Tibetan
འི་སྟོབས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བས་གོ་རིམས་བཞིན་མི་སློབ་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རྟོགས་པ་ནི་དེ་སློབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དེས་ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་འགྱུར་བས་ངེས་པར་འབྱེད་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གཟུགས་འཕེལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་སྦྱིན་པའི་རང་བཞིན་བརྗོད་པ་ནི་གཟུགས་ཙམ་ཡིན་ཏེ། ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔའོ། །འཕེལ་བ་ནི་བསགས་པའོ། །ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་ནི་བསགས་པ་མེད་པའོ། །ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་ནི་རྟེན་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་བར་དུའོ། །ཇི་སྐད་བསྟན་པ་བསྒོམས་པས་ངེས་པར་འབྱེད་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི་སློབ་པ་སྟེ། འཇུག་པར་བྱེད་པའོ། །གང་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་མི་སློབ་ཅིང་འདོར་བར་བྱེད་དེ། ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་འཕེལ་བ་དང་ཉམས་པ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ལ་མི་སློབ་སྟེ། བླང་བར་བྱ་བ་སྣ་ཚོགས་པའི་ཆོས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་ཅིང་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་ཏེ། སེམས་ཀྱིས་ཀྱང་རྟེན་པར་མི་བྱེད་དེ་འཆིང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བུས་ངེས་པར་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་བུ་ལ་འདིར་སློབ་སྟེ་གོམས་པ་ཞེས་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དེ། རིམ་གྱིས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་གི་ལྷག་མའོ། །ལྷག་མ་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བ་ནི་སྔར་བསྟན་པའི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པས་ཡང་དང་ཡང་དུ་དམིགས་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་དུ་བཞག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མཐོང་བའི་ལམ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཉིད་ ཀྱིས་དེ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་གྲུབ་པ་དེ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཐོང་བའི་ལམ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་དང་འབྲེལ་བའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལོགས་ཤིག་ཏུ་མ་བརྗོད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཇི་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་རྒྱལ་བའི་སྲས་ཀྱིས་མཐོང་བའི་ལམ་ཐོབ་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་རང་གི་ལམ་ལ་དབང་དུ་གྱུར་པ་ཐོབ་པ་དེ་ལས་གཞན་པའི་ཐེག་པས་འདུལ་བའི་སེམས་ཅན་རྗེས་སུ་འཛིན་པ་ནི་ལམ་གཉིས་ལས་ཡོངས་སུ་རྒྱལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེའི་རྗེས་ལ་ཚེ་འདིའི་ཡོན་ཏན་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པར་རྗེས་སུ་གདམས་པར་བྱ་བའི་མཐོང་བའི་ལམ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། གཟུགས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གཟུགས་ནི་ཤེས་རབ་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་ལ་ཤེས་རབ་མེད་དེ།
Chinese
以……的力量完全掌握，所以不按顺序学习。因此，不颠倒地领悟就是学习它，是这个意思。完全了解决定的部分，就能完全了解如前所示的自生佛的道路，因此为了显示决定，说了“色增长”等等。其中，所说的布施的自性只是色，即近取五蕴。增长是积累。完全衰败是没有积累。完全掌握是直到作为所依。如前所示，通过修习，完全了解决定就是学习，是进入。对于菩萨来说，不学习并且舍弃，对于近取五蕴的增长和衰败的完全执持不学习，对于应取的各种法，如念住等不完全执持，并且因此，一切智智佛也不完全执持，心也不作为所依，因为是束缚。像这样就会显示出决定生起。像这样，这里所说的学习，也就是习惯，是指薄伽梵一切智智。次第要做的是词的剩余。剩余的烦恼断除，是因为显现趋向于先前所示的道的体性，所以再三地专注，是安立在修道中，因此仅仅通过完全了解见道，就成立了完全了解它，因此菩萨为了完全了解见道，要知道没有单独宣说与声闻等相关的修道。如同成为那样的胜者之子，以获得见道的力量，获得了自在自己的道路，从那以外的以其他乘调伏的有情，随之摄受，因为是完全胜过二道，所以在其之后，为了成就具有今生功德等的见道，要随之教诫。说了“色即是”等等，色不是智慧，而是如是性。色上没有智慧。
English
