Tibetan
ས་སུ་ཤེས་པ་བསལ་བའི་སྒོ་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་དེ་དང་དེ་ལ་སྦྱོར་བ་རྣམ་པ་བཅུ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པས། ཤུགས་ཀྱིས་ན་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ཇི་སྐད་བཤད་པ་ལས་བཟློག་སྟེ་སྦྱོར་བ་ཡིན་ནོ། །མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྦྱོར་བ་བསྒོམ་དགོས་པས། སྦྱོར་བའི་འོག་ཏུ་མཉམ་པ་ཉིད། །གཟུགས་ལ་སོགས་ལ་རློམ་མེད་པ། །རྣམ་བཞི་དེ་ཡི་མཉམ་པ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང༌། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་དང༌། སྤྲོས་པ་དང་རྟོགས་པའི་རློམ་པ་རྣམས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མི་དམིགས་པ་ནི་སྦྱོར་བའི་མཉམ་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །སྦྱོར་བའི་མཉམ་པ་ཉིད་སོ་སོར་རྟོགས་ནས་མཐོང་བའི་ལམ་བསྒོམ་དགོས་པས་མཐོང་བའི་ལམ། སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་བདེན་པ་ལ། །ཆོས་ཤེས་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་དང༌། །བཟོད་ཤེས་སྐད་ཅིག་བདག་ཉིད་འདི། །ཀུན་ཤེས་ཚུལ་ལ་མཐོང་བའི་ལམ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། བདེན་པ་སོ་སོ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། ཆོས་ཤེས་པ་དང་རྗེས་ སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་གི་བདག་ཉིད་ནི། ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་སུ་མཐོང་བའི་ལམ་ཡིན་ནོ། །བདེན་པའི་རྣམ་པ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། གཟུགས་རྟག་མ་ཡིན་མི་རྟག་མིན། །མཐའ་ལས་འདས་དང་རྣམ་དག་དང། །མ་སྐྱེས་མ་འགགས་ལ་སོགས་དང༌། །མཁའ་འདྲ་ཆགས་པ་སྤངས་པ་དང༌། །ཡོངས་སུ་འཛིན་ལས་གྲོལ་བ་དང༌། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་བརྗོད་མེད་དང༌། །གང་ཕྱིར་འདི་དོན་བརྗོད་པ་ཡིས། །གཞན་ལ་སྦྱིན་དུ་མེད་པ་དང༌། །དམིགས་པ་མེད་པར་བྱེད་པ་དང༌། །ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་ནད་མི་འབྱུང༌། །ངན་སོང་ཆད་དང་འབྲས་བུ་ནི། །མངོན་དུ་བྱ་ལ་མི་རྟོག་ཉིད། །མཚན་མ་དག་དང་མ་འབྲེལ་དང༌། །དངོས་དང་མིང་དང་གཉིས་པོ་ལ། །ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ནི། །ཀུན་ཤེས་ཉིད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་ཉིད་དང་བྲལ་བས་ན་རྟག་པ་ཡང་མ་ཡིན་མི་རྟག་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་མ་ཡིན་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་རྟག་པ་དང་ཆད་པའི་མཐའ་དང་བྲལ་བ་དང་སྟོང་པ་དང་མི་སྟོང་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་དག་པ་དང༌། བདག་དང་བདག་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་མ་སྐྱེས་པ་དང༌། མ་འགགས་པ་དང༌། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི། སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པའི་རྣམ་པ་དག་
Chinese
通过消除地上的知识，菩萨们以随顺于此和彼的十种结合的方式进行展示，暗示着这与声闻等所说的相反的结合。因为必须通过平等性来修习结合，所以在结合之后是平等性。 “对色等没有傲慢，这四种是它的平等性。” 这样说，对色等显现执着，以及对蓝色等相状，以及对戏论和证悟的傲慢，在一切情况下都不执着，这就是结合的平等性。因为在分别领悟结合的平等性之后，必须修习见道，所以是见道。 “对痛苦等真谛，法智随后的智，忍智刹那的自性，在遍知的方式中是见道。” 这样说，对每个真谛都有法智的忍，法智和随后的智的忍以及随后的智，这样十六个刹那的自性，在一切遍知的情况下是见道。 什么是真谛的行相呢？ “色不是常也不是无常，超越边和清净，不生不灭等，如虚空般舍弃贪着，从完全执持中解脱，自性不可言说，因为用语言表达这个意义，不能给予他人，并且使之没有对境，极其清净不生病，恶趣断绝和果，显现要做而无分别，与相无关，在事物和名称以及二者上，没有知识产生，是一切遍知的刹那。” 这样说，因为没有自性，所以色等与常和无常的自性分离，因此既不是常也不是无常，与痛苦和非痛苦分离，因此与常和断的边分离，与空和非空分离，因此是清净的，因为是自我和非我的自性，所以是不生的，不灭的，不是一切烦恼，也不是完全清净等等，这些是痛苦的真谛的行相。
English
Through the means of eliminating knowledge on the ground, bodhisattvas demonstrate the ten kinds of connections that follow this and that, implying that the connection is the opposite of what is said by the Shravakas and others. Because connection must be cultivated through equality, after connection comes equality. "There is no arrogance towards form, etc., these four are its equality." Thus it is said that not fixating on form etc., and not fixating on characteristics such as blue, and not fixating on elaboration and realization, in all cases not perceiving is the