Tibetan
མེད་ཅེས་བྱའོ། །བྱ་བ་བྱེད་པའི་གང་དག་དོན་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་དེ་དག་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་པར་བསྟན་ཏེ། ཐོས་པ་ལ་སོགས་པ་ཤེས་པ་སྐྱེས་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་སྒྲིབ་པའི་རང་བཞིན་ཅན་རིམ་གྱིས་ཐམས་ཅད་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཏེ། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཤེས་པ་ཉིད་ཡང་དག་པར་བྱས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །རང་བཞིན་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་ནི་རིགས་ཡིན་ལ། འགྱུར་བ་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་ནི་དམིགས་པ་ཡིན་ཏེ། གཉིས་པོ་ཡང་གཉིས་སུ་མ་གྲུབ་པ་ལ་གཞི་དང་དམིགས་པའི་བྱེ་བྲག་རྟོགས་པར་བྱའོ། །དམིགས་པ་འདི་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མང་དུ་ཡོད་མོད་ཀྱི། ཧ་ཅང་ཐལ་ཆེས་པས་གཞག་གོ །འབྲས་བུ་ཅིལ་བཏགས་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དམིགས་པར་བྱེད་ཅེ་ན། དེའི་རྗེས་ལ་ཆེད་དུ་བྱ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྒྱུད་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སྟེ་ ཚད་མེད་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་ཚོགས་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་ཚོགས་མང་པོ་ལ་ཆོས་བསྟན་པ་མཆོག་ཏུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྤོང་བ་ཆེན་པོ་ཉིད་ཐོབ་པ་སྟེ། ལྟ་བར་གྱུར་པའི་བདག་ཉིད་ལྟ་བ་སྣ་ཚོགས་པ་རྣམས་ནི་ཆེན་པོ་སྟེ། སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་ཚོགས་ཀྱིས་ལྟ་བ་སྤངས་པའི་ཐབས་བསྟན་པ་ནི་གཅོད་པ་སྟེ་སྤོང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱང་རྟོགས་པ་ཆེན་པོ་མེད་ན་མི་འབྱུང་བས་དེ་དག་གིས་དེ་ཡང་འཕངས་པ་དེ་བས་ན་འབྲས་བུ་རྣམ་པ་གསུམ་ཐོབ་པ་ལ་བསམས་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་བཞུགས་པའི་ཕྱིར་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ནི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་བསྟན་ཏོ། །དམིགས་པ་དང་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། མདའ་བཀང་བ་དང་འབེན་ལ་རྒྱབ་པ་དང་ཆོས་མཐུན་པ་ནི་བྱེ་བྲག་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ལ་ཉེ་བར་གྱུར་པ་ནི་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་གྱིས་བསྐལ་བ་ནི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་སྟེ། དེ་གཉིས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཡིན་ནོ། །ཆེད་དུ་བྱ་བའི་རྗེས་ལ་ད་ནི་རྫོགས་པའི་ཆེད་དུ་སྒྲུབ་པ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་ཡུལ་དང་ལྡན་པ་དཀར་པོའི་ཆོས་སྤྱིའི་རྟེན་ཅན་རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལ་སོགས་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བཞི་པོ་རེ་རེ་ཡང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གི་རྟེན་ཅན་གྱི་བྱ་བ་ནི་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་མ་ཡི
Chinese
称为无。凡是所作所为，事物如何显现，都表明是世俗谛。由于听闻等产生智慧，其具有遮蔽真如的自性，逐渐地以对一切事物都无执著的力量，如实地，如幻象般地了知，这才是真正的如实了知。自性成为主要的是种姓，变化成为主要的是所缘，二者在未成立二元对立时，应了知基和所缘的差别。关于这个所缘，有很多要说的，但因过于繁琐而省略。如果问：以什么果来作为菩萨的所缘呢？这是为了随后说明目的。说了“为什么”等，为什么在菩萨的相续中称为大菩萨呢？因为在成佛的境地上，大菩萨，即无量众生、无数众生，为了向众多众生宣说佛法而成为最殊胜的。同样，获得大舍弃，即成为见解的自性，各种见解是伟大的，因为无数众生以舍弃见解的方法来教导，这是断除，即舍弃。如果未有大证悟，则不会出现这种情况，因此他们也舍弃了它，因此考虑到获得三种果位，为了安住于利益众生，所以称为大菩萨。这是说明目的。如果问：所缘和目的有什么区别？回答是：拉弓、射箭和符合正法是差别。接近这些的是所缘。他人所造的是目的，这是二者的差别。在目的之后，现在要说为了圆满的修持，也就是具有三境的遍知，具有白色法总的依处，以及现观等四种现观，每一种都是具有六度依处的行为，这就是修持。法身不是现观所能实现的。
English
It is called non-existent. Whatever actions are performed, and how things appear, all indicate conventional truth. Because wisdom arises from hearing and so on, it has the nature of obscuring Suchness. Gradually, with the power of non-attachment to all things, it is like knowing reality as it is, like an illusion. This is truly knowing reality as it is. That which is primarily nature is lineage, and that which is primarily change is the object of focus. When the two have not become dualistic, one should understand the difference between the basis and the object of focus. There is much to be said about this object of focus, but it is omitted because it is too extensive. If