Tibetan
པས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རིམ་གྱིས་རྒྱལ་བའི་ཡོན་ཏན་རྗེས་སུ་ཐོབ་པར་གྱུར་ནས། ཕྱིན་ཅི་ལོག་མ་ལུས་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཟད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་ཏེ་འགྲོ་ལ་ཆོས་སྦྱིན་བྱེད། འདིར་ཡང་རྟགས་ལ་སོགས་པ་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་དྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་བཞིའི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ། །ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆའི་རྗེས་ལ་མཐོང་བའི་ལམ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ཡང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ཡང་འདི་སྤོང་བར་བྱེད་པའི་གཉེན་པོ་དང་བླང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པ་ལ་ཐམས་ཅད་འཇུག་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྟེན་ཅན་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་སྤང་བར་བྱ་བ་བསྟན་པར་བཞེད་ནས། བྱང་ཆུབ་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ཞིག་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་སྦྱོར་བའི་གནས་སྐབས་ན་ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤངས་པས་མི་རྟོག་པའོ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཆོས་རྣམས་ཀུན་སྟོང་པ་དང་མཚན་མ་མེད་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དང༌། སྒྲོ་བཏགས་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་དབེན་པའི་ཕྱིར་སྤྲོས་པ་མེད་པ་དེ་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཇི་སྐད་བསྟན་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པས་བྱང་ཆུབ་ཚོལ་བར་མི་བྱེད་དོ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་འབྲེལ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡན་པའོ། །མཐོང་བའི་ལམ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་པའོ། །མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་བདག་ཉིད་ནི་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་མཆོག་གོ །ཐམས་ཅད་ཟློག་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྟེན་ཅན་བཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར། ནམ་མཁའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དཔེར་ན་ནམ་མཁའི་ཁམས་དང་ནམ་ མཁའ་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཕན་ཚུན་སྤངས་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་འགལ་བ་མེད་དོ། །གང་གི་ནམ་མཁའི་ཁམས་དེ་དང་ནི་ནམ་མཁའ་དེར་ཡུལ་འགའ་ཞིག་ཏུ་རྣམ་པ་འགས་འགལ་བ་ཐོབ་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས། གང་གི་སྒྲས་འཕངས་པའི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ནི་རང་ལ་རང་བྱེད་པ་འགལ་བས་མི་སྲིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་ཤེས་རབ་སྤྱོད་མཁས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ཡིན་ཏེ། མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་འཇུག་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤངས་ནས་ཉེ་བར་ཞི་བ་སྤྱོད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་བས་ན་དེ་ཉིད་ཀྱིས་གང་དང་ཡང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་འགལ་བ་མེད་དོ། །གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པ་བསྟན་ནས། དེ་བཞིན་དུ་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་སྐྱེས་བུ་རྫས་སུ་ཡོད་པའི་རྟེན་ཅན་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་སྤང་བར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་རིག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སྐྱེ་བོའི་དབུས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དཔེར་ན་སྒྱུ་མ་བྱེད་པས་སྤྲུལ་པའི་སྐྱེས་བུ་འདི་སྙམ་དུ་ཉེ་བར་གནས་པའི་སྐྱེས་བུ་ལྟད་མོ་པའི་ཚོགས་འདི་དག་མགུ་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་མི་སེམས་ཏེ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་སྤྲུལ་པ་དེ་ཉིད་སྐྱེས་བུའི་ཁྱད་པར་གྱི་དོན་སྣང་བའི་ཤེས་པ་བསྐྱེད་ནས་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་དེ་ཉིད་བྱ་བ་བྱེད་པར་ལྟ་པ་པོས་མཐོང་བ་ནི་རང་གི་ང་རྒྱལ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