Tibetan
་ནི། །ཆོས་སྐུ་མཛད་པར་བཅས་པ་སྟེ། །རྣམ་པ་བཞིར་ནི་ཡང་དག་བརྗོད། །ཅེས་བྱ་བའི་ཚིག་ལེ་འུར་བྱས་པ་ལས་ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་སྒྲའི་མཇུག་ཐོགས་སུ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་མི་འབྱུང་བས་སྐུ་ནི་གསུམ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཞན་དག་ན་རེ་ཉེ་བར་བསྟན་ཟིན་པའི་དགོས་པའི་དབང་གིས་དང་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་སྦྱར་བའི་ངོ་བོར་བྱས་པ་དང་ཡེ་ཤེས་ཁོ་ན་དང་མཛད་པར་སྦྱར་བའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་གསུངས་པ་ཡིན། དེའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་གཞན་ནས་སྐུ་བཞིར་གསུངས་པ་ཐམས་ཅད་དང་མི་འགལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་དུ་ཆུག་ན་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། བདག་མཐོང་བ་ལས་འགའ་ཞིག་གིས་ཉོན་མོངས་སྐྱེ་བར་གྱུར་ན་མི་རུང་ངོ་ཞེས་མིའི་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་བ་ཡོངས་སུ་སྤོང་བ་ཉིད་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་གྲོང་ལ་སོགས་པར་སྐྱེ་བོ་མཐའ་དག་གི་ཉོན་མོངས་པའི་རྒྱུན་དྲུངས་འབྱིན་ པར་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། ཉན་ཐོས་ཉོན་མོངས་མེད་པའི་ལྟ། །མི་ཡི་ཉོན་མོངས་ཡོངས་སྤོང་ཞིང༌། །གྲོང་སོགས་སུ་དེའི་ཉོན་མོངས་རྣམས། །རྒྱུན་གཅོད་རྒྱལ་བའི་ཉོན་མོངས་མེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་སྨོན་ནས་ཤེས་པ་ལས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྨོན་ནས་མཁྱེན་པའི་ཁྱད་པར་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེ་ན། དེ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྨོན་ནས་མཁྱེན་པ་ནི་མཚན་མ་མེད་པ་ཉིད་དུ་རང་གི་ངང་གིས་འཇུག་པ་དང༌། དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་མ་ཞེན་པས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པར་སྤངས་པས་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པ་དང༌། འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་པར་བཞུགས་པའི་ཕྱིར་རྟག་ཏུ་གནས་པ་དང༌། སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཡང་དག་པར་བརྙེས་པས་འདྲི་བའི་ལན་འདེབས་པར་མཛད་པ་ཡིན་པས་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་སྨོན་ནས་ཤེས་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་བཞེད་དོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། སངས་རྒྱས་སྨོན་ནས་མཁྱེན་པ་ནི། །ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་དང་ཆགས་སྤངས་དང༌། །ཐོགས་པ་མེད་དང་རྟག་གནས་དང༌། །འདྲི་བ་ཀུན་ལན་འདེབས་པར་བཞེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཉོན་མོངས་བ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ཕྲ་མོ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པའི་
Chinese
是。法身作為事業，四種相是真實的宣說。從這個偈頌的造句來看，在「自性」這個詞的後面沒有出現「法身」這個詞，所以說只有三身。另一些人說，因為已經顯示過的必要，以及偈頌中與自性結合，以及只與智慧和事業結合，所以才那樣說。因此，與其他方面所說的四身都不矛盾。如果是這樣的話，聲聞等沒有煩惱的等持和如來沒有煩惱的等持有什麼區別呢？從我見的角度來看，如果產生煩惱是不行的，所以完全斷除人的煩惱產生，就是聲聞等沒有煩惱的等持。如來們沒有煩惱的等持，是在城鎮等地，使所有眾生的煩惱之流連根拔起。 如是說： 聲聞無煩惱之見， 完全斷除人之煩惱， 城鎮等地彼之煩惱， 斷流勝者無煩惱。 這樣說的。聲聞等的願所生之智和如來的願所生之智有什麼區別呢？這將要述說。如來的願所生之智，是無相的自性自然而然地進入，並且因為不執著於事物，所以遠離對色等的貪著，並且因為斷除了煩惱和所知障以及習氣，所以對一切所知沒有阻礙，並且為了住留於輪迴存在多久，所以是恆常存在的，並且因為各自如實地證悟，所以能回答所問，因此被認為比聲聞等的願所生之智更殊勝。 如是說： 佛陀願生之智是， 任運成就離貪著， 無有阻礙恆常住， 所有提問皆能答。 這樣說的。煩惱和所知障的微細習氣
English
