English
Because there is no complete knowledge, it is all-knowing. Not going to this shore, nor going to the other shore, not dwelling between them, in order to know the equality of all times, it is called Prajñāpāramitā. Thus it is said, understanding the nature of the three times' dharmas as unborn is the same as equality, therefore, for those who want to be close to the Buddhas and Bodhisattvas, the so-called Prajñāpāramitā is that wisdom does not go to the shore of Saṃsāra, and compassion does not go to the shore of Nirvāṇa. In order, it does not dwell on the characteristics of permanence and annihilation, nor does it dwell between them, therefore it does not dwell in existence and peace. Reversing from the perspective of omniscience, because the Śrāvakas and others do not understand the equality of the three times, they are far away from the true Prajñāpāramitā, only the Prajñāpāramitā of their own realization, because of the lack of compassion and wisdom, only taking existence and non-existence as objects, therefore it should be known that they dwell in Saṃsāra and Nirvāṇa. It is said in the scriptures: Whatever is dependent origination, you consider it to be emptiness. Therefore, understanding the equality of the three times is the only basis, isn't it possessed by all beings? If so, why is it said that Śrāvakas and Bodhisattvas are far away from the true Prajñāpāramitā and are another? This is because from the perspective of attachment to characteristics, it is far away because there is no means. Because of being good at means, it is said to be truly close. Thus it is said, just like the things transformed by a magician, although they appear, because they do not understand their own nature, they are attached to reality, so non-self-nature will not appear. Because the good teachers and others lack means, they understand that they have the characteristics of real things, so the Śrāvakas and others who do not understand the nature of things do not have the wisdom of equality. Therefore, for them, the Mother of the Buddhas is far away. Bodhisattvas, over a long period of time, by truly pleasing the good teachers, have obtained the non-inverted key instructions, and are proficient in the means of arising from hearing and so on that rely on the two truths, therefore for things
Tibetan
་མངོན་པར་ཞེན་པའི་འཁྲུལ་པའི་མཚན་མ་བསལ་བ་རྣམས་ལ་ནི། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་མཉམ་པ་ ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་ལ་ཡུམ་འདི་ཡང་དག་པར་ཉེ་བར་གྱུར་པས། ཐབས་མ་ཡིན་པས་ནི་རིང་བ་ཉིད་ཡིན་ལ་ཐབས་ཀྱིས་ནི་མི་རིང་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ཡུམ་རིང་བར་གྱུར་པའི་བསྒྲུབ་པ་ཉིད་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་པར། གཟུགས་སོགས་ཕུང་པོ་སྟོང་ཉིད་དང༌། །དུས་གསུམ་གཏོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་དང༌། །སྦྱིན་སོགས་བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་རྣམས་ལ། །སྤྱོད་པའི་འདུ་ཤེས་མི་མཐུན་ཕྱོགས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དུས་གསུམ་པའི་ཆོས་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དང་ཟག་པ་མེད་པ་དང༌། གཉིས་ཀའི་ངོ་བོ་དངོས་པོར་མ་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་ལ། དངོས་པོར་དམིགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་གྱིས་ཀུན་བརྟགས་པའི་བདག་ལ་སོགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ལྟ་བ་དང༌། སྒྲུབ་པའི་འདུ་ཤེས་ནི་དེ་དག་གི་གཉེན་པོ་ཡིན་ན་ཡང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་ཞུགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་བཟློག་སྟེ་གཉེན་པོ་ཡིན་པར། སྦྱིན་ལ་སོགས་ལ་ངར་འཛིན་མེད། །གཞན་དག་དེ་ལ་སྦྱོར་བྱེད་པ། །དེ་ནི་ཆགས་པའི་མཐའ་འགོག་པས། །རྒྱལ་ལ་སོགས་ལ་ཆགས་པ་ཕྲ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པས་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པས་རང་དང་གཞན་སྦྱོར་བ་ནི། ཡང་དག་པར་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་དང་ཆགས་པའི་