་བྱ་བ་སྣ་ཚོགས་སྟོན་པར་བྱེད་པ་མཐོང་ཡང༌། གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། ཡང་སྤྲུལ་པའི་སྐྱེས་བུ་དེ་ལ་ལུས་མེད་སེམས་མེད་ངག་གི་རང་བཞིན་ཡང་མེད་མིང་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་སྦྱོར་བའི་གནས་སྐབས་ནི་ཤེས་རབ་སྤྱོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནམ་ཡང་བྱང་ཆུབ་རྟོགས་ནས་འགྲོ་བ་ལ་ཆོས་སྟོན་པ་ལ་སོགས་པས་ཡོངས་སུ་དགྲོལ་མི་སེམས། དེ་ལྟ་བས་ན་ཡང་ལྷ་ལ་སོགས་པའི་འགྲོ་བར་སྐྱེ་བ་སྣ་ཚོགས་ནི་རྣམ་པ་དུ་མ་སྣ་ཚོགས་པའོ། །སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་སྣ་ཚོགས་པའི་བྱ་བ་མང་པོ་དང་ལྡན་པར་སྟོན་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་སྟོན་ཀྱང་ཇི་ སྐད་བསྟན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤངས་ནས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་སྤྱོད་དོ། །ཡང་གང་ཞིག་སྐྱེས་བུ་བཏགས་པར་ཡོད་པའི་རྟེན་ཅན་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པ་སྤང་བར་བྱ་བ་ཉིད་སྔ་མ་བཞིན་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དཔེར་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྲུལ་པ་ཉིད་ནི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་སྤྲུལ་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་མཛད་པ་བྱེད་ཀྱང་བྱེད་པ་དེ་ལ་ང་རྒྱལ་མང་པོ་དང་འདྲེགས་པ་ཅུང་ཟད་སྐྱེ་མི་འགྱུར། དེ་བཞིན་དུ་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་འཇུག་པའི་རང་བཞིན་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤངས་པ་ལས་སྤྱོད་པ་མཁས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྤྲུལ་པ་སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་སྟོན། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག
Chinese
因此，为了众生的利益，菩萨逐渐获得胜利者的功德之后，为了使所有颠倒的痛苦都止息，而向世间，也就是向有情布施佛法。在此，也如次第一样，以顶端现观的暖相等四种决择分之自性。决择分之后是见道，对此也有四种相违品，即所取和能取的分别。此外，为了舍弃此（分别），作为对治和应取之物，对于一切趣入之品的所依，首先想显示应舍弃的所取分别，因此宣说了“菩提”等。任何将菩萨与见道结合在一起的时候，由于舍弃了如前所示的分别，所以是不分别的。因为远离了因和果，所以通达一切法皆是空性和无相的。并且因为以假立而使一切法寂静，所以通达无戏论，这就是以如前所示的智慧，不以二种分别之相来寻求菩提。凡是与因果相关的，就是具有随行。因为具有见道作意，所以是瑜伽士。见道的自性是殊胜的般若波罗蜜多。为了舍弃一切能遣除之品的所依，也就是第二种所取分别，因此宣说了“虚空”等。例如，虚空界和虚空一起，以互相舍弃等的体性，是没有相违的。如果虚空界和虚空在某个地方以某种方式获得相违，那还用说吗？凡是以“什么”一词所抛弃的所说之物，由于自己对自己做是相违的，所以是不可能的。同样，见道的自性，精于智慧之行的菩萨，也因为获得了不分别的智慧，所以如同虚空一般。在见道的心和心所趣入的时候，因为舍弃了如前所示的分别，所以将行持寂静，因此，那
English
Therefore, for the benefit of sentient beings, the Bodhisattva gradually attains the qualities of the Victorious One, and in order to exhaust all inverted sufferings, he bestows the Dharma upon the world, that is, upon sentient beings. Here, too, in accordance with the order, it is the nature of the four parts of the decisive aspect, such as the heat of the peak realization. After the decisive aspect is the path of seeing, and there are also four conflicting aspects to this, namely, the distinction between the apprehended and the apprehender. Furthermore, in order to abandon this (distinction), as an antidote and something to be taken, relying on the aspect of all entrances, first intending to show the first object of abandonment, the apprehended distinction, therefore, "Bodhi," and so on, are proclaimed. When any Bodhisattva is united with the path of seeing, because he has abandoned the distinctions as previously shown, he is non-discriminating. Because he is separated from cause and effect, he understands that all dharmas are empty and without characteristics. And because all dharmas are pacified by imputation, he understands non-proliferation, and this is because with the wisdom as previously shown, he does not seek Bodhi with the aspect of two distinctions. Whatever is related to cause and effect is endowed with following. Because he has the attention of the path of seeing, he is a yogi. The nature of the path of seeing is the supreme Prajnaparamita. In order to abandon the basis of all removable aspects, that is, the second apprehended