asked, what fruit is taken as the object of focus for a Bodhisattva? This is to explain the purpose afterwards. It is said, "Why?" and so on. Why is it called a great Bodhisattva in the continuum of a Bodhisattva? Because in the state of Buddhahood, the great Bodhisattva, that is, countless beings, countless beings, becomes the most excellent in order to teach the Dharma to many beings. Similarly, obtaining great abandonment, that is, becoming the nature of views, various views are great, because countless beings are taught the method of abandoning views, which is cutting off, that is, abandoning. If there is no great realization, this will not occur, so they also abandon it. Therefore, considering the attainment of the three fruits, in order to abide in benefiting beings, it is called a great Bodhisattva. This is explaining the purpose. If asked, what is the difference between the object of focus and the purpose? The answer is: drawing a bow, shooting an arrow, and conforming to the Dharma are the differences. Approaching these is the object of focus. What is created by others is the purpose, and this is the difference between the two. After the purpose, now we must speak of the practice for completion, that is, omniscience possessing the three realms, possessing the general basis of white Dharma, and the four kinds of Abhisamayas, such as manifest realization, each of which is an action possessing the basis of the six perfections, and this is the practice. The Dharmakaya is not something that can be realized by Abhisamaya.
Tibetan
ན་ཏེ། འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་བྱ་བ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་གོ་ཆའི་སྒྲུབ་པ་ནི་ཚོགས་ཀྱི་ཡིན་པར་བཟུང་ངོ༌། །འཇུག་པའི་སྒྲུབ་པ་ནི་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་ཡིན་པར་རྟོགས་པར་བྱའོ། །ཆོགས་ཀྱི་བསྒྲུབ་པ་ནི་རྩེ་མོ་དང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་དྲུག་དང༌། ཞི་གནས་དང༌། ལྷག་མཐོང་དང༌། ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་ལམ་དང༌། ཐབས་ལ་མཁས་པ་དང༌། ཡེ་ཤེས་དང༌། བསོད་ནམས་དང༌། ལམ་དང༌། གཟུངས་ཀྱི་ཚོགས་རྣམས་ནི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཆེན་པོས་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ། །ས་དང་པོ་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་རང་བཞིན་ཚོགས་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་ནོ། །ས་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་ནི་ཡང་ལམ་གྱི་ཚོགས་ ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ། །གཉེན་པོའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡང་ཚོགས་ཀྱི་བསྒྲུབ་པ་ནི་ལམ་གཉིས་ཀའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ནོ། །ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སྒྲུབ་པ་ནི་ཡང་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཡིན་ཏེ། རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པར་འགྲོ་བའི་རྟེན་ཅན་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ས་གང་དུ་ཐོག་མར་གོམས་པར་བྱས་པའམ། ཐོབ་པ་དེ་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །སྒྲུབ་པ་བཞི་པོ་དེ་དག་ཀྱང་ཁྱད་པར་གྱི་རང་བཞིན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་སྦྱོར་བ་ནི་མི་ནུས་པས་སྤྱིར་བསྟན་གྱི། འདིར་ཁྱད་པར་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། བསྡུས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བློ་དམན་པ་རྗེས་སུ་གཟུང་བ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དུ་བསླབ་པར་འདོད་པས་བྱེ་བྲག་རྣམས་སྦྱོར་ན་མ་འབྲེལ་པ་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ཕྱི་མ་རྣམས་ལ་ཡང་བལྟ་བར་བྱའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་རང་བཞིན་གོ་ཆའི་བསྒྲུབ་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོར་གདགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གཏོང་བ་ཆེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་བསམ་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་གཏོང་བ་ཆེ་བའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པས་ན་བློ་ཆེའོ། །གཞན་གྱིས་གནོད་པ་ལ་ཇི་མི་སྙམ་པ་ལ་སོགས་པའི་བཟོད་པ་དང་ལྡན་པས་ན་མཐུ་ཆེ་བའོ། །སེམས་ཅན་གྱི་དོན་གྱི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་སྟོབས་དང་ལྡན་པས་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོའོ། །སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཐོབ་པས་ན་མཆོག་གོ །ལས་དང་བྱེད་པ་པོ་དང་བྱ་བ་གསུམ་གྱི་དམིགས་པ་ནི་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་ཞུགས་པའོ། །དེ་ལྟར་གོ་ཆའི་བསྒྲུབ་པས་ཁྱད་པར་དུ་འགྲོ་བས་གཉིས་པ་འཇུག་པའི་སྒྲུབ་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གོ་ཆ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འཇུག་པའི་སྒྲུ
Chinese
因此，因为是果，所以不应于此造作。其中，资粮的成就是执持为积聚。进入的成就是应了知为以信欲而行持之地。积聚的成就是顶位和布施等六度，以及止观，以及双运道，以及方便，以及智慧，以及福德，以及道，以及陀罗尼的积聚等，是由大法的殊胜所摄持。初地极喜的自性，资粮的成就，是见道的体性。二地等的修道之自性，也是道的积聚之自性。对治的体性，也是积聚的成就，是二道的行境。决择的成就，也是修道，是具有到达极顶之所依，如是于何地最初串习或获得，应知是依赖于彼。这四种成就，也不能结合一切差别的自性，故为总说。此处不是差别，因为是总摄，是为随顺下劣者。否则，若欲令学人结合差别，则将显示不相关联。如是对于后后也应观察。其中，首先为了显示精进之自性，铠甲的成就，宣说了安立为大菩萨的理由，即所谓布施广大等。其中，因为具有一切皆空的思想，所以是布施广大。因为具有菩萨戒的戒律等广大，所以是智慧广大。因为具有对于他人的损害毫不介意等的忍辱，所以是威力广大。因为具有利益有情的精进之力，所以是大乘。因为获得心一境性，所以是殊胜。因为了知业、作者和所作三者的对境，所以是具有智慧，因此是进入如来涅槃，故为进入。如是，以铠甲的成就而成为殊胜，为了显示第二进入的成就，宣说了所谓铠甲等，进入的成
English
Therefore, since it is a result, one should not engage in activity regarding it. Among these, the accomplishment of accumulation is held to be the collection of merits. The accomplishment of entering is to be understood as the ground of practice through aspiration. The accomplishment of accumulation is the collection of the peak and the six perfections such as generosity, as well as shamatha and vipashyana, as well as the path of union, as well as skillful means, as well as wisdom, as well as merit, as well as the path, as well as dharani, etc., which are encompassed by the great excellence of the Dharma. The nature of the first ground, the Extremely Joyful, the accomplishment of accumulation, is the nature of the path of seeing. The nature of the path of meditation of the second ground and so forth is also the nature of the accumulation of the path. The nature of the antidote, which is also the accomplishment of accumulation, is the object of the two paths. The accomplishment of ascertainment is also the path of meditation, which is the basis for reaching the ultimate peak, and thus it should be understood that whatever ground is first practiced or attained, it is dependent on that. These four accomplishments cannot combine all the natures of distinctions, so it is a general statement. Here, there is no distinction, because it is a summary, it is to follow the inferior. Otherwise, if one wishes to have the learner combine the distinctions, it will show that they are unrelated. Thus, one should also look at the later ones. Among these, first, in order to show the nature of diligence, the accomplishment of armor, the reason for establishing as a great bodhisattva is explained, which is called great generosity, etc. Among these, because one has the thought that everything is empty, therefore it is great generosity. Because one has the vast discipline of the bodhisattva's vows, etc., therefore it is great wisdom. Because one has patience such as not caring about the harm of others, therefore it is great power. Because one has the power of diligence for the benefit of sentient beings, therefore it is the Great Vehicle. Because one has attained single-pointedness of mind, therefore it is supreme. Because one knows the object of the three, action, agent, and object, therefore one has wisdom, therefore one enters the nirvana of the Tathagata, therefore it is entering. Thus, by the accomplishment of armor, one becomes excellent, and in order to show the second accomplishment of entering, the so-called armor, etc., is explained, the accomplishment of entering