Tibetan
སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ཀུན་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ་དང་འབྲེལ་པ་དེའི་ཚེ་འདི་ལྟར་ལྷའི་བུ་ལ་སོགས་པའི་བདུད་བཞི་ལས་འདས་ཤིང་ཉན་ཐོས་དང་རང་རྒྱལ་གྱིས་གཉིས་ལས་ཀྱང་རབ་འདས་ནས་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མཆོག་ལ་གནས་ཤིང༌། བྱང་ཆུབ་རེག་པར་མི་བྱེད་དེ། བྱ་བ་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་གནས་པས་གནས་པའི་ཐབས་དང་དཔེ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་མཁའ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དཔེར་ན་འཇིག་རྟེན་ཆགས་པ་ན་རིམ་པ་བཞིན་དུ་བརྟེན་ཏེ། མཁའ་ལ་རླུང་བརྟེན། རླུང་དང་བཅས་པ་ལ་ཆུའི་ཕུང་པོའོ། །དེ་ལ་ཡང་གསེར་གྱིས་གཞིའོ། །དེ་ལ་ཡང་ས་ཆེན་པོ། དེ་ལ་གླིང་བཞི་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་བརྟེན་ཏོ། །དེ་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་ལོངས་སྤྱོད་ཆགས་ཏེ། དེ་འདྲ་སྟེ་རྩ་བའི་རྒྱུ་ལས་ཡིན་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །གཞན་དུ་ན་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དབེན་པའི་མཚན་ཉིད་ནམ་མཁའ་ཇི་ལྟར་གནས་སུ་འགྱུར། རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་གང་ལ་གནས་ཡིན་ཏེ། སྨོས་ཀྱང་མི་དགོས་སོ། །འོན་ཀྱང་དེ་གནས་ཡིན་པར་གྲགས་ཏེ། རབ་ཏུ་གྲགས་པའི་ཕྱིར་ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་རྒྱུའི་སྟོབས་ཀྱིས་ངེས་པ་འབྱུང་བ་འདི་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ནམ་མཁའི་ཁམས་ཀྱི་དོན་འདི་བསམ་པར་གྱིས་ཤིག །འདི་ལྟར་དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གནས་པའི་སྦྱོར་བས། འགྲོ་ལ་སེམས་ཅན་གྱི་སྐལ་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་སྣང་བ་དང༌། རང་གི་སྨོན་ནས་ཤེས་པའི་རྒྱུ་དེ་གཉིས་ཙམ་གྱི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཅན་ནི་རྟེན་ཅན་ནོ། །བྱ་བ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ནི་བྱ་བ་དུ་མ་བྱེད་ཅིང་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ནི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་བྱ་བ་དུ་མ་སྟོན་པར་བྱེད་ཅིང་ངོ༌། །ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་ལ་མི་རེག་པར་དངོས་པོའི་མཚན་ཉིད་ལས་འདས་པས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གནས་པ་མེད་དེ། དེ་བས་ན་དེ་ཉིད་གནས་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ཞེས་བྱའོ། །སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་ཡང་མི་འདོར་བའི་ཐབས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གང་གི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གང་གི་ཚེ་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཁས་གསལ་བ། ཆོས་ཐམས་ ཅད་མི་དམིགས་པས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཆོག་དེ་ཉིད་དང༌། རྣམ་པར་གཡེང་བ་མ་ལུས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བས་ན་ཞི་བའོ། །དཔའ་བར་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་པ་ནི་འདི་སྤྱོད་པའོ། །དེ་ལྟར་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གཉིས་ཀྱི་བར་སྐབས་དེར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གནས་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱི་མཚན་མ
Chinese
当与一切有情界显现相应之时，如是超越天子等四魔，且远远超越声闻和缘觉二者，安住于能证得佛果之殊胜三摩地，却不触及菩提，因为事业尚未圆满。为了通过不居而示现安住之方便与譬喻，故宣说了“于虚空”等。譬如世界形成时，次第相依，虚空依于风，与风相连的是水蕴，其上是金为基础，其上是大地，其上是四大部洲之世界。之后有情之受用形成，应如是观待其从根本因生。否则，以一切事物皆空之自性，虚空如何能安住？风轮又安住于何处？无需多言。然而，彼处被称为安住，因其极负盛名，故当忆念如前所示之因的力量所生之定解，应如是思维虚空界之义。如是，菩萨以安住于空性之瑜伽，如其所应地显现于众生之福分，以及仅凭自身愿力所知之因，此二者之加持即为有依。种种事业即是行持诸多事业，化身则示现种种事业。如前所示，以善巧方便之力，不触及涅槃，因已超越事物之自性，故不住于空性，因此应说彼即是安住。为了示现不舍弃先前愿力之方便，故宣说了“何时”等。何时菩萨精明，因不执著一切法，故是空性之殊胜，且一切散乱皆已寂灭，故是寂静。修持勇猛行等三摩地，即是此之行境。如是，菩萨安住于三摩地与空性自性二者之间，以空性之力之相
English
