Tibetan
རྣམ་པ་ཞི་ཉིད་འདི་ལ་ནི། །རབ་ཏུ་སྨྲ་རྣམས་བརྒྱུད་མར་རྒོལ། །ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདིའི་དམིགས་པའི་རྐྱེན་ནི་ ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པར་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །བདག་པོའི་རྐྱེན་ནི་དྲན་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཞི་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གནས་འདི་ལ་ནི་གཏིང་དཔག་དཀའ་བའི་ཕྱི་རབ་ཏུ་སྨྲ་བ་ཐབས་ལ་མཁས་པ་མ་རྟོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཀླན་ཀའི་རྒོལ་བ་བརྒྱུད་མར་འབྱུང་བས་ཐབས་ལ་མཁས་པས་དེ་དག་བསལ་བར་བྱ་སྟེ། འདིས་ནི་འདིའི་ཟབ་པ་ཉིད་བསྙད་དོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །བློའི་ནོར་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ལོག་པར་རྟོག་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་བསལ་བས་ཏིང་དེ་འཛིན་དེ་བསྐྱེད་པར་བྱ་ཞེ་ན། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་འོག་ཏུ་ལོག་པར་རྟོག་པ། དམིགས་པ་འཐད་དང་དེ་ཡི་ནི། །ངོ་བོ་ཉིད་ངེས་གཟུང་བ་དང༌། །རྣམ་ཀུན་མཁྱེན་ཉིད་ཡེ་ཤེས་དང༌། །དམ་པའི་དོན་དང་ཀུན་རྫོབ་དང༌། །སྦྱོར་དང་དཀོན་མཆོག་གསུམ་པ་དང༌། །ཐབས་བཅས་ཐུབ་པའི་རྟོགས་པ་དང༌། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ནི་ལམ་བཅས་དང༌། །གཉེན་པོ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་དག་དང༌། །མཚན་ཉིད་དང་ནི་བསྒོམ་པ་ལ། །སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་ལོག་རྟོག་པ། །རྣམ་པ་ཀུན་མཁྱེན་ཉིད་རྟེན་ཅན། །རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་དག་ཏུ་བཞེད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཁམས་དག་དངོས་པོར་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དམིགས་པ་འཐད་པ་དང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་དམིགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ངེས་པར་གཟུང་བ་དང༌། དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་མི་དམིགས་པས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དང༌། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་གཉིས་དང༌། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས་པས་སྦྱོར་བ་དང༌། རྟོགས་པར་བྱ་བ་མེད་པས་སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་དང༌། མིང་དུ་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་པས་ཆོས་དཀོན་མཆོག་དང༌། གཟུངས་ལ་སོགས་པར་དམིགས་པ་བཀག་པས་དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་དང༌། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པར་མི་དམིགས་པས་ཐབས་ལ་མཁས་པ་དང༌། དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་དང་གཉིས་ཀའི་ངོ་བོ་རྟོགས་པ་བཀག་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་དང༌། སྤྲོས་པ་རྣམ་པར་ གཞག་པའི་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྟག་པ་ལ་སོགས་པར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་དང༌། ལམ་རྣམ་པར་བསྒོམས་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་མི་བྱེད་པས་ལམ་དང༌། དོར་པ་དང་བླང་བ་མེད་པས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོ་དག་དང་ཆོས་ཅན་མེད་པས་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང༌། རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་མི་འཐད་པས་སྒོམ་པ་ལ། སྐྱེ་བོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་མི་ཤེས་པའི་རབ་ཏུ་སྨྲ་བ་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལོག་པར་རྟོགས་པ་ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་དོན་བསྒྲུབས་པས་མི་འཐད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཐེ་ཚོམ་གྱི་ངོ་བོ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་རྟེན་ཅན་ལོག་པར་རྟོག་པ་བཅུ་དྲུག་གོ །དེ་བས་ན་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་སྒོ་ཅན་གྱི་ཀླན་ཀ་ལ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་དོན་དམ་པ་དང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྒོ་ནས་ལན་གདབ་དགོས་པས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དགེ་བ་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་བདེན་པ་གཉིས་ཀ་ལ་རྟེན་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པས་རྣམ་པ་སྟོང་དུ་བསལ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ངེས་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་དག་པར་བསྐྱེད་ནས་བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱི་པའི་མན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་ཞེས་བྱ་བ་ལས། སྐབས་ལྔ་བའི་འགྲེལ་བའོ།། །། སྐབས་དྲུག་པའི་འགྲེལ་པ། རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཐོབ་པ་སོ་སོ་བ་དང་བསྡུས་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་དོན་རྣམས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བླགས་ནས་བརྟན་པོར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་སྒོམ་པར་བྱེད་བས་མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ། སྦྱིན་པ་ཤེས་རབ་བར་དག་དང༌། །སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་དྲན་དང་ཆོས། །དངོས་མེད་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དེ། །མཐར་གྱིས་པ་ཡི་བྱ་བར་བཞེད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཞིན་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ནང་དུ་འདུས་པའི་ཕྱིར། སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་དྲུག་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས་ས་བཅུ་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དང༌། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ ལག་གི་རྣ་བ་དང༌། འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་སྟེ། དོན་དམ་པར་དྲན་པ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་རྣམ་པ་གསུམ་པོ། །གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་དང་མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་རྗོད་པར་བྱེད་བ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་དང་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་ཆོས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང༌། སྔ་མ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འཕགས་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་དགེ་འདུན་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། གཏོང་བ་དང༌། ལྷ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་
Chinese
對於這種寂靜的狀態，善於辯論者會接連不斷地反駁。這就是說，這種無間斷三摩地的所緣之因，就是觀一切法無自性。主因是憶念。相是自性寂靜。對於這個境地，那些不了解甚深之處、不精通方便的外道善辯者，會接連不斷地提出詰難和反駁，因此應當以善巧方便來消除這些詰難。這是因為他們認為這是在宣揚此法的甚深之處。如果具有智慧的人們消除了錯誤的觀念，那麼應當如何生起這種三摩地呢？三摩地的錯誤觀念如下：『所緣合理以及它的體性，本質確定地執取，一切種智的智慧，勝義諦和世俗諦，布施等行為和三寶，具備方便的能仁之證悟，顛倒以及具備道，對治品和不相順品，以及特徵和修習上，辯論者們的錯誤觀念，一切種智具有所依，共有十六種。』這樣說道。也就是說，由於有為法和無為法的自性不存在，所以所緣是合理的；由於在一切方面都沒有自性，所以所緣的體性是確定地執取；由於不觀有和無，所以是一切種智的智慧；由於如是的體性，所以是世俗諦和勝義諦兩種；由於不觀布施等，所以是行為；由於沒有要證悟的，所以是佛寶；由於僅僅是名言安立，所以是法寶；由於遮止了觀想陀羅尼等，所以是僧寶；由於不觀布施等，所以是善巧方便；由於遮止了證悟有和無以及兩者的體性，所以是如來之現證；由於施設戲論的無常等，所以是常等之顛倒；由於道不現前修習的果，所以是道；由於沒有捨棄和取捨，所以是不相順品和對治品；由於沒有法相，所以是法的特徵。
English
To this state of quiescence, those skilled in debate will continuously object. This means that the object-condition of this uninterrupted samadhi is to contemplate all dharmas as being without essence. The dominant condition is mindfulness. The aspect is the very nature of quiescence. Regarding this state, those non-Buddhist debaters who are skilled in debate but do not understand the profound meaning will continuously raise objections and refutations, so those should be dispelled with skillful means. This is because they think that this is proclaiming the profundity of this dharma. If those with wisdom eliminate wrong conceptions, then how should that samadhi be generated? The wrong conceptions of samadhi are as follows: 'The object is reasonable and its essence, the nature is definitely grasped, the wisdom of all-knowingness, the ultimate truth and the conventional, generosity and the three jewels, the realization of the capable one with skillful means, inversion and possessing the path, the antidote and the unfavorable aspects, and on characteristics and cultivation, the debaters' wrong conceptions, all-knowingness has a basis, there are sixteen aspects.' Thus it is said. That is, because the nature of conditioned and unconditioned elements does not exist, the object is reasonable; because there is no self-nature in all aspects, the essence of the object is definitely grasped; because one does not contemplate existence and non-existence, it is the wisdom of all-knowingness; because of the nature of suchness, it is the two truths, conventional and ultimate; because one does not contemplate generosity etc., it is action; because there is nothing to realize, it is the Buddha Jewel; because it is merely nominal designation, it is the Dharma Jewel; because contemplating dharanis etc. is prohibited, it is the Sangha Jewel; because one does not contemplate generosity etc., it is skillful means; because the realization of the essence of existence and non-existence and both is prohibited, it is the manifestation of the Tathagata; because of the impermanence etc. of elaborating phenomena, it is the inversion of permanence etc.; because the path does not manifest the result of cultivation, it is the path; because there is no abandonment and acceptance, it is the unfavorable aspects and the antidotes; because there is no subject of dharma, it is the characteristic of dharma.
