Tibetan
འི་བར་དུའོ། །དེ་ནི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ལ་སོགས་པར་ཡང་དག་པར་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་སྒོ་ནས་བསྟན་ནས། ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གང་ཞིག་སྡིག་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཡང་གང་ཞིག་ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་པས་བཟློག་པ་ནི་སྡིག་པའི་གྲོགས་ལྡན་ཏེ། དེ་ཉིད་སྤངས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་གཞན་གྱི་དྲིང་འཇོག་པ་སྟེ། གཞན་ལ་རག་ལས་ནས་འཇུག་པ་ནི་ཏེ། དེས་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལས་ཉམས་ཤིང་ཟབ་མོའི་ཆོས་ལ་མ་མོས་པས་ཉམས་པར་འགྱུར་ཏེ། བུམ་པ་སོ་མ་བཏང་བ་ཆུས་རེག་པས་ཞིག་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གྱི་ཡོངས་སུ་བཟུང་བར་གྱུར་པ་བསྟན་ཏོ། །དྲོ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྗེས་ལ་ད་ནི་ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་སྒྲུབ་པར་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་དང༌། གཞན་ཡང་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་སོགས་པ་ཁྱད་པར་དུ་བསྒྲུབ་པའི་གཞིར་གྱུར་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་བསྟན་པར་བཞེད་ནས། ཅི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གང་གི་ཚེ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཉིད་འཕགས་པའི་ཆོས་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེའི་བདག་ཉིད་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྟེ། རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་མེད་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་རིགས་ཆོས་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་དེ་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཏེ། ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་ན་ཅི་ཕྱིར་འདིར་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་བར་དུ་འགྲོ་བར་གནས་པ་ལ་བརྗོད་ཅེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཆགས་པར་བྱེད་པ་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པར་བྱེད་པ་སྟེ་འཇུག་པར་བྱེད་ཀྱང་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཙམ་ འཁོར་བ་དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་ནི་ཆགས་པ་གཅོད་པ་སྟེ། མངོན་པར་ཞེན་པ་ཐམས་ཅད་གཅོད་པའི་དང་ཚུལ་ཅན་དུ་སྐྱེས་པར་གྱུར་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འདོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་སྤོང་བར་ཞུགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཁོ་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་མ་ལུས་པའི་གཞིར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱི་བྱེད་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དེ་བས་ན་འཕགས་པའི་གང་ཟག་ཐམས་ཅད་འདུས་མ་བྱས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །གཞི་ནི་རིགས་ལ་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་བས་ན་དེ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་དང་པོར་ཅིའི་ཕྱིར་བསྟན་ཅེ་ན། དོན་དེ་དག་གི་དང་པོ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་བདེན་མོད་ཀྱི། འདི་ནི་ཡང་གོ་བར་བྱ་བ་ལ་སྔར་འབྲས་བུ་ཤེས་པར་བྱས་ནས་ཕྱིས་རྒྱུ་བསྟན་ཏོ། །ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དམིགས་པ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་རྗེས་ཐོགས་ལ་དམིགས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྒྱལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་དམིགས་པའི་ངོ་བོ་ནི་བདེན་པ་གཉིས་ལས་མི་འདའ་བར་དམིགས་པས་ཆགས་པ་མེད་པར་གྱུར་ཏེ། དེའི་བདེན་པ་ལ་དམིགས་པ་རྣམ་པར་དག་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་བག་ཆགས་དང་བཅས་པའི་སྒྲིབ་པ་མ་ལུས་པར་སྤང་བའི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་དང་ལྡན་པར་ཞེས་བྱ་བར་འབྲེལ་ཏེ། ཆགས་པ་མེད་པར་འགྱུར་བ་ནི་ཆགས་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ཅེས་བྱ་བར་འདིར་ཡང་འབྲེལ་བ་ཡིན་ཏེ། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རྟོགས་པ་བླ་ན་མེད་པ་ལ་རེག་པ་སྟེ་ཐོབ་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