Tibetan
དོད་པས་བྱེ་བྲག་གི་དོན་རབ་ཏུ་སྦྱར་མོད་ཀྱི། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་སྦྱར་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་སྐབས་གཞན་དུ་ནི་བསྡུས་ནས་བརྗོད་པས་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་པའམ་རྒྱས་པའི་ཕྱོགས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་བརྗོད་པར་འདོད་པ་མི་གནས་པ་ལ་བརྗོད་པར་འདོད་པའི་ཚིག་ཏུ་དྲངས་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་དེ། དེའི་གཞུང་ཉེ་བར་བཀོད་པ་ལ་སུན་འབྱུང་བ་མ་བྱས་སོ། །ཡོན་ ཏན་རིན་པོ་ཆེ་སྡུད་པ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལས་རྗེས་སུ་རིག་པའི་ལེའུ་སྟེ་ཉི་ཤུ་རྩ་དགུ་པའི་བཤད་པའོ།། །།ཇི་སྐད་བཤད་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ཡུམ་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་བསྐྱེད་ནས་ཐོབ་པའི་ཆེད་དུ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་མཉེས་པར་བྱས་ན་ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བྱང་ཆུབ་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ཞིག་ཡུན་རིང་པོར་འཁོར་བར་འཁོར་འདོད་ཅིང༌། དེ་བཞིན་དུ་རྟེན་དང༌། བརྟེན་པའི་དབྱེ་བས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་སྦྱོང་ཞིང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྗེས་སུ་གནང་བ་ལ་སྦྱོར་བར་བརྩོན་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཡུན་ཐུང་དུས་ཡུམ་མ་ཐོབ་ཀྱང་ཆོས་རྣམས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྐྱོ་བའི་བློ་ནི་རྡུལ་ཙམ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་ན། དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐོབ་པས་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་ནས་དོན་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་བརྩོན་འགྲུས་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་ལྡན་ཏེ། གཉིད་དང་རྨུགས་པ་མེད་པས་གཡེལ་བ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །སྐྱོ་བའི་བློ་བསྐྱེད་པ་ལ་ཉེས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གལ་ཏེ་བསྐལ་པ་བྱེ་བར་སངས་རྒྱས་བདག་གིས་ཐོབ་པར་བྱ་སྙམ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མི་མཁས་པ་དེའི་ཚེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བྱང་ཆུབ་རིང་བར་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་པས་སྡུག་བསྔལ་དུ་འདུ་ཤེས་པས་ཡུན་རིང་པོར་སྡུག་བསྔལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཆོས་ལ་དམིགས་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཐོབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་བས་ན་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉམས་པའི་ཕྱིར་ལེ་ལོའི་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་རོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་སྐྱོ་བའི་བློ་བསྐྱེད་པར་མི་བྱ་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དང་པོར་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ནས། བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐོབ་ཀྱི་བར་གྱི་དུས་ཐམས་ཅད་ལ་གང་གི་ཚེ་ཉིན་མཚན་གཅིག་ཙམ་དུ་ནི་ཡིད་ལ་སེམས་པར་བྱེད་དེ་ཆོས་རྣམས
Chinese
虽然以例证极好地结合了各个别义，但因为不能结合所有方面，所以在其他场合就以简略的方式陈述，因此不是稍微地归纳为一，也不是稍微地扩展。这仅仅是将想要表达的非存在，引入到想要表达的语句中而已，没有对该论典的陈述进行驳斥。 《功德宝聚论》偈颂中，随念品即第二十九品的解释完毕。 为了说明，为了通过生起听闻等智慧而获得，应该如何取悦善知识，才能成办如前所说的八种现观的自性之母。 宣说了“菩提”等。 任何菩萨如果想要长久地在轮回中流转，同样地，以所依和能依的差别来清净有情之义和佛刹，并且勤奋地致力于佛陀的随许，那么瑜伽士即使在短时间内没有获得般若波罗蜜多，也能凭借如幻般修习诸法的力量，连微尘般的厌烦之心都不会生起。 这是因为获得了般若波罗蜜多，以有情为对境而行利他等，具有精进三种的波罗蜜多。由于没有睡眠和昏沉，因此不会散乱。 为了说明生起厌烦之心有什么过患，宣说了“如果”等。 如果心想我将在无数劫后获得佛果，那么不善巧的菩萨在那时，由于认为如来菩提漫长，因此认为痛苦，从而将长久地感受痛苦。 因为对法执著而显现执著，因此会退失精进波罗蜜多，从而转变为懈怠之法的自性。 那么应该如何不生起厌烦之心呢？ 宣说了“殊胜菩提”等。 从最初发起殊胜菩提心开始，直到获得无上菩提如来果位之间的所有时间里，无论何时，即使仅仅在一日一夜中忆念诸法
English
