Tibetan
་དམིགས་པ་རྟོགས་པས་ཞེན་པ་མེད་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་སྤྱོད་པ་ནི་བདེ་བར་གཤེགས་པ་དང་འབྲེལ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གི་རང་བཞིན་ལ་དེ་སྤྱོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རིམ་པ་གཞན་དུ་སྦྱར་རོ། །དེས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་གྱུར་པ་བསྟན་ཏོ། །ཅིའི་ཕྱིར་འདི་རྒྱུ་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་གཉིས་ཆུང་ངུ་དང༌། འབྲིང་དང༌། ཆེན་པོའི་དབྱེ་བས་ཕྱེ་བས་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གི་རང་བཞིན་གྱི་ཤེས་རབ་ནི་ཤེས་པའོ། །དེ་ནས་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་གང་ཡང་རུང་བའི་རང་གི་ཐེག་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ཁྱད་པར་དུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མཆོག་གོ །བྱང་ཆུབ་ཐམས་ཅད་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར་སྤྱོད་པ་ཡིན་པའམ། མོས་པས་སྤྱོད་པའི་སའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྤྱོད་པ་ཡིན་ནོ་དེས་ རྒྱུ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་བསྟན་ཏོ། །དོན་དེ་དག་འདིར་བསྡུས་ནས་རིགས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་བསྟན་པ་ནི་དམིགས་པ་དང༌། རྣམ་པ་དང༌། དྲོ་བ་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པའི་སྐྱེད་པ་བསྟན་པ་ཡིན་པར་གཟུང་བར་བྱའོ། །གང་ཡང་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་པ་ལས་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བསྟན་ཏེ། འཁོར་དེར་འདུས་པའི་གདུལ་བྱའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་ལོག་པར་རྟོགས་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར་བསྟན་ཏོ། །འདིར་ཡང་དེ་དག་སྦྱར་བར་མི་ནུས་ཏེ། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དང་དེ་དག་ཉིད་འབྲེལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་གང་གི་ཚེ་ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་དམིགས་པ་དང༌། རྣམ་པ་བསྒོམས་པ་ན་ཐ་དད་པའི་དོན་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པར་ཅུང་ཟད་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་སེམས་ཙམ་ཉིད་དུ་ཡང་མཐོང་བ་དེའི་ཚེ་དྲོ་བའི་གནས་སྐབས་ཡིན་ཏེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལས་སྣང་བ་ཐོབ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཅེས་བསྟན་ཏོ། །གང་གི་ཚེ་ཡང་བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པའི་གསལ་བར་སྣང་བའི་འབྲིང་གི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་ཐོབ་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་རྩེ་མོའི་གནས་སྐབས་ན་སྣང་བ་མཆེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་ཡང་སེམས་ཙམ་ཉིད་ལ་གནས་ནས་གསལ་བར་སྣང་བ་འབྲིང་དང་ཆུང་ངུའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་རྒྱས་པ་དེའི་ཚེ་བཟོད་པའི་གནས་སྐབས་འཛིན་པའི་ས་ལ་ཞུགས་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་གྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་ཞུགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་ཡང་དོན་ལ་འཛིན་པ་སྤངས
Chinese
通过认识所缘，将能认识到没有执着。如是行持，即是与善逝相联的智慧，对于殊胜法性的自性，即是行持，如是次第安立。由此显示了不分别等等的种种形态。为何这是因呢？因为宣说了“此是”等等。所谓“此是”，即是所缘和行相二者，以小、中、大的差别来区分，殊胜法性的自性之智慧即是了知。之后，无论是声闻等等的菩提，都依赖于各自的乘，为了能够特别地前进，所以是到彼岸的殊胜。因为安住于获得一切菩提的因性，所以是行持，或者因为是信解行地的自性，所以是行持，由此 显示了成为因性。将这些意义汇集于此，以理性的力量如何显示呢？即是所缘和行相，以及暖位小等等的形态生起，应当理解为这是所显示的。在十万颂中也分别显示了从小等等的差别之所缘和行相，是为了消除聚集于彼处的所化众生的邪见而显示的。在此也无法将那些结合起来，因为偈颂和那些本身没有关联。因此，当修习如前所示的所缘和行相时，对于不同的事物没有明显的执着，稍微明晰的智慧之显现，甚至也见到一切唯是心，那时就是暖位，大乘中宣说了这是获得显现的等持。当以修习的力量，获得小等等的明晰显现的中等智慧之显现时，那时就是顶位，是名为显现增长的等持。当安住于唯是心性，明晰显现的中等和小的智慧之显现增长时，那时就是忍位，进入执持之地，是进入真如之义的一分，是名为进入的等持。当舍弃对于事物的执着时，
English