Chinese
以及，由于自相和共相的特征不合理，因此对于修习，不了解菩萨方便的善于言辞者，所有这些人的颠倒认识，由于成就了相互矛盾的意义，以不合理性本身，作为怀疑的体性，如是所说的对境，以具有一切相智的所依，是十六种颠倒分别。因此，对于世俗和胜义之门的诤论，必须按照顺序，从胜义和世俗之门进行回答。因此，希求善法的菩萨们，应以精通依于二谛的方便，将遣除空性的相作为先导，在一切情况下都正确地生起定解，从而生起无间三摩地。名为《现观庄严论》的般若波罗蜜多后出的诀窍论典中，第五品的解释完毕。 第六品的解释。 为了稳固地掌握获得顶峰现观的各自和总集所证悟的意义，因此进行次第修习，即渐次现观。经中说：“布施智慧间清净，佛等忆念法，无实自性彼，渐次之行持。”如是宣说。如波罗蜜多一般，因为包含在般若波罗蜜多之中。布施波罗蜜多等三轮清净所区分的六度，在一切情况下都圆满，从而如实地成就十地。以及，四念住等，菩提分的耳，以及八圣道分，即胜义中无忆念之自性的忆念佛陀三种。按照顺序，与决择分相应，以及宣说见道和修道。同样，忆念善、非善和无记法，如前者一般，忆念菩萨圣者不退转的僧伽。同样，忆念戒律、布施和天神，以及忆念色等一切法，为无实之自性。
English
And, since the characteristics of self and commonality are unreasonable, therefore, for cultivation, those who are eloquent but do not understand the means of Bodhisattvas, all these people's inverted understanding, because they accomplish contradictory meanings, with unreasonableness itself, as the nature of doubt, as the object of what is said, with the support of having all-knowing wisdom, are the sixteen inverted discriminations. Therefore, for the disputes of the gates of conventional and ultimate truth, it is necessary to answer in order, from the gates of ultimate and conventional truth. Therefore, Bodhisattvas who desire virtue should, with expertise in the means of relying on both truths, take the aspect of eliminating emptiness as a precursor, and correctly generate certainty in all circumstances, thereby generating uninterrupted Samadhi. In the treatise of instructions that came after the Prajnaparamita called "Ornament for Clear Realization," the explanation of the fifth chapter is completed. Explanation of the sixth chapter. In order to firmly grasp the meanings realized by the individual and collective attainment of the peak clear realization, therefore, practice gradually, that is, the gradual clear realization. It is said in the sutra: "Giving, wisdom, and purity in between, Buddha, etc., mindfulness and Dharma, unreal self-nature, are considered the practice of gradualness." As it is declared. Like the Paramitas, because it is contained within the Prajnaparamita. The six perfections distinguished by the purity of the three circles, such as the perfection of giving, are perfected in all circumstances, thereby truly accomplishing the ten grounds. And, the four mindfulnesses, etc., the ear of the limbs of enlightenment, and the eightfold noble path, that is, the three kinds of mindfulness of the Buddha, which are the self-nature of no mindfulness in the ultimate truth. In order, corresponding to the part of discernment, and declaring the path of seeing and the path of cultivation. Similarly, mindfulness of good, non-good, and unspecified dharmas, like the former, mindfulness of the Sangha of Bodhisattvas, noble ones who do not regress. Similarly, mindfulness of discipline, giving, and deities, and mindfulness of all dharmas such as form, as the self-nature of unreality.