ཚོགས་ཀྱི་གནས་ཐམས་ཅད་བཀག་པས་བླང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་གཉེན་པོ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཉེན་པོ་ཡིན་མོད་ཀྱི། ཆགས་པ་ཕྲ་མོའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མ་ཡིན་པས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་ནོ།། །།བམ་པོ་གསུམ་པ། ཡང་ཇི་ལྟར་ཆགས་པ་ཕྲ་མོ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་ཞེ་ན། ཆོས་ཀྱི་ལམ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས། །དབེན་པའི་ཕྱིར་ན་དེ་ཟབ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་རིགས་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་ཁོ་ནས་སྟོང་ པས། དེ་དག་ཟབ་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་དམིགས་པ་ཡང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་སྤང་ཞེ་ན། ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་གཅིག་པར་ནི། །ཤེས་པས་ཆགས་པ་སྤོང་བ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞི
Chinese
对于那些清除了执着显现的错觉的人来说，完全了解色等诸法，就是完全了解其平等性。因此，由于此《般若波罗蜜多》对他们来说非常接近，所以如果不用方便法，就会变得遥远，而用方便法就不会遥远。因此，声闻等人的《般若波罗蜜多》变得遥远，其修持本身就是不相顺的方面。如云： “色等蕴空性， 三时所摄法， 布施等菩提， 方面行相异。” 意思是说，对于色等三时之法，包括有漏和无漏，以及二者的体性，所有未成为实有的事物，仅仅执着于实有，以及视他所遍计的我和我所等为空性，修持的行相虽然是它们的对治，但由于陷入颠倒，因此是应该舍弃的，所以是不相顺的方面。菩萨们则相反，是对治。如云： “布施等无我执， 他人于彼作饶益， 彼遮止贪着边， 胜者等贪着微。” 意思是说，以三轮清净的方式，通过了悟布施等无我，自己和他人相结合，由于是正确进入，并且遮止了贪着之聚的所有处所，因此是应该接受的，所以在一切方面都是对治。同样，对如来等顶礼等虽然是积累资粮的因，因此是对治，但由于是微细贪着的体性，因此在一切方面都不是，所以是不相顺的方面。 第三品 再问，如何微细贪着是不相顺的方面呢？如云： “法之道路自性空， 故彼甚深即如是。” 意思是说，因为法的种类仅仅是自性空，因此它们是甚深的，所以，缘于如来也是不相顺的方面。那么，如何舍弃呢？如云： “诸法自性一味性， 知故舍弃诸贪着。” 意思是说，通过了知色等一切法的自
English
For those who have cleared away the illusions of clinging to appearances, fully understanding forms and other phenomena is the same as fully understanding their equality. Therefore, because this Mother (Prajnaparamita) is very close to them, it becomes distant if not using skillful means, and not distant if using skillful means. Thus, the practice of the Shravakas and others, where the Mother becomes distant, is itself a contradictory aspect. As it is said: "Forms and other aggregates are emptiness, The phenomena included in the three times, Giving and other aspects of enlightenment, The aspects of practice are contradictory." This means that for forms and other phenomena of the three times, including those with and without outflows, and the nature of both, all things that have not become real, merely clinging to reality, and viewing the self and other things conceived by others as emptiness, the aspect of practice, although it is their antidote, is to be abandoned because it has fallen into inversion, so it is a contradictory aspect. Bodhisattvas, on the other hand, are the antidote. As it is said: "Giving and others have no ego-clinging, Others perform benefits for them, They prevent the edge of attachment, The victors and others have subtle attachment." This means that in the way of the three wheels being pure, through realizing the selflessness of giving and others, combining oneself and others, because it is correctly entered and prevents all places of the collection of attachment, it is to be accepted, so in all aspects it is the antidote. Similarly, prostrating to the Tathagatas and others, although it is the cause of accumulating merit, so it is the antidote, but because it is the nature of subtle attachment, it is not in all aspects, so it is a contradictory aspect. Third Chapter Again, how is subtle attachment a contradictory aspect? As it is said: "The path of Dharma is empty by nature, Therefore it is so profound." This means that because the types of Dharma are only empty by nature, therefore they are profound, so focusing on the Tathagata is also a contradictory aspect. Then, how to abandon it? As it is said: "All phenomena are of one taste by nature, Knowing this, abandon all attachments." This means that through knowing the self of all phenomena such as forms