Tibetan
ངོན་པར་ཞེན་པ་ཁྱེད་ཀྱིས་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་སྐྱེས་པ་ནི་ཅི་ཞིང་ཟད། །མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་མ་སྐྱེས་པ་ནི་ཅི་ཞིག་སྐྱེས་ཏེ། ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་ཁོ་བོ་ཅག་གི་གཞུང་ལུགས་ཁོ་ན་ཁམས་བླངས་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཡང་དག་པར་ཡོད་པར་ཁས་ལེན་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྤངས་པ་ངོ་མཚར་ཆེ་བའི་གནས་ཡིན་ནོ་ཞེས་པར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་གསུངས་པ། །གཞན་གྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་ཡོད་ལ། །ཤེས་བྱ་བ་ལ་ཡང་སྟོན་པ་ཡི། །སྒྲིབ་པ་ཅད་པར་བརྗོད་པ་གང༌། །དེ་ལ་ཁོ་བོས་མཚར་དུ་བརྩིས། །ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་བདག་མེད་དོ་སྙམ་སུ་བསྒོམས་པས་བདག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡོངས་སུ་བོར་ནས་དེས་དབེན་པའི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ལ་ཡང་དག་པར་དམིགས་ཏེ། སྔོན་པོ་དང་དེའི་བློ་ དག་ལྷག་ཅིག་དམིགས་པ་ངེས་པའི་ཕྱིར་འདི་ནི་སེམས་ཙམ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི། །ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ནི་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་ཅིང་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་སེམས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡོངས་སུ་མ་བོར་བས་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤངས་ཏེ། གཟུང་བ་མེད་ན་འཛིན་པ་མེད་དོ་སྙམ་དུ་ངེས་པར་སེམས་པས་འཛིན་པའི་རྣམ་པའི་ཚན་ཉིད་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དེ་ཡང་བསལ་ཏེ། གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་འབའ་ཞིག་འདི་ཡང་དག་པར་ཡོད་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་ངེས་པར་བྱས་ནས། །དེ་ཡང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་སྟེ། ཡང་དག་པར་ན་གཅིག་ཏུ་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་སོགས་པར་བརྟག་པའི་ངོ་བོ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་བསྒོམས་པས་བསྒོམ་པའི་སྟོབས་གྲུབ་པ་ན་ཁ་ཅིག་མ་ནོར་བུ་དང་དངུལ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་བཞིན་དུ་འཁྲུལ་བའི་མཚན་མ་མཐའ་དག་སྤངས་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་བདག་ཉིད་དུ་སྣང་བའི་བློ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་ཅི་ཞིག་ལྟར་ཡང་དག་པར་སྐྱེས་ན། རྣལ་འབྱོར་པས་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ཡང་དག་པར་སྤོང་ངོ༌། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ནམ་མཁའ་རྫས་མེད་པ་ཙམ་གྱི་ངོ་བོ་འཛིན་པ་བཞིན་དུ་བསྐྱེད་དུ་མེད་པ་དང་སྤང་དུ་མེད་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་མའི་ཆོས་ཤེས་པ་ཙམ་གྱི་ངོ་བོ་དང༌། ཤེས་བྱའི་མཚན་ཉིད་རྣམས་གལ་ཏེ་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་ན་དེའི་ཚེ་གཉེན་པོ་བསྒོམས་པས་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་དེ་དག་ལ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་བྱེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་གཞན་དག་གིས་དངོས་པོར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཕྱིར་ཅི་ལོག་མི་ལྡོག་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྤངས་པ་གང་ཡིན་པ་དང༌། ཆོས་རྣམས་ཀྱང་ཡོད་པར་ཁས་ལེན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་དོན་ཁས་ལེན་པས་ཁོ་བོས་ངོ་མཐར་དུ་བརྩིས་སོ་ཞེས་བྱས་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡོད་པའི་ཕྱོགས་བསལ་ནས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱོགས་བརྟན་པོར་མཛད་པས་ཐར་པ་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་འདི་ཁོ་ན་ཁས་བླངས་བར་བྱའོ་ཞེས་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་ གནས་པའི་ཕྱོགས། །འདི་ལ་བསལ་བྱ་ཅི་ཡང་མེད། །བཞག་པར་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་མེད། །ཡང་དག་ཉིད་ལ་ཡང་དག་ལྟ། ཡང་དག་མཐོང་ནས་རྣམ་པར་གྲོལ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དངོས་པོར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལས་གྲོལ་བར་མི་འཐད་པ་དེའི་ཕྱིར་ཆོས་གང་ལ་ཡང་སྐུར་བ་འདེབས་པ་དང༌། སྒྲོ་འདོགས་པའི་ངོ་བོས་བསལ་བ་དང་བཞག་པ་མ་བྱས་པར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་དག་པར་ཡོད་པའི་ངོ་བོ་འདི་ཉིད་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོར་བརྟག་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་སྒྱུ་མའི་གླང་པོས་སྒྱུ་མའི་གླང་པོ་གཞན་ཞིག་ཕམ་པར་བྱས་པ་བཞིན་དུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལྡོག་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་ན་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ཞལ་ལ་འོངས་པ་བརྗོད་ནས་རྣལ་མ་མཐོང་བའི་ལམ་ཉིད། །སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་རེ་རེར་ནི། །དེ་དག་ཕན་ཚུན་བསྡུས་པ་གང༌། །སྐད་ཅིག་གཅིག་པའི་བཟོད་པ་ཡིས། །བསྡུས་པ་དེ་འདིར་མཐོང་བའི་ལམ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་པོ་དག་སོ་སོར་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་རེ་རེར་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཕན་ཚུན་བསྡུས་པ་གང་ཡིན་པ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་བཟོད་པས་བསྡུས་པ་འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་རྣམས་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་ཅན་སྐྱེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། །རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་འདྲིར་མཐོང་བའི་ལམ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐྱེས་པ་ན་འདོད་པ་དང་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ཀྱི་དབྱེ་བས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞི་པོ་སོ་སོར་རྣམ་པ་དགུ་ཉིད་ཀྱིས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་སྤངས་པས། །དེ་དག་གིས་བསྡུས་པའི
Chinese
对于显现执着，您以所见之道的力量，诸如生起分别念等的体性是什么而灭尽？不生的法性，未生者是什么而生起？因为仅仅是丝毫也没有，因此想到唯有我等的宗派才应采纳。并非如此，如果承认法真实存在，那么世尊已彻底断除烦恼障和所知障的一切分别念，是极为稀有之处，经文中以偈颂说道：其他的法也是存在的，也开示了所知，哪有说一切都是障碍的？我对此感到惊奇。这是说，因为远离生灭，所以修习无我，从而完全舍弃了对我的显现执着，并如实地专注于由此空虚的蕴等缘起，即生灭之法。由于特别专注于蓝色及其认知，因此确信这仅仅是心而已，没有外境，如此作意并执持，却未完全舍弃对具有执持相的心的显现执着，从而舍弃了对外境的显现执着。确信若无所取则无能取，从而也消除了能取之相的自性，即唯识。进而确信这唯一的无二智慧才是真实存在的体性。并且，由于这也是缘起，因此如幻般无自性。真实而言，是远离对单一的实有和非实有等进行分别的体性。如此修习，当修习的力量成就时，有些人就像无误地认知摩尼宝和白银等一样，舍弃了一切错乱的征相，如幻般显现的无分别智，如同各自自证的境界般如实生起，瑜伽行者便能如实断除所知障。并非如此，就像始终执持虚空无实有之体性一样，由于执持着不可生、不可舍的自性，刹
English
Regarding manifest clinging, what is it that you eliminate by the power of the path you have seen, such as the arising of conceptualizations? What is it that arises from the unborn nature of things? Since it is merely nothing at all, you think that only our doctrine should be adopted. It is not so. If you acknowledge that the Dharma truly exists, then the Blessed One has completely abandoned all conceptualizations of afflictive and cognitive obscurations, which is a most wondrous state. The verses in the text state: Other dharmas also exist, And they also teach about what is to be known. What is it that speaks of all as obscurations? I consider that to be amazing. This means that because it is empty of arising and ceasing, one cultivates non-self, thereby completely abandoning the manifest clinging to self, and truly focuses on the aggregates and so forth, which are empty of that, as interdependent origination, which is the nature of arising and ceasing. Because of particularly focusing on blue and its cognition, one is certain that this is merely mind, and there is no external object. Thus, by attending to and clinging to the mind with the aspect of grasping, without completely abandoning the manifest clinging to the mind, one abandons the manifest clinging to external objects. Believing that if there is no object grasped, there is no grasper, one also eliminates the nature of the aspect of grasping, which is mere consciousness. Furthermore, one is certain that this unique