Tibetan
།ཆུ་སྤངས་ནས་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐམ་ས་མཐའ་གཉིས་སྤངས་པ་བདག་དང་གཞན་གྱི་དོན་ཐོབ་པའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་སྟེར་བས་གླིང་ངོ༌། །སྣ་འདྲེན་པར་གྱུར་པས་གཞན་གྱི་དོན་རབ་ཏུ་ བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་འདྲེན་པའོ། །སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་མཚན་མ་མེད་པར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་འཇུག་པ་ཉེ་བར་སྡུད་པའི་ཕྱིར་དོན་འདོད་པའོ། །ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཡང་མངོན་སུམ་དུ་མི་བྱེད་ཅིང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་གསལ་བར་བྱེད་པས་ན་གསལ་བྱེད་སྒྲོན་མའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཏམ་གྱི་གཞི་དང་སྒོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་མཆོག་སྨྲ་བའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བདུད་དང་མུ་སྟེགས་ལ་སོགས་པས་འཁྲུགས་པར་མི་ནུས་པས་ན་མི་འཁྲུགས་པའོ། །བདག་དང་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་བྱེད་པ་ནི་བྱ་བ་ཡིན་པས་གང་གིས་དེ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་ཅི་འདྲ་བའི་བདག་ཉིད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་བསྟན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་རང་གི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གྲགས་ཆེན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བདག་ཉིད་ཆེ་བ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་གྲགས་ཆེན་ལྡན་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའོ། །སྡུག་བསྔལ་དང་དུ་ལེན་པའི་ཕྱིར་བྱ་དགའ་བ་ལ་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བའི་རང་བཞིན་ཅན་ནོ། །འབད་པས་བསྒྲུབས་པའི་ཕྱིར་གོ་ཆའོ། །གང་བསྒོམ་པར་བརྩོན་པ་ནི་གོ་ཆ་གྱོན་བྱེད་དོ། །མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དམིགས་པ་མེད་པས་ཕུང་པོ་ལྔ་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་དང༌། ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་རྣམས་ཀྱི་གོ་ཆ་ཡིན་ཏེ། གཉེན་པོར་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང་བྲལ་བས་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་ཐེག་པ་གསུམ་འདུ་ཤེས་བྲལ་ལོ། །ཡང་དེ་ལྟ་བས་ན་དོར་བར་བྱ་བ་དང་བླང་བར་བྱ་བའི་ཆོས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་མེད་དོ། །རང་གི་དོན་ཕུན་སུམ་ཆགས་པ་ལས་ལྡོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའོ། །གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལས་མི་གཡོ་བའི་ཕྱིར་གཡོ་བ་མེད་ཅིང་ངོ༌། །གཉི་གའི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཇི་ལྟ་བ་བྱེད་པ་དང་མི་འབྲལ་བའི་ཕྱིར་མི་འཁྲུགས་ཆོས་ཅན་ནོ། །རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བུ་ལ་སྦྱོར་ཞེ་ན། དེ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་དག་འདི་འདྲ་ནི་སྟོན་པར་འགྱུར་བའོ། །སྦྱོར་བ་བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་ལ་སོགས་པ་སྤངས་པའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ནི་ཆོས་ཉིད་ལྡན་ནོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པས་ན་སྤྲོས་པ་མེད་པའོ། །ཐེ་ཚོམ་དང༌། བརྫུན་དང༌། ཕྱིན་ཅི་ལོག་སྤངས་པས་ཐེ་ཚོམ་ཡིད་གཉིས་བྲལ་
Chinese
从水中脱离，成为圣法的陆地，舍弃二边，成为获得自他利益之所依，施予者为洲渚。作为引导者，为了极度增益他人之利益而完全引导。对于有情之利益，不作意而任运成就，为了就近摄集而意欲利益。对于一切乘之决定生起，也不显现，却能明示菩提之道，故为明示灯。一切法之真如，是言谈之基础与门户，故为宣说胜法者。正因如此，魔与外道等不能扰乱，故为不扰乱者。成办自他之圆满利益是事业，因此，以何者能完全了知如是之自性，从而证成何等之自性，显示其自性之前行，为了显示其自身之相状。宣说了名为大名等。为了获得大自体，具有大名者乃是菩提萨埵。为了接受痛苦，是极度相应于喜悦之自性者。因努力而成就，故为盔甲。何者勤于修习，即为穿戴盔甲者。由于没有相违之方所缘，故为五蕴、十二处、十八界之盔甲，因远离对对治之显现执着，故为声闻等三乘远离作意。又，如是，因远离对所应舍弃与所应取之法之执取，故为无所取。因不退转于自身利益之圆满成就，故为不退转。因不摇动于他人利益之圆满成就，故为不动摇。因与成办二者之圆满利益如何都不分离，故为不扰乱之法性。若问与何等之自性相应？宣说了名为彼等云云等。彼等如此乃是能开示者。以修习相应之力，舍弃烦恼等之自身相状，即为具法性者。因获得无分别之智慧，故为无戏论者。因舍弃怀疑、虚妄、颠倒，故为远离怀疑与犹豫。
English
