Tibetan
་མཚན་ཉིད་དངོས་པོའི་བདག་རྒྱུར་རུང་བས་འཛིན་པར་བྱེད་པར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཤེས་པ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བས་དེ་མེད་ན་མེད་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི། གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཀག་པ་ན་ཡང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་འཛིན་པའི་རྣམ་ པར་རྟོག་པའི་ཤེས་པས་རང་གི་རྒྱུད་ལ་བག་ཆགས་གཞག་པ་སད་པ་ལས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་བཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་ངེས་འབྱུང་ཞེས་བྱ་བའི་ངེས་པ་མེད་དོ། །གང་གི་ཕྱིར་རང་སངས་རྒྱས་གང་གིས་གཞན་ལ་འཆད་པ་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་འཆད་པ་ཡང་སྟེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པས་བཟུང་བའི་རྗེས་ལ་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཞེས་པ་ཉན་པ་དང་འཛིན་པར་བྱེད་དེ། དེ་བཞིན་དུ་གང་མཉན་པ་དང་ལྡན་པ་དག་ཉན་པ་སྟེ། དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རྫུན་པ་སྣང་བའི་རང་བཞིན་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བའི་ཆོས་འཛིན་པའང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ། ཆོས་དེ་འཆད་པ་དང་ཉན་པ་ཡང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་བས་ན་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་སྤངས་པའི་རིགས་པ། འདིས་ཡང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པར་བལྟའོ། །རྣམ་པ་གང་གིས་ཆོས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་བསྟན་པ་ནི་རང་བཞིན་བཀག་ནས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ཡོད་པར་རྟོགས་ཞེས་ཟེར་ན། འབྲས་བུ་ཐོབ་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་འབྲས་བུ་གང་ཞིག་དང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་གནས་པའི་གང་ཟག་བརྒྱད་པོ་ནི་འབྲས་བུ་འཐོབ་པའོ། །ཚོགས་ན་སྤྱོད་པ་དང༌། བསེ་རུ་ལྟ་བུ་འང་རང་སངས་རྒྱས་སུ་མཚུངས་པས་རྐྱེན་རྒྱལ་ལོ། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང༌། སྤྲུལ་པའི་སྐུ་གཉིས་པོ་དག་གིས་འཇིག་རྟེན་མགོན་གྱི་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དོན་དུ་སྦྱོར་བས་མཁས་པ་དང་གསལ་བ་སྟེ། ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་མཁས་གསལ་ཏེ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པ་བཞིན་ནོ། །ཡང་གང་གིས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཐོབ་པ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ། རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་ལ་སྦྱོར་བ་ནི་མཁས་རིག་གོ ། ཡང་ན་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་ཤེས་རབ་ཕུལ་ཏུ་བྱུང་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་མཁས་རིག་གོ །ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་མངོན་དུ་བྱེད་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་འདས་མ་ཐག་ཏུ་བསྟན་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བླང་བར་བྱ་བ་གཉེན་པོ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་ ཡིན་ཏེ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་གཏན་ཚིགས་རྣམས་ཀྱིས་བསྟན་པའི་ཕྱིར
Chinese
由于自性事物可以作为所有者的因，因此，不作分别的智慧能够执持，因为其自性是产生果，所以无此则无彼。即使遮止了所取的分别，由于执持色等之分别识，从在自相续中安立习气苏醒而生起，因此，不能确定说从所取的分别中必定生起出离。因为有些独觉佛以暗示的方式向他人宣说，所以也有不宣说的情况。在不作分别的智慧执持色等之后，所谓的执持分别，是听闻和执持；同样，那些具有听闻者也是听闻者。所有这些都是虚假的显现自性，执持与执持分别相离之法也如幻术。应了知宣说和听闻此法也如幻术。因此，没有舍弃执持分别的理路，也应观察其已成为独觉佛的道路之自性。如果说以何种方式显示法如幻术，即是遮止自性而证悟其为空性，那么就宣说了获得果位等。其中，安住于初果等果位的八种补特伽罗，是获得果位者。在僧团中行持，以及像犀牛一样，也与独觉佛相同，是缘觉。圆满受用身和化身二者，是世间怙主的两种差别。如同次第一样，通过将意义付诸实践，即是智者和明智者。由于卓越的智慧圆满具足，所以是智明者，如同现证圆满正等觉佛陀一样。此外，获得法身即是涅槃。如同次第一样，将自他之利益付诸实践，即是智识。或者，在智者之中，卓越的智慧圆满具足，即是智识。所有那些现证圆满正等觉佛陀者，都是刚刚示现的瑜伽士，应以世俗的方式接受对治如幻术般的自性，因为通过缘起等理证已经显示。
English