By realizing the object of focus, one will be able to realize the absence of attachment. To act in this way is wisdom connected with the Sugata, and for the nature of the supreme Dharma nature, it is to act, thus establishing the order. This shows the various forms of non-discrimination and so on. Why is this the cause? Because it is said, "This is," and so on. The so-called "this is" refers to the object of focus and the aspect, distinguished by the differences of small, medium, and large, and the wisdom of the nature of the supreme Dharma nature is knowledge. After that, whether it is the Bodhi of the Shravakas or others, it depends on their respective vehicles, and in order to advance especially, it is the supreme of going to the other shore. Because it abides in the nature of the cause of attaining all Bodhi, it is action, or because it is the nature of the ground of faith and practice, it is action, thereby showing that it has become the nature of the cause. How are these meanings gathered here and shown by the power of reason? That is, the object of focus and the aspect, as well as the arising of the forms of small warmth and so on, should be understood as what is shown. In the Hundred Thousand Verses, the objects of focus and aspects of the differences from small and so on are also shown separately, in order to eliminate the wrong views of the beings to be tamed gathered there. Here, too, it is impossible to combine them, because the verses and those themselves are not related. Therefore, when one cultivates the object of focus and the aspect as shown above, there is no obvious attachment to different things, and the appearance of slightly clear wisdom, even seeing everything as only mind, then that is the stage of warmth, and in the Mahayana it is said that this is the Samadhi of obtaining appearance. When, by the power of cultivation, one obtains the appearance of medium wisdom with the clear appearance of small and so on, then that is the stage of the peak, which is the Samadhi called the increase of appearance. When one abides in the nature of only mind, and the appearance of medium and small wisdom with clear appearance increases, then that is the stage of forbearance, entering the ground of holding, which is entering one aspect of the meaning of Suchness, which is the Samadhi called entering. When abandoning the attachment to things,
Tibetan
་ནས་མི་སྣང་བའི་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གི་གནས་སྐབས་དེ་མ་ཐག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཅེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ལ་ཤིན་ཏུ་མོས་པ་བསྟན་པ་ནི་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ལས་བརྩམས་ཏེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྒྲིབ་པ་རྣམས་རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་མཐོང་བའི་ལམ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་བར་དུ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་བཞིར་གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞི་དང་ལྡན་པར་རྟེན་ཅེས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་གཉེན་ པོའི་དངོས་པོ་རྟེན་ཅན་གྱི་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གང་ཞིག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སྣང་བ་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པའི་དོན་འདི་དག་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བའི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཚད་མ་མེད་པས་ན་ཡོད་པ་ཐོབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་དེ་དག་ཆོས་ཉིད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་མེད་ཅེས་བྱའོ། །རི་བོང་གི་རྭ་ལྟར་མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་མངོན་སུམ་གྱི་སྣང་བའི་དངོས་པོ་དེ་ཉིད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མེད་དོ་ཞེས་སྒྲུབ་པར་མི་ནུས་སོ། །དེ་ཡང་མངོན་སུམ་གྱི་སྒྱུ་མར་མི་འཛིན་ཏེ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་བཟློག་ན་གནོད་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ངེས་པའི་དངོས་པོ་དེ་ཉིད་སྣ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་ལ་སྣང་བ་ཙམ་དེ་ཉིད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཉིད་དུ་གཟུང་ངོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །གང་དེ་ལྟ་བུའི་བཟློག་ན་གནོད་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་མངོན་སུམ་མམ། རྗེས་སུ་དཔག་པ་གང་ཞིག་ཡིན། གལ་ཏེ་མངོན་སུམ་གྱིས་བཟུང་བ་ཙམ་བཟློག་ན་གནོད་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་ཡིན་ན། དེ་ཡང་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་བྲིས་པ་ཉིད་དང་འདྲ་བས་ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །བ་ལང་རྫི་དང་བུད་མེད་ལ་སོགས་པ་ལ་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་པ་བཟློག་ན་གནོད་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མའི་སྟོབས་ཀྱིས་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་ཤེས་པའི་ཐ་སྙད་འཇུག་པ་ཉིད་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ནི་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མས་ལུས་ཅན་ཐམས་ཅད་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་བཟློག་པར་དཀའ་བའོ། །འདི་དག་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་འདོད་པ
Chinese
从微细不可见等生起智慧之显现之时，即是紧接着那法之殊胜状态的等持。又，对于所有那些等持显示极度信乐，即是名为信乐行地。从那开始，为了在现观顶峰之见道与修道之间修证断除分别菩萨之障碍，如其次第地执取能取与所取的四种分别，显示为具有四种决择分之所依。其中，为了显示遍一切烦恼与对治之有依之所取分别二者，说了“何者非有”等。由于对于如何了知显现之这些意义，没有离一与异之比量，因此不是获得有。那是由于那些法性如幻，因此称为无。不是如兔角般的不存在，因为没有成立它的量。如果不能成立说，由于现量之显现事物本身如幻，因此不存在。那也不是执着为现量的幻象，因为没有分别。对此，如果以能破之量的力量，将如幻之决定事物本身，所有种种仅仅显现于现量，执着为仅仅如幻，则应如是说。如果那样，能破之量是现量还是比量？如果仅仅以现量执着为能破之量，那也是相同的缘故，如同书写本身一样，将变成无有穷尽。对于牧牛人与妇女等，现量成立的瓶等，不是以能破之量的力量。然而，如果说是依赖于知识的言说运用本身，由于以一切方式执着真如之体性，那将变成以现量使一切有情解脱等难以反驳的过失。这些是想要成为真如
English
When the appearance of wisdom arises from the subtle and invisible, etc., it is the samadhi that immediately follows that supreme state of Dharma. Furthermore, showing great devotion to all those samadhis is called the Ground of Conduct of Devotion. Starting from that, in order to cultivate and eliminate the obscurations of the discriminating Bodhisattva between the Path of Seeing and the Path of Cultivation in the Abhisamayalankara, it is shown that the four aspects of grasping and being grasped, in accordance with the order of the four aspects of determination, are the support. Among them, in order to show the two aspects of grasping, which are the support of all afflictions and antidotes, it is said, "What is not existent," etc. Because there is no inference that is separate from one and many for these meanings of how to understand appearances, it is not the attainment of existence. That is because those dharmas are like illusions, therefore they are called non-existent. It is not non-existent like a rabbit's horn, because there is no valid cognition to prove it. If it cannot be established that the object of appearance itself is like an illusion, therefore it is non-existent. That is also not apprehended as an illusion of direct perception, because there is no discrimination. In that case, if the power of a valid cognition that can be refuted grasps the definite object itself as an illusion, and all the various things that appear in direct perception are grasped as being like an illusion, then it should be said. If that is the case, is the valid cognition that can be refuted direct perception or inference? If it is a valid cognition that can be refuted by merely grasping with direct perception, then it will become endless because it is the same, like writing itself. For cowherds and women, etc., the pot, etc., which is established by direct perception, is not by the power of a valid cognition that can be refuted. However, if it is said that it depends on the very application of the term of knowledge, then because it grasps the nature of suchness in all aspects, it will become a fault that is difficult to refute, such as all sentient beings being liberated by direct perception. These are intended to be suchness.