Tibetan
ན་དུ་སྦྱོར་བ་དང་རྗེས་སུ་སྦྱོར་བའི་གཏམ་ལ་གནས་པ་སོ་སོར་བཀག་པ་དང༌། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་དག་སྤང་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་དབང་པོ་དང་རྟེན་གྲོང་ཁྱེར་ལ་སོགས་པའི་གཡུལ་འགྱེད་པ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་སྦྱོར་བ་དང་རྗེས་སུ་སྦྱོར་བའི་གནས་པ་རྗེས་སུ་བཀག་པ་ཞེས་བྱ་བ་བཞི་ནི་འགོག་པའི་རྣམ་པ་ཡིན་ནོ། །སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་རྟོགས་པས་སེར་སྣ་དང་འཆལ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པ་ལ་སྦྱོར་བ་དང་རྗེས་སུ་སྦྱོར་བའི་གནས་པ་སོ་སོར་བཀག་པ་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་རྟོགས་པའི་ཆོས་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མི་དམིགས་པ་དང༌། མངོན་པར་ཡིད་ཆེས་པ་ཐོབ་པས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རང་གིས་གསུམ་ལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ངེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་གནས་པ་དང༌། གཅིག་ཏུ་གཞོལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་དོན་དུ་སྲོག་གཏོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་བཞི་ནི་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་བཟོད་པ་དང་ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་གིས་བསྡུས་པ་འདི་རྣམས་ཡང་དག་པར་ཐོབ་པ་ན། དག་པ་འཇིག་རྟེན་པ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པར་མངོན་པར་མ་ཞེན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་རྗེས་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་བསྡུས་པས་རང་དང་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་འདུ་ཤེས་བཟློག་པ་ལ་སོགས་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་མཚན་ཉིད་དག་ཡིན་ནོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་ཐ་སྙད་ནི་སེམས་ཅན་གདུལ་བའི་དགོས་པའི་དབང་མ་གཏོགས་པར་ཐམས་ཅད་དུ་རྟོགས་པ་དང་མཐུན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་བཏགས་ནས་བཤད་དེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་རྣལ་འབྱོར་པའི་རྒྱུད་ལ་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པའི་སྐད་ཅིག་མ་རྣམས་ཇི་ལྟར་གཞན་ཡིད་ཆེས་ པར་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་དག་ཡིན། དེའི་འོག་ཏུ་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པ་ལས། ལུགས་ལས་ཁྱད་པར་མ་བཟུང་བར་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་བློ་མི་སྐྱེའོ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རེ་ཞིག་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་ཁྱད་པར། བསྒོམ་པའི་ལམ་ནི་ཟབ་པ་སྟེ། །ཟབ་མོ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས། །ཟབ་པ་དེ་ནི་སྒྲོ་འདོགས་དང༌། །སྐུར་པའི་མཐའ་ལས་གྲོལ་བ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་གཟུགས་མེད་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་གཟུགས་ལས་གཞན་པ་ཡང་མ་ཡིན་པས། གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལ་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་སྐུར་པའི་མཐའ་ལས་གྲོལ་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཟབ་མོ་སྟེ། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ལ། ཟབ་མོ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཟབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཁྱད་པར་བསྟན་ནས་ཁྱད་པར་གྱི་གཞི། ངེས་འབྱེད་ཡན་ལག་དང་མཐོང་བའི། །ལམ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཉིད་ལ། །ཡང་དང་ཡང་དུ་སེམས་པ་དང༌། །འཇལ་དང་ངེས་རྟོག་བསྒོམ་པའི་ལམ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཐོས་པ་དང་བསམས་པ་དང་བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་དག་གམ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྦྱོར་བ་དང་དངོས་དང་རྗེས་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས། གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཡན་ལག་ལ་སོགས་པ་གསུམ་ལ་ངེས་པར་མཐོང་བའི་དོན་ཡང་དང་ཡང་དུ་སེམས་པ་དང༌། འཇལ་བ་དང་ངེས་པར་རྟོག་པ་དག་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་རྒྱུན་ཆགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་རྣམ་པ་དུ་ཞིག་ཅེ་ན། དེ་ནི་རྒྱུན་ཆགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །ཆུང་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་རྣམས། །ཆུང་ངུའི་ཆུང་སོགས་དབྱེ་བ་ཡིས། །རྣམ་པས་རྣམ་པ་དགུར་བཞེད་དོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། མུན་པ་ཤིན་ཏུ་ཆེན་པོ་ནི་སྣང་བ་ཆུང་དུས་སེལ་ལ། ཆུང་ངུ་ནི་ཆེན་པོས་སེལ་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའི་དཔེས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཆེན་པོ་དང་འབྲིང་དང་ཆུང་ངུ་རྣམས་རེ་རེ་ཞིང༌། ཆེན་པོ་དང་འབྲིང་དང་ཆུང་ངུའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར། དེ་དག་གི་གཉེན་པོ་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱང་རེ་རེ་ཞིང་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ན་དོན་དམ་པར་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པའི་སྒོ་ནས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གཉེན་པོའི་དབྱེ་བ་ལས་གྲངས་བཞིན་དུ། འདོད་པའི་ཁམས་ལ་སོགས་པས་དགུ་དག་ཏུ་རྣམ་པ་དགུ་རྒྱུན་ཆགས་སུ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། བསྒོམ་པའི་ལམ་ཡིན་ནོ། །རྒྱལ་བའི་ཡུམ་དེ་དང་དེ་ལས་རྣམ་པ་རེ་རེའི་དབང་དུ་མཛད་དེ། བསོད་ནམས་གྲངས་མེད་པ་དང༌། གཞལ་དུ་མེད་པ་དང༌། ཚད་མེད་པ་སྐྱེ་བར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་བྱེ་བྲག་རྣམ་པ་མང་བ་མ་ཡིན་ནམ། ཇི་ལྟར་རྣམ་པ་དགུ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། གྲངས་མེད་ལ་སོགས་བསྟན་པ་རྣམས། །དམ་པའི་དོན་དུ་བཟོད་མ་ཡིན། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་ཐུགས་བརྩེ་བའི། །རྒྱུ་མཐུན་དེ་དག་ཐུབ་པ་བཞེད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། གྲངས་མེད་པ་དང༌། གཞལ་དུ་མེད་པ་དང༌། ཚད་མེད་པ་བསྟན་པ་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པའི་ངོ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་ནི། དོན་དམ་པར་ན་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དོན་གཅིག་ཏུ་རབ་ཏུ
Chinese
断除随顺和后随顺之语，各自遮止，以及应断除所取和能取，如前以根和所依城市等作战一样，随顺和后随顺之住处后遮止，这四者是断除之相。以了知布施等差别，遮止随顺和后随顺悭吝和邪淫之戒等之住处，以及了知一切法是三解脱门之自性，故对法之微尘也不缘，以及获得现前信，故以一切智性三之自性，自己如实决定三，以及以唯一专注，为一切相智性等之法义而舍命，这四者是道之相。如是，获得圆满包含忍和智之十六刹那，则清净世间者，具有不现前执著所取和能取之相，以随心所摄持，故为生起与自相符之果，遣除色等之想等，故菩萨安住于见道，是不退转之体性。瑜伽士之名言，除了调伏有情之需要外，一切都与证悟相符，为了知此而作了近取说。若非如此，瑜伽士相续中各自自证之刹那，如何成为令他信服之体性？其后，安住于修道之故，是不退转之体性，因为若不取法式之差别，则不会生起具差别之智，故且说修道之差别。修道是甚深，甚深空性等，甚深者是从增益和诽谤之边解脱。如是宣说，对空性等也无色，空性等也非异于色，故次第地从对空性等增益和诽谤之边解
English
The separate prevention of dwelling in words that accord with and subsequently accord with, and the abandonment of what is to be grasped and what grasps, just like the previous battle with the faculties and the dependent city, etc., the subsequent prevention of dwelling in accordance with and subsequently according with, these four are the aspects of cessation. By understanding the distinctions of generosity, etc., the separate prevention of dwelling in accordance with and subsequently according with miserliness and immoral ethics, etc., and because all dharmas are the nature of the three doors of liberation, not even a particle of dharma is perceived, and because of obtaining manifest faith, therefore, with the nature of the three of omniscient nature, one's own certainty of the three as they are, and by single-minded devotion, sacrificing life for the sake of the meaning of the dharma of all-knowingness, etc., these four are the aspects of the path. Thus, when these sixteen moments, which are included in forbearance and knowledge, are perfectly attained, then the pure worldling, having the aspect of not manifestly clinging to what is grasped and what grasps, being included by the subsequent mind, therefore, for the sake of generating results that are in accordance with oneself, reversing the perceptions of form, etc., therefore, because the Bodhisattva abides on the path of seeing, they are the characteristics of non-retrogression. The terminology of yogis is only in accordance with realization in all respects, except for the need to tame sentient beings, and it is explained by approximation in order to know this. If it were not so, how would the moments of self-awareness of each individual in the continuum of yogis be the characteristics that make others believe? After that, because of abiding on the path of meditation, it is the characteristic of non-retrogression, because if the distinction of the system is not taken, the wisdom of distinction will not arise, therefore, for the time being, the distinction of the path of meditation. The path of meditation is profound, profound emptiness, etc., the profound is liberation from the extremes of superimposition and denigration. Thus it is said, there is no form in emptiness, etc., and emptiness, etc., is not other than form, therefore, gradually from the extremes of superimposition and denigration on emptiness, etc.
