Tibetan
གསུམ་པའི་ཆོས་རྣམས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་རྣམ་པ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པས། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་ཉེ་བར་གྱུར་པར་འདོད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཚུ་རོལ་གྱི་མཐའ་འཁོར་བ་དང༌། སྙིང་རྗེས་ཕ་རོལ་གྱི་མཐའ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ། གོ་རིམས་བཞིན་དུ་རྟག་པ་དང་ཆད་པའི་མཚན་ཉིད་དང་དེ་དག་གི་བར་ན་ཡང་མི་གནས་པས་སྲིད་པ་དང་ཞི་བ་ལ་མི་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་ལས་བཟློག་སྟེ་བསྟན་པས། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་ལ་དུས་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་རིང་བར་གྱུར་པས་རང་གི་རྟོགས་པ་ཙམ་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྙིང་བརྩེ་བ་དང་ཤེས་རབ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་དང༌། དངོས་པོ་མེད་པར་དམིགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་གནས་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ལུགས་ལས། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་གང༌། །དེ་ཉིད་ཁྱོད་ནི་སྟོང་པར་བཞེད། །ཅེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། དུས་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་ནི་གཞི་རྟོགས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ། ཇི་ལྟར་ན་ཉན་ཐོས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རིང་བ་དང་ཅིག་ཤོས་སུ་འགྱུར་ཞེ་ན། དེ་ནི་མཚན་མར་དམིགས་སྒོ་ནས། །ཐབས་མ་ཡིན་པས་རིང་བ་སྟེ། །དེ་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཡིས། །ཡང་དག་ཉེ་བ་ཉིད་དུ་བཤད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སྒྱུ་མ་མཁན་གྱིས་སྤྲུལ་པའི་དངོས་པོ་སྣང་བ་ལ་དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་མི་ཤེས་པས་དངོས་པོར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་མི་སྣང་བ་བཞིན་དུ། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་སོགས་པ་ཐབས་མཁས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་མཚན་མ་དང་ལྡན་པར་རྟོགས་པས་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་མི་ཤེས་པ་རྣམས་ལ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་མེད་དེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་ལ་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་རིང་བར་གྱུར་ཏོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དུས་རིང་མོ་ཞིག་ནས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཡང་དག་པར་མགུ་བར་བྱས་པའི་མན་ངག་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཅན་བདེན་པ་གཉིས་ལ་རྟེན་པའི་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱེ་བའི་ཐབས་ལ་མཁས་པས། དངོས་པོར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་འཁྲུལ་པའི་མཚན་མ་བསལ་བ་རྣམས་ལ་ནི། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་མཉམ་པ་ ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་ལ་ཡུམ་འདི་ཡང་དག་པར་ཉེ་
Chinese
第三，通达诸法无生之相即是平等性。因此，凡是希求亲近佛陀和菩萨的般若波罗蜜多，即是以智慧断除轮回的此岸，以慈悲断除涅槃的彼岸。 按照次第，既不住于常与断的体性，也不住于二者之间，因此不住于有寂。从全知之境反过来说明，因为声闻等没有通达三时平等性的缘故，所以远离了真正的般若波罗蜜多，仅仅是各自证悟的般若波罗蜜多，由于缺乏慈悲和智慧，仅仅执着于有和无，因此要知道他们安住于轮回和涅槃之中。经中说：“凡是缘起法，汝说即是空。”因此，通达三时平等性是唯一的基础证悟，难道不是一切众生都具有的吗？如果这样，为什么说声闻和菩萨等远离或接近真正的般若波罗蜜多呢？对此经中说：“以执着相之门，非方便故而远，以善巧方便者，说为真近。”就像魔术师变幻出的事物显现，却不认识其自性，仅仅执着于显现的事物，因此无自性便不显现一样。由于善知识等缺乏善巧方便，因此执着于具有相的事物，所以声闻等不认识事物的自性，因此他们没有平等性的智慧。因此，对于他们来说，佛母是遥远的。菩萨从长久以来就使善知识真正欢喜，具有不颠倒的窍诀，精通依于二谛的闻等生起之方便，对于那些消除了执着于事物显现之错觉相的人来说，完全了知色等诸法，即是完全了知平等性。因此，对于他们来说，此母是真正亲近的。
English
Third, understanding that the nature of all phenomena is unborn is the same as equality. Therefore, whatever Prajñāpāramitā is desired to be close to the Buddhas and Bodhisattvas, it is to cut off the shore of Saṃsāra with wisdom, and to cut off the shore of Nirvāṇa with compassion. In order, it does not abide in the nature of permanence and annihilation, nor does it abide between the two, so it does not abide in existence and peace. Reversing the explanation from the perspective of omniscience, because the Śrāvakas and others do not understand the equality of the three times, they are far from the true Prajñāpāramitā, and only the Prajñāpāramitā of their own realization, because of the lack of compassion and wisdom, only clinging to existence and non-existence, so it should be known that they dwell in Saṃsāra and Nirvāṇa. As it is said in the scriptures, "Whatever arises dependently, you say is emptiness." Therefore, understanding the equality of the three times is the only basic realization, is it not something that all beings possess? If so, why is it said that Śrāvakas and Bodhisattvas are far from or close to the true Prajñāpāramitā? In response, the scriptures say, "By clinging to the door of characteristics, it is far away because it is not a means; by those who are skilled in means, it is said to be truly close." Just as the objects transformed by a magician appear, but they do not recognize their own nature, and only cling to the objects that appear, so non-self-nature does not appear. Because virtuous friends and others lack skillful means, they cling to things that have characteristics, so Śrāvakas and others do not recognize the nature of things, so they do not have the wisdom of equality. Therefore, for them, the Mother of the Buddhas is far away. Bodhisattvas have truly pleased virtuous friends for a long time, have unerring instructions, and are proficient in the means of arising from hearing, etc., based on the two truths. For those who have eliminated the illusion of clinging to the appearance of things, completely knowing the dharmas such as form is the same as completely knowing equality. Therefore, for them, this Mother is truly close.