་ནི་རང་གི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་དགོས་པའོ། །དེ་སེམས་དཔའ་ནི་སེམས་དཔའ་སྟེ། དེས་བྱེད་པས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་དོན་དང་ལྡན་པའི་མིང་ཉིད་དེ། དེས་ན་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པའི་སྐྱེས་བུ་དང༌། ལེགས་པ་དང༌། བཟང་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་ཐོབ་པོ། །དེས་ནི་དམིགས་པར་གྱུར་པ་བསྟན་ཏོ། །གང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཉིད་རྟག་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དམིགས་པ་ཡིན་པར་འདོད་ན་རྟག་ཏུ་རྣམ་པར་གོང་ནས་གོང་དུ་དག་པར་ཁྱད་ པར་དུ་འགྲོ་བ་ཇི་སྐད་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཆུ་ཁམས་གསེར་དང་ནམ་མཁའ་བཞིན། །དག་པ་བཞིན་དུ་དག་པར་འདོད། །ཅེས་བསྟན་ཏོ་ཞེས་ཟེར་ན། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཐོས་པ་དང་བསམས་པའི་ཤེས་པས་ངེས་པའི་དངོས་པོའི་རང་གཞན་དུ་བསྒོམ་པ་དེ་བས་ན་ཇི་ལྟར་གནས་པའི་དངོས་པོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱའོ་ཞེས་དེར་མངོན་པར་ཞེན་པས་འཇུག་པའི་ཕྱིར་བསྒོམ་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཀྱང་དེར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་བོན་མི་སྤོང་གི །ཤིན་ཏུ་མཉམ་པར་གཞག་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རིམ་གྱིས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་སྤོང་ངོ་ཞེས་ཟེར་ན། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཕྱིའི་དོན་འདོད་པའི་གཞུང་གིས་ཀྱང་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤོང་བར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་ཁས་མི་ལེན་ན་དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བག་ཆགས་མི་སྤོང་བས་ཕྱོགས་གཅིག་དག་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཁྱོད་ཀྱི་ལུགས་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ་གང་གི་ཕྱིར་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་གང་ཅུང་ཟད་ཇི་སྙེད་པ་ཀུན་བརྟགས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་དག་ཐམས་ཅད་ལ་རིགས་པས་དངོས་པོར་མ་གྲུབ་པས་དངོས་པོ་
Chinese
之间。那是要考虑到，它将正确地进入与确定性因素相符等方面。通过随后的方式进行展示，为了从相反的角度进行阐明，说了“凡是罪恶的”等等。还有，凡是如前所述的善知识所避免的，就是拥有罪恶的朋友，因为没有舍弃它，所以依赖于他人，即依赖于他人而进入。因此，会从大乘中退失，并且因为不信奉深奥的法而退失，就像没有放下的新瓶子被水触碰而破碎一样。因此，它展示了如何如实地被完全掌握。在温暖等之后，现在如前所述的修行与确定性因素相符，并且还想展示作为特别成就的基础的法界自性，如见道等，所以说了“为什么”等等。因为当法界本身是证悟圣法的因时，它的自性就是菩萨，无有自性安住，佛法的种性，即所谓的法性，就是法界。如果它遍及一切，为什么在这里说发菩提心本身的菩萨安住于走向佛法的道路上呢？因为执着于色等一切事物就是显现执着，即使进入，通过听闻等力量，仅仅颠倒地认识轮回，就是断除执着。由于生起了断除一切显现执着的意愿，所以想要如来佛的菩提。因此，仅仅通过进入舍弃一切世俗的障碍，法界的自性本身就是菩萨。被称为是成为所有佛陀的基础的行动。因此，所有圣者都是通过非复合来区分的。基础不是指种性吗？因此，既然它是先行的，为什么首先展示发菩提心等呢？因为那些意义的第一个是先行者是真实的。ོད་ཀྱི། 这也是应该理解的，先了解果，然后指出因。那么，如所说所示的菩萨的所缘是什么呢？为了随后指示所缘，说了“胜者”等等。因为一切法的所缘的自性不超出二谛，以不执著的方式缘取。为了清净地证悟其真谛，与为了断除包括习气在内的所有障碍的事业相关联。变得无执著是无执著的自性，这与菩提有关，即接触或获得无颠倒的无上证悟。因此，菩提是自身圆满利益的必要条件。那么，菩萨就是菩萨，因此被称为菩萨，这是一个有意义的名称。因此，也获得了正确进入的士夫、善、好的名称。因此，指示了所缘。如果有人认为法界本身是常时清净、无二的智慧的所缘，那么如何描述常时清净、越来越清净的差别呢？如水界、黄金和虚空一样，被认为是清净如清净。如果有人这样说，那么通过听闻和思考的智慧所确定的事物的自他进行禅修，因此如何才能现证如实存在的实相呢？因为在那里显现执著而进入，即使通过禅修的差别，也不会舍弃在那里显现执著的习气的种子。如果有人说，以极度平等安住的自性次第舍弃一切分别念，那么，如果这样，外道所追求的宗义也会舍弃声闻等的分别念。如果不是这样认为，那么因为不舍弃分别念的习气，将会导致仅仅一方面清净。你的宗派是什么样的呢？没有过失，因为凡是事物的自性，无论多么微小，都是被分别的。因为所有这些都不能通过理证成立为事物，所以是事物。
English
in between. That is to be considered, it will correctly enter into conformity with the factors of certainty and so on. Having shown it through the subsequent way, in order to clarify it from the opposite perspective, it is said "whoever is sinful" and so on. Also, whoever is turned away by the virtuous friend as mentioned before, is the one who has sinful friends, because he has not abandoned it, so he relies on others, that is, he enters depending on others. Therefore, one will fall away from the Mahayana, and because one does not believe in the profound Dharma, one will fall away, just like a new pot that has not been put down is broken by the