Having abandoned the water, becoming the land of the sacred Dharma, abandoning the two extremes, becoming the support for attaining the benefit of oneself and others, the giver is an island. As a guide, in order to greatly increase the benefit of others, one completely guides. For the benefit of sentient beings, spontaneously accomplishing without signs, in order to closely gather, one desires benefit. For the definite arising of all vehicles, one does not manifest, but clearly illuminates the path to enlightenment, therefore it is a clarifying lamp. The suchness of all dharmas is the basis and gateway of speech, therefore it is the speaker of the supreme Dharma. Precisely because of this, demons and heretics etc. cannot disturb, therefore it is the undisturbed one. Accomplishing the complete benefit of oneself and others is the activity, therefore, by what does one completely know such a nature, thereby proving what kind of nature, showing the preliminary of its nature, in order to show its own characteristics. It is said, such as the one called Great Name. In order to obtain the great self, the one with the Great Name is the Bodhisattva. In order to accept suffering, it is the nature of being extremely associated with joy. Because of being accomplished through effort, it is armor. Whoever diligently cultivates is the one who wears armor. Because there is no object of opposing sides, it is the armor of the five aggregates, twelve sources, and eighteen elements, because it is free from attachment to the manifestation of antidotes, therefore the three vehicles such as the Hearers are free from intention. Also, in this way, because it is free from grasping the dharmas to be abandoned and the dharmas to be taken, it is without grasping. Because it does not regress from the complete accomplishment of one's own benefit, it is non-regressing. Because it does not waver from the complete accomplishment of the benefit of others, it is unwavering. Because it is inseparable from how to accomplish the complete benefit of both, it is the nature of non-disturbance. If asked what kind of nature it is associated with? It is said, such as those and so on. Those like this are the ones who can reveal. By the power of cultivating association, abandoning the self-characteristics of afflictions etc., it is the one with the nature of Dharma. Because of obtaining non-discriminating wisdom, it is without elaboration. Because of abandoning doubt, falsehood, and perversion, it is free from doubt and hesitation.
Tibetan
ལོ། །ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་ལྡན་པའི་ཕྱིར་དོན་ལྡན་ནོ། །ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ཐོས་ནས་ཏེ། རྟོགས་པ་ཐོབ་པ་ནས་མི་ནུར་བའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གཞན་གྱི་དྲིང་མི་འཇོག་ཅིང་རང་གི་ས་ལས་ལྡོག་པ་མེད་པས་ནི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ནི་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་གནས་པར་གྱུར་པ་སྤངས་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མངོན་སུམ་དུ་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འདྲེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཆོས་འདི་དག་གི་རང་བཞིན་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཟབ་སྟེ་རྟོགས་པར་དཀའ་བ་ཉིད་ཀྱིས་མཐོང་བར་དཀའ་བ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བར་འབྲེལ་ཏོ། །གཞན་སུས་ཀྱང་སྟེ་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པ་མེད་པས་ཅུང་ཟད་ཐོབ་པ་ཡང་མེད་ཅིང༌། འཐོབ་པར་འགྱུར་བ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་ལྟར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་གཙོར་མཛད་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ཞར་ལ་བརྙེས་པས་ན་བྱང་ཆུབ་བརྙེས་ཀྱང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་རྗེས་སུ་འཛིན་པས་ན་ཕན་མཛད་བརྩེར་ལྡན་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་སོ། །སྦྱོར་བའི་ངོ་བོ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལས་མ་གཏོགས་པའི་གྲོལ་བ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ཅན་གྱི་ཚོགས་སུས་ཀྱང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་བསྟན་པ་འདི་མི་ཤེས་ཏེ། འོན་ཀྱང་འདི་དག་ནི་དམིགས་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་ལ་ཐུགས་ཁྲལ་ཆུང་བར་མཛད་དེ། དེ། དེ་བས་ན་ཆོས་བསྟན་པའི་ཐུགས་མ་འཁྲུངས་པ་དེ་ལྟ་བུ་ཡང་ཚངས་པས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བར་གསོལ་བ་བཏབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་སེམས་ཅན་གྱི་ཆོས་ཇི་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་ཞེ་ན། སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གང་གི་ཚེ་ཡང་སེམས་ཅན་རྣམས་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་གཞི་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྟེ་ཉེས་པར་མི་ལྟ་བས་ན་དགའ་ཞིང་ངོ༌། །ཡུལ་རྣམས་འདོད་པ་ནི་དེ་ལ་ཡོན་ཏན་དུ་ལྟ་བའི་ཕྱིར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མི་སྤོང་བས་འཛིན་པ་ལ་གནས་པའོ། །མི་ཤེས་པ་དང་ལྡན་པས་ན་མི་མཁས་པའོ། །ཐེ་ཚོམ་གྱི་ཤེས་པ་ཡོད་པས་ན་བླུན་རྨོངས་པའོ། །ལོག་ པའི་ཤེས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་མུན་པ་བཞིན་ནོ། །འདི་ལྟར་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་རྟོགས་པ་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གནས་མེད་ཅིང༌། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་རྩ་བ་ནས་མེད་པའི་ཕྱིར་འཛིན་མེད་དེ། དེ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་པ་དག་ཅིག་འདི་ལ
Chinese
ལོ། །具有真实智慧，故有意义。听闻般若波罗蜜多后，从获得证悟起便不退转。正因为如此，不依赖他人，且不从自己的地界退转，因此应知为不退转。如是而成者，舍弃了如来所住之处，为了显示对一切种类的自性都不作丝毫显现，故宣说了“引导者”等。这些法的自性如幻，因为甚深而难以证悟，因此与难以见到世尊相关联。其他任何人，即声闻等，因未证悟一切种类，故丝毫未得，且亦不可能获得。因此，像这样以众生之利益为重，从而顺带获得如来之果位，故即使获得菩提，亦因摄受一切众生而利益众生，具有慈悲，即是世尊。结合之体性，因不可能从自身之自性之外解脱。无论哪个众生群体，都不知以自身之自性所宣说的此法，然而，这些众生执着于所缘，心想应减少对利益众生之事的操劳。因此，对于未生起说法之心的如来，梵天也祈请转法轮。虽是如此，然众生具有何种法呢？宣说了“众生们是”等，无论何时，众生们执着于贪欲等之基础，即不视为过患而欢喜。希求诸境，因视其为功德，故不舍弃作意，安住于执着。因具有无知，故为不智。因具有怀疑之识，故为愚昧。因具有邪见，故如黑暗。像这样，证悟本体之法是贪欲等之对治，故无处可住，且因知识之障碍从根本上不存在，故无执着。为了获得它，佛陀等与世间人等在此
English
Lo. Because it possesses true wisdom, it is meaningful. Having heard the Prajñāpāramitā, one does not regress from the attainment of realization. Precisely because of this, one does not rely on others, and because one does not turn away from one's own ground, one should understand it as irreversible. One who has become like that, having abandoned the state of the Sugata, in order to show that one does not make manifest even a little of the nature of all kinds, therefore, the "guide" and so on are spoken. The nature of these dharmas is like an illusion, because it is profound and difficult to realize, therefore it is related to the fact that it is difficult to see the Bhagavan. Anyone else, that is, the Śrāvakas and so on, because they have not realized all kinds, therefore they have not obtained even a little, and it is also impossible to obtain. Therefore, like this, because the benefit of sentient beings is emphasized, the Tathāgata himself attains the result incidentally, so even if he attains Bodhi, he benefits all sentient beings by embracing them, and he is compassionate, that is, the Bhagavan. The nature of combination, because liberation is impossible except from one's own nature. No matter which group of sentient beings, they do not know this dharma that is taught by their own nature, however, these sentient beings are attached to the object, thinking that they should reduce the labor of benefiting sentient beings. Therefore, even for the Tathāgata who has not generated the mind of teaching the Dharma, Brahmā also requested to turn the wheel of Dharma. Although it is so, what kind of dharma do sentient beings have? It is said that "sentient beings are" and so on, whenever sentient beings are attached to the basis of desire and so on, that is, they do not regard it as a fault and rejoice. Desiring the objects, because they see them as virtues, they do not abandon attention and abide in attachment. Because they have ignorance, they are unwise. Because they have doubtful knowledge, they are foolish. Because they have wrong views, they are like darkness. Like this, realizing the dharma of the essence is the antidote to desire and so on, therefore there is no place to abide, and because the obscuration of knowledge does not exist from the root, there is no attachment. In order to obtain it, Buddhas and so on and worldly people are here