Tibetan
བརྫུན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གང་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ལ་གང་ན་ནི་དངོས་པོ་སྟེ། ཆོས་ཉིད་ལ་མོས་པས་གཟུགས་མིན་ཚོར་བ་མིན་ཏེ་མི་དམིགས་སོ། །འོན་ཀྱང་ཆོས་ཐམས་ཅད་དེ་ ཁོ་ན་ཉིད་དུ་མ་སྐྱེས་ཤིང་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པར་ཤེས་པ་དེ་ནི་དེ་དག་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མཆོག་ལ་སྤྱོད་པ་ཡིན་ཏེ། ཡང་དག་པར་མོས་པས་བཅོས་མ་སྤངས་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུའོ། །དེ་ནས་དེའི་རྗེས་ལ་མོས་པ་གསུམ་སྒོམ་པར་བྱེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གོང་ནས་གོང་དུ་འཇུག་ཅིང་སྤྲོ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པར་ཡོད་པའི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པ་ནི་རིམ་པ་བཞིན་དུ་བསྟོད་པ་དང༌། བཀུར་བ་དང༌། བསྔགས་པ་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་མཛད་དོ། །ཞེས་སྟོན་པ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་པར་བཞེད་ནས། ལ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ལ་ལས་གངྒཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ཅན་ཇི་སྙེད་པ་ཀུན་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ལ་བཀོད་པ་བས། གང་གིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ལྟ་སྟེ་གཞུང་གི་བདག་ཉིད་ལ་མོས་པར་བྱེད་པ་གང་ཡང་རུང་བ་ལ་ཡི་གེར་བྲིས་ཏེ། སེམས་ཅན་གཞན་རྣམས་ལ་གླེགས་བམ་བྱིན་ན་དེ་བས་འདི་བསོད་ནམས་རབ་ཏུ་མང་པོ་སྐྱེ་སྟེ། སྔ་མའི་དོན་བྱེད་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་སོ། །གང་གིས་གླེགས་བམ་ཙམ་བྱིན་པས་བསོད་ནམས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་ཤེ་ན། ལན་དུ་ཅི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདིར་རིམ་པ་གཞན་དུ་སྦྱར་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདིར་མཉན་པས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་རང་གི་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་གི་བྱང་ཆུབ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཏེ་བསམ་པ་དང་བསྒོམ་པས་མྱུར་དུ་རེག་གོ །འདི་ལྟར་གླེགས་བམ་ནི་འདིར་ཡུལ་ཡིན་ཏེ། བླངས་ནས་དེ་ལ་བསླབས་པས་མུ་སྟེགས་ཅན་ངན་པ་སྨྲ་བས་ཟིལ་གྱིས་མི་གནོན་པའི་ཕྱིར་སྨྲ་མཆོག་སྟེ། འདིར་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་བྱང་ཆུབ་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་མ་ལུས་པ་དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་མ་ཚང་བ་མེད་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་གསུམ་བྱིན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གླེགས་བམ་ཙམ་བྱིན་པ་བསོད་ནམས་ལྷག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། འདི་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡུམ་ལ་འདིར་གང་ཡང་རུང་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མོས་པ་ནི་ཐམས་ཅད་ནས་བསོད་ནམས་ཁྱད་པར་དུ་ འཕགས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་གཟུང་བར་བྱའོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞི་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་སྟོང
Chinese
因为是虚假的缘故。为了从反面显示，说了“于何”等，其中“何”是事物，因为信奉法性，不是色，不是受，所以不可见。然而，知道一切法都是那 本身不生，自性空，那就是他们。是行于殊胜的般若波罗蜜多，因为真实信奉而舍弃造作，直到这里。然后，为了使修持三种信奉的菩萨从高到高地进入并感到欢喜，而宣说真实存在的功德，就是依次赞叹、恭敬、称赞佛等。如是，教导者等认为应该教导，所以说了“有些人”等。有些人将恒河沙数佛刹中的所有众生安置于阿罗汉果位，不如有人对般若波罗蜜多，即经书的自性生起信奉，并将其书写成文字，将经卷给予其他众生，那么由此产生的福德更为巨大，胜过前者所作的功德。如果仅仅给予经卷就能产生殊胜的福德，那么回答“为什么”而说了。此处的偈颂以不同的顺序排列，听闻此般若波罗蜜多，声闻能迅速获得自己的解脱，缘觉能迅速获得自己的菩提，如来佛也能通过思考和禅修迅速证得。因此，经卷在此是所缘境，因为接受并学习它，就不会被恶劣的外道所压倒，所以是语自在。在此，空性是所有三种菩提的因，因此，没有不圆满，因为给予了三种菩提，所以仅仅给予经卷是福德增上的原因，因为这是近取譬，所以对于佛母，在此任何菩萨的信奉，都是从一切方面产生殊胜福德的原因，所以应该受持。菩提心的自性是一切法的根本。因此，空
English
Because it is false. In order to show from the opposite side, it is said "to what" etc., wherein "what" is the object, because believing in the Dharma-nature, it is not form, not feeling, so it is invisible. However, knowing that all dharmas are that They themselves are unborn and empty of nature, that is them. It is practicing the supreme Prajnaparamita, because of truly believing and abandoning fabrication, until here. Then, in order to make the Bodhisattva who practices the three kinds of faith enter from higher to higher and feel joy, the virtues that truly exist are