touch of water. Therefore, it shows how it has been completely grasped as it is. After warmth and so on, now the practice as mentioned before is in accordance with the factors of certainty, and also wanting to show the nature of the Dharmadhatu as the basis for special accomplishments such as the path of seeing, etc., so it is said "why" and so on. Because when the Dharmadhatu itself is the cause of realizing the noble Dharma, its nature is the Bodhisattva, there is no self-nature dwelling, the lineage of the Buddha's Dharma, that is, the so-called Dharmata, is the Dharmadhatu. If it pervades everything, why is it said here that the Bodhisattva who generates Bodhicitta itself abides on the path to the Buddha's Dharma? Because clinging to all things such as form is manifest clinging, even if one enters, through the power of hearing and so on, merely reversing the perception of samsara is cutting off clinging. Because the desire to cut off all manifest clinging has arisen, one wants the Tathagata's Bodhi. Therefore, merely by entering into abandoning all conventional obscurations, the nature of the Dharmadhatu itself is the Bodhisattva. It is said to be the action of becoming the basis of all Buddhas. Therefore, all noble beings are distinguished by the uncompounded. Does the basis not refer to lineage? Therefore, since it is prior, why is the generation of Bodhicitta, etc., shown first? Because the first of those meanings is that the forerunner is true.ོད་ཀྱི། This is also to be understood, first understanding the result and then pointing out the cause. So, what is the object of the Bodhisattva as shown and stated? In order to indicate the object subsequently, "Victorious One" etc. are said. Because the nature of the object of all dharmas does not go beyond the two truths, it is taken as an object in a non-attached way. In order to realize its truth purely, it is related to the activity of abandoning all obscurations including habitual tendencies. Becoming non-attached is the nature of non-attachment, which is also related to Bodhi, that is, touching or obtaining the unsurpassed realization without inversion. Therefore, Bodhi is the necessity of one's own perfect benefit. So, the Bodhisattva is the Bodhisattva, therefore it is called Bodhisattva, which is a meaningful name. Therefore, one also obtains the names of a person who has entered correctly, good, and excellent. Therefore, the object has been indicated. If one thinks that the Dharmadhatu itself is the object of the ever-pure, non-dual wisdom, then how can one describe the difference of ever-pure, increasingly pure? Like the water element, gold, and space, it is considered pure as pure. If someone says that, then meditating on the self and other of things determined by the wisdom of hearing and thinking, therefore how can one directly realize the reality of things as they are? Because one enters there with manifest attachment, even through the difference of meditation, one will not abandon the seeds of habitual tendencies of manifest attachment there. If someone says that all discriminations are abandoned by the order of the nature of extreme equanimity, then, if so, the tenets pursued by outsiders will also abandon the discriminations of the Hearers etc. If one does not think so, then because one does not abandon the habitual tendencies of discrimination, it will lead to only one aspect being pure. What is your system like? There is no fault, because whatever is the nature of things, no matter how small, is discriminated. Because all these cannot be established as things by reason, they are things.