Chinese
对于诸蕴，如前一样，各自断绝先前和随后的住处；完全了知分别念的过患，以菩提之资粮布施等，如前一样，各自断绝先前和随后的言谈住处；由于必须断除所取和能取，如前一样，断绝诸根和所依城市等交战的先前和随后的住处，这被称为四种断绝之相。通过了知布施等的差别，各自断绝与悭吝和邪淫的戒律等相关的先前和随后的住处；由于一切法都是解脱三门之自性，因此甚至不能见到可证之法的微尘；由于获得了完全的信赖，因此以一切智之三自性，如实确定自己对于三者的关系；由于一心专注，为了遍知一切相等等法的意义而舍弃生命，这被称为四种道之相。这样，当正确获得包含在十六种忍和智的刹那间时，清净的世间人，具有不明显执着于所取和能取之相的后续心所摄持，为了生起与自己相应的果，即遣除色等之想等，菩萨安住于见道，因此是不退转之相。瑜伽士的术语，除了调伏众生的需要之外，完全与证悟相符，为了让人明白这一点，所以才近似地进行解说。如果不是这样，瑜伽士相续中的各自自证的刹那间，如何成为使他人相信的特征呢？在那之后，由于安住于修道，所以是不退转之相。因为如果不掌握规律的差别，就不会产生特殊的智慧，所以暂时说明修道的差别。修道是深奥的，深奥的空性等等，那深奥之处就是从增益和诽谤的边解脱，这就是所说的。
English
Regarding the aggregates, as before, individually cutting off the previous and subsequent abodes; completely knowing the faults of conceptualization, with the accumulation of Bodhi, such as generosity, as before, individually cutting off the previous and subsequent abodes of speech; because the grasped and the grasper must be abandoned, as before, cutting off the previous and subsequent abodes of the battle of the senses and the dependent cities, etc., these are called the four aspects of cessation. By knowing the distinctions of generosity, etc., individually cutting off the previous and subsequent abodes related to stinginess and immoral conduct, etc.; because all dharmas are the nature of the three doors of liberation, therefore even a particle of the dharma to be realized cannot be seen; because complete trust is obtained, therefore with the three self-natures of omniscience, truly determining one's own relationship to the three as they are; because of single-minded devotion, abandoning life for the sake of the meaning of the dharma of all aspects of omniscience, etc., these are called the four aspects of the path. Thus, when these moments of forbearance and knowledge, contained in the sixteen aspects, are correctly obtained, the pure worldling, possessed of the aspect of not manifestly clinging to the grasped and the grasper, is sustained by the subsequent mind, in order to generate the corresponding result, namely, the reversal of the perception of form, etc. Because the Bodhisattva abides on the path of seeing, therefore they are the characteristics of non-retrogression. The terminology of yogis is entirely in accordance with realization, except for the need to tame sentient beings. To make this known, it is explained approximately. If it were not so, how could the moments of self-awareness of each individual in the continuum of yogis be characteristics that make others believe? After that, because of abiding on the path of meditation, it is the characteristic of non-retrogression. Because special wisdom does not arise without grasping the distinction from the norm, for a while, the distinction of the path of meditation is explained. The path of meditation is profound, the profound emptiness, etc., that profoundness is liberation from the extremes of superimposition and denigration, this is what is said.