It is. Dharmakaya as activity, the four aspects are truly proclaimed. From the construction of this verse, the word "Dharmakaya" does not appear after the word "nature," so it is said that there are only three bodies. Others say that it is said that way because of the necessity that has already been shown, and because it is combined with nature in the verse, and only combined with wisdom and activity. Therefore, it does not contradict all the four bodies mentioned in other aspects. If that is the case, what is the difference between the samadhi without afflictions of the Shravakas and the samadhi without afflictions of the Tathagatas? From the perspective of seeing self, it is not okay if afflictions arise, so completely abandoning the arising of human afflictions is the samadhi without afflictions of the Shravakas and so on. The samadhi without afflictions of the Tathagatas is to eradicate the stream of afflictions of all beings in towns and so on. As it is said: The Shravaka's view without afflictions, Completely abandons human afflictions, In towns and so on, their afflictions, The Victorious One cuts off the stream, without afflictions. That's what it says. What is the difference between the wisdom born from the aspiration of the Shravakas and so on and the wisdom born from the aspiration of the Tathagatas? This will be described. The wisdom born from the aspiration of the Tathagatas is that the nature of no characteristics naturally enters, and because it does not cling to things, it is free from attachment to forms and so on, and because it has abandoned afflictions and cognitive obscurations as well as habitual tendencies, it has no hindrance to all that is knowable, and because it stays as long as samsara exists, it is permanent, and because it realizes each one as it is, it can answer questions, so it is considered more excellent than the wisdom born from the aspiration of the Shravakas and so on. As it is said: The Buddha's wisdom born from aspiration is, Spontaneously accomplished, free from attachment, Without hindrance, permanently abiding, Answers all questions. That's what it says. The subtle habitual tendencies of afflictions and cognitive obscurations
Tibetan
ཀུན་དུ་རྨོངས་པ་གཉིས་སྤངས་པའི་ཁྱད་པར་ཉིད་ཀྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་བའི་རྒྱུད་ལ་མངའ་བའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཁྱད་པར་ཤིན་ཏུ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་དང་ལྡན་པས་ཁྱད་པར་གཉིས་པོ་དེ་མ་ཐག་ཏུ་བཤད་པ་དེ་དག་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཉིད་ཡིན་པར་གཟུང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་ཡིན་དུ་ཆུག་ན་རྟག་ཏུ་ཐུགས་རྫེ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ཅན་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་བཞུགས་པ་ན་རྟག་ཏུ་སྲོག་ཆགས་མཐའ་དག་གི་དོན་ཇི་ལྟར་མི་མཛད་ཅེ་ན། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་སོགས་པ་དང་ཕྲད་བས་སྔོན་སྐྱེད་པའི་དགེ་བའི་ས་བོན་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་བ་ལ་དམིགས་པའི་རྒྱུ་ཡོངས་སུ་བརྟས་པར་གྱུར་པ་ན་སེམས་ཅན་གང་ལ་དུས་གང་གི་ཚེ་ཆོས་བསྟན་བ་ལ་སོགས་པ་མཛད་པས་ཡུན་དུ་ཕན་པར་འགྱུར་བ་དེའི་ཚེ་དེའི་དོན་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྲུབ་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ དེ་དང་དེར་སྣང་བ་དང་འཚམ་པར་དོན་གྱི་བྱ་བ་མཛད་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ཅན་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་བཞུགས་པས་ཐམས་ཅད་དུ་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་དང་འདྲ་བར་ཉེ་བར་གནས་ཀྱང་རང་གི་ལས་ཀྱི་ཉེས་པས་བསྐྱེད་པ་ལ་རྒྱུ་མ་ཚང་བས་འབྲས་བུ་སྨིན་པར་མཛད་པར་མི་སྣང་ངོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་དཔེར་ན་ལྷའི་རྒྱལ་པོས་ཆར་ཕབ་ཏུ་ཟིན་ཀྱང་ཏིལ་ལ་སོགས་པའི་ས་བོན་རུལ་པའི་ངོ་བོ་ལ་སོགས་པ་ས་བོན་དུ་མི་རུང་བར་གྱུར་པ་མི་སྐྱེ་བ་དེ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་འགྲོ་བ་མཐའ་དག་གི་ཡིད་ལ་རེ་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་མཛད་པ་ལ་མཁས་པ་རྣམས་འབྱུང་ཡང་སྐལ་བ་མེད་པས་དམ་པའི་ཆོས་ཉན་པ་ལ་སོགས་པ་བཟང་པོ་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། རྒྱུ་ནི་ཡོངས་སུ་སྨིན་གྱུར་ནས། །གང་དང་གང་ལ་གང་དང་ནི། །གང་ཚེ་བྱ་བ་ཕན་གྱུར་བ། །དེ་དང་དེ་ལ་དེར་སྣང་ངོ༌། །ལྷ་ཡི་རྒྱལ་པོས་ཆར་ཕབ་ཀྱང༌། །ས་བོན་མི་རུང་མི་འཁྲུངས་ལྟར། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་བྱུང་གྱུར་ཀྱང༌། །སྐལ་བ་མེད་པས་བཟང་མི་མྱོང༌། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཐམས་ཅད་དུ་སྣང་བའི་སྒོ་ནས་དོན་གྱི་མཛད་པ་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཕྱིར་དང༌། རྒྱུན་ཆགས་སུ་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་པར་བཞུགས་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཟད་པ་མི་མངའ་བའི་ཕྱིར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་ཁྱབ་པ་དང་རྟག་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དེ་བས་ན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་སྐུ་རྣལ་འབྱོར་པ་སོ་སོར་ངེས་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྟེན་ལ་ཡོད་པ་སྐད་ཅིག་མ་རེ་རེ་ལ་འབྱུང
Chinese
完全断除了两种愚昧的特殊性，如来藏所具有的菩提分等一切法，都具有极其卓越的特殊性，所以刚才所说的两种特殊性，应当理解为仅仅是近似的表示。如果这样的话，那么安住在具有大悲自性的法身中，为什么不恒时成办一切众生的利益呢？因为遇到善知识等，先前产生的善的种子，以佛等为对境的因完全成熟时，对于任何众生，在任何时候，行持讲法等，能够长久利益，在那时，为了成办那件事，由于先前的愿望实现，所以薄伽梵与那处那时的显现相符，而行持利益的事务。因此，安住在具有大悲自性的法身中，像如意宝一样恒时存在，但是由于自己的业的过失所产生的因不齐全，所以不显现成办果实成熟，应当这样理解。因此，譬如天王降下雨水，但是芝麻等种子腐烂的自性等，变成了不能作为种子的东西，不会生长一样，佛陀对于一切众生的心愿都圆满成办，有智慧的人们出现，但是没有福分，所以听闻正法等好事也不会得到，应当这样理解。如是说：因已完全成熟后，于何者与何者，于何时事业成利益，于彼与彼处显现。天王降下雨水，种子不佳不生长，诸佛虽然已出现，无缘分者不享用。如是宣说的。如是按照如上所说的道理，以一切显现的方式，由于利益的行持广大，并且，恒常安住于轮回存在之时，薄伽梵没有穷尽，所以按照顺序，称佛陀为周遍和常有。因此，具有智慧自性的身，存在于瑜伽士各自决定的相续之所依处，每一刹那都会产生。
English
The distinction of completely abandoning the two obscurations, all the dharmas such as the aspects of enlightenment possessed by the Tathagata-garbha, have extremely excellent distinctions, so the two distinctions just mentioned should be understood as merely approximate representations. If that is the case, then residing in the Dharmakaya, which is of the nature of great compassion, why does it not constantly accomplish the benefit of all sentient beings? Because when the good seeds previously generated by encountering virtuous friends, etc., the cause of focusing on the Buddha, etc., is completely matured, for any sentient being, at any time, performing the teaching of the Dharma, etc., can benefit for a long time, at that time, in order to accomplish that matter, because the previous aspiration is fulfilled, the Bhagavan accords with the appearance of that place and time, and performs the activities of benefit. Therefore, residing in the Dharmakaya, which is of the nature of