Chinese
何为甚深之体性？即是空性等等。因具甚深之体性，故修道亦甚深。如是开示差别后，为差别之所依，即决择分与见道，以及修道本身，应再三作意，衡量与决定思择，此乃修道。如是说。由听闻、思惟、修习所生之智慧，或由三摩地之加行、正行、后行所生之智慧，次第对决择分等三者，再三作意，衡量与决定思择，此乃相续不断之修道。若问：此有几种？答：彼以相续不断之故，有小、中、大三种。复以小之小等差别，立为九种。如是说。因菩萨之烦恼即是分别之故，如云：极深之黑暗，于光明小时遣除之，小者以大者遣除之。如是以大、中、小之分别，一一遣除大、中、小之分别。如是，就胜义谛而言，以空性之体性，由分别之对治差别，如其数量，由欲界等，九种相续不断生起，故为修道。于胜者之母，就彼彼之差别而作，因说能生无量、无数、无边之福德，岂非差别甚多耶？若问：云何为九种？答：所说无量等，于胜义谛不容有，然于世俗谛，为大悲之同类，能仁如是宣说。如是说。以所说之无量、无数、无边，就言词之自性而言，于胜义谛中，修道与如前所说之体性，实为一义。
English
What is the nature of profound? It is emptiness and so on. Because it possesses the nature of profound, the path of meditation is also profound. Having thus shown the distinctions, the basis of the distinctions, namely, the stages of ascertainment, the path of seeing, and the path of meditation itself, should be repeatedly contemplated, measured, and decisively considered. This is the path of meditation. It is said thus. The wisdom arising from hearing, thinking, and meditating, or the wisdom arising from the application, the actual, and the subsequent of samadhi, in sequence, repeatedly contemplating, measuring, and decisively considering the meaning of definitely seeing the three, such as the stages of ascertainment, is the continuous path of meditation. If asked, how many kinds are there? Answer: Because it is continuous, there are three kinds: small, medium, and large. Furthermore, by the distinctions of small of small, etc., it is established as nine kinds. It is said thus. Because the afflictions of Bodhisattvas are discriminations, as it is said: Extremely deep darkness is dispelled when the light is small, and the small is dispelled by the large. Thus, with the distinctions of large, medium, and small, each dispels the distinctions of large, medium, and small. Thus, in terms of the ultimate truth, with the nature of emptiness, from the distinctions of the antidotes to discrimination, according to their number, from the desire realm, etc., nine kinds continuously arise, therefore it is the path of meditation. In the Mother of the Victorious Ones, it is done with the distinctions of each and every one, because it is said that immeasurable, countless, and boundless merits are born, are there not many distinctions? If asked, how are there nine kinds? Answer: The teachings of immeasurable, etc., are not permissible in the ultimate truth, but in the conventional truth, the Able One declares those that are of the same kind as great compassion. It is said thus. With the immeasurable, countless, and boundless that are taught, in terms of the nature of words, in the ultimate truth, the path of meditation and the nature as previously stated are truly of one meaning.