When it is manifestly directed and related to all sentient realms, thus transcending the four maras, such as the son of the gods, and far surpassing the two, the Hearers and Solitary Realizers, it abides in the supreme samadhi that causes the attainment of Buddhahood, yet does not touch enlightenment, because the activity is not yet fully accomplished. In order to show the means and example of abiding by not abiding, it is said, "In space," and so on. For example, when the world is formed, it depends on each other in order. Space depends on wind. With the wind is the mass of water. On that is the base of gold. On that is the great earth. On that depends the world of the four continents. Then the enjoyment of sentient beings is formed. It should be regarded as being from the root cause. Otherwise, how can space, which is characterized by being devoid of all things, abide? Where does the circle of wind reside? There is no need to say it. However, it is said to be a place, and because it is very famous, it is necessary to remember that the certainty arising from the power of the cause as shown above, and to think about the meaning of the space element. In this way, the Bodhisattva, by the practice of abiding in emptiness, appears as the fortune of sentient beings as it should be, and the blessing of the two causes known from one's own wishes is the dependent. Various activities are doing many activities, and the incarnation shows many kinds of activities. As shown above, by the power of skillful means, without touching Nirvana, because it has transcended the nature of things, there is no dwelling in emptiness, so it should be said that it is dwelling. In order to show the means of not abandoning the previous vows, it is said, "When," and so on. When the Bodhisattva is wise and clear, because he does not focus on all dharmas, it is the supreme of emptiness, and all distractions have been pacified, so it is peaceful. Meditating on samadhi, such as going bravely, is the practice of this. Thus, the Bodhisattva abides in the interval between samadhi and the nature of emptiness, with the sign of the power of emptiness.
Tibetan
་རབ་ཏུ་སྒོམ་མི་བྱེད། འདི་ལ་མཚན་མ་མེད་དེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་གནས་པར་གྱུར་པའོ། །ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་གང་འདོད་པ་བཞིན་དུ་མཐའ་གཉིས་སུ་མི་ལྟུང་ངོ༌། །རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་འཛིན་པ་མེད་པས་ན་ཞི་བའོ། །འཁོར་བ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤངས་པས་ན་རབ་ཞི་བའོ། །སྤྱོད་པ་ནི་མཚན་མ་མེད་པ་ལ་སྤྱོད་པར་འགྱུར་བའོ། །མཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བར་སྣང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དཔེར་ན་བར་སྣང་འཕུར་བའི་བྱ་ལ་གནས་ནི་གཞིའི་རང་བཞིན་རབ་ཏུ་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་མེད་དེ། རྣམ་པར་དཔྱད་ན་དེ་ནམ་མཁའ་ལ་གནས་པ་མེད་དོ། །གཤོག་པ་གཉིས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ས་ལ་ཡང་མི་ལྟུང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོར་སྤྱོད་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་སས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་མྱ་ངན་འདས་ལ་མི་རེག་གོ །དམིགས་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་མཚན་མར་སྤྱོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་དང༌། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །ཆགས་པ་མེད་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་དཔེ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དཔེར་ན་འཕོང་ལེགས་པར་ལོབས་པའི་སྐྱེས་བུ་འགའ་ཞིག་གིས་ལེགས་པར་གནམ་དུ་མདའ་འཕངས་ཏེ། མདའ་གཞན་དག་ནི་ཕྱི་བཞིན་རྒྱུད་མར་ལོངས་བཏགས་ནས། དེའི་སྔ་མའི་མདའ་དེ་ས་ལ་ལྟུང་བའི་སྐབས་མི་འབྱེད་དེ། མི་དེ་འདོད་ན་མངའ་དེ་ས་ལ་ལྟུང་བར་འགྱུར། དེ་ལྟར་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་མཆོག་དང༌། ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ལ་སྤྱོད་པའི་རྒྱལ་བའི་སྲས་ཤེས་རབ་དང་སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་ པ་བསྒོམ་པ་དང༌། རྣམ་པར་དཔྱོད་པའི་མ་ཆགས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་དེ་སྲིད་སྟོང་ཉིད་དམ་པ་དེ་ནི་ཐོབ་མི་བྱེད། གང་ཇི་སྲིད་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་ཀྱི་བར་དུའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་དང་ཐབས་ལ་མཁས་པ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་བས་ན་དགེ་སློང་ངོ༌། །དཔེར་ན་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་སྟོབས་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་ཞིག་ནམ་མཁར་གནས་ཏེ། འགྲོ་བ་འདུལ་བའི་ཕྱིར། ཅིག་ཅར་ངོ་མཚར་གཉིས་ཀྱིས་ཟུང་བྱེད་པས་རྣམ་པར་འཕྲུལ་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། འགྲོ་དང་འཆག་པ་དང་ནི་ཉལ་དང་འདུག་པ་སྟོན། །
Chinese
不作极度禅修。此无相，乃以三摩地之力而安住。如所说示，以善巧方便之力，随所欲而不堕两边。如次第，以无执而获得寂灭。以舍弃对轮回的显着执着，故为极寂静。行持即是行持于无相。为示现不共之善巧方便故，宣说了所谓虚空等。譬如，于虚空飞翔之鸟，其住处，因其自性极不稳固故，实则无有。若作分别，则彼无有安住于虚空。亦不以双翼之力而堕于地。如是，菩萨以空性等解脱之门行持，以利益有情之心所生，故不触及寂灭。以舍弃所缘故，非行持于相。此乃菩萨之声闻等，示现不共之善巧方便也。为以譬喻先导而示现无着之善巧方便故，宣说了譬如等。譬如，某善于射箭之人，善巧地向空中射箭，其他箭则随后连续搭箭。彼不辨认其前一箭落地之时机。若彼人欲求，则箭将落地。如是，行持殊胜般若波罗蜜多及大善巧方便自性之胜子，以修习智慧与慈悲等，及以分别之无着力，彼不获得彼究竟空性。乃至何者，善根未圆满之间。为如前示现空性与善巧方便故，宣说了譬如等。以远离烦恼故，是为比丘。譬如，以特殊道力，具大神通力者，安住于虚空，为调伏众生故，一时以二种奇迹双运而变化。此即示现行走、站立、睡眠与坐卧。
English
Do not meditate excessively. This is without characteristics, abiding by the power of samadhi. As shown, by the power of skillful means, one does not fall into either extreme as desired. As the order, one obtains peace by being without grasping, which leads to liberation. Because of abandoning manifest attachment to samsara, it is supremely peaceful. Conduct is to engage in the absence of characteristics. In order to demonstrate uncommon skillful means, it is said, such as the so-called space. For example, the dwelling place of a bird flying in space is actually non-existent because its nature is extremely unstable. If analyzed, it does not abide in the sky. Nor does it fall to the ground by the power of its two wings. Thus, a Bodhisattva engages in the gate of liberation such as emptiness. Born from the mind of benefiting sentient beings, one does not touch nirvana. Because of abandoning the object of focus, it is not engaging in characteristics. This is the Shravaka etc. of the Bodhisattva, demonstrating uncommon skillful means. In order to demonstrate the skillful means of non-attachment by leading with an example, it is said, such as the example. For example, a certain person who is good at archery skillfully shoots an arrow into the sky, and other arrows are then continuously nocked in succession. He does not discern the moment when the previous arrow falls to the ground. If that person desires, the arrow will fall to the ground. Thus, the victorious son who engages in the nature of the supreme Prajnaparamita and great skillful means, by cultivating wisdom and compassion etc., and by the power of discriminating non-attachment, he does not attain that ultimate emptiness. Until what, until the roots of virtue are not fully perfected. In order to demonstrate emptiness and skillful means as before, it is said, such as the example. Because of being free from afflictions, it is a Bhikshu. For example, one who possesses great miraculous power by the power of a special path, abides in the sky, and in order to tame beings, transforms simultaneously by the union of two miracles. This is to show walking, standing, sleeping, and sitting.