equality of connection. Because after separately understanding the equality of connection, the path of seeing must be cultivated, therefore it is the path of seeing. "For truths such as suffering, the Dharma-knowledge that follows knowledge, the self-nature of forbearance-knowledge in an instant, in the manner of all-knowing is the path of seeing." Thus it is said that for each truth there is the forbearance of Dharma-knowledge, the forbearance of Dharma-knowledge and subsequent knowledge, and subsequent knowledge, thus the self-nature of sixteen moments is the path of seeing in the case of all-knowing. What are the aspects of truth? "Form is neither permanent nor impermanent, beyond extremes and pure, unborn and unceasing, etc., like space abandoning attachment, liberated from complete grasping, inexpressible by nature, because expressing this meaning with words, it cannot be given to others, and it makes it without an object, extremely pure without disease, evil destinies are cut off and the fruit, manifest to be done and non-conceptual, unrelated to characteristics, in things and names and both, there is no arising of knowledge, it is a moment of all-knowing." Thus it is said that because there is no self-nature, form etc. are separated from the nature of permanence and impermanence, therefore it is neither permanent nor impermanent, separated from suffering and non-suffering, therefore separated from the extremes of permanence and annihilation, separated from emptiness and non-emptiness, therefore it is pure, because it is the self-nature of self and non-self, therefore it is unborn, unceasing, not all afflictions, and not completely purified, etc., these are the aspects of the truth of suffering.
Tibetan
ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་དང་རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་གསོག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་བ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་བ་མེད་པ་དང༌། མི་ལྡན་པའི་ཕྱིར། ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པ་དང༌། རབ་ཏུ་སྐྱེ་བ་དང༌། རབ་ཏུ་མི་སྐྱེ་བ་དང་མ་འབྲེལ་བས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ལས་གྲོལ་བ་དང་རྐྱེན་དང་རྐྱེན་མ་ཡིན་པ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཕྱིར། རང་གི་ངོ་བོས་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་འབྱུང་བའི་བདེན་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་འགོག་པ་དང༌། འགོག་པ་མེད་པ་དང་མ་འབྲེལ་པ་དེའི་ཕྱིར། འགོག་པའི་བདེན་པའི་དོན་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་ པས་རྒྱུད་གཞན་ལ་སྦྱིན་དུ་མེད་པ་དང༌། ཞི་བ་དང་མ་ཞི་བ་མེད་པས་དམིགས་པ་མེད་པར་ཕྱེད་པ་དང༌། གྱ་ནོམ་པ་དང༌། གྱ་ནོམ་པ་མ་ཡིན་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། མཐའ་གཉིས་ལས་འདས་ཤིང་རྣམ་པར་དག་པ་དང༌། ངེས་པར་འབྱུང་བ་དང་ངེས་པར་འབྱུང་བ་མེད་པ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་ནད་ཐམས་ཅད་མི་སྐྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགོག་པའི་བདེན་པ་ཡིན་ནོ། །ལམ་དང་ལམ་མ་ཡིན་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ངན་སོང་ཆད་པ་དང༌། རིགས་པ་དང་རིགས་པ་མ་ཡིན་པ་དང་མ་འདྲེས་པའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བའི་དོན་གྱི་ཐབས་ལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཉིད་དང༌། སྒྲུབ་པ་དང་སྒྲུབ་པ་མ་ཡིན་པ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཚན་མ་དག་དང་མ་འབྲེལ་པ་དང༌། ངེས་པར་འབྱིན་པ་དང་ངེས་པར་འབྱིན་པ་མ་ཡིན་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང་རྗོད་པར་བྱེད་པའི་ངོ་བོའི་མཚན་ཉིད་ཤེས་བྱ་དང་སྒྲ་གཉིས་ལ་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལམ་གྱི་བདེན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཀུན་