Tibetan
འི་ཆོས་ཇི་ལྟར་བླང་བ་དང༌། དོར་བ་ཐོབ་ཅེ་ན། ཤེས་རབ་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་མཆོག་སྤྱོད་ཚེ་རྣལ་འབྱོར་པ་ཉན་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྤྱོད་པའོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་གང་ཞིག་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་འཕེལ་བ་སྟེ་སྐྱེ་བ་མི་མཐོང་བའོ། །ཡོངས་སུ་འགྲིབ་པ་མེད་དེ་འཇིག་པ་མི་མཐོང་ངོ༌། །དེ་ལྟ་བས་ན་གང་ཞིག་ཆོས་དང་ཆོས་མིན་མི་མཐོང་ཞིང༌། འདི་དག་སོ་སོར་སྣང་བ་ གནས་པར་མཐོང་བ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཡིན་པས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པའི་སྙིང་པོ་ཅན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་དེ་དག་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གནས་པ་རྟོགས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་མི་རེག་པར་གནས་པ་དེ་ནི་སྐུ་གསུམ་ཐོབ་ནས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཤེས་རབ་གནས་སོ། །དེ་ལྟར་ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ལམ་ལ་གོམས་པར་བྱས་པས་འབྲས་བུ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་སྦྱོར་བ་སྒྲུབ་བོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །རྣམ་པ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་བཤད་ནས། ཡོན་ཏན་བརྗོད་ན་དེ་རྟོགས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ཁྱད་པར་དུ་གོམས་པར་འགྱུར་བས་དེའི་ཡོན་ཏན་བསྟན་པར་བཞེད་ནས། གང་ཞིག་འདིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆོས་དང་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པ་བསྒོམ་པ་ནི་གང་ཞིག་འདིར་རོ། །ཡང་སྦྱོར་བ་ལ་གནས་པ་ནི་སྤྱོད་པའོ། །སྤྱིའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའོ། །ཁྱད་པར་ནི་དད་པ་ལ་སོགས་པ་ལྔ་དང༌། འདུན་པ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི་ཉེ་བར་མཚོན་པ་སྟེ། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་རྒྱུར་གྱུར་པ་རྣམས་ལ་མི་གནས་ཏེ། མི་རྟོག་ཅིང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་མ་ལུས་པ་ནི་ཉེ་བར་ཞི་བའོ། །འབྲས་བུར་གྱུར་པ་རྣམས་ལ་དེ་སྦྱོར་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་དང༌། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་གནས་པ་དང་མི་གནས་པ་གང་ཡང་རུང་བ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་དེ་དག་བརྫུན་པའི་རང་བཞིན་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་མི་རྟོག་རྟོག་བྲལ་ལོ། །བདུད་ཀྱི་མཐུ་བཅོམ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ལ་སོགས་པ་བསྐྱེད་པས་རང་དབང་དུ་སྤྱོད་པ་ནི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱིས་སྤྱོད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་ཤེས་རབ་སྟེ་སྤྱོད་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཕ་རོལ་ཕྱིན་མཆོག་སྤྱོད་པ་ཡིན་ཏེ། གནས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡོན་ཏན་རིན་པོ་ཆེ་སྡུད་པ་ཚིགས་སུ
Chinese
如何获得接受和舍弃之法？ 答：宣说了“智慧”等等。修持殊胜的般若波罗蜜多时，瑜伽士听闻等等是修持。 瑜伽士对色等一切法，都以其本性增长，即不见生。 没有完全衰减，即不见灭。 因此，若不见法与非法，而见这些各自显现安住，如幻象一般，即是法界。 以空性之相为心要，智慧之自性，以如实了知这些的威力，而从痛苦中解脱。 不触及声闻等之菩提而安住，即是获得三身，安住于法界之智慧。 如是，如所宣说的，通过习惯于不颠倒的道路，所有这些果实都会转变。 因此，应理解为修持是努力。 在宣说了殊胜的伟大自性之后，若要讲述功德，则因其证悟先于功德而特别习惯，因此想要宣说其功德，所以宣说了“何者于此”等等。 菩萨修习对法与补特伽罗的无我，即是“何者于此”。 再次，安住于修持即是修行。 一般的佛法是因和果。 特别是信等五者，以及与欲等一同行持，是接近示现四神足。 忆念近住等也不安住于成为因的那些，不分别，菩提之所有品类都是寂灭。 对于成为果的那些，以修持之力，不分别，以及具有分别的智慧之境，无论安住与不安住，都如幻象般，因了知那些是虚假的自性，故不分别，离分别。 通过生起摧毁魔力等的功德等，而自在行持，即是加持而行持。 此乃智慧，因是行持之自性，故是修持殊胜的波罗蜜多，而非安住。 收集功德珍宝之偈颂
English
