Tibetan
དེ་ཡི་ངོ་བོས་སྟོང༌། །དེ་དག་གཅིག་གི་རང་བཞིན་གཅིག །ཆོས་རྣམས་མི་འཛིན་གང་ཡིན་དང༌། །དེ་དག་མཚན་མར་མི་མཐོང་ཕྱིར། །ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་ཡོངས་རྟོག་པ། །ཐམས་ཅད་དམིགས་སུ་མེད་པར་རོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཆུང་ངུའི་དམིགས་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རང་གི་ངོ་བོ་དང་བྲལ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས། རང་གི་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་མི་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་ནི་དོན་དམ་པར་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་དག་ཕན་ཚུན་ངོ་བོ་གཅིག་ཡིན་པས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ལ་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་དུ་མི་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །འབྲིང་གི་དམིགས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་དང་སྟོང་པ་ཉིད་རྣམས་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཡིན་པས། མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དང་སྟོང་པ་ཉིད་དག་ཕན་ཚུན་བདག་ཉིད་གཅིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་བཀག་པས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་རང་གིར་མི་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡིན་ནོ། །ཆེན་པོའི་དམིགས་པ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ལ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ མར་མི་མཐོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པར་ངེས་པར་རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་དགེ་བའི་རྩ་བ་གཡོ་བའི་རྩེ་མོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྩེ་མོར་གྱུར་པ་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །གཟུགས་སོགས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཉིད། །དེ་མེད་པ་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད། །དེ་དག་སྐྱེ་མེད་ངེས་འབྱུང་མེད། །དག་དང་དེ་དག་མཚན་མ་མེད། །དེ་ཡི་མཚན་མར་མི་རྟེན་པས། །མོས་མིན་འདུ་ཤེས་མེད་པ་ཡིན། །ཅེས་བྱ་བ་ལ། ཆུང་ངུའི་དམིགས་པ་ནི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དང༌། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དག་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་ནི་སྐྱེ་བོ་དམིགས་པ་ཅན་གྱི་ངོར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །འབྲིང་གི་དམིགས་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་སྐྱེ་བ་ཡང་མེད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡང་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་རྟོགས་
Chinese
彼之自性空。彼等一之自性一。何者不执持诸法，以彼等不见相故。以智慧而遍计，一切无所缘。如是者。小之所缘者，谓色等，是色等离自体之自性，以自体空性故，不住于色等，是名为也。相者，就胜义而言，色等一切法与空性等，彼此自性一故，以空性等无常等性故，不住于彼等色等为常与无常等性，是名为也。中之所缘者，以法界之自性，无常等与空性等是无自体性故，无常性等与空性等，彼此自性一，是名为也。相者，谓遮止自性故，凡不执色等为自者，即是也。大之所缘者，以无自性性故，不见彼等色等为青色等之相，是名为也。相者，谓以智慧如实善分别诸法故，定解一切事物为不可缘也。如是则善根是动摇之顶端故，成顶端者，具所缘与相，有三种相。色等自性无有性，彼无有性即自性，彼等无生无出离，清净与彼等无相，不依彼之相，是故无信非想。如是者。小之所缘者，以体性之自性与自性之体性于空性中为一故，谓色等之自性无有性也。相者，于有情所缘者之前，谓色等事物无有性即是自性也。中之所缘者，以自性无生性故，于色等无有生亦无有涅槃也。相者，谓通达一切法之自体性
English
Its essence is emptiness. Those are one in nature. Whatever does not grasp phenomena, Because those are not seen as signs. Through wisdom, it is fully comprehended. All are without object. Thus it is. The small object is that form and so on is the nature of being separate from its own nature, so by the emptiness of its own nature, it does not abide in form and so on. The aspect is that in the ultimate sense, all phenomena such as form and so on, and emptiness, are one in essence with each other, so because emptiness and so on have no impermanence and so on, it does not abide in those forms and so on as permanence and impermanence and so on. The middle object is that by the nature of the realm of phenomena, impermanence and so on and emptiness and so on are without their own nature, so impermanence and so on and emptiness and so on are one in essence with each other. The aspect is that by negating the nature, whatever does not take form and so on as its own is it. The great object is that by the nature of no self-nature, those forms and so on are not seen as signs of blue and so on. The aspect is that by truly and thoroughly distinguishing phenomena with wisdom, it is definitely understood that all things are without object. Thus, since the root of virtue is the tip of movement, becoming the tip, having object and aspect, there are three aspects. Form and so on have no self-nature, That absence is self-nature, Those are unborn, without definite arising, Pure and those are without signs, Not relying on its signs, Therefore there is no faith, no perception. Thus it is. The small object is that the nature of characteristics and the nature of self are one in emptiness, so it is said that the self-nature of form and so on is without self-nature. The aspect is that in front of the object of sentient beings, it is said that the absence of things such as form and so on is self-nature. The middle object is that by the nature of unborn self-nature, there is neither birth nor nirvana in form and so on. The aspect is that the self-nature of all phenomena is understood.