Being completely possessed by the power of... , one does not learn in order. Therefore, understanding without reversing is learning it, which is the meaning. By fully understanding the aspect of determination, one will fully understand the path of the self-enlightened Buddha as previously shown, therefore, in order to show determination, it is said, "Form increases" and so on. Among them, the nature of generosity that is spoken of is only form, which is the five aggregates of close grasping. Increase is accumulation. Complete decay is the absence of accumulation. Complete possession is up to acting as a support. As previously shown, through practice, fully understanding determination is learning, which is entering. For a Bodhisattva, one does not learn and abandons, one does not learn to completely hold the increase and decay of the five aggregates of close grasping, one does not completely hold the various dharmas to be taken, such as mindfulness, and therefore, the All-Knowing Buddha also does not completely hold, and the mind does not act as a support, because it is a bond. In this way, it will be shown that determination arises. In this way, the learning spoken of here, that is, habituation, refers to the Bhagavan All-Knowing One. What is to be done in order is the remainder of the words. The remaining afflictions are abandoned because they manifestly tend towards the nature of the path previously shown, so repeatedly focusing is established in the path of meditation, therefore, it is established that one fully understands it merely by fully understanding the path of seeing, therefore, the Bodhisattva, in order to fully understand the path of seeing, should know that the path of meditation related to the Hearers and others is not separately proclaimed. Just as the son of the Victorious One becomes, with the power of obtaining the path of seeing, having obtained mastery over his own path, those sentient beings who are tamed by other vehicles other than that are subsequently taken in, because they have completely overcome the two paths, therefore, after that, in order to accomplish the path of seeing that has the qualities of this life and so on, one should subsequently advise. It is said, "Form is..." and so on, form is not wisdom, but suchness. There is no wisdom in form.
Tibetan
རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཤེས་རབ་མེད་དོ། །ཤེས་རབ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་ནམ་མཁའི་ཁམས་དང་མཚུངས་པར་དེ་དག་གིས་སྟོང་སྟེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རིགས་པས་མ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟེན་དང་བརྟེན་པར་ཐ་དད་པའི་མཚན་ཉིད་མེད་དེ། ཁྱད་པར་དང་སྣ་ཚོགས་པའི་རང་བཞིན་དུ་མེད་ཅེས་བྱ་བའི་བར་དུའོ། །དེ་སྐད་དུ། ཆ་ཤས་སྒྲོ་འདོགས་ཇི་སྙེད་པ། །དེ་བསལ་ཕྱིར་ན་ངེས་པ་དང༌། །སྒྲ་ཡང་དེ་སྙེད་ཁོ་ན་དེས། །དེ་དག་སྤྱོད་ཡུལ་ཐ་དད་ཅན། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བསྒོམས་པས་མཐོང་བའི་ལམ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གི་རྗེས་ཐོགས་ལ་མི་དམིགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཤེས་རབ་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དེས་ཉོན་མོངས་པ་བརྒྱད་ཅུ་གཉིས་སྤོང་བར་བྱེད་པ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞིའི་རྣམ་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་རིམ་པ་བཞིན་བསྒོམ་པར་གྲགས་པ་ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཙམ་ཉིད་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་སྟེ་དམིགས་པས་སོ། །དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོར་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པས་ན་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་ཡིན་ཏེ་སེམས་ཅན་གྱིས་སོ། །མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བ་ཡིན་པས་ན་འགོག་པའི་བདེན་པ་སྟེ་ནམ་མཁའི་ཁམས་ཀྱིས་སོ། ། ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཆོས་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ནི་ལམ་གྱི་བདེན་པ་ཡིན་པས་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སོ། །ཕ་མཐའ་མེད་ནི་སྔོན་དང་ཕྱི་མའི་མཐའ་དང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུའོ། །ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་ཡོད་པའི་དུས་ནི་ཕ་རོལ་ལོ། །ཕ་མཐའ་མེད་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་མེད་པའོ། །གང་ལ་རང་བཞིན་ཡོད་པ་ནི་རང་བཞིན་ཏེ། དེ་ནི་ཕ་མཐའ་མེད་དེ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་རང་བཞིན་སྤངས་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུའོ། །འདིས་འགྲོ་བའི་རང་བཞིན་མཁྱེན་པའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་སྣང་བའི་བདེན་པ་ལའོ། །དེ་དག་གི་རང་བཞིན་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་རིགས་པས་ཕ་མཐའ་མེད་པའོ། །དེ་བས་ན་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བར་སྨྲ་བའི་ཕྱོགས་བདག་མེད་པའི་རྣམ་པ་གཅིག་གིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པར་བསྒོམ་པ་དང༌། དངོས་པོར་སྨྲ་བའི་ཕྱོགས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་སོགས་པ་བདེན་པ་མི་རྟག་པའི་རྣམ་པའི་བྱེ་བྲག་བསྒོམ་པ་ཡིན་པར་རྣམ་པར་གཞག་སྟེ། རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་གཞན་སྒྲོ་བཏགས་པ་སྲིད་པས་དེའི་ཕྱིར་འགལ་བ་མེད་དོ།
Chinese
识等也没有智慧。智慧也是如此。然而如同虚空界一样，它们是空性的。因为色等不是由理智所产生的，所以一切法没有作为所依和能依的差别自性，乃至没有差别和多种的自性。如是说：有多少部分是虚构的，为了消除那些虚构，所以是确定的。声音也只有那么多，因此，那些声音的行境是各不相同的。如是宣说的。如此修习，在见道时，以不缘世间法的殊胜之果的，与智慧平等相应的等持，能断除八十二种烦恼，这是生。如此，如何以四圣谛的行相差别次第修习呢？宣说了以所缘为首的（内容）。其中，仅仅是完全了知，就是苦谛，即以所缘的缘故。因为一切事物是产生的因，所以应当断除对事物的显现执着，因此是集谛，即以有情众生的缘故。因为是应当现前的，所以是灭谛，即以虚空界的缘故。 因为一切功德都由此产生，所以辨别诸法是道谛，即以智慧的缘故。无边际是指前后际、因和果等。完全具足存在的时间是指彼岸。无边际是指如幻般的不存在。具有自性的是自性，那是无边际的，乃至断除了因和果的自性。以此了知众生的自性，所以是世间智，即如来们所显现的真谛。那些真谛的自性存在于何处，那就是因为理智而无边际的缘故。因此，说有缘起的一方，以无我的一个行相平等修习一切法；说有事物的一方，声闻乘等修习真谛无常的行相差别。因为可能执着常等其他法，所以没有相违。
English
Consciousness and so on also lack wisdom. Wisdom is also the same. However, like the space element, they are empty. Because form and so on are not produced by reason, all phenomena do not have the characteristic of being different as the dependent and the depended upon, even up to the point of not having distinct and diverse natures. As it is said: "However many parts are fabricated, in order to eliminate those fabrications, it is definite. Sound is also only that many, therefore, the objects of those sounds are different." This is what was said. By meditating in this way, at the path of seeing, with the samadhi that does not focus on the supreme result of worldly phenomena, which is equally endowed with wisdom, one abandons eighty-two afflictions, and this is birth. So, how is it said that one meditates sequentially with the distinctions of the aspects of the four noble truths? It is taught beginning with what is called "object." Among them, merely the complete knowledge itself is the truth of suffering, that is, because of the object. Because all things are the cause of arising, one should abandon attachment to the appearance of things, therefore it is the truth of origin, that is, because of sentient beings. Because it is to be made manifest, it is the truth of cessation, that is, because of the element of space. Because all qualities arise from it, distinguishing phenomena is the truth of the path, that is, because of wisdom. Without end means up to the beginning and end, and cause and effect. The time when it is completely present is the other shore. Without end means non-existent like an illusion. That which has self-nature is self-nature, and that is without end, up to the abandonment of the self-nature of cause and effect. Because of this, knowing the nature of beings is knowing the world, that is, the truth as it appears to the Tathagatas. Where the self-nature of those truths exists, that is why it is without end by reason. Therefore, the side that speaks of dependent arising meditates equally on all phenomena with one aspect of selflessness; the side that speaks of things, such as the Hearers' Vehicle, meditates on the distinction of the aspect of impermanence of the truth. Because it is possible to cling to other phenomena such as permanence, there is no contradiction.