proclaimed, which are successively praising, respecting, and praising the Buddha etc. Thus, the teachers etc. think that they should teach, so they said "some people" etc. Some people place all the sentient beings in the Buddha-fields of the Ganges sands in the state of Arhatship, it is not as good as someone who generates faith in the Prajnaparamita, that is, the nature of the scriptures, and writes it into words, and gives the scriptures to other sentient beings, then the merit generated from this is even greater, surpassing the merit made by the former. If merely giving the scriptures can generate superior merit, then the answer is "why" and it is said. The verses here are arranged in a different order, hearing this Prajnaparamita, the Shravakas can quickly attain their own liberation, the Pratyekabuddhas can quickly attain their own Bodhi, and the Tathagata Buddha can also quickly attain it through thinking and meditation. Therefore, the scriptures here are the object, because by accepting and learning it, it will not be overwhelmed by evil heretics, so it is the freedom of speech. Here, emptiness is the cause of all three Bodhis, therefore, there is no incompleteness, because the three Bodhis are given, so merely giving the scriptures is the cause of increasing merit, because this is a close analogy, so for the Mother Buddha, here any Bodhisattva's faith is the cause of generating superior merit in all aspects, so it should be upheld. The nature of Bodhicitta is the root of all dharmas. Therefore, emptiness.
Tibetan
་པ་ལ་སོགས་པའི་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་བའི་ཕྱིར་མྱུ་གུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དཔེར་ན་ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྒྱུ་མྱུ་གུ་མེད་ན་འཇིག་རྟེན་དུ་སྡོང་བུ་དང་ལྗོན་པ་འབྱུང་བ་ཡོངས་སུ་མི་སྲིད་དོ། །དེ་ལ་ཡལ་ག་ལ་སོགས་པ་ག་ལ་འབྱུང༌། །དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྒྱུ་ས་བོན་ཡོང་ཡེ་མེད་ན། ཡང་བརྒྱ་བྱིན་ལ་སོགས་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ག་ལ་འབྱུང༌། ཅི་སྟེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མེད་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་སངས་རྒྱས་སུ་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཉི་མའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དཔེར་ན་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་འོད་ཟེར་སྟོང་ཕྲག་དུ་མ་འགྱེད་པ་དེའི་ཚེ་མུན་པ་བསལ་ནས་སེམས་ཅན་ལས་བྱེད་བརྩོན་པ་དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེའི་སྙིང་པོ་ཅན་འགྲོ་བའི་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་རྟག་པར་ཤེས་པ་འཇིག་རྟེན་མཁས་པ་བྱུང་བ་དེས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱ་མཚོར་འགྲོ་བ་ནུབ་པ་ཆོས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པས་འབྱིན་པར་ནུས་པ་ཡིན་ཏེ། ཡོན་ཏན་གྱི་ཆོས་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་ལ་ཡང་དག་པར་སྤྱོད་དོ། །གཞན་དུ་ན་སྙིང་རྗེ་མེད་པ་དང༌། ཐབས་མེད་པས་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་སྒོ་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནས་དེ་མེད་ན་དེ་དག་མེད་དོ་ཞེས་ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་ཡང་དཔེ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དཔེར་ན་མ་དྲོས་པའི་ཀླུ་བདག་མེད་པར་དེའི་མཐུས་ངེས་པར་འབྱུང་བས་འཛམ་བུའི་གླིང་འདིར་ཆུ་ཀླུང་འབབ་པར་ག་ལ་འགྱུར་ཏེ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་སོ། །ཡང་ཆུ་ཀླུང་དེ་དག་མེད་ན་མེ་ཏོག་འབྲས་བུ་རྣམས་ཆུ་མེད་པས་གང་ཡང་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །རྒྱ་མཚོ་ལ་ཡང་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་པ་ཆུས་རེག་པའི་སྦྱོར་བས་འབྱུང་བའི་གཟུགས་མང་པོ་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་འདིར་གསུང་རབ་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེའི་ སྙིང་པོ་ཅན་མེད་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མཐུས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཕན་པ་དང་ཕན་པ་མ་ཡིན་པ་ཐོབ་པ་དང་སྤོང་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུན་འཇིག་རྟེན་འདི་དག་ཀུན་ཏུ་ག་ལ་འབྱུང་སྟེ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་སོ། །ཡང་ཡེ་ཤེས་དེ་དག་མེད་ན་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་འཕེལ་བ་མེད་དོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱ་མཚོར་བགྲོད་པར་དཀའ་བ་རང་གི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་མེད་དོ། །སངས་རྒྱས་ནས་དུས་ཕྱིས་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ཆོས་སྟོན་པ་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །རྒྱ་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དཔེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་འདི་ན་སྣང་བྱེད་ཇི་སྙེད་པ་སྟེ་ཕུར་བུ་ལ་སོགས་པའི་སྐར་མ་དང༌། མེ་ཁྱེར་ལ་སོགས་པའི་སྲོག་ཆགས་སུ་གྱུར་པ་ཀུན་གྱིས་འགྲོ་བ་སྣང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འོད་རྣམས་ཕྱུང་བ་བས་ཡང་གང་གི་ཚེ་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་འོད་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པ་གཅིག་གི་འོད་ཟེར་ཕྱུང་བ་དེའི་ཚེ་སྔར་བསྟན་པའི་སྐར་མ་ལ་སོགས་པའི་ཚོགས་ཀྱི་འོད་ཀྱིས་ཆ་ཙམ་དུ་ཡང་མི་ཕོད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་ཀུན་གྱི་ཆར་མི་ཕོད་དོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པས་བསྟོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བར་གནས་སོ། །ཡོན་ཏན་རིན་པོ་ཆེ་སྡུད་པ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལས་བསོད་ནམས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་ལེའུ་སྟེ་ལྔ་པའི་བཤད་པའོ།། །།སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྟོད་པ་དང༌། བཀུར་བ་དང༌། བསྔགས་པའི་མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་འབྱུང་བས། ད་ནི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་དང་མི་འགྲོ་བའི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། གང་གི་ཚེ་བདག་གི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྗེས་ལས་བྱུང་བའི་སེམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བསྔོས་ནས་རྗེས་ལས་བྱུང་བའི་སེམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་ནི་དང་པོ་ཡིན་ནོ། །ཡང་གང་གི་ཚེ་བདག་ཉིད་ཀྱི་སེར་སྣ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་ཚར་བཅད་ནས་གཞན་གྱིས་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་བྱས་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་ན་ནི་ གཉིས་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །གཙོ་བོ་ཡིན་པས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཉན་ཐོས་ཚོགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཉན་ཐོས་ཚོགས་རྣམས་ཇི་སྙེད་སྦྱིན་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བསྒོམ་པ་དེས་ནི་གང་གི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་གཞན་ལ་མཆོག་ཏུ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བས་ཡི་རང་བར་བྱེད་ཅིང་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་སེར་སྣ་ཚར་བཅད་པའི་སེམས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་དགའ་བས་སེམས་གཅིག་པ་དེའི་ཚེ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཆར་ཡང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཕུང་
Chinese
为了生起喜悦等，所以说了“萌芽”等。例如，如果没有作为近取因的萌芽，那么世间出现树木和树林是完全不可能的。那么，枝条等又怎么会产生呢？同样，如果没有作为近取因的菩提心的种子，那么，百施等对如来作供养等又怎么会产生呢？如果有人说，因为没有菩提心，所以众生不会成佛等等，这是不成立的。所以说了“太阳”等。例如，太阳的轮辐放出无数的光芒，在那时消除黑暗，众生努力工作，同样，菩提心是空性以及具有慈悲心髓，完全恒常地了知有情自性，世间智者出现，他能从痛苦的海洋中救拔沉溺的有情，因为他证悟了法的真如性。因此，能如实地行持功德之法，如佛等。否则，如果无有慈悲和方便，就不会成佛等，是这样想的。从随行之门来说，凡是菩提心，如果从一切法中没有它，那么那些法也不会有，为了从还灭之门以比喻先行开示，所以说了“例如”等。例如，如果没有不热恼龙王，那么依靠它的威力必定会发生，在此赡部洲，江河又怎么会流淌呢？更何况多说呢？而且，如果没有那些江河，那么花朵果实等因为没有水，什么也不会产生。对于大海来说，各种珍宝也是因为水的接触而产生的众多形色也会消失。同样，在此，如果没有经藏以及菩提心、空性以及慈悲的
English