Tibetan
པ་ཁོ་ནས་ལུས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་པ་ཐམས་ཅད་དུ་རྣམ་པར་དག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཆེན་པོའི་དམིགས་པ་ནི་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་མི་འཐད་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཚན་མ་མེད་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་ནི་རང་བཞིན་ཁོ་ནས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་རྣམས་ཀྱི་རྟེན་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་མི་མོས་ཤིང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་ངན་འགྲོ་མེད་པས་ཆོས་ཆེན་པོ་ལ་བཟོད་པའི་ཕྱིར་བཟོད་པར་གྱུར་པ་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །ཏིང་འཛིན་དེ་ཡི་བྱེད་པ་ཉིད། །ལུང་སྟོན་པ་དང་རློམ་པ་ཟད། །གསུམ་པོ་ཕན་ཚུན་ངོ་བོ་གཅིག །ཏིང་འཛིན་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ། །དེ་ལྟར་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་ནི། །ཆུང་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཆུང་ངུའི་དམིགས་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་དཔའ་བར་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་ པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་ནི་རང་གི་སྨོན་ལམ་དང་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་དང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་དུ་སྐལ་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བྱེད་པ་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །འབྲིང་གི་དམིགས་པ་ནི་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ལྡན་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལུང་སྟོན་པར་མཛད་པ་འདི་ནི་ཆོས་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་མི་འཐད་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་རྟོགས་པ་ལ་བདག་ནི་མཉམ་པར་བཞག་པའོ་སྙམ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་མི་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཆེན་པོའི་དམིགས་པ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་དོན་གསུམ་ཕན་ཚུན་ངོ་བོ་གཅིག་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ནི་ཐབས་དམ་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །དམིགས་པ་མི་རྟག་ལ་སོགས་པ། །བདེན་པའི་རྟེན་ཅན། ཞེས་བྱ་བ་མ་གཏོགས་པར། དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཆོས་ཅན་དང་ཆོས་བརྗོད་པས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཡང་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཆོས་བརྗོ
Chinese
因此，从身体等一切方面完全清净，这叫做“清净”。伟大的所缘是，由于自相和共相的体性不合理，所以一切法都是无相的，这叫做“无相”。相是，仅仅由于自性而远离色等诸相的所依，因此以信解作意而不信解，并且以如实作意而没有完全的了知，这叫做“无知”。这样一来，由于没有恶趣，为了对大法忍耐的缘故而成为忍耐，具有所缘和相，有三种相。那禅定的作用是，预言和傲慢消失。三者互相本体是一。禅定完全不分别。这样决定胜解分是，小、中、大。叫做“小”的所缘是，一切法无生，并且应当修持勇猛行等的禅定。相是，以自己的愿望和福德、智慧以及法界的力量，自然成就，在一切世间界中，如其所应地进入禅定的作用。中等的所缘是，对于具有真实进入的禅定的瑜伽士，诸佛作预言，这是法性。相是，由于一切分别不合理，菩萨证悟禅定的自性时，不会生起“我是平等安置者”等的念头。伟大的所缘是，以法性，禅定和菩萨以及般若波罗蜜多和义三者互相本体是一。相是，由于一切法不是存在，所以在禅定中不分别，是殊胜的方便。这样一来，由于是世间一切法中最殊胜的缘故，叫做法的殊胜，具有所缘和相，有三种相。所缘是无常等，具有真实的所依。除了“具有真实的所依”之外，虽然可以用具有所缘和相的特殊法和法性来表达，但是具有所缘和相的特殊法性
English
Therefore, being completely pure in all aspects such as the body is called "purity." The great object of focus is that since the characteristics of self and generality are not reasonable, all phenomena are without characteristics, which is called "without characteristics." The aspect is that solely due to its own nature, it is separated from the basis of characteristics such as form, therefore, one does not believe by engaging the mind with faith, and one does not have complete knowledge by engaging the mind with suchness, which is called "ignorance." In this way, since there are no bad migrations, it becomes patience for the sake of enduring the great Dharma, and it has three aspects with focus and aspect. The function of that samadhi is that prophecy and arrogance disappear. The three are mutually of one essence. Samadhi does not completely conceptualize. Thus, the decisive factors are small, medium, and large. The object of focus called "small" is that all phenomena are unborn, and one should meditate on samadhi such as courageous conduct. The aspect is that by the power of one's own aspirations, merit, wisdom, and the realm of Dharma, it is naturally accomplished, and the function of samadhi enters into all realms of the world as it should be. The medium object of focus is that for the yogi who possesses samadhi of true entry, the Buddhas make prophecies, this is the nature of Dharma. The aspect is that since all conceptualizations are unreasonable, when a Bodhisattva realizes the self-nature of samadhi, thoughts such as "I am the one who is equally placed" do not arise. The great object of focus is that by the nature of Dharma, samadhi and Bodhisattva, and Prajnaparamita and the three meanings are mutually of one essence. The aspect is that since all phenomena are not existent, not conceptualizing in samadhi is the supreme means. In this way, since it is the most supreme of all worldly dharmas, it is called the supreme of Dharma, and it has three aspects with focus and aspect. The object of focus is impermanence, etc., having a basis of truth. Apart from "having a basis of truth," although it can be expressed by the special Dharma and Dharmata that have focus and aspect, the special Dharmata that has focus and aspect