Tibetan
་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་སྤངས་པ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་འཐོབ་བོ། །དེ་ལ་དབང་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་ཡང་དང་ཡང་དུ་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་གསུངས་པ། །དེ་ནས་སེང་གེ་རྣམ་བསྒྱིངས་པའི། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་ཞུགས་ནས། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་ལུགས་ མཐུན་དང༌། །ལུགས་མི་མཐུན་ལ་རྟོག་པར་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། མཐོང་བའི་ལམ་འཐོབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་འཇིགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏིང་ངེ་འཛིན་སེང་ག་རྣམ་པར་བསྐྱིངས་པ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ནས། དུས་ཕྱིས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ལ་མ་རིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འདུ་བྱེད་རྣམས་སོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལུགས་དང་མཐུན་པ་དང༌། སྐྱེ་བ་འགགས་པས་རྒ་ཤི་འགག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལུགས་དང་མི་མཐུན་པར་ཡང་དག་པར་རྟོག་གོ །དེ་ལྟར་མཐོང་པའི་ལམ་བརྗོད་ནས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སྤོང་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྟེན་གྲུབ་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ན་གོ་སླ་བས་རྟེན་བསྒོམ་པའི་ལམ། འགོག་དང་བཅས་པའི་སྙོམས་འཇུག་དགུར། །རྣམ་པ་གཉིས་སུ་སོང་འོངས་ནས། །འདོད་པར་གཏོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས། །མཉམ་བཞག་མིན་པའི་མཚམས་བཟུང་སྟེ། །ཐོད་རྒལ་དུ་ནི་སྙོམས་འཇུག་པ། །གཅིག་དང་གཉིས་གསུམ་བཞི་དང་ལྔ། །དྲུག་དང་བདུན་དང་བརྒྱད་བརྒྱལ་ནས། །འགོག་པའི་བར་དུ་མི་འདྲར་འགྲོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་བསམ་གཏན་དང་པོ་ནས་བཟུང་སྟེ་འགོག་པའི་བར་དུ་སོང་ནས། དེའི་འོག་ཏུ་འགོག་པ་ནས་བཟུང་སྟེ། བསམ་གཏན་དང་པོའི་བར་དུ་འོངས་ཏེ། དེ་ལྟར་ལུགས་དང་མཐུན་པ་དང་ལུགས་དང་མི་མཐུན་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས། བསམ་གཏན་བཞི་དང་གཟུགས་མེད་པ་བཞི་དང་འགོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དགུ་ལ་སོང་ཞིང་འོངས་ནས་ཡང་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཏེ། དེ་ལས་ལངས་ནས་འགོག་པ་ལའོ། །དེ་བཞིན་དུ་འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་བར་ལས་འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཏེ། དེ་ལས་ལངས་ནས་དེ་མ་ཐག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་དམིགས་ཏེ། འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མཚམས་ཀྱི་ངོ་བོར་བཞག་ནས་ཐབས་མཁས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ལངས་ཏེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་མཉམ་པར་མ་ བཞག་པ་དེ་ལྟ་བུ་དེ་མངོན་དུ་བྱས་ནས། །དེའི་འོག་ཏུ་འགོག་པ་ལའོ། །དེ་ནས་མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་ལའོ། །དེའི
Chinese
断除了产生分别念的习气烦恼一百零八，是通过缘起之法性而获得的。为了能够支配它，所以才反复地修习它，这是中间的偈颂所说的。然后是狮子奋迅。进入等持后，对顺缘起和不顺缘起进行思择。这是说，获得见道的瑜伽士，因为没有烦恼和所知障的怖畏，所以进入狮子奋迅等持。之后，对于缘起，如无明缘行等顺缘起，以及生灭故老死灭等不顺缘起进行如实地思择。如是宣说了见道后，舍弃不顺品等，如果以现观为先导则容易理解，所以是修习现观之道。与灭尽定一起的九次第定，以两种方式来回，属于欲界的识，取非等持的界限，以顿超的方式入定，一二三四五，六七八超越后，到达灭尽之间各不相同。如是说，菩萨们是从初禅开始直到灭尽定之间来回，之后从灭尽定开始直到初禅之间来回，如是顺缘起和不顺缘起两种方式，在四禅和四无色定以及灭尽定的自性之九次第定中来回后，又入于初禅，从彼起后入于灭尽定。同样地，从无所有处直到灭尽定之间入定，从彼起后缘于其紧随的等持，在欲界中行事的识，作为界限的体性而安住后，以方便善巧的力量而起，显现了如是未入定的识。之后入于灭尽定。之后入于未入定。
English
The one who has abandoned the one hundred and eight afflictions of habitual tendencies that generate conceptual thoughts is attained through the nature of dependent origination. In order to have power over it, one repeatedly meditates on it, as stated in the intermediate verse. Then, the lion's leap. Having entered into samadhi, one contemplates the accordance and non-accordance with dependent origination. This means that the yogi who has attained the path of seeing, because there is no fear of afflictions and cognitive obscurations, enters into the samadhi of the lion's leap. Afterwards, regarding dependent origination, such as ignorance conditioning actions, which is in accordance, and the cessation of old age and death because of the cessation of birth, which is not in accordance, one contemplates them as they are. Having thus proclaimed