In order to generate joy and so on, "sprout" and so on are mentioned. For example, if there is no sprout as the proximate cause, then it is completely impossible for trees and forests to arise in the world. Then, how could branches and so on arise? Similarly, if there is no seed of bodhicitta as the proximate cause, then how could offerings to the Tathagata by Indra and others arise? If someone says that because there is no bodhicitta, sentient beings will not become Buddhas, etc., that is not established. Therefore, "sun" and so on are mentioned. For example, when the sun's orb emits thousands of rays, it dispels darkness, and sentient beings strive to work. Similarly, bodhicitta is emptiness and has the essence of compassion, and the wise one who knows the nature of beings to be completely constant appears in the world. He is able to deliver beings who are drowning in the ocean of suffering because he realizes the suchness of the Dharma. Therefore, he truly practices the Dharma of qualities, such as the Buddha. Otherwise, if there is no compassion and means, one will not become a Buddha, etc., that is what is meant. From the perspective of following, whatever is bodhicitta, if it is not present in all dharmas, then those dharmas will not exist. In order to show this from the perspective of reversal by means of a preceding example, "for example" and so on are mentioned. For example, if there were no Anavatapta Dragon King, then how could rivers flow in this Jambudvipa, which necessarily arises through its power? What need is there to say more? Moreover, if there were no rivers, then flowers, fruits, etc. would not arise at all because there is no water. For the ocean, various jewels and many forms that arise from the combination of contact with water would also disappear. Similarly, here, if there were no scriptures and bodhicitta, emptiness, and compassion,
Chinese
难以逾越，自己的利益没有圆满。从佛陀到后来出现的说法者，他人的利益也没有圆满。为了显示广大的自性之比喻，所以说了“世界”等等。此世界中有多少显现者，即如角宿星等的星星，以及如萤火虫等的生物，所有这些为了使有情显现而发出光芒，然而当太阳的轮圆满光芒时，仅仅太阳的一个光芒发出时，先前所说的星星等的光芒，连一部分也无法比拟。同样，声闻等的光芒也无法比拟。因此，菩萨安住于佛陀等赞叹等等之中。《功德宝藏颂》中，福德之类别的第五品之释说完毕。所有佛陀的赞叹、恭敬和称赞的意乐作意，会生起随喜，现在要说随喜的作意。那也有回向在前与不回向在前的差别，分为两种。何时以我的善根，以随喜所生的心回向，以随喜所生的心回向，那时是第一种。又何时断除自己的悭吝等心，对他人布施等行为随喜，那时是第二种。因为是主要的，为了显示随喜的作意，所以说了“声闻众”等等。声闻众有多少布施、持戒和禅修，因为菩萨是接近显示的，所以对佛陀等的善根，对他人极度随喜而随喜，并且以一切法不执著在前，以断除悭吝的心极度欢喜，心专注一境，那时随喜的福德之量，也胜过布施等的声闻的福德之蕴。
English
It is difficult to overcome, and one's own benefit is not complete. From the Buddha to the later appearing preachers, the benefit of others is also not complete. In order to show the analogy of the vast self-nature, "world" and so on are spoken. In this world, there are many manifestors, such as the stars like the Phurba star, and creatures like fireflies. All of these emit light in order to make sentient beings appear. However, when the sun's circle is full of light, when only one ray of the sun is emitted, the light of the previously mentioned stars and so on cannot be compared to even a fraction of it. Similarly, the light of the Shravakas and so on cannot be compared. Therefore, the Bodhisattva abides in the praise of the Buddhas and so on. In the "Compendium of Precious Qualities," the explanation of the fifth chapter on the categories of merit is complete. Since the mental engagement of all Buddhas' praise, respect, and admiration gives rise to rejoicing, now the mental engagement of rejoicing will be spoken. That also has two types, distinguished by whether dedication precedes or does not precede. When one dedicates one's own roots of virtue with the mind arising from rejoicing, and dedicates with the mind arising from rejoicing, then that is the first type. And when one cuts off one's own mind of stinginess and so on, and rejoices in the giving of others and so on, then that is the second type. Because it is the main point, in order to show the mental engagement of rejoicing, "Shravaka assembly" and so on are spoken. As many as the Shravaka assemblies give, maintain morality, and meditate, because the Bodhisattva is close to being shown, therefore, with extreme rejoicing in the roots of virtue of the Buddhas and so on, one rejoices in others, and with non-attachment to all dharmas preceding, with a mind that has cut off stinginess, one rejoices greatly, and when the mind is focused on one object, the measure of the merit of rejoicing also surpasses the accumulation of merit of the Shravakas who give and so on.