Tibetan
ཀྱི་ལམ་ནས་བརྩམས་ཏེ། སའི་རིམ་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཀུན་ཏུ་འོད་ཀྱི་བར་དུ་གང་གིས་རྟོགས་པ་དེ་དག་གི་བདག་ཉིད་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་བསྐྱེད་ཅིང་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། །ཞེས་དོན་གྱིས་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །ལམ་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་མ་བསྒྲུབས་པར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་སེམས་བསྐྱེད་པ་རྒྱལ་བའི་སྲས་རྣམས་ཀྱིས་མི་འགྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་བས་ན་དེ་དག་དང་ཇི་ལྟར་འབྲེལ་པར་འགྱུར་ཞེས་ཟེར་ན། གང་ལ་དཔའ་རྣམས་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། གང་ལ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལའོ། །མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལས་རྒྱལ་ཞིང་ཉམས་པར་མི་ནུས་པ་ཡོད་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྟེ་དཔའ་བའོ། །ཆོས་མ་ལུས་པ་ལ་གོམས་པ་དང་ལྡན་པས་ཞུགས་པ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་སྟེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་འདི་སྐད་དུ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་མ་གཏོགས་པའི་ཆོས་གཞན་མེད་དེ། གདམས་ངག་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཁྱད་པར་གྱི་དོན་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སེམས་བསྐྱེད་པའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་དེའི་རང་བཞིན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐོབ་པར་བྱ་བ་མ་ལུས་པའི་ཆོས་བསྡུས་ནས་དང་པོར་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཅིའི་ཕྱིར་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་པ་ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་པར་བསྟན་ཅེས་ཟེར་ན་སྨྲས་པ་གང་གི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་དང་བཅས་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་ལ་ལྟོས་ནས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གསུངས་ལ། ཚོགས་ཀྱི་བསྒྲུབ་པར་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་སའི་ཚོགས་འདུས་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་སོགས་པ་རྒྱལ་བའི་སྲས་རྣམས་ལ་མ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དོགས་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར་གསལ་བར་བཤད་པ་དང་དོན་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ ཡིན་ནོ། །དེ་པས་ན་དེ་ཉིད་ལས་ལམ་ཤེས་པ་ཐ་དད་པར་བཀོལ་ནས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་ས་བདུན་པ་ལ་ཞུགས་པའི་རབ་ཐ་དད་པར་ལོགས་ཤིག་ཏུ་ལམ་ཤེས་པར་གཞག་གོ །དེ་ལྟ་བས་ན་ལམ་ཤེས་པ་ལ་ནི་ལམ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པར་བྱ་དགོས་པས་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ལམ་སྟོན་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་བསྟན་པས་ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་ཡང་འཕངས་པའི་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ལམ་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ལམ་ཡིན་ན་སྙོམ་དུ་དོགས་པ
Chinese
从……的道路开始，以地的次第，到达佛地的所有光明之间，谁能证悟那些的自性，就是般若波罗蜜多，要生起和修习如幻的听闻等智慧。这样就从意义上显示出来了。如果未修习道智等，那么以一切种智为自性的发心，难道不会使诸佛子无法成就吗？如果这样说，那么它与那些如何关联呢？因此说“于何处勇士行持”，于何处即于般若波罗蜜多。战胜一切不顺品的法，且具有不能衰损者，即菩萨，是为勇士。像这样，由于习惯和具有一切法而进入，就是发心的自性，即是般若波罗蜜多之义。因此，如是说，除了如前所说的发心之外，没有其他的法，教诫等也只是为了显示差别的意义，只是发心的种种分类而已。因此，它的自性一切种智，就是菩萨所要获得的，总摄一切法，最初将被显示。如果是这样，那么为什么在《十万颂》中，菩萨的道智等被显示为各不相同呢？回答说，因为一切种智是佛的，是为了显示观待获得具有因的果而说的。虽然集合的修习极为欢喜等地的集合，然而为了消除对于声闻等没有见道等的疑惑，所以清楚地阐述和详细地解释了意义。因此，从那里面，道智被区分开来，并且极为欢喜等进入七地的差别，道智被单独地安置。因此，对于道智，必须了知一切道，所以虽然显示了声闻等的道，然而由于显示了菩萨的道，从相反的角度，又抛弃了无常等相的道，如果认为是声闻等的道，就会混淆。
English