Since self-nature things can serve as the cause of ownership, non-discriminating wisdom can hold, because its self-nature is the generation of fruit, so without this, there is no that. Even if the apprehended discrimination is blocked, because the discriminating consciousness that holds form, etc., arises from the awakening of the habit established in one's own continuum, therefore, it cannot be determined that liberation necessarily arises from the apprehended discrimination. Because some Pratyekabuddhas teach others in an implied way, there are also cases where they do not teach. After the non-discriminating wisdom holds form, etc., the so-called holding discrimination is hearing and holding; similarly, those who possess hearing are also hearers. All of these are false appearances of self-nature, and holding the Dharma that is separate from holding discrimination is also like illusion. It should be understood that teaching and hearing this Dharma are also like illusion. Therefore, the reasoning that has not abandoned holding discrimination should also be observed as having become the self-nature of the path of the Pratyekabuddha. If it is said that in what way is the Dharma shown to be like illusion, that is, blocking self-nature and realizing it as emptiness, then the attainment of fruit, etc., is proclaimed. Among them, the eight individuals who dwell in the first fruit, etc., are those who attain the fruit. Practicing in the Sangha, and like a rhinoceros, is also the same as the Pratyekabuddha, and is a Pratyekabuddha. The complete enjoyment body and the emanation body are the two distinctions of the protectors of the world. Just as in order, by putting meaning into practice, one is wise and clear. Because of the excellence of wisdom being fully complete, one is wise and clear, just like directly realizing the perfectly complete Buddha. Furthermore, obtaining the Dharmakaya is Nirvana. Just as in order, putting the benefit of oneself and others into practice is wisdom. Or, among the wise, the excellence of wisdom being fully complete is wisdom. All those who directly realize the perfectly complete Buddha are yogis who have just manifested, and the antidote-like self-nature of illusion should be accepted in a conventional way, because it has been shown through the reasoning of dependent origination, etc.
Tibetan
་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཡང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ན་གཞན་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཏེ་དེ་བཞིན་ནོ། །གང་གི་བརྡ་ཅུང་ཟད་གྲུབ་པས་དོན་མ་གྲུབ་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་དཔེ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་བསྟན་པས་དེའི་ཚེ་ཡང་ཉེས་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །ཅི་འདྲ་བ་ལ་མཁས་པའི་གང་ཟག་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པའི་སྣོད་དུ་འགྱུར་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གང་ཟག་བཞི་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་ཤེས་རབ་འབྲིང་གི་ལྟ་བ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་དབྱེ་བ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་མཁས་པ་ནི་རྒྱལ་སྲས་སོ། །དང་པོར་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ཐོབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་ངེས་པ་ནི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་སྟེ་གཉིས་པའོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མཆོད་པར་འོས་པས་ན་དགྲ་བཅོམ་པ་སྟེ། །མཐོང་བའི་ལམ་ལ་སོགས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤངས་པས་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དྲི་མ་བསལ་བ་དང༌། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པས་ཐེ་ཚོམ་མེད་པའི་ཕྱིར་སོམ་ཉི་སྤངས་པ་ནི་གསུམ་པའོ། །དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་ནི་བཞི་པའོ། །གང་ཟག་བཞི་པོ་དེ་དག་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདི་ལ་སྐྲག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་དག་གི་རྟེན་བསྟན་ཏོ། །ཇི་ལྟར་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་གོམས་པར་བྱ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཉན་ཐོས་རྣམས་བསྒོམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་རྟོགས་པས་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐོང་བའི་ལམ་བསྐྱེད་དོ། །ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཤེས་རབ་འབྲིང་གི་སྟོབས་ཀྱིས་ཆོས་ཉིད་ལྷག་པ་མཐོང་བ་ཉིད་ཇི་སྐད་བསྟན་པས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་དང་ལྡན་ཞིང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་བཟུང་བར་རྟོག་པ་ཕྱོགས་གཅིག་སྤོང་བ་དུས་ཇི་སྲིད་བསྒོམ་པ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱིས་དེའི་ལམ་དུ་ལྟུང་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་མི་དམིགས་པས་རང་ སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཁས་རིག་སྟེ། དགྲ་བཅོམ་པ་ནི་སྤངས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལ་ཡང་མི་བསླབ་པོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཆེད་དུ་སངས་རྒྱས་ལ་དམིགས་ནས་དེའི་ཐབས་བདག་མེད་པ་ལ་གོམས་པར་བྱེད་པ་ནི་ཆོས་རྗེས་སུ་སློབ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་ཤེས་པ་ལ་སློབ་པའོ། །གང་ཞིག་མི་སློབ་པ་ནི་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ལ་མཁས་པ
Chinese
如果说连法王也要像幻术一样去认识，那还用说其他的吗？就是这样。因为稍微理解了某种表达，就能成立尚未成立的意义，通过展示幻术之类的比喻，那时也没有丝毫过失。为了说明怎样有学识的人会成为独觉乘的法器，所以说了所谓四种人等等。其中，具有中等智慧的见解，完全了解世俗和胜义的区别的有学识的人，是王子。最初获得与决定性区分的部分相符，由此必定获得独觉菩提的，是不退转者，即第二种人。因为值得一切众生供养，所以是阿罗汉。通过见道等本身所执持的分别念，像次第那样清除垢染，并且通过亲身实证那本身的法性，因为没有疑惑，所以断除了犹豫，这是第三种人。被善知识完全摄受的是第四种人。这四种人因为是独觉的种姓，所以不会对此感到害怕。已经说明了他们的所依。为了说明菩萨应当如何熟悉独觉的道路，所以说了所谓菩萨等等。就像声闻们修习那样，通过了悟一切事物都是依缘而生，从而生起独觉的见道。断除烦恼也是如此。通过中等智慧的力量，如实地见到殊胜的法性，由此具有殊胜之处，并且通过了知所知的障碍是执持，从而断除一部分分别念，通过了知修习的时间长短，为了之后避免堕入那条道路，所以要用心专注于一切法皆是空性。像这样不作意，而行于独觉乘的，是精通明智的菩萨。阿罗汉对于已经圆满断除的，也不再修习。为了成办一切智智，专门缘于佛陀，并且熟悉那无我的方便，这是随学佛法，也就是学习菩萨的道路。而不学习的人，则是精通智慧和方便的人。
English
If even the Dharma King is to be understood as like an illusion, what need is there to mention others? It is just so. Because by slightly understanding some expression, one can establish meanings that have not yet been established, by showing similes such as illusions, at that time there is not even the slightest fault. In order to show how a learned person becomes a vessel for the Pratyekabuddha vehicle, the so-called four persons, etc., are spoken of. Among them, the learned person who possesses the view of intermediate wisdom and fully understands the distinction between the conventional and the ultimate is the prince. The one who initially obtains what is in accordance with the part of definitive distinction, and by that very fact is certain to attain the Pratyekabuddha enlightenment, is the non-returner, the second one. Because he is worthy of being honored by all, he is an Arhat. By abandoning the conceptual thoughts held by the path of seeing, etc., in the same way as the order, the stains are removed, and by directly realizing the very nature of that, because there is no doubt, the hesitation is abandoned, this is the third one. The one who is completely taken care of by a virtuous friend is the fourth one. These four persons, because they are of the lineage of Pratyekabuddhas, will not be afraid of this. Their basis has been shown. In order to show how the path of the Pratyekabuddha should be practiced by a Bodhisattva, the so-called Bodhisattva, etc., are spoken of. Just as the Hearers meditate, by realizing that all things arise dependently, the path of seeing of the Pratyekabuddha is generated. Abandoning afflictions is also the same. By the power of intermediate wisdom, actually seeing the superior nature of reality, thereby possessing special qualities, and by knowing that the obscuration of knowledge is grasping, thereby abandoning one aspect of conceptual thought, by knowing how long to meditate, in order to avoid falling into that path later, one should focus on the emptiness of all dharmas. Thus, by not focusing, practicing the Pratyekabuddha vehicle is the wise and intelligent Bodhisattva. An Arhat does not train again in what has been completely abandoned. In order to accomplish omniscience, one focuses specifically on the Buddha, and becomes familiar with the means of that selflessness, this is following the Dharma, that is, learning the path of the Bodhisattva. The one who does not learn is the one who is skilled in wisdom and means.