Tibetan
་བྱང་བའི་རྟོགས་པ་སྤངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་འདི་སྙམ་དུ་བདག་སྟོབས་བཅུས་ལུང་བསྟན་བྱང་ཆུབ་རེག་འགྱུར་རློམ་སེམས་མེད་དོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་སྐྲག་པ་མེད་དེ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་དེ་བས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་ཏེ། འདི་ དག་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ཡོད་པར་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་སྐྱེས་སོ་ཞེས་དེ་ལྟར་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་ནི་བདེ་གཤེགས་ཤེས་རབ་སྟེ། གཉི་ག་མཉམ་པར་རྟོགས་པ་ནི་སྤྱོད་པ་ཡིན་ནོ། །གཉི་ག་མཉམ་པར་བསྒོམས་པས་སངས་རྒྱས་སུ་གྱུར་ནས་དེ་མ་ཐག་ཏུ་རང་གི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་སེམས་ཅན་དང་སྣོད་ཀྱི་དབྱེ་བས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་རྣམ་པ་གཉིས་རྣམ་པར་དག་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འཇིག་རྟེན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཆུའི་དགོན་པ་དང༌། མུ་གེའི་དགོན་པ་དང༌། ནད་དང་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། གཞན་ཡང་སེམས་ཅན་དང་སྣོད་དུ་གྱུར་པའི་ལོག་པར་རྟོགས་པའི་གནས་མཐོང་ནས་ཇི་ལྟར་བདག་གིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་རྣམ་པ་གཉིས་སྦྱང་བར་བྱའོ་སྙམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་དེ། སྲིང་མོ་གང་གཱའི་ལྷ་མོ་བཞིན་དུ་སྐྲག་པ་མེད་པར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བཟློག་པས་ན། ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་རྣམ་པ་གཉིས་ཡོངས་སུ་སྦྱང་བའི་ཕྱིར་གོ་གྱོན་ཏེ། ཕྱི་མའི་མུའི་མཐའ་རྟག་ཏུ་ཡུལ་ལ་བརྩོན་ཞིང་དེའི་ཐབས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་ཤེས་ནས་སོ། །ཡོངས་སུ་སྐྱོ་བའི་བློ་ནི་རྡུལ་ཙམ་སྐྱེད་མི་བྱེད་དོ། །ཡོན་ཏན་རིན་པོ་ཆེ་སྡུད་པ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལས་གང་གཱའི་ལྷ་མོའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་དགུ་པའི་བཤད་པའོ།། །།སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པར་བྱས་ནས་ཐབས་ལ་མཁས་པས་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་ཀྱི་བར་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པའི་རང་གི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གི་བྱ་བའི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་བསྟན་ནས་དེའི་ཡུལ་རེ་ཞིག་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བྱང་ཆུབ་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྒྱལ་བའི་ཤེས་རབ་སྤྱོད་བྱེད་ཅིང༌། །ཕུང་པོ་འདི་དག་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྟེ། བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཤེས་ཤིང་གདོད་ནས་སྟོང་པས་ཁྱད་པར་དུ་འགྲོ་བ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་སྟོང་པ་ཉིད་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་ཡུལ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་གོམས་པར་བྱས་པས་ཁྱད་པར་དུ་འགྲོ་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེའི་ལན་དུ་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་སྦྱོར་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་མཉམ་པར་མ་བཞག་
Chinese
舍弃了北方的证悟，因此心想：我没有因十力授记而生起证悟的傲慢。没有因菩提的理由而恐惧，因为舍弃了一切烦恼的分别念，因此一切法不生，这些如幻，因此事物丝毫未生，如此行持是善逝智慧，了悟二者平等是行持。通过平等修持二者，成佛后立即为了显示自己的佛土以有情和器物的差别而清净佛土的两种相，所以说了“世界”等。水之寂静处、饥荒之寂静处、以及有疾病的世界是近乎象征性的。此外，见到成为有情和器物的颠倒执着之处后，不会有“我应如何清净佛土的两种相”这样的分别念。如恒河女神一样，菩萨无惧地扭转，又为了完全清净佛土的两种相而穿上盔甲，为了始终在来世的尽头勤奋于对境并完全了解其方法而彻底了解。完全厌倦的心连微尘也不产生。功德宝聚偈中恒河女神品第十九的解释完毕。 佛土完全清净后，以善巧方便，在轮回存在期间，为了显示佛陀事业的自己的佛土之事业的善巧方便，并暂时显示其对境，所以说了“菩提”等。菩萨行持胜者的智慧，这些蕴等同于色等，以修习的力量了知，并且原本是空性，所以没有差别，是这样认为的。因此，如幻般的空性是善巧方便的对境，将会这样解释。又为何通过串习而变得不同呢？作为对此的回答，为了显示善巧方便的结合，所以没有平等安住。
English
