以一切法都是施设，由于了知真如而不贪著，所以不执著，以不执著为先导的贪著，以及修习平等性的对治，由于没有如实了知般若波罗蜜多，所以随心所欲地行进，对所证的真实事物执著，因此，第一个执取分别念的九种行相，被认为是见道加行位应当断除的。第二个执取分别念，是具有假立补特伽罗的所依，那么这九种行相是什么呢？即：不是为了特定目的而必然产生，
English
Not allowing entry into wrong paths, this itself is to avoid wrong actions; counteracting the obscurations of afflictions, this itself is the practice of expedient means; because there are objects, this itself is the realization of different fruits such as the first fruit; because all the latent tendencies of ignorance have not been abandoned, this itself is not understanding abiding and going; because it can gather all the Great Vehicle, this itself is omniscience, proceeding to the final stage of all cessation, because it has faults, this itself is the object that should be abandoned and not grasped, therefore, the second grasping conceptualization, is what should be accepted in the continuum of Hearers and Solitary Realizers, is the support of the side of regression, these nine aspects, Bodhisattvas consider that in the stage of the mind of the path of seeing and the stage of entering of the mind-born (mental factors) should be abandoned. The first grasping conceptualization of ordinary beings, is the support that has inherently existing nature, then what are these nine aspects? Namely: grasping and abandoning, attention and the elements, these three and closely related, abiding and clinging, the real object of the Dharma is imputed, attachment and antidote, and going and staying as desired. Grasping should be understood first. Thus it is said, in the conventional, grasping and abandoning like illusion, in the ultimate, attending without attending, closely related to the three limits of the nature of Dharma, abiding without abiding in emptiness, clinging to everything without clinging to things, because there is no inherently existing nature, so all dharmas are imputed, because of knowing Suchness and not being attached, so not clinging, attachment led by non-attachment, and the antidote of cultivating equality, because the Perfection of Wisdom is not truly known, so going as desired, clinging to the real object of what is realized, therefore, the nine aspects of the first grasping conceptualization, are considered to be abandoned in the stage of the path of seeing. The second grasping conceptualization, is the support that has imputed person, then what are these nine aspects? Namely: not necessarily arising for a specific purpose,