Although the specific meanings are very well combined with examples, since it is not possible to combine all aspects, in other instances they are stated in a concise manner, so it is neither slightly summarized into one, nor slightly expanded. It is merely introducing what one wants to express as non-existent into the statement of what one wants to express, without refuting the presentation of that treatise. The explanation of the twenty-ninth chapter, the chapter on mindfulness, from the verses of the 'Compendium of Precious Qualities' is complete. In order to explain what one should accomplish by pleasing a virtuous friend in order to generate and obtain the wisdom of listening, etc., which is the nature of the eight realizations mentioned above, the 'Mother,' etc., was taught. Any Bodhisattva who wishes to wander in samsara for a long time, and similarly, purifies the meaning of sentient beings and Buddha-fields by means of the distinction between the support and the supported, and diligently applies himself to the Buddha's permission, then even if the yogi does not obtain the Mother for a short time, by the power of meditating on all phenomena as illusory, not even a particle of aversion will arise. This is because having obtained the Perfection of Wisdom, he is endowed with the three perfections of diligence, such as acting for the benefit of sentient beings with sentient beings as the object. Since there is no sleep or drowsiness, there will be no distraction. In order to show what faults there are in generating a mind of weariness, 'If,' etc., was taught. If one thinks, 'I will attain Buddhahood after countless eons,' then at that time, an unskilled Bodhisattva, because he perceives the Tathagata's Bodhi as long, therefore perceives suffering, and will suffer for a long time. Because of attachment to phenomena, attachment manifests, therefore the Perfection of Diligence will be lost, and thus it will be transformed into the nature of laziness. So how should one not generate a mind of weariness? 'Supreme Bodhi,' etc., was taught. From the beginning of generating the supreme Bodhichitta, until the time of obtaining the unsurpassed Bodhi Tathagata state, whenever, even if only for one day and one night, one remembers all phenomena
Tibetan
་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་བསྒོམ་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་ལ་ཤིན་ཏུ་གནས་པ་དེའི་ཚེ་ཐབས་ཀྱིས་སྐྱོ་བའི་འདུ་ཤེས་བསལ་བས་མཁས་པ་གསལ་བས་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་ཉིད་ལ་བདུད་ གནོད་པ་བྱེད་པར་འགྱུར་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གལ་ཏེ་འགའ་ཞིག་འདི་སྐད་སྨྲ་སྟེ། རིའི་རྒྱལ་པོ་རི་རབ་གང་གིས་བཤིག་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཐོབ་འགྱུར་ཞེས་སྨྲ་བ་ལས། དེ་ཐོས་ནས་བྱ་བར་མི་ནུས་པ་ལ་སོགས་པས་སྐྱོ་བའི་བློ་སྐྱེད་པར་བྱེད་ཅིང༌། འདི་སྙམ་དུ་རི་རབ་དཔག་ཚད་བརྒྱད་ཁྲིའི་ཚད་ཀྱང་སེམས་པ་ནི་ཚད་ཤེས་པའོ། །དེའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལེ་ལོར་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར། ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །འོ་ན་དེས་བློ་ཇི་ལྟ་བུ་བསྐྱེད་པར་བྱ་ཞེ་ན། ཇི་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཇི་སྟེ་དེའི་ཡང་བློ་སྐྱེས་པ་འདི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་བག་ཆགས་ཀྱིས་ཀུན་དུ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེས་པས་རྡུལ་ཙམ་རི་རབ་ཡིན་པས་སྐད་ཅིག་ཙམ་ལ་ཐལ་བར་བརླག་སེམས་བསྐྱེད་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཁས་པ་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པ་སྟེ། རིང་པོ་མི་ཐོགས་འདྲེན་པའི་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། འདྲེན་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་འབྲེལ་པར་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུའོ། །མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སྤངས་པའི་བརྩོན་འགྲུས་དངོས་པོར་དམིགས་ན་སྐྱོན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རྫུ་འཕྲུལ་དང་ཀུན་བརྗོད་པས་ནི་འགྲོ་བ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱས་ནས་རྗེས་སུ་བསྟན་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་གྱིས་བདག་གི་དོན་བྱ་སྙམ་པའི་བསམ་པ་ལ་སོགས་པས་གལ་ཏེ་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱིས་ཕ་རོལ་གནོན་པའི་བསམ་པ་དང་བཅས་པས་བརྩོན་པར་བྱེད་ན། དེའི་ཚེ་ཉོན་མོངས་པ་ཤས་ཆེ་བས་ལེ་ལོ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། གཞན་དུ་འདུ་ཤེས་པ་དང་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་བདག་ཏུ་འདུ་ཤེས་པ་གནས་པས་དེའི་ཕྱིར་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་འབྱུང་བས། རྒྱལ་བའི་སྲས་བདག་མེད་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་བསྒོམ་པ་ལ་རིང་བར་འགྱུར་ཏེ། དངོས་པོའི་མཚན་ཉིད་དང༌། དངོས་པོ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ས་དང་ནམ་མཁའ་བཞིན་ཏེ། བརྩོན་འགྲུས་དང་ལྡན་པ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཇི་ལྟར་བརྩོན་འགྲུས་དང་ལྡན་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གང་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གང་ གི་ཚེ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ལུས་སུ
Chinese
以观修如幻为先导，在那仅安住于世俗谛之时，以方便法遣除怯弱之想，以明智之士发起精进当知。为了显示真实趣入者，魔会作损害。故说“若有”等。若有人如是说：以何摧毁山王须弥山，即以此获得殊胜菩提。闻已，以不能作等生起怯弱之心，如是思忖，须弥山八万由旬之量，心乃知量者。彼时菩萨即成懈怠，故不能获得菩提。如是作意。那么，彼应生起如何之心耶？故说“如其”等。如其彼亦生起此心，以颠倒习气所积聚之故，生起真实智慧，以微尘许之须弥山，刹那间即能焚毁之想。菩萨智者即发起精进，不久即可获得引导者之殊胜菩提。引导者当知与薄伽梵相关。如是之间。为了显示舍弃不顺品之精进，若缘于实有则有过失。故说“行”等。以神变与世俗谛令有情成熟之后，以随顺教化之神变，欲为自己之利益等念，若以身语意怀着胜过他人之想而精进，彼时烦恼增盛，则将获得懈怠。否则，若安住于有想与无则不生之我执，故将生起贪等烦恼。故胜子远离观修无我如幻，实有之体性与无实有之体性如地与虚空。与精进相应者则不如是。又如何是与精进相应者，为了显示故说“何时”等。何时以如幻之故，于身中
English
When meditating on illusion-like phenomena as a preliminary practice and abiding solely in conventional truth, one should recognize that diligence is initiated by wise individuals who dispel feelings of discouragement through skillful means. To demonstrate that demons can harm those who have truly entered the path, it is stated, "If someone says," and so on. If someone were to say, "By whatever means the king of mountains, Mount Sumeru, is destroyed, by that very means will supreme enlightenment be attained," upon hearing this, they would develop a discouraged mind due to the impossibility of the task, and they would think, "Mount Sumeru is eighty thousand yojanas in height, and the mind knows its measure." At that time, the bodhisattva would become lazy and, therefore, would not attain enlightenment. This is what is intended. So, what kind of mind should they cultivate? Therefore, it is stated, "As if," and so on. As if that person were to generate this thought, because it is accumulated by the habits of inversion, and because genuine wisdom arises, they would think that even a Mount Sumeru the size of a dust particle could be reduced to ashes in an instant. The wise bodhisattva would then initiate diligence, and before long, they would attain the supreme enlightenment of a guide. The term "guide" should be understood as referring to the Bhagavan. This is the meaning up to that point. To show that diligence that abandons unfavorable factors is flawed if it focuses on real entities, it is stated, "Going," and so on. After fully maturing beings through miraculous powers and conventional truths, if one strives with the intention of benefiting oneself through the miraculous powers of subsequent teachings, and with the thought of surpassing others in body, speech, and mind, then at that time, laziness will be attained due to the increase of afflictions. Otherwise, if one abides in the self-grasping of thinking of oneself as existent and not arising from non-existence, then afflictions such as attachment will arise. Therefore, the sons of the Victorious One will be far from meditating on selflessness as illusion-like, because the nature of real entities and the nature of non-real entities are like earth and sky. This is not the case for those who are endowed with diligence. Furthermore, to show how one is endowed with diligence, it is stated, "When," and so on. When, because of the illusion-like nature, in the body