Chinese
因为，空性等等也没有色，空性等等也不是色之外的其他事物。因此，依次地，从对空性等等的增益和诽谤的边解脱，那才是甚深，是空性等等。因为具有甚深性，所以修道甚深。这样显示差别后，差别的基础，决择分和见道的，道和修道本身，再三地作意，衡量和决定思择是修道。这样说了。从听闻、思惟和修习产生的智慧，或者从三摩地的加行、正行和后行产生的智慧，依次地，对决择分等等三者，再三地作意决定见到的意义，衡量和决定思择就是修道相续。那是多少种呢？因为那是相续的缘故，小、中、大，以小之小等等差别，以种类分为九种。这样说了。因为菩萨们的烦恼是分别念，所以说，极大的黑暗以小光明消除，小以大消除，以这样的比喻，大的、中的、小的分别念各自，以大、中、小的差别而不同。那些的对治小、中、大也各自以小、中、大的差别而不同，这样一来，就究竟而言，以空性的体性的方式，从分别念的对治的差别中，如数量般地，以欲界等等，九种种类相续生起，是修道。胜母从那个和那个种类各自的方面作主，因为说了生起无数的福德，不可衡量和无量，难道不是差别种类很多吗？如何是九种种类呢？所说的无数等等，在胜义中是不能忍受的，在世俗中，是慈悲的，能仁认可那些同类因。
English
Because, emptiness and so on also have no form, and emptiness and so on are not other than form. Therefore, in order, from the extremes of superimposition and denigration on emptiness and so on, that which is liberation is profound, it is emptiness and so on. Because it possesses profoundness, the path of meditation is profound. Having thus shown the distinction, the basis of the distinction, the decisive factor and the seeing, the path and the path of meditation itself, repeatedly contemplating, measuring and decisively thinking are the path of meditation. Thus it is said. The wisdom arising from hearing, thinking, and meditating, or the wisdom arising from the application, the actual, and the subsequent of samadhi, in order, repeatedly contemplating the meaning of definitely seeing the three, such as the decisive factor, measuring and decisively thinking are the continuous path of meditation. How many kinds are there? Because it is continuous, small, medium, and large, with the distinctions of small of small and so on, it is considered to be nine kinds by type. Thus it is said. Because the afflictions of the Bodhisattvas are conceptual thoughts, it is said that very great darkness is eliminated by small light, and small is eliminated by great. By this analogy, the great, medium, and small conceptual thoughts each, are different by the distinctions of great, medium, and small. The antidotes to those, small, medium, and large, are also different by the distinctions of small, medium, and large. Thus, ultimately, in terms of the nature of emptiness, from the distinctions of the antidotes to conceptual thoughts, as in number, with the desire realm and so on, nine kinds arise continuously, it is the path of meditation. The Victorious Mother presides over each of those kinds, because it is said that countless merits, immeasurable and limitless, arise, are there not many kinds of distinctions? How are there nine kinds? The countless and so on that are spoken of, are not tolerable in the ultimate, in the conventional, they are compassionate, the Sugata approves of those homogeneous causes.
Tibetan
་གསུངས་ཏེ། གྲངས་མེད་པ་དང༌། གཞལ་དུ་མེད་པ་དང༌། ཚད་མེད་པ་བསྟན་པ་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པའི་ངོ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་ནི། དོན་དམ་པར་ན་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དོན་གཅིག་ཏུ་རབ་ཏུ་སྦྱར་བ་ལ་ལྡོག་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ཉེ་བར་བསྐྱེད་པའི་ཐ་དད་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོར་དབྱེ་བར་བྱ་བ་བཟོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་བཤད་པའི་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཇི་སྐད་བཤད་ཅིང་བསྟན་པ་དེ་དག་བྱིས་པའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལ་འབྲས་བུ་ཆེན་པོ་སྐྱེ་བ་རབ་ཏུ་སྟོན་པ་ཉིད་ཀྱིས་དམིགས་པ་མེད་པའི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་གྱི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རྒྱུ་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ཡིན་པར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བཞེད་པས་མང་པོ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གོམས་པ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་བྱར་མེད་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེའི་ཕྱིར་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་བྱེད་པ་ཁོ་ནའོ་སྙམ་པའི་སྐྱེ་བོ་བློ་དམན་པའི་ངོར་དོགས་པ་བསུ་བར། དངོས་པོ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ལ། །ཉམས་པ་དང་ནི་འཕེལ་མི་རུང༌། །བསྒོམ་ཞེས་བྱ་བའི་ལམ་གྱིས་ནི། །ཅི་ཞིག་ཉམས་ཤིང་ཅི་ཞིག་འཐོབ། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོར་འདོད་པའི་ལམ་གྱི་དངོས་པོ། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་ན་དེ་ཉིད་དང༌། གཞན་ཉིད་དང་གཉིས་ཀ་དང་གཉིས་ཀ་མ་ ཡིན་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ལ་སྒོམ་པ་ཕུལ་དུ་ཕྱིན་པར་བྱར་མེད་པའི་ཕྱིར། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོ་དག་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་འབྲལ་བ་དང་སྐྱེ་བར་མི་རུང་ངོ༌། །དེ་བས་ན་སྒོམ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ལམ་གྱིས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་ཅི་ཞིག་པོར་རྣམ་པར་བྱང་བ་ནི་ཅི་ཞིག་འཐོབ་སྟེ། ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་བྱེད་པ་ཉིད་པས་ཉེ་བར་དགོད་པར་མི་བྱ་བ་ཁོ་ནའོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ཇི་ལྟར་དེ་བཞིན་དུ། །འདི་ནི་འདོད་པའི་དོན་སྒྲུབ་བྱེད། །བྱང་ཆུབ་དེ་བཞིན་ཉིད་མཚན་ཉིད། །དེ་ཡང་དེ་ཡི་མཚན་ཉིད་བཞེད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཇི་ལྟར་ཁྱད་པར་དུ་བྱར་མེད་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བདག་པོ་ཙམ་གྱིས། གདུལ་བྱའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་དོན་ཁྱད་པར་ཅན་སྣང་བའི་སེམས་བསྐྱེད་པའི་སྒོ་ནས་མངོན་པར་འདོད་པའི་དོན་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ། བསྒོམས་པས་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བའི་སྒོ་ནས་མངོན་
Chinese
如是宣说。以无数、无量、无边所显示的词语的体性，就胜义而言，对于如前所说的具有禅修道之体性，将意义唯一彻底结合，观待于遮遣而近取产生的各别自体之体性来作区分是不容许的。就世俗而言，如前所说和显示的说法之体性，那些为孩童之辈能极大显现产生大果之本身，即是与无缘大悲之自性法界之因相符，如来是这样认为的，因此不会过于繁多。以空性之体性串习到极致不是不可为吗？因此，对于认为稍微也不做唯是如此的低劣智慧之辈，为了迎接疑惑而宣说： 无事物不可说， 衰损以及增长无， 以说名为修道者， 何者衰损何者得？ 如是宣说。于自性法性所欲求的道之事物，以无自性之自体，就真实而言，对于彼性、异性、二者和非二者都不可说，因此禅修到极致是不可为的。不相符之品和对治等次第相续断绝和产生是不容许的。因此，以说名为禅修之道，不相符之品的体性是什么完全清净，获得的是什么呢？如果认为稍微也不做本身，因此不应安立，并非如此。如下： 菩提如何如是性， 此乃欲求义成办， 菩提如是性体性， 彼亦彼之体性许。 如是宣说。如何无有差别的如是性之菩提，以无戏论之智慧自性法身等自性之佛陀的本体仅仅是，为了随顺所化众生的福德和智慧，以生起显现特殊意义之心的方式，如是成办明显欲求之义。同样，以禅修而远离暂时的垢染的方式，显现
English
Thus it was said. With the nature of words showing the innumerable, immeasurable, and limitless, in terms of ultimate truth, it is not permissible to distinguish the nature of individual self that is produced by relying on negation, by combining the meaning into one completely, with the characteristic of the path of meditation as previously described. In terms of conventional truth, the nature of the Dharma as described and shown before, those who can greatly manifest the generation of great fruits for the sake of children, are in accordance with the cause of the Dharmadhatu of the nature of great compassion without objectification. The Tathagata thinks so, so it will not be too much. Isn't it impossible to be extremely accustomed to the nature of emptiness? Therefore, for those of inferior intelligence who think that they do nothing at all, in order to welcome doubts, it is said: Things are unspeakable, There is no decline or increase, By the path called meditation, What is lost and what is gained? Thus it was said. The object of the path desired in the nature of Dharma, with the selflessness of self, in reality, it is impossible to say that it is that nature, otherness, both, and neither. Therefore, it is impossible to perfect meditation. It is not permissible for incompatible qualities and antidotes to be cut off and arise in sequence. Therefore, by the path called meditation, what is the nature of the incompatible qualities completely purified, and what is gained? If one thinks that one does nothing at all, therefore one should not establish it, it is not so. As follows: How is Bodhi thus in nature, This is the accomplishment of the desired meaning, Bodhi is thus in nature, That is also considered its nature. Thus it was said. How is the Bodhi of suchness without difference, with the nature of wisdom without elaboration, the nature of the Dharmakaya, etc., the essence of the Buddha, merely in order to follow the merits and wisdom of the beings to be tamed, in the way of generating a mind that manifests special meaning, thus accomplishing the meaning of manifest desire. Similarly, by meditating and separating from temporary defilements, manifesting