the path of seeing, abandoning the unfavorable aspects, etc., it is easy to understand if actualization is the preliminary, so it is the path of meditating on actualization. The nine successive absorptions together with cessation, coming and going in two ways, the consciousness belonging to the desire realm, holding the boundary of non-absorption, entering into absorption in a sudden way, one, two, three, four, five, six, seven, eight, having transcended, going differently until cessation. Thus it is said, the Bodhisattvas go from the first dhyana up to cessation, and then from cessation up to the first dhyana, in this way, in two ways, in accordance with and not in accordance with, in the nine successive absorptions of the four dhyanas, the four formless absorptions, and the nature of cessation, having gone and come, again enter into the first dhyana, and from there arise and enter into cessation. Similarly, from the realm of nothingness up to cessation, having entered into absorption, from there arising and focusing on the immediately following absorption, the consciousness acting in the desire realm, having remained as the nature of the boundary, arising by the power of skillful means, manifesting such non-absorbed consciousness. Afterwards, entering into cessation. Afterwards, entering into non-absorption.
Tibetan
་འོག་ཏུ་འགོག་པ་གཅིག་པུ་བོར་ལ་འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་སྐྱེ་མཆེད་ལའོ། །དེ་ནས་མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་ལའོ། །དེ་ནས་གཉིས་པོར་ལ་ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ལའོ། །དེ་ནས་མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་ལའོ། །དེ་བཞིན་དུ་བརྒྱད་ཀྱི་བར་དུ་བོར་ནས་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལའོ། །དེ་ནས་མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་ལའོ། །དེ་ལྟར་གཅིག་ལ་སོགས་པ་པོར་ནས་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་ཐུག་པའི་བར་དུ་མི་འདྲ་བའི་སྒོ་ནས་འགྲོ་བས་ན་མི་འདྲ་བར་འགྲོ་བ་ཐོད་རྒལ་གྱི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་དབང་བ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པས་ན་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བསྒོམ་པའི་ལམ་བརྗོད་ནས་དེ་ལ་སྤང་བའི་ཕྱིར་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་རྣམ་པ་བཞི་བརྗོད་དགོས་པས། རེ་ཞིག་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ། མདོར་བསྡུས་རྒྱས་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས། །བསྟང་བས་ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་དང༌། །དུས་གསུམ་ཡོན་ཏན་མེད་པ་དང༌། །ལེགས་པའི་ལམ་ནི་རྣམ་གསུམ་ལ། །གཟུང་བའི་རྣམ་རྟོག་འདི་གཅིག་སྟེ། །སྦྱོར་བའི་རྣམ་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། མདོར་བསྡུས་པ་ལ་དགའ་བའི་སེམས་ཅན་རྗེས་སུ་འཛིན་པས་ཆོས་མདོར་བསྡུས་པ་དང༌། རྒྱས་པ་ལ་དགའ་བའི་སེམས་ཅན་རྗེས་སུ་འཛིན་པས་ཆོས་རྒྱས་པ་དང༌། ཇི་སྐད་བཤད་པ་བཞིན་དོན་ལ་ནན་ཏན་མི་བྱེད་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བསྟང་སྟེ་ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་བ་དང༌། བྱུང་བ་འགགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྦྱོར་བའི་ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་མེད་པ་དང༌། ཡང་དག་པར་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་དང་མི་ལྡན་པས་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་མེད་པ་དང༌། མ་འོངས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཡོན་ཏན་མེད་པ་དང༌། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཞི་བ་ཉིད་ལ་སོགས་པས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་སྦྱོར་བའི་ལམ་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་མངོན་པར་སྒྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་མཐོང་བའི་ལམ་དང༌། རང་བཞིན་མེད་པར་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་གནས་སྐབས་འདིར་སྤང་ བར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་སྦྱོར་བའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་རྣམ་པ་དགུའོ། །དེ་ལྟར་དང་པོ་བསྟན་ནས་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པ། གཉིས་པ་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་རྣམས། །འཇུག་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་བཞེད་དེ། །སེམས་མི་སྐྱེ་དང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི། །སྙིང་པོ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་དང༌། །ཐེག་པ་དམན་པ་ཡིད་བྱེད་དང༌། །རྫོགས་པའི་བྱང་པའི་བྱང་ཆུབ་ཡིད་མི་བྱེད། །བསྒོམ་དང་སྒོམ་པ་མེད་པ་དང༌། །དེ་དག་ལས་ནི་བཟློག་ཉིད་དང༌། །ཇི་བཞིན་དོན་མིན
