Tibetan
ད་ཅེ་ན། སྣ་ཚོགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་གིས་བསྟན་མ་ཐག་པའི་ཆོས་དེ་ལྟ་བུ་ཤེས་པ་དེ་ལ་སྣ་ཚོགས་པའི་འདུ་ཤེས་ནི་སྐྱེས་བུ་རྫས་དང་བཏགས་པར་ཡོད་པའི་འདུ་ཤེས་མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་བྲལ་བ་སྟེ། སྤངས་པ་དེ་བས་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་སྤྱོད་པ་དང་ལྡན་པས་ན་ཉེ་བར་ཞི་བའོ། །གང་ཞིག་མོས་པ་དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ། འགྲོ་བ་མ་ལུས་པ་བདག་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ། རིམ་གྱིས་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གནས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་པར་དུའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞི་པོ་འདི་རྣམས་ཉེ་བར་འདུས་པའི་གདུལ་བྱའི་སྐྱེ་བོས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྔར་རྒྱས་པར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཡུལ་གྱི་དབྱེ་བས་ཕྱེ་ནས་ཐ་དད་པ་རྣམ་པ་དགུ་གསུངས་མོད་ཀྱི། དེ་ལས་འདིར་ནི་གཙོར་བསྡུས་ནས་བསྟན་ཏེ། སྤྲོས་ནས་བསྟན་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་དགོས་པ་མེད་ཅིང༌། ཡུལ་གྱི་དབྱེ་བས་ཤེས་པ་གཙོ་བོ་མ་ཡིན་པར་དགོངས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་པ་དང༌། འདིར་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་དབང་དུ་མཛད་པའི་ཡུལ་གྱིས་ཕྱེ་བ་ཡང་གཞན་ཡིན་ལ། རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དབྱེ་བ་བསྟན་པ་མཛད་པ་ཡང་གཞན་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་སྙིང་པོ་ཡིན་པས་ཕན་ཚུན་སྤངས་ཏེ་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་ལ་ཕུང་པོ་གཞན་མེད་པས་ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་གཟུངས་འདི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལྟར་དེའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་ཕྱི་མ་རྣམས་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །ད་ནི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཐབས་མཁས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་སྟོན་ཏེ། དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར་བས་དགེ་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཆོས་སྟོན་པར་བྱེད་པས་གང་ཟག་བདེ་འགྲོའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ནོ། ། དེ་དང་ལྡན་པ་ནི་བཅས་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཐོབ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་སྐྱེས་ནས་རིགས་པ་དང་ལུང་གི་ཆོས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པ་དེ་ནས་བདག་ཉམས་ཞེས་སྐྲག་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་ཅི་ཡང་མེད་པས་སྙེམས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཡུམ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཏེ། སྐྱེད་པས་ན་ཡུམ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ་མཉན་ནས་རྟོགས་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ
Chinese
总而言之，宣说了“多种”等等。菩萨以何种方式了知刚刚开示的法，对于这种法，认为存在多种概念，即对于存在补特伽罗实有和假立的概念，由于缺乏信解和作意的力量而舍弃。因此，由于具有与寂灭相顺应的行为，所以是寂静的。所谓信解，即是般若波罗蜜多，因为一切众生都具有无我的自性，所以是逐渐获得的原因，因此安住其中，这是经文中的说法。为了使聚集在一起的所化众生能够理解这四种分别，以前世尊已经详细地通过所境的分类，分为了九种不同的分别。但是，在这里主要是进行了总结性的阐述，因为不需要进行详细的阐述。世尊考虑到通过所境的分类来了解并非最主要的方式，所以在《十万颂》中，以及在这里，是按照与决择分相符的方式，以所境进行分类，这也是不同的。此外，为了适应顶峰现观的见道和修道，而对分别进行分类阐述，这也是不同的。因为这是精华，所以互相舍弃而安住的体性，由于没有其他的蕴，所以如前所述的陀罗尼，就像分别和能执的分别一样，跟随它，对于后面的内容也应该同样理解。现在宣说具有善知识善巧方便自性的摄受，由于它的力量，如前所述的内容会变得特别殊胜，因此宣说了“善知识”等等。由于宣说二谛的自性之法，使众生获得善趣的果报，所以是善知识。 具有这种善知识就是约束。生起对它的获得等等的认识之后，完全考察理性和圣教的法，之后就不会因为“我退步了”而感到恐惧，也不会因为一无所有而感到骄傲。诸佛之母即是薄伽梵，因为是生养者，所以母亲是薄伽梵的般若波罗蜜多，应当听闻并理解。
English
In short, it is said "various" and so on. How does a Bodhisattva know the Dharma that has just been taught? For such a Dharma, the notion of variousness, that is, the notion of the existence of a person as real and imputed, is abandoned due to the lack of faith and the power of attention. Therefore, because it has conduct that is in accordance with extinction, it is peaceful. What is meant by faith is the Prajnaparamita, because all beings have the nature of selflessness, so it is the cause of gradual attainment, therefore it abides in it, this is the statement in the scripture. In order to make the sentient beings who are gathered together understand these four kinds of discriminations, the Blessed One has previously divided them in detail into nine different kinds of discriminations through the classification of objects. However, here, it is mainly a summary exposition, because there is no need for a detailed exposition. The Blessed One, considering that understanding through the classification of objects is not the most important way, in the Hundred Thousand Verses, and here, is classifying by objects in a way that is in accordance with the decisive part, which is also different. In addition, it is also different to classify and explain discriminations in order to adapt to the path of seeing and the path of meditation of the peak realization. Because this is the essence, the nature of abandoning each other and abiding, because there are no other aggregates, so the Dharani as mentioned above, just like the discrimination and the grasping discrimination, follow it, and the following content should also be understood in the same way. Now it is said that the good friend with the nature of skillful means is taken care of, and because of its power, the content mentioned above will become particularly special, so it is said "good friend" and so on. Because it teaches the Dharma of the nature of the two truths, it enables beings to obtain the fruit of good rebirth, so it is a good friend. Having this good friend is restraint. After the knowledge of obtaining it and so on arises, and after fully examining the Dharma of reason and scripture, one will not be afraid because "I have regressed," nor will one be proud because of having nothing. The mother of the Buddhas is the Bhagavan, because she is the one who gives birth, so the mother is the Bhagavan's Prajnaparamita, which should be heard and understood.