Tibetan
ངན་ལས་འདས་པར་འགྲོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིར་ཡང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ངོ་བོ་བཟློག་པ་ཉིད་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རིགས་པས་འགྲོ་བ་ནི་མི་དམིགས་པའོ། །འཇིག་རྟེན་པས་ཀྱང་རང་གི་ངོ་བོ་དགག་པ་ཙམ་ཉིད་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ཞེས་བྱ་བར་གྲགས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དཔེར་ན་མེ་ཤི་བ་ལ་འགགས་ཞེས་བྱ་བར་ཐ་སྙད་འདོགས་ཀྱི་མེ་དེ་འགགས་པས་འདས་པར་བྱ་བ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ངོ་བོ་ཐོབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་མ་འོངས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གནས་པས་ད་ལྟར་བྱུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དུས་ཀྱིས་འགྱུར་པའི་བྱེ་བྲག་ཁྱད་པར་འགྱུར་བ་མི་སྲིད་དེ་ཚད་མས་གནོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་དེས་ན་རང་གི་ངོ་བོ་ལོག་པ་ཙམ་ལ་འཇིག་རྟེན་པས་ཀྱང་མེ་ཤི་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱེད་དོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ལ་ཞོན་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་ཟློ་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སྔོན་གྱི་མཐའ་ནི་རྒྱུའི་སྟོབས་ཀྱི་ཕྱི་མའི་མཐར་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ད་ལྟར་བྱུང་བ་ལ་དེ་དག་གི་རང་གི་ངོ་བོ་ངེས་པར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མི་དམིགས་པ་སྟེ། ཡང་དག་པའི་དོན་ཡིན་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་དུས་གསུམ་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་དག་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་བུའི་རིགས་པས་གང་དག་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་མངོན་པར་འདུས་བྱས་པ་མ་ཡིན་པས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཆགས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྤྲོས་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་སྤྲོས་པ་མེད་པའོ། །ཀུན་ཏུ་སེམས་ཅན་མྱ་ངན་ལས་ཟློ་བར་ནུས་ཏེ། གཞན་དུ་ན་དེ་དག་གིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་མ་རྟོགས་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་དེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མ་སྤངས་པས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་མི་ནུས་སོ། །དེ་ལྟ་བུ་དེ་ལས་བཟློག་པ་དེ་ཉིད་ནི་ཤེས་རབ་དང་སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་པ་ཚོགས་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་མ་ལུས་པའི་རང་བཞིན་ཕ་རོལ་ཕྱིན་མཆོག་སྤྱོད་པ་གང་ཡིན་པ་ཡང་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཚོགས་བསགས་པ་ལ་བཞི་པ་ངེས་པར་འབྱུང་བས་དེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཞེས་ བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གཟེགས་ཟན་ལ་སོགས་པས་དུས་རྟག་པར་བརྟགས་པ་བཀག་ནས་དངོས་པོ་ལ་ཉེ་བར་འཇུག་པ་ཉིད་ཀྱི་བརྡར་བྱས་པའི་ཕྱིར་ཚེ་སྟེ། བརྡའ་གང་གི་དུས་ཀྱི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བདེན་པ་གཉིས་རྟོགས་པས་ན་མཁས་པའོ། །ཆེད་དུ
Chinese
在此，所谓“趋入灭尽”，以颠倒之体性的止息本身，以“趋入灭尽”之理路，行者是不可得的。为了显示世俗人也仅仅是对自性的否定就称之为“灭尽”。宣说了“譬如”等。譬如，火熄灭被称作“熄灭”，但火的熄灭并非是做了灭尽之事。因为没有获得自性，所以不是未来。因为住留，所以不是现在。因为时间变化的区别，特殊的变化是不可能的，因为为量所害。因此，仅仅是自性的止息，世俗人也说火熄灭了。如果那样，因为没有通达大乘的真实之差别，那么如何菩萨乘着它而将一切有情安置于灭尽呢？宣说了“菩提”等。先前的边际，因为是因的力量在后来的边际产生果，对于现在所生起的，那些的自性，菩萨是不可得的，因为没有成立是真实义的量。因此，因为远离三时一与多，所以是清净的。以那样的理路，凡是清净的，就不是世俗人的显现造作，因此，因为舍弃了贪着等的戏论，所以是无戏论的。能够普遍地将有情安置于灭尽，否则，那些没有通达真实之差别而显现执着，因为没有舍弃颠倒，所以不能成办有情之义。那样的与此相违的，就是智慧和慈悲等资粮的成就，也是大乘一切法的自性，度母最胜行持的成就。为了显示积聚资粮的第四种决定生起，宣说了“菩提心”等。以乞食者等遮止了恒常时，因为是对于事物接近趣入的表示，所以是时。在任何表示的时间，菩萨通达二谛，所以是智者。特意地。
English
Here, the so-called "entering into extinction," the practitioner is unattainable by the reasoning of "entering into extinction" as the cessation of the very nature of inversion. To show that even worldly people call the mere negation of self-nature "extinction." "For example," and so on, were proclaimed. For example, the extinguishing of a fire is called "extinguished," but the extinguishing of the fire is not doing the act of extinction. Because there is no attainment of self-nature, it is not the future. Because of abiding, it is not the present. Because of the distinction of temporal change, special changes are impossible, because they are harmed by valid cognition. Therefore, worldly people also say that the fire is extinguished merely by the cessation of self-nature. If so, since there is no understanding of the distinction of the Great Vehicle's reality, how can a Bodhisattva, riding on it, place all sentient beings in extinction? "Bodhi," and so on, were proclaimed. The previous limit, because it is the power of the cause producing the effect at the later limit, for those arising now, the self-nature of those, the Bodhisattva is unattainable, because there is no valid cognition establishing it as the true meaning. Therefore, because it is free from the three times, one and many, it is pure. By such reasoning, whatever is pure is not the manifest fabrication of worldly people, therefore, because it has abandoned the elaborations of attachment and so on, it is without elaboration. It is able to universally place sentient beings in extinction, otherwise, those who do not understand the distinction of reality and manifest attachment, because they have not abandoned inversion, cannot accomplish the benefit of sentient beings. Such a contrary to this is the accomplishment of the accumulation of wisdom and compassion, and is also the nature of all the Great Vehicle's dharmas, the accomplishment of the supreme conduct of the Transcendent Mother. To show the fourth definite arising of accumulating merit, "Bodhicitta," and so on, were proclaimed. By beggars and so on, the constant time is prevented, because it is a representation of approaching and entering into things, therefore it is time. At whatever time of representation, the Bodhisattva understands the two truths, therefore he is wise. Intentionally.
Tibetan
་བྱ་བའི་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སྒྲུབ་པར་སྤྱོད་པར་བྱེད་ཅིང་ཆོས་རྣམས་མ་སྐྱེས་པར་རྟོགས་ནས་འགྲོ་བ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡུལ་དུ་བྱེད་པ་ནི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་སྐྱེད་པའོ། །བདག་དང་གཞན་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ནི་སེམས་ཅན་འདུ་ཤེས་མེད་དེ་ཡོད་པའི་འདུ་ཤེས་མི་བསྐྱེད་པའོ། །དེའི་ཚེ་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ལ་མཁས་པ་དེ་ནི་ཤེས་རབ་བོ། །དོན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆེད་དུ་བྱ་བའི་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སྒྲུབ་པ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མཆོག་གོ །གང་སྤྱོད་པ་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་བར་དུའོ། །སེམས་ཅན་དུ་དམིགས་ན་ཉེས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེ་ན། གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གལ་ཏེ་རང་དང་གཞན་དག་ཡོད་པར་འདུ་ཤེས་སྐྱེད་པར་བྱེད་ན། དེའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་འདུ་ཤེས་སྐྱེས་པས་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་དཀའ་བས་སྤྱོད་པར་བྱེད་ཅིང་སྡུག་བསྔལ་སྤྱོད་པས་འགྲོ་བའི་དོན་བྱའོ་ཞེས་དམིགས་པའི་ཕྱིར་བདག་དང་གཞན་དུ་ཡོངས་སུ་རྟོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་བདག་དང་གཞན་གྱི་ཆར་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་ཉེས་པ་དེ་གཉིས་ཀྱིས་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཡང༌། འདི་ནི་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་མཆོག་སྤྱོད་མ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་དོན་ཏོ། །ཇི་ལྟར་སྤྱད་པར་བྱ་ཞེ་ན། བདག་ཅི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་སྐྱེ་བ་ཞེས་རིམ་པ་གཞན་དུ་སྦྱར་རོ། །བདེན་པ་གཉིས་ཐ་དད་པར་གཉིས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་མི་རྟོག་ཅིང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་ནི་གང་གི་ཚེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་བདག་གི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་བསལ་བར་བྱའོ་ཞེས་བདག་ཉིད་ཅི་འདྲ་བར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དེ་འདྲ་བར་ཤེས་པ་ནི་ལྷ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་ཅན་ལ་ཞེས་སོ། །གཞན་དག་ཏུ་བྱས་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་པ་ཅི་འདྲ་བར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྒྲོ་བཏགས་པས་དབེན་པར་ཤེས་པ་དེ་ འདྲར་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ཀུན་ཡང་ཤེས་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རིགས་པས་གཅིག་ཉིད་དུ་རྟོགས་པས་བདེན་པ་གཉིས་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་དེའི་ཚེ། འདི་ནི་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་མཆོག་སྤྱོད་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་བརྟགས་པར་བསྟན་ནས། འཇིག་རྟེན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་དག་ན་ཆོས་མིང་ཡོངས་སུ་བརྗོད་པ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པས་རབ་ཏུ་བསྒྲགས་པའི་མིང་གི་སྒྲའི་ཤེས་པ་ནི་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་ཀུན་ལ་སྐྱེ་བ་དང་ནི་
Chinese
行持于从轮回中决定的出离之修行，并且证悟诸法不生，以一切有情为对境，即是生起大悲。没有对自他的显现执着，即是不生起有情之想，不生起有存在的想法。彼时精通智慧与方便，即是智慧。为了一切义利而行持决定的出离之修行，即是殊胜的波罗蜜多。乃至所说的行持之间。如果缘于有情会有什么过失呢？说了“如果”等。如果生起自己和他者存在的想法，因为生起痛苦的想法，对于布施等会艰难地行持，并且因为行持痛苦而要做利益有情之事，因为缘于此，是完全了悟自他的菩萨。因此，执着于自他之边的这两种过失，会产生一切过失。因此又说：“此非般若波罗蜜多殊胜行”。这是偈颂的意义。如何行持呢？说了“我什么”等。不生和生，次第颠倒地连接。不将二谛视为不同，不思择为二者的自性，不作意，即是何时在一切的一切时，要消除我相续中存在的一切痛苦，像自己一样了知一切有情，即是对天等有情而言的。做了其他的，如幻地了悟，像一切有情远离了增益一样了知，如是也了知生起心等一切法，以空性的理性能了悟唯一，因此真实地进入二谛之时，此非般若波罗蜜多殊胜行。如是显示了考察要证悟之事物后，说了“世间”等。世间中完全宣说法的名称，因为以生起心等极力宣说的名称之声音的了知是能说者。对于彼等一切生起和
English
Practicing the determination to emerge from cyclic existence, and realizing that all phenomena are unborn, taking all sentient beings as the object, is generating great compassion. Not being attached to the appearance of self and others is not generating the thought of sentient beings, not generating the idea of existence. At that time, being skilled in wisdom and means is wisdom. Practicing the determination to emerge for the sake of all benefits is the supreme Paramita. Up to what is said about practicing. If there is something wrong with focusing on sentient beings? It says "if" etc. If you generate the idea that self and others exist, because you generate the idea of suffering, you will practice giving etc. with difficulty, and because you practice suffering, you will do things that benefit sentient beings, because of this, it is a Bodhisattva who completely understands self and others. Therefore, these two faults of clinging to the side of self and others will produce all faults. Therefore, it is also said: "This is not the supreme practice of Prajnaparamita." This is the meaning of the verse. How to practice? It says "What am I" etc. Unborn and born, connect in reverse order. Not regarding the two truths as different, not considering them as the nature of the two, not paying attention, that is, when at all times, one must eliminate all the suffering that exists in my continuum, knowing all sentient beings as I am, that is, for sentient beings such as gods. After doing other things, like illusion, realize that all sentient beings are separated from gain, and also know all the dharmas such as generating the mind, and realize oneness with the reason of emptiness, so when you truly enter the two truths, this is not the supreme practice of Prajnaparamita. In this way, after showing the examination of the object to be realized, it says "world" etc. In the world, the name of the Dharma is completely proclaimed, because the knowledge of the sound of the name proclaimed by generating the mind etc. is the speaker. For all of them arise and