distinction, therefore, "space," and so on, are proclaimed. For example, the space element and space together, with the nature of mutual abandonment, etc., are not contradictory. If the space element and space were to obtain contradiction in some place in some way, what need is there to say? Whatever is said, abandoned by the word "what," is impossible because it is contradictory for oneself to do to oneself. Similarly, the nature of the path of seeing, the Bodhisattva who is skilled in the practice of wisdom, is also like space because he has attained non-discriminating wisdom. When the mind and mental factors of the path of seeing enter, because he has abandoned the distinctions as previously shown, he will practice tranquility, therefore, that
Chinese
因此，与任何事物都不会有丝毫矛盾。在展示了所取之相的分别念之后，同样，为了阐述能取之相的分别念，为了认知到应当舍弃以补特伽罗实有为所依的能取之相的第一个分别念，因此宣说了“在人群中”等。例如，魔术师所幻化的化身，不会想说：“我应当使这些近处安住的观看者们感到高兴”，因为没有分别念。而且，幻化之身生起显现补特伽罗差别的意义的意识之后，以明显的我慢，观看者见到它在做事情，虽然见到以自己的我慢的力量显现各种行为，但因为远离了一和多的自性。而且，幻化的补特伽罗没有身体，没有心，也没有语言的自性，甚至也没有名字。同样，在见道的加行阶段，以智慧行事的菩萨，无论何时证悟菩提，都不会想以向众生说法等来完全解脱。因此，神等众生的各种各样的转生，是多种多样的相。显现做利益有情等各种各样的事情，具有许多行为，因为仅仅是世俗，虽然像幻术一样显现，但如所说的那样舍弃了分别念，行持无分别。另外，为了像之前一样展示应当舍弃的以补特伽罗假有为所依的能取之相的第二个分别念，因此宣说了“例如”等。例如，佛陀的化身本身是具有特殊性的化身的自性，因此即使做着佛陀的事业，也不会生起丝毫与许多我慢相混合。同样，见道的心和心所进入的自性，以智慧舍弃了如所说的分别念之后，行事贤善的菩萨也因为远离了因和果，如次第一样显现如幻术般的所有的行为。因此，分别念。
English
Therefore, there is not the slightest contradiction with anything. After showing the conceptualization of the apprehended aspect, similarly, in order to explain the conceptualization of the apprehending aspect, in order to recognize that the first conceptualization of the apprehending aspect, which is based on the substantial existence of a person, should be abandoned, therefore, "in the midst of people" and so on were spoken. For example, a magician's emanation does not think, "I should please these nearby viewers," because there is no conceptualization. Moreover, after that emanation generates the consciousness that appears to be the meaning of the difference of a person, with obvious pride, the viewer sees it doing things, and although he sees it displaying various actions by the power of his own pride, it is because it is free from the nature of one and many. Moreover, that emanation of a person has no body, no mind, and no nature of speech, and does not even have a name. Similarly, in the practice stage of the path of seeing, a Bodhisattva who acts with wisdom never thinks of completely liberating beings by teaching the Dharma, etc., after attaining enlightenment. Therefore, the various rebirths of beings such as gods are various kinds of appearances. It shows that it does many kinds of activities, such as benefiting sentient beings, and has many activities, because it is merely conventional, and although it appears like an illusion, it abandons conceptualization as it has been said, and practices non-conceptualization. Furthermore, in order to show, as before, that the second conceptualization of the apprehending aspect, which is based on the imputed existence of a person, should be abandoned, therefore, "for example" and so on were spoken. For example, the emanation of the Buddha himself is the nature of an emanation with special characteristics, so even if he is doing the deeds of a Buddha, he will not generate the slightest mixture with many prides. Similarly, the nature of the mind and mental factors of the path of seeing entering, after abandoning the conceptualization as described by wisdom, the Bodhisattva who acts skillfully also shows all actions like an illusion in the same order because he is free from cause and effect. Therefore, conceptualization.