Having abandoned the realization of the North, one thinks, "I have no arrogance of attaining enlightenment prophesied by the ten powers." There is no fear because of the reason for enlightenment, because one has abandoned the discrimination of all defilements, therefore all dharmas are unborn, these are like illusions, therefore things are not born at all, thus practicing is the wisdom of the Sugata, realizing the equality of the two is practice. By equally meditating on the two, after becoming a Buddha, immediately in order to show that one's own Buddha-field is purified in two aspects by the distinction of sentient beings and vessels, therefore "world" and so on are spoken. The solitary place of water, the solitary place of famine, and the world with diseases are only close to symbolic. Furthermore, after seeing the place of distorted clinging that has become sentient beings and vessels, there is no such discrimination as, "How should I purify the two aspects of the Buddha-field?" Like the goddess Ganga, the Bodhisattva reverses without fear, and again, in order to completely purify the two aspects of the Buddha-field, he puts on armor, and in order to always be diligent in the object at the end of the future and to fully understand its method, he thoroughly understands. A mind of complete weariness does not produce even a dust particle. The explanation of the nineteenth chapter, the chapter of the goddess Ganga, from the "Collected Verses of Precious Qualities" is completed. After the Buddha-field is completely purified, with skillful means, for as long as samsara exists, in order to show the skillful means of the activities of one's own Buddha-field of the Buddha's activities, and to temporarily show its object, therefore "Bodhi" and so on are spoken. The Bodhisattva practices the wisdom of the Victorious Ones, these aggregates are equal to form and so on, they are known by the power of meditation, and they are originally emptiness, so there is no difference, that is what is thought. Therefore, emptiness like an illusion is the object of skillful means, it will be explained in this way. And why does it become different through habituation? As an answer to this, in order to show the combination of skillful means, it is not equally established.
Tibetan
ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་ཆོས་ཉིད་ བསྒོམས་པས་ཡང་འགྲོ་བའི་དོན་བྱེད་ཅིང་ཡེ་ཤེས་མཉམ་པར་བཞག་པས་སྐྱེད་པ་ནི། མཉམ་པར་སྙིང་རྗེ་སྡུག་བསྔལ་བསལ་བའི་ཕྱིར། སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ལ་བལྟས་ནས་དེ་ལྟར་སྙིང་རྗེ་དང་ཤེས་རབ་གཉིས་ཀྱི་དབུས་ན་གནས་པའི་བར་སྐབས་དེར་རོ། །མངོན་སུམ་བྱ་བའི་དུས་དང་དུས་མ་ཡིན་པ་ལ་སྦྱོར་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་མ་ཉམས་པར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་ལ་སོགས་པ་ཐོབ་པ་ནི་སྦྱོར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་པར་ཆད་བྱེད་པའི་ཆོས་ལས་འདའ་བའི་ཐབས་དཔེ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དཔེར་ན་སྐྱེས་བུ་འགའ་ཞིག་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ལ་བཟོ་བས་ན་མཁས་པའོ། །དཔའ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱིས་བརྒྱན་པས་ན་ཡོན་ཏན་ཀུན་ལྡན་ཞིང་ངོ༌། །ལུས་ཀྱི་སྟོབས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ཕྱིར་སྟོབས་ལྡན་ནོ། །གཞན་གྱིས་ཟིལ་གྱིས་མི་ནོན་པའི་ཕྱིར་མི་ཐུབ་པའོ། །འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་བརྩོན་བྱས་སོ། །གཞན་འདུན་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་ལུས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་འགྱུར་བར་བྱེད་པ་ལ་གོམས་པའི་ཕྱིར་སྒྱུ་རྩལ་ཆོག་ཤེས་པའོ། །འཕོང་ལེགས་པར་བསླབ་པའི་ཕྱིར་འཕོང་གི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །རི་མོ་ལ་སོགས་པའི་ལས་ཀྱི་གནས་ཀྱི་བྱ་བ་ལ་མཁས་པའི་ཕྱིར་བཟོ་གནས་མང་བའོ། །མ་རུངས་པའི་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་སླུ་བ་ལ་གཅིག་ཏུ་མཁས་པའི་ཕྱིར་སྒྱུ་མ་སྒྲུབ་པའི་ཆོ་ག་ཤེས་པའོ། །སྐྱེ་བོ་དམ་པ་ཡོངས་སུ་བསྐྱང་བ་གཙོར་བྱེད་པས་ན་འགྲོ་དོན་རབ་ཏུ་འདོད