Starting from the path of..., through the stages of the grounds, to all the lights of the Buddha-ground, the nature of those who realize is the Prajñāpāramitā, which should generate and cultivate knowledge such as illusory hearing. This will be shown in meaning. If one does not cultivate the path knowledge and so on, wouldn't the Bodhicitta, which is the nature of all-knowingness, make it impossible for the sons of the Buddhas to achieve? If so, how does it relate to them? Therefore, it is said, "Where do the heroes practice?" Where is the Prajñāpāramitā. The one who overcomes all the laws of the opposing side and has the ability not to be damaged is the Bodhisattva, who is the hero. Like this, entering due to habit and possessing all dharmas is the nature of Bodhicitta, which is the meaning of Prajñāpāramitā. Therefore, it is said that there is no other dharma other than the Bodhicitta as mentioned above, and the instructions are only to show the meaning of the difference, only the various classifications of Bodhicitta. Therefore, its nature, all-knowingness, is what the Bodhisattva should obtain, summarizing all the dharmas, and will be shown first. If so, why are the path knowledge and so on of the Bodhisattva shown differently in the Hundred Thousand Verses? The answer is that because all-knowingness is the Buddha's, it is said to show the attainment of the fruit with the cause. Although the collection of extremely joyful and other grounds is assembled, in order to eliminate the doubt that the Shravakas do not have the path of seeing, the meaning is clearly explained and explained in detail. Therefore, from there, the path knowledge is distinguished, and the difference between entering the seventh ground, such as being extremely joyful, is that the path knowledge is placed separately. Therefore, for the path knowledge, all paths must be known, so although the path of the Shravakas is shown, because the path of the Bodhisattva is shown, from the opposite point of view, the path of impermanence and other characteristics is also abandoned, and if it is considered the path of the Shravakas, it will be confused.
Tibetan
་བསལ་བའི་ཕྱིར་དང༌། རབ་ཏུ་སྤྲོས་པས་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡང་དེ་ཉིད་ལས་ལོགས་ཤིག་ཏུ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཐ་དད་པར་ས་བདུན་པར་གཞག་སྟེ། ལམ་ལྟར་སྣང་བ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་རྣམས་སྤངས་ཏེ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཙམ་ལ་གཞག་གོ །གཞན་དུ་ན་དེ་དག་ལ་རྟོགས་པ་སྐྱེ་བར་མི་རིགས་སོ། །དེའི་རྗེས་ཐོགས་ལ་རྣམ་པ་དང༌། ལམ་དང༌། དངོས་པོའི་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་ནས་དབང་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡང་དང་ཡང་དུ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང༌། ལམ་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་སྟོབས་ཅན་ས་བརྒྱད་པ་མི་གཡོ་བ་དེའི་དབྱེ་བ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པ་རྟོགས་པ་བསྟན་ཏོ། །དེའི་རྗེས་ལ་གཉེན་པོའི་ཚོགས་དང༌། ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སྒྲུབ་པའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གསལ་བ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པར་འགྲོ་བ་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་དེ་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་ལེགས་པའི་བློ་གྲོས་ལ་སོགས་པས་གཉིས་ནི་རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བསྟན་ཏོ། །དེའི་རྗེས་ཐོགས་ལ་ས་བཅུ་པའི་བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་སོ་སོ་དང་བསྡུས་པ་བསྒོམ་པའི་དོན་གྱི་གོ་རིམས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རིམ་པ་བཞིན་བྱ་སྟེ། དེ་ཉིད་བསྒོམ་པ་ནི་མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་མཐར་ཕྱིན་པའོ། །དེ་ནས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བསྒོམ་པའི་ཆོས་རྣམས་ཤིན་ཏུ་གོམས་པར་བྱས་པས་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་དེ་ཉིད་ཀྱི་གནས་སྐབས་རྟོགས་པ་དེ་ཉིད་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་རྫོགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་རྗེས་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ མངོན་དུ་བྱེད་པ་ཆེད་དུ་བྱ་བ་གསུམ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ནས་རྟོགས་པ་དེ་ཉིད་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཀུན་ཏུ་འོད་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་མཐར་ཕྱིན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་སེམས་བསྐྱེད་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་དང༌། མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་བསྡུས་ཏེ། དེ་ལྟར་ལུང་ལས་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །རིགས་པ་ལས་ཀྱང་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་གང་ཡོད་པར་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་དེ་ནི་ཡོད་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཡུལ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་བཞིན་ནོ། །སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཡོད་པར་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་སོ། །བ་ལང་རྫིའི་སྐྱེ་བོ་ཡན་ཆད་ཀྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་མ་གྲུབ་པ་ཡང་མ
Chinese
为了遣除（歧途），以及为了容易通达而广为阐述，因此从那（基位）分离出来，将一切智的差别安立于第七地，舍弃了显现为歧途等等的过失，仅仅安立于世俗谛。否则，在那些（歧途）上不可能生起证悟。在那之后，为了总摄并自在掌握相、道、事物之识的一切相状，再三地现前一切相智，以及为了通达道智等等的自性差别之道，第八地不动地之差别，宣说了圆满现证。在那之后，为了通达对治品之聚和决定生起的修持之差别，将明现推向极致，观想那殊胜之道，即以善慧等二者宣说了顶位现证。在那之后，为了阐明在第十地无间三摩地之境中，分别和总集修习之义的次第，应当次第而行，修习那（次第），就是渐次现证的究竟。从那之后，由于次第修习之法已经非常纯熟，故于一刹那间通达那（次第）之境，那（次第）即是一刹那间圆满现前菩提。在那之后，现前一切相，通过现前三种所为而证悟，那（证悟）即是于佛地光明中现前菩提，是究竟的法身。因此，发心以如幻之自性总摄了一切相智和八现证，如是是从教证所决定的。也应从理证上通达，如此凡是以存在为所缘之相者，即是存在的名言之境，譬如识之自性。蓝色等等也是以存在为所缘之相的缘故，这被称为自性之理。因为连牧童之辈也已经成立了经历，所以也不是未成立。
English
In order to eliminate (wrong paths), and in order to easily understand through extensive explanation, therefore, separating from that (basis), the difference of all-knowingness is established on the seventh ground, abandoning the faults of appearing as wrong paths, and only establishing it on the conventional truth. Otherwise, it is impossible to generate realization on those (wrong paths). After that, in order to summarize and freely master all aspects of the knowledge of aspects, paths, and things, repeatedly manifesting all-knowingness, and in order to understand the difference of the powerful path of the nature of path knowledge, etc., the difference of the eighth immovable ground, the complete manifestation of all aspects is taught. After that, in order to understand the collection of antidotes and the difference of the practice of definite emergence, pushing the clarity to the extreme, contemplating that excellent path, that is, with good intelligence and the like, the peak manifestation is taught. After that, in order to explain the order of the meaning of meditating separately and collectively in the state of uninterrupted samadhi of the tenth ground, it should be done in order, and meditating on that (order) is the culmination of gradual manifestation. After that, because the Dharma of gradual practice has become very familiar, therefore, in one instant, understanding the state of that (order), that (order) is the complete manifestation of enlightenment in one instant. After that, manifesting all aspects, realizing through manifesting the three purposes, that (realization) is the complete Dharmakaya manifested as enlightenment in the light of the Buddha ground. Therefore, the mind of enlightenment, with its illusory nature, summarizes all-knowingness and the eight manifestations, as such, it is determined from the scriptures. It should also be understood from reasoning, in this way, whatever is characterized by being an object of existence is the object of the expression of existence, just like the nature of consciousness. Blue and so on are also characterized by being an object of existence, therefore, this is called the reason of nature. Because even cowherds have already established experience, it is not unestablished either.