How does one obtain the method of acceptance and abandonment? Answer: "Wisdom," and so on, have been taught. When practicing the supreme Prajnaparamita, the yogi's listening, etc., is practice. Whatever yogi sees all phenomena, such as form, growing in their very nature, that is, not seeing birth. There is no complete diminution, that is, not seeing destruction. Therefore, if one does not see dharma and non-dharma, but sees these appearing and abiding separately, like an illusion, that is the Dharmadhatu. With the essence of emptiness, the nature of wisdom, by the power of realizing that these abide as they are, one is liberated from suffering. Abiding without touching the Bodhi of the Shravakas, etc., is obtaining the three bodies and abiding in the wisdom of the Dharmadhatu. Thus, as has been taught, by becoming accustomed to the undeluded path, all these fruits will transform. Therefore, it should be understood that practice is effort. After explaining the excellent great nature, if one wants to speak of virtues, because its realization precedes the virtues and becomes particularly accustomed, therefore, wanting to explain its virtues, "Whoever here," etc., have been taught. The Bodhisattva meditating on the selflessness of phenomena and persons is "Whoever here." Again, abiding in practice is conduct. The general Buddha Dharma is cause and effect. In particular, the five, such as faith, and acting together with desire, etc., are closely representing the four miraculous legs. Mindfulness, close abiding, etc., also do not abide in those that have become causes, do not discriminate, and all categories of Bodhi are pacified. For those that have become fruits, by the power of practice, without discrimination, and with the realm of wisdom with discrimination, whether abiding or not abiding, like an illusion, because of knowing that those are of a false nature, there is no discrimination, free from discrimination. By generating the virtues of destroying the power of demons, etc., and acting freely, it is acting by blessing. This is wisdom, because it is the nature of practice, therefore it is practicing the supreme Paramita, not abiding. Verses collecting the precious jewels of virtues.
Tibetan
་བཅད་པ་ལས་ཡོན་ཏན་གཟུང་བར་ཡོངས་སུ་བརྗོད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་པའི་བཤད་པའོ།། །།ཡོན་ཏན་གྱི་རྗེས་ལ་གང་ཡང་སྦྱོར་བའི་བར་ཆད་བྱེད་པའི་སྐྱོན་སྤངས་ནས་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་སྐྱོན་བསྟན་པར་བཞེད་ནས། སྨྲ་བའི་ཟླ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཕྱིན་ཅི་ ལོག་གི་ཞེན་པ་སེལ་བ་ལ་མཁས་པས་སྨྲ་བའི་ཟླ་བའོ། །སངས་རྒྱས་ལ་ནི་རབ་འབྱོར་ཞུས་པ་ནི་ཡོན་ཏན་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡོན་ཏན་ལ་སྦྱོར་བ་ལ་དགའ་བ་རྣམས་ཀྱི་བར་དུ་གཅོད་པ་གང་ལགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཞུས་པའོ། །སྟོན་པས་བཀའ་སྩལ་བར་དུ་གཅོད་པར་འགྱུར་མང་སྟེ། དེ་ལས་ཅུང་ཟད་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པའོ། །དེ་བས་ན་རེ་ཞིག་ཡོངས་སུ་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལན་ཏོ། །དེ་ཉིད་ནི་རྒྱལ་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རྒྱལ་བའི་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་འདི་ཡིག་འབྲིའི་ཚེ་ནི་གཞུང་གི་དོན་བྲི་བ་དང༌། ཡིད་ལ་བྱེད་པའོ། །སྤོབས་པ་ནི་ཡུལ་ལ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཐ་དད་པ་རྣམ་པ་དུ་མ་འབྱུང་འགྱུར་ཞིང་འགྲོ་བའི་དོན་མ་བྱས་པར་ཏེ། སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་དཔྱད་པས་མི་བསྟན་པར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་དེ་ཡང་གློག་བཞིན་དུ་མྱུར་དུ་ཉམས་པར་འགྱུར་བ་འདི་ཉིད་ནི་རེ་ཞིག་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ། །འདི་བཤད་ཚེ་ན་ཁ་ཅིག་སོམ་ཉི་ཟ་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། བཤད་པ་ནི་བཤད་པར་གྱུར་པའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ནི་སོམ་ཉིར་གྱུར་པའོ། །དེས་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པར་འདྲེན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདིར་ནི་བདག་གི་མིང་ཡང་མ་བརྗོད། རིགས་དང་ས་དང་རུས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་མ་བརྗོད་ཅེས། དེ་ནི་ཉན་པར་མི་འགྱུར་ལ། འོན་ཀྱང་འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་མ་ཡིན་ཞེས་སྤང་འགྱུར་ཏེ་ཡང་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ། །དེ་ནི་ཅི་ཞིག་བྱེད་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟར་བདུད་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་གང་ཟག་མི་ཤེས་པ་དེ་དག་རྩ་བའི་རྒྱུ་བོར་ནས་སངས་རྒྱས་དོན་དུ་གཉེར་བའི་ལམ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གྱུར་པ་སྤངས་ནས་རྨོངས་པས་ཡལ་ག་དང་འདབ་མ་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་མདོ་སྡེ་ཚོལ་བར་འགྱུར་རོ། །གླང་པོ་རྙེད་ནས་དཔེར་ན་འགའ་ཞིག་གི་དོན་དུ་གླང་པོའི་རྗེས་ནི་ཚོལ་བ་ལྟར། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ཐོས་མདོ་གཞན་ཚོལ་བར་བྱེད་པ་དེ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །དཔེར་ན་ལ་ལས་རོ་བརྒྱ་ལྡན་པའི་ཟས་རྙེད་ལ། ཟས་མཆོག་རྙེད་ནས་ཞག་དྲུག་ཅུ་པའི་འབྲས་ཆན་ཚོལ་བར་བྱེད་པ་ལྟར། དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔ
Chinese
断除之后，宣说受持功德之品，即第十品之释。 既然要断除障碍修持功德之后任何结合的过失，所以想要显示过失，说了“语月”等。 因为善于消除颠倒的执着，所以是语月。 善财向佛请问，因为是功德之因，所以请问：对于喜欢结合功德者，有什么障碍呢？ 世尊开示说：障碍会很多，从中稍微显示一点。 因此，暂时要宣说，这是回答。 说了“彼即胜者”等。 胜者的智慧到彼岸，书写时，书写经文的意义，并且忆念。 辩才就是对于境有特殊性的智慧，其自性各异，会产生多种形象，并且没有做利益有情之事。因为前后观察没有显示，所以也像闪电一样迅速消失，这暂时是魔的事业。 说了“此时宣说，有些人会犹豫”等。 宣说就是已经宣说了。 对于佛所说的话产生怀疑，就是犹豫。 他没有完全了解，引导者世尊在这里也没有说我的名字，也没有完全说种姓、地域和血统。 那是不听闻的，然而会舍弃说这不是佛语，这也是魔的事业。 那会做什么呢？ 说了“如是”等。 像那样被魔加持的不认识的人，抛弃根本的因，舍弃像寻求佛的意义一样如理如实的道路，因为愚痴，会寻求枝叶声闻等经部。 得到大象之后，譬如为了某些目的而寻找象迹一样。 听闻般若波罗蜜多之后，寻求其他经典，也是如此。 譬如有些人得到具有百味的食物，得到殊胜的食物之后，却寻求六十天的米饭一样。 同样，菩提萨埵
English
The explanation of the tenth chapter, which is called "Fully Expressing the Acceptance of Qualities from Cutting Off." Since the faults that hinder the practice of combining with qualities after cutting them off are to be eliminated, it is intended to show the faults, and "Speaking Moon" and so on are spoken. Because he is skilled in eliminating inverted attachments, he is the Speaking Moon. Mañjuśrī asked the Buddha, because it is the cause of qualities, so he asked: What are the obstacles for those who like to combine with qualities? The Blessed One said: There will be many obstacles, and a little of them will be shown. Therefore, it is necessary to express it for the time being, which is the answer. He said, "That is the Victorious One" and so on. When writing down this transcendent wisdom of the Victorious One, one writes down the meaning of the scripture and keeps it in mind. Eloquence is the wisdom that has a special nature in the object, and its nature is different, and many kinds of images will arise, and it has not done the benefit of beings. Because the former and the latter are not shown by examination, it will also disappear quickly like lightning, which is temporarily the work of the devil. He said, "When this is said, some people will hesitate." Explanation is what has been explained. Doubting what the Buddha said is hesitation. He did not fully understand, and the guide, the Blessed One, did not mention my name here, nor did he fully mention the lineage, land, and clan. That is not to be heard, but it will be abandoned saying that this is not the word of the Buddha, which is also the work of the devil. What will it do? He said, "Thus" and so on. Like those who are blessed by the devil and do not know, abandoning the root cause, abandoning the path that is as it is like seeking the meaning of the Buddha, because of ignorance, they will seek the branches and leaves, the sutras of the hearers, and so on. After getting an elephant, it is like looking for elephant tracks for some purpose. After hearing the Prajñāpāramitā, seeking other scriptures is also the same. For example, some people get food with a hundred flavors, and after getting excellent food, they seek sixty-day rice. Similarly, Bodhisattva