་པའོ། །དེ་ལྟ་བུ་དེ་ཡང་དགྲའི་གནོད་པ་ཡོད་པ་འགའ་ཞིག་ཏུ་ཕ་དང་མ་དང་ཆུང་མར་བཅས་ཏེ། བུ་དང་བུ་མོ་ཡོངས་སུ་བསྡུས་ནས། དགྲ་བྱེད་མང་པོས་འཇིགས་པ་དང་བཅས་པའི་དགོན་པའི་ལམ་དུ་ཞུགས་པ་སྟེ། ཕྱིན་པ་ན་དགྲ་མང་པོ་འོངས་པ་ལ་དེའི་སྒྱུ་མའི་སྒྲུབ་པ་ཤེས་པས་སྲོག་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པས་ན་དཔའ་བོའོ། །གཞན་གྱིས་ཟིལ་གྱིས་མི་ནོན་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ཡིན་པས་ན་རྟུལ་ཕོད་པའོ། །སྐྱེས་བུ་མང་པོ་མངོན་པར་སྤྲུལ་ཏེ། བར་ཆད་བྱེད་པ་མང་པོ་ལས་འདས་ནས་དགོན་པ་ལས་བརྒལ་ཏེ། བདེ་བར་ཕྱིན་ཅིང་གཉུག་མའི་ཁྱིམ་དུ་ཕྱིར་འོང་བ་ལྟར། དེ་བཞིན་དེ་ཚེ་ནི་གང་གི་ཚེ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཁས་པ་ ཡང་དམིགས་པ་མེད་པའི་བྱམས་པ་མངོན་སུམ་དུ་ཐོབ་པས་བྱམས་པས་བདེ་བ་ལ་སྦྱོར་བར་འདོད་པའི་སེམས་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་
Chinese
如是等语。如所说之法性，修习亦作有情之义，以智慧等持而生者，平等大悲为除痛苦故。观有情界，如是于悲与慧二者之中而住之时也。以现证之时与非时之加行力，全不退失，获得不共佛法十八等者，是为加行如是示现。其中暂且为示现超越断灭法之方便，以譬喻先导故，如譬如是等语。譬如某人，以善于世间言辞故，是为智者。以勇敢等功德庄严故，是为具足一切功德。以身力圆满故，是为具力。以不为他所胜故，是为无敌。为全知此等一切之相故，是为勤奋。为善于变化身体等其他所欲之方便故，是为善巧幻术。以善习投掷故，是为善于投掷。以善于绘画等工巧处之事故，是为多工巧处。以善于欺骗众多不驯之人故，是为知幻术仪轨。以主要成办圆满守护贤善之人故，是为极欲利他。如是彼亦于某处有怨敌之损害，与父母妻一道，聚集所有子女，进入为众多怨敌所怖之寂静处之道。行至彼处，众多怨敌来临，彼以知幻术之仪轨故，不顾性命故，是为勇士。以具有不为他所胜之状态故，是为坚毅。化现众多人，超越众多障碍，越过寂静处，安乐而行，如返回固有之家。如是，彼时乃何时耶？谓菩萨智者，亦以现证无缘之慈，以慈欲与安乐相应之心之因缘。
English
Thus and so on were spoken. By meditating on the Dharma nature as taught, one also works for the benefit of beings, and what is produced by equally placing wisdom is: equal compassion for the sake of eliminating suffering. Having looked at the realm of sentient beings, it is at that time that one dwells in the middle of compassion and wisdom in this way. By the power of applying the time of direct realization and the non-time, without completely deteriorating, obtaining the eighteen unmixed qualities of the Buddha and so on is shown to be application. In order to show the method of transcending the Dharma that temporarily cuts off, because the example goes first, it is said such as for example. For example, some person is wise because he is skilled in worldly terms. Because he is adorned with qualities such as bravery, he is endowed with all qualities. Because his physical strength is perfect, he is strong. Because he is not overcome by others, he is invincible. Because he knows all the characteristics of these completely, he is diligent. Because he is accustomed to transforming his body and other means of desiring others, he is skilled in magic. Because he is well trained in throwing, he has gone beyond throwing. Because he is skilled in the activities of the place of work such as drawing, he has many crafts. Because he is uniquely skilled in deceiving many unruly people, he knows the ritual of performing illusions. Because he mainly cherishes the complete protection of virtuous people, he greatly desires to benefit others. Such a one, even in some place where there is harm from enemies, together with his father, mother, and wife, having gathered all his sons and daughters, enters the path of a solitary place that is feared by many enemies. When he goes there, when many enemies come, because he knows the performance of that illusion, he is a hero because he does not care about his life. Because he has a state of not being overcome by others, he is steadfast. Having manifested many people, having overcome many obstacles, having crossed the solitary place, he goes happily, just like returning to his original home. Likewise, what time is that time? It is said that the wise Bodhisattva, also by directly realizing unconditioned love, by the cause of the mind that desires to be associated with love and happiness.