non-dual wisdom is the true nature of existence. And because this is also interdependent origination, it is without inherent existence like a mirage. In truth, it is free from the nature of discriminating between a single entity and non-entity, and so forth. By cultivating in this way, when the power of cultivation is accomplished, some, like unerringly recognizing a jewel and silver, abandon all signs of delusion. The non-conceptual wisdom that appears like an illusion arises as truly as the realm of self-awareness of each individual. The yogi then truly eliminates the cognitive obscurations. It is not so. Just as one always holds onto the nature of empty, non-substantial space, because one holds onto the nature of what cannot be produced or abandoned, in an instant,
Chinese
仅仅是了解虚假之法的自性，以及所知的事物之相，如果它们真的以实有的方式存在，那么通过修习对治法，也无法对它们产生丝毫作用，如同虚空一般。因此，由于其他人执着于显现为实有的事物，以至于无法扭转颠倒，所以世尊所断除的一切所知障，以及承认诸法存在的观点，这二者是相互矛盾的，因此我将此视为极端之见。像这样，通过排除有的一方，并稳固无自性的一方，那些渴望解脱的人应该只接受这个观点，因此，中间的偈颂说： 安住之方，于此无有任何应排除，亦无丝毫应安立，于真实性中见真实，见真实后得解脱。 这样说是因为，由于无法从执着于实有的事物中解脱，因此，对于任何法都不应诽谤，也不应以增益的方式进行排除和安立，而应将色等缘起法，在世俗中真实存在的自性，观想为无自性等的自性。这样，就像幻化的象击败了另一头幻化的象一样，通过扭转颠倒，如果见到真如，就会获得解脱。像这样，在表达了口头上的话语之后，真正的见道之路是： 布施等一一，彼等相互摄持者，一刹那之忍辱，摄持此为见道。 这样说是因为，布施等六度各自以布施等的自性，如前一样相互摄持，在一刹那间，以苦法智忍所摄持，三轮清净所区分的三十六种行相所生的，是顶位现观的见道。当它生起时，通过以欲界、色界和无色界的分类，各自以九种行相所摄持的能取和所取的百八种分别念得以断除，这些所摄持的。
English
Merely understanding the nature of false dharmas, and the characteristics of knowable things, if they truly existed in a real way, then even by practicing antidotes, one would not be able to affect them in the slightest, like the sky. Therefore, because others are attached to things that appear to be real, to the point that they cannot reverse the inversion, the Bhagavan's abandonment of all obscurations of knowledge, and the acceptance of the existence of dharmas, these two are contradictory, therefore I consider this to be an extreme view. In this way, by excluding the side of existence, and firmly establishing the side of selflessness, those who desire liberation should only accept this view, therefore, the intermediate verse says: The side of abiding, in this there is nothing to be excluded, nor is there anything to be established, in reality see reality, having seen reality, one is liberated. This is said because, since it is not appropriate to be liberated from attachment to real things, therefore, one should not slander any dharma, nor should one exclude and establish in the manner of augmentation, but one should contemplate the nature of dependent arising such as form, which truly exists in the conventional, as the nature of selflessness and so on. In this way, just as an illusory elephant defeats another illusory elephant, by reversing the inversion, if one sees Suchness, one will be liberated. In this way, after expressing the words that come to mind, the true path of seeing is: Generosity etc. one by one, those who mutually hold each other, the forbearance of one moment, holding this is the path of seeing. This is said because, the six perfections such as generosity, each with the nature of generosity etc., mutually hold each other as before, in one moment, held by the forbearance of the knowledge of dharma in suffering, the thirty-six aspects distinguished by the purity of the three spheres, is the path of seeing of the peak realization. When it arises, by the division of the desire realm, the form realm, and the formless realm, the one hundred and eight kinds of conceptualizations of the grasper and the grasped, each held by nine aspects, are abandoned, those held by them.