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་དེ་དག་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་མཐོང་བའི་ལམ་ཡིན་ནོ། །ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལས་བཟློག་པ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་དག་ཏུ་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ནི་ཀུན་ཤེས་པ་ཉིད་ལ་མཐོང་བའི་ལམ་ཡིན་ནོ། །ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི། མངོན་དུ་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་པས་བསྒོམ་པའི་ལམ་ནི་མ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟར་རྒྱས་པར་བསྟན་ནས་དོན་མཐའ་དག་སྡུད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་མཇུག་བསྡུ་བར། དེ་ལྟར་འདི་དང་ཡང་འདི་དང༌། །ཡང་འདི་ཡིན་ཏེ་རྣམ་གསུམ་པོ། །འདི་ནི་གནས་སྐབས་གསུམ་པོ་དག །རྫོགས་པར་ཡོངས་སུ་བསྟན་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། བཤད་མ་ཐག་པའི་ཚུལ་དུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་འ
Chinese
是。因为积聚能积聚和不能积聚之因，犹如虚空，以及不具有生起和不生起。断除一切烦恼和近烦恼，以及不涉及生起和不生起，从执著中解脱，以及从因和非因中解脱。自性不可言说，这是集谛。因为与灭和不灭无关，所以灭谛的意义不能用语言传授给他人，以及因为没有寂静和不寂静，所以无所缘而明辨，以及远离富饶和不富饶。超越二边而清净，以及因为没有出离和不出离，所以一切疾病不生，这是灭谛。因为远离道和非道，所以断绝恶趣，以及因为不混杂道理和非道理，所以对于现证果位之义的方便，就是无分别性，以及因为从修证和非修证中解脱，所以与一切法的相状无关，以及因为没有出离和不出离，所以对于能说和所说的自性特征，对于所知和声音二者，没有生起知识，这叫做道谛。如是具有此种相貌的，一切智性的刹那，是菩萨们的见道。声闻们与此相反，所修习的无常等等相貌，对于一切智性来说，是见道。声闻的道是菩萨所应遍知的，但不是所应现证的，因此没有宣说修道。如是广说之后，为了摄集一切义，以三种方式总结一切智性。如是此和又此，又此是三种相。此是三种状态，圆满地完全显示。如是宣说，刚刚所说的道理，一切相智
English
Yes. Because of accumulating the causes that can and cannot be accumulated, it is like the sky, and because it does not possess arising and non-arising. Having abandoned all afflictions and near afflictions, and being unrelated to arising and non-arising, being liberated from clinging, and being completely liberated from causes and non-causes. The self-nature is inexpressible, this is the truth of origination. Because it is unrelated to cessation and non-cessation, therefore, the meaning of the truth of cessation cannot be verbally imparted to others, and because there is no peace and non-peace, therefore, it is discerned without an object of focus, and because it is separated from richness and non-richness. Having transcended the two extremes and being pure, and because there is no departure and non-departure, therefore, all diseases do not arise, this is the truth of cessation. Because of being separated from the path and non-path, therefore, the evil destinies are cut off, and because it is not mixed with reason and non-reason, therefore, for the sake of the means of actualizing the fruit, it is non-conceptual nature, and because of being liberated from practice and non-practice, therefore, it is unrelated to the characteristics of all dharmas, and because there is no departure and non-departure, therefore, for the characteristics of the nature of what is to be said and what is said, for both the knowable and sound, there is no arising of knowledge, this is called the truth of the path. Such moments of all-knowingness with such aspects are the path of seeing for the Bodhisattvas. The Shravakas, in contrast to this, meditate on aspects such as impermanence, which is the path of seeing for all-knowingness. The path of the Shravakas is to be fully known by the Bodhisattvas, but it is not to be actualized, therefore the path of meditation is not taught. Having thus extensively taught, in order to gather all the meanings, the all-knowingness is concluded in three ways. Thus, this and again this, and again this are the three aspects. These are the three states, completely and fully shown. Thus it is said, the all-knowingness of all aspects in the manner just explained.