Tibetan
བོ་གཡོ་བ་དང་རབ་ཏུ་འཇིག་པའི་རྣམ་པ་དག་དང༌། འགོག་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་འཇིགས་པ་དང་ནད་འགོ་བ་དང་འཚེ་བའི་རྣམ་པ་རྣམས་དང༌། འགོག་པའི་བདེན་པའི་འགོག་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་བདག་མེད་པ་དང༌། ཞི་བ་དང་གྱ་ནོམ་པའི་རྣམ་པའི་བདག་ཉིད་དབེན་པ་དང༌། ངེས་པར་འབྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དང་མཚན་མ་མེད་པ་དང་སྨོན་པ་མེད་པ་དང་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པའི་རྣམ་པ་དག་དང༌། ལམ་གྱི་བདེན་པའི་ལམ་དང༌། རིགས་པ་དང༌། སྒྲུབ་པ་དང༌། ངེས་པར་འབྱིན་པའི་རྣམ་པ་རྣམས། ངོ་བོ་ཉིད་མི་དམིགས་པའི་སྒོ་ནས་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་སུ་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་ལམ་ཡིན་པར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །བདེན་པ་བཞི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི། ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་རྟོགས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཡིན་པས་ལམ་བརྗོད་ནས་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ། འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་ལམ་ལ་ནི། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྟོང་པའི་ཕྱིར། །སྟོང་པ་ཉིད་རྣམས་དབྱེར་མེད་པས། །དྲོ་བ་དེ་དག་མི་དམིགས་པས། །རྩེ་མོར་གྱུར་པ་དག་ཏུ་འདོད། །དེ་ལ་རྟག་ལ་སོགས་ཚུལ་གྱིས། །གནས་པ་བཀག་པས་བཟོད་པ་རྣམས། །ས་བཅུ་དག་ལས་བརྩམས་ནས་ནི། །མི་གནས་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་ཡིས། །ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་འགྱུར་བཤད་དེ། །ཅི་ཕྱིར་ཞེ་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱིས། །མཁྱེན་ནས་ཆོས་རྣམས་མ་གཟིགས་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་རང་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་རྣམས་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པ་མེད་པ་དང༌། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་མི་དམིགས་པ་དང་དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་རྟག་པའང་མ་ཡིན་མི་རྟག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་པ་བཀག་པ་དང༌། གང་གི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བྱང་ ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ནས་ཆོས་རྣམས་མ་གཟིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཚད་མའི་སྐྱེས་བུས་མ་དམིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་འཐད་པས། ས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་མི་གནས་པ་རྒྱས་པར་ཇི་སྐད་དུ་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་པ་དེ་རྣམས་ཀྱིས། གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བདེན་པའི་དམིགས་པ་ལ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་སྐྱེ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་གྱི་མཇུག་ཐོགས་སུ་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་བརྗོད་པར་རིགས་མོད་ཀྱི། ཉན་ཐོས་རྣམས་ལས་དེ་དག་ཇི་ལྟར་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་ན་གང་གིས་ན་དེ་དག་གི་ལམ་གཞན་ཡིན་སྙམ་པའི་དོགས་པ་བསུ་བར་རེ་ཞིག་ཁྱད་ཞུགས་པ་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པ། རང་བྱུ
Chinese
以及摇动和彻底毁坏的相状等。灭谛的自性是恐怖、传染疾病和损害的相状等。灭谛的灭的自性是无我，寂静和富饶的相状的自性是寂静。决定的特征是空性、无相、无愿和无所作为的相状等。道谛的道、理、修行和决定的相状等。以不见自性的方式，在通达道之时的声闻乘的道，菩萨应如是完全了知。完全了知四谛，是与决定分相应的证悟为先导，因此宣说道之后，与决定分相应。 圣声闻道，以色等为空之故，空性诸法无差别，彼等暖位不可得，是故立为至顶位。于彼常等之理，遮止住立诸忍位，从十地等起修习，不住广大之宣说，是说转为胜妙法，何以故耶佛陀知，知已未见诸法故。 如是说，色等蕴自身性空故，空性诸法彼此无差别，如前色等不可得，如是于色等，非恒亦非常，以缘虑之理遮止住立，何以故如来现证菩提后未见诸法，以量士夫不见之理成立，从极喜地等不住广大如是宣说之彼等相，次第与谛之所缘决定分相应者，名为士夫。声闻道之后理应宣说独觉道，然声闻等彼等如何超胜，以何彼等之道为异，为遣除如是疑惑，暂且建立差别。
English