Chinese
于下，舍弃唯一的灭尽，于无想非无想处。然后是不安住。然后于二者，于无所有的生处。然后是不安住。如是于八者之间舍弃后，于初禅。然后是不安住。如是于一等舍弃后，以至灭尽定，以不同之门而行，故以不同而行，通达胜观之等持，现证自在之相，故是修道。如是宣说修道后，为于彼舍弃之故，须说四种相违品。略说，首先是所取之分别。 略说、广说及佛陀， 舍弃故未完全执取， 三时无功德， 善道乃三种， 此一所取之分别， 乃加行之行境。 如是说，谓随顺喜略说之有情故，法略说，随顺喜广说之有情故，法广说，如是所说，不勤求义故，佛陀舍弃，故未完全执取，生起灭尽之自性故，无加行道之功德，不具足真实生起之因故，无见道之功德，以无未来故，无修道之功德，以颠倒寂灭等故，于涅槃加行道，以现证空性之自性故，于见道，以修无自性之自性故，于修道，第一所取之分别，于此位舍弃
English
Below, abandoning the only cessation, in the realm of neither perception nor non-perception. Then, not abiding. Then, in both, in the realm of nothingness. Then, not abiding. Likewise, abandoning between the eight, in the first dhyana. Then, not abiding. Thus, abandoning from one and so on, up to reaching the cessation samadhi, proceeding through different doors, therefore proceeding differently, mastering the samadhi of breakthrough insight, manifestly realizing the characteristic of freedom, therefore it is the path of meditation. Having thus explained the path of meditation, in order to abandon it, it is necessary to speak of four kinds of opposing factors. Briefly, first is the conceptualization of the apprehended. Briefly, extensively, and by the Buddha, Abandoning, therefore not completely grasping, Without the qualities of the three times, The good path is threefold, This one conceptualization of the apprehended, Is the object of the aspect of application. Thus it is said, namely, following beings who delight in brevity, therefore the Dharma is brief, following beings who delight in extensiveness, therefore the Dharma is extensive, as it is said, not diligently seeking the meaning, therefore the Buddha abandons, therefore not completely grasping, because of the nature of arising and ceasing, there is no merit of the path of application, because it does not possess the cause of true arising, there is no merit of the path of seeing, because there is no future, there is no merit of the path of meditation, because of inverted peace and so on, in the path of application to Nirvana, because of the nature of manifestly realizing emptiness, in the path of seeing, because of meditating on the nature of no self-nature, in the path of meditation, the first conceptualization of the apprehended, abandoning in this state
Tibetan
་རྣམ་རྟོག་པ་། །བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མི་སྐྱེ་བ་དང༌། སངས་རྒྱས་ལ་དམིགས་པའི་བསོད་ནམས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་མེད་པས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་དང༌། ཉན་ཐོས་ཀྱི་རིགས་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེའི་ཐེག་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེའི་ཐེག་པ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྒྲུབ་པ་མེད་པས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་དང༌། དམིགས་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཀྱིས་བསྒོམ་པ་དང༌། དམིགས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་བསྒོམ་པ་མེད་པ་དང༌། དམིགས་པ་ཡང་མེད་མི་དམིགས་པ་ཡང་མེད་པས་སྒོམ་པ་ཡང་མེད་སྒོམ་པ་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་དང༌། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པས་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ལ་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པ། གནས་སྐབས་དེ་ན་སྤང་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་འཇུག་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་རྣམ་པ་དགུའོ། །དེ་ལྟར་གཉིས་པ་བསྟན་ནས་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ། །སེམས་ཅན་བཏགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་དང༌། །ཆོས་བཏགས་པ་དང་སྟོང་མིན་ཉིད། །ཆགས་དང་རབ་འབྱེད་བདག་ཉིད་དང༌། །དངོས་པོར་བྱེད་དང་ཐེག་གསུམ་དང༌། །ཡོན་ནི་དག་པ་མ་ཡིན་དང༌། །སྤྱོད་པ་རྣམ་པར་འཁྲུགས་པ་ལ། །འཛིན་པར་བྱེད་པ་དང་པོར་དེ། །ཤེས་པར་ བྱ་བ་བསྒྲགས་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྫས་སུ་ཡོད་པར་མི་སྐྱེ་བས་སེམས་ཅན་དུ་བཏགས་པ་དང༌། སྣང་བ་ཅམ་དུ་ཟད་པའི་ཕྱིར་ཆོས་སུ་བཏགས་པ་དང༌། ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་སྟོང་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མ་སྤངས་པས་ཆོས་ལ་ཆགས་པ་དང༌། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་རྟོགས་པས་ཆོས་རབ་ཏུ་འབྱེད་པ་དང༌། ཆེད་དུ་བྱ་བ་མི་བྱེད་པས་དངོས་པོའི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་བྱེད་པ་དང༌། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཐེག་པ་གསུམ་གྱིས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་དང༌། ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་མ་ཞུགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོན་མ་དག་པ་དང༌། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པར་དམིགས་ཏེ་བསྒྲུབས་པས་སྤྱོད་པ་རྣམ་པར་འཁྲུགས་པ་ལ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་འཛིན་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་སྦྱོར་བའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་རྣམ་པ་དགུའོ།། །།བམ་པོ་ལྔ་པ། དེ་ལྟར་དང་པོ་བསྟན་ནས་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉི
Chinese
是分别。在修道上应当了解。如是说，由于远离善知识等，不生起菩提心；由于没有以佛为对境的殊胜福德，不作意菩提之精华；由于是声闻种姓，作意其乘；由于是独觉种姓，现证其乘；由于没有修持般若波罗蜜多，不作意圆满正等觉；以有对境而修；以无对境而无修；以既非有对境也非无对境，既非有修也非无修；以颠倒执着，于非如实之义而取著的第二种分别。彼时，应断除的，即是修道之心与心所生起之境，共有九种。如是，显示第二种分别后，第一种执著的分别。众生假立之行境，法假立与非空性，贪著与善分别自性，事物所作与三乘，功德非清净，行持杂乱。于此执著，最初即是，应当了知的宣说。如是说，由于不生为实有，故假立为众生；由于显现皆尽，故假立为法；由于周遍一切，故诸如一切种智等法非空性；由于未舍弃一切种类的执着，故贪著于法；由于了悟无自性，故善分别法；由于不作意，故作意事物；由于不缘色等，故以三乘而解脱；由于未真正趣入，故功德不清净；由于缘布施等而修，故行持杂乱，如前一般执著的分别，是修道之加行位之境，共有九种。第五卷。如是，显示第一种后，第二种执著的分别。
English
It is discrimination. It should be understood on the path of meditation. It is said that because of being separated from virtuous friends and so on, the mind of bodhicitta does not arise; because there is no special merit of focusing on the Buddha, the essence of bodhi is not taken to heart; because it is the lineage of the Hearers, their vehicle is taken to heart; because it is the lineage of the Solitary Buddhas, their vehicle is manifested; because the Perfection of Wisdom is not practiced, perfect and complete enlightenment is not taken to heart; meditating with an object; not meditating because there is no object; because there is neither an object nor no object, there is neither meditation nor non-meditation; the second kind of discrimination that clings to what is not as it is because of inverted clinging. At that time, what should be abandoned is the state of mind and mental factors arising on the path of meditation, with nine kinds of objects. Thus, after showing the second kind of discrimination, the first kind of clinging discrimination. The object of beings' imputation, the imputation of phenomena and non-emptiness, attachment and the nature of good discrimination, the making of things and the three vehicles, merit is not pure, conduct is confused. Clinging to this, the first is, the declaration that should be known. It is said that because it does not arise as a substance, it is imputed as a sentient being; because all appearances are exhausted, it is imputed as a phenomenon; because it pervades everything, the phenomena such as all-knowing wisdom are not empty; because all kinds of clinging have not been abandoned, there is attachment to phenomena; because selflessness is realized, phenomena are well discriminated; because there is no intention, things are intended; because there is no focus on form, etc., liberation is attained through the three vehicles; because there is no true entry, merit is not pure; because practice is cultivated with a focus on generosity, etc., conduct is confused, and the discrimination of clinging as before is the object of the preparatory stage of the path of meditation, with nine kinds. Fifth volume. Thus, after showing the first kind, the second kind of clinging discrimination.