And the aspects of shaking and utter destruction, etc. The nature of cessation is the aspects of terror, the spread of disease, and harm, etc. The nature of the cessation of the truth of cessation is selflessness, and the nature of the aspects of peace and abundance is solitude. The characteristics of definite emergence are the aspects of emptiness, signlessness, wishlessness, and non-manifestation, etc. The aspects of the path of the truth of the path are the path, the reason, the practice, and the definite emergence. Through the gate of not seeing the nature, in the context of knowing the path, the Bodhisattva should thus completely know that it is the path of the Hearers. Completely knowing the four truths is preceded by realization that is in accordance with the aspects of definite determination, therefore, after explaining the path, it is in accordance with the aspects of definite determination. The path of the noble Hearers, because form and so on are empty, the emptinesses are undifferentiated, those heats are not perceived, therefore they are considered to be the peaks. In that, the acceptances are those that prevent dwelling by means of permanence and so on. Having started from the ten grounds, by extensively teaching non-dwelling, it is said to transform into the supreme Dharma. Why is that? Because the Buddha, having known, did not see the Dharmas. Thus it is said, because the aggregates of form and so on are empty by their own nature, the emptinesses are not different from each other, and form and so on are imperceptible as before, and likewise, in form and so on, it is neither permanent nor impermanent, having prevented dwelling by means of the mode of perception. Because the Thus-Gone One, having manifestly awakened to enlightenment, did not see the Dharmas, by the reason of the proof of the non-perception of a valid person, those aspects of extensively teaching non-dwelling on the ground of great joy and so on, in sequence, are called persons who are in accordance with the aspects of definite determination on the object of the truth. After the Hearer's path, it is appropriate to explain the path of the Solitary Buddha, but how are they superior to the Hearers, and by what is their path different? In order to dispel such doubts, for the time being, the difference is established.
Tibetan
ང་བདག་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། །གཞན་གྱིས་བསྟན་ཡང་མི་དགོས་ལ། །བསེ་རུ་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ནི། །ཟབ་པ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་བརྗོད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ལུང་ལས་ཉན་ཐོས་རྣམས་ནི་གཞན་གྱིས་བསྟན་པ་ལ་ལྟོས་ནས་རང་གི་བྱང་ཆུབ་རྟོགས་པར་འགྱུར་ལ། གཞན་དག་ཀྱང་བརྗོད་པ་དང་བཅས་པའི་ཆོས་བསྟན་པས་དགེ་བ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་སྔོན་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པ་མངོན་པར་འདུས་བྱས་པས་གཞན་གྱིས་བསྟན་པ་ལ་མི་ལྟོས་པར་བདག་ཉིད་ཀྱིས་རང་གི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་ལ་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པས་བསྟན་མི་དགོས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་ཞུགས་པ་ཉིད་གཅིག་ཡིན་ནོ། །སྒྲར་བརྗོད་པའི་ཆོས་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་ཉན་པ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་འཆད་པ་པོའི་ཤེས་པའི་རྩལ་རྟོགས་པར་བྱེད་ན། དེ་དག་ནི་རང་གིས་ཐོབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་སོགས་པའི་མཐུས་སྒྲ་མེད་པའི་ཆོས་བསྟན་པས། གཞན་དག་དགེ་བ་བཅུ་ལ་སོགས་པ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་དེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་གི་ཡེ་ཤེས་མི་རྟོགས་པ་ཉིད་ནི་ཁྱད་ཞུགས་པ་གཉིས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཇི་ལྟར་སྒྲ་མེད་པར་ཆོས་སྟོན་སྙམ་པའི་དོགས་པ་བསུ་བར། གང་གང་དོན་ནི་གང་གང་ལ། །ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་ཉན་འདོད་པ། །དེ་དེ་ལ་དོན་དེ་དང་དེ། །སྒྲ་མེད་ཀྱང་དེ་དེ་ལྟར་སྣང༌། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྣམ་པར་མ་བརྟགས་རྣམ་པར་མ་དཔྱད་པར་ཚིག་ཏུ་མི་སྨྲ་བས་བརྗོད་པ་ནི་རྣམ་ པར་གཡེང་བ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་རྒྱུད་འཁྲུག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདི་ལྟར་སངས་རྒྱས་སུ་གྱུར་ནས་བརྗོད་པ་མེད་པར་ཆོས་སྟོན་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པོ། །དེ་བས་ན་སངས་རྒྱས་དང་འདྲ་བའི་ཕྱིར། རང་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་གནས་སྐབས་ན་ཡང་སྨོན་ལམ་ལ་སོགས་པའི་མཐུས། སྒྲ་མེད་ཀྱང་གང་ཞིག་དོན་གང་ལ་རྣམ་པ་ཇི་ལྟར་ཉན་པར་འདོད་པ་དེའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་དོན་དེ་རྣམ་པ་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་སྣང་བར་འགྱུར་བས་སྒྲ་མེད་པར་ཆོས་སྟོན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཆོས་སྟོན་པའི་སྒྲའི་དོན་ནི་འདི་ལྟར་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཉན་པ་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ཤིན་ཏུ་བསྐྲུན་ཅིང་བསྐྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཁྱད་ཞུགས་པ་བརྗོད་ནས་ཁྱད་ཞུགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་ནི་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་རྣལ་མ་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ། གཟུང་དོན་རྟོག་པ་སྤོང་ཕྱིར་དང༌། །འཛིན་པ་མི་སྤོང་ཕྱིར་དང་ནི། །རྟེན་གྱིས་བསེ་རུ་ལྟ་བུའི་ལམ། །ཡང་དག་བསྡུས་པར་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས
Chinese
我为自己觉悟的缘故，即使他人指示也不需要，如犀牛角般的智慧，显现为甚深。如是说。经中说，声闻众依赖他人指示而证悟自己的菩提，其他人也因宣说带有言辞的法而进入善行。独觉佛众，先前听闻等显现聚集，不依赖他人指示，自己现证自己的菩提。因此，对他们来说，不需要佛陀等指示，这是一种殊胜之处。如果通过言语宣说的法，听者能够领悟说法者的智慧才能，那么他们凭借自己获得的智慧等力量，宣说无声之法，使他人进入十善等善行。因此，不领悟他们的智慧，这是第二种殊胜之处。又，为了消除如何无声说法的疑惑，说什么样的意义对什么样的人，想要如何听闻，对他们来说，那个意义就那样显现，即使无声也是如此显现。如是说。不分别不观察，不说言辞，因为言说是散乱，那也会扰乱相续。因此，菩萨发愿如此成佛后，不言说而说法。因此，为了与佛陀相似，即使在独觉佛的阶段，也凭借发愿等力量，即使无声，但凡对什么意义想要如何听闻，在他们的意识中，那个意义就那样显现，所以称为无声说法。说法的言语意义是，对听法者的意识进行创造和产生。如是讲述殊胜之处后，殊胜之处的道路是特别超胜的，所以真正的独觉佛之路，为了舍弃所取义的分别，以及不舍弃能取，凭借所依如犀牛角般的道路，应当了知是真实的概括。
English
I, for the sake of realizing myself, do not need to be taught by others, and the wisdom like a rhinoceros horn is manifested as profound. Thus it is said. In the scriptures, it is said that the Shravakas realize their own Bodhi by relying on the teachings of others, and others also enter into virtuous deeds by teaching the Dharma with words. The Pratyekabuddhas, having manifestly gathered what they have heard before, etc., do not rely on the teachings of others, but realize their own Bodhi by themselves. Therefore, it is not necessary for the Buddhas, etc., to teach them, which is one of the superiorities. If the listeners understand the wisdom and skill of the speaker through the Dharma taught with words, then they teach the Dharma without sound by the power of their own wisdom, etc., so that others enter into the ten virtues, etc. Therefore, not understanding their wisdom is the second superiority. Furthermore, to dispel the doubt of how to teach the Dharma without sound, it is said that whatever meaning is for whomever, and however they wish to hear it, that meaning appears to them in that way, even without sound. Thus it is said. Not discriminating, not examining, and not speaking words, because speaking is distraction, and that will also disturb the continuum. Therefore, the Bodhisattva made the aspiration that after becoming a Buddha in this way, he would teach the Dharma without speaking. Therefore, in order to be like the Buddha, even in the state of a Pratyekabuddha, by the power of aspiration, etc., even without sound, whatever meaning one wishes to hear in whatever way, that meaning appears in that way in their consciousness, so it is called teaching the Dharma without sound. The meaning of the word "teaching the Dharma" is to create and generate in the consciousness of the listener of the Dharma. Having thus spoken of the superiorities, the path of the superiorities is particularly supreme, so the true path of the Pratyekabuddha, in order to abandon the conceptualization of the object to be grasped, and not to abandon the grasping, by relying on the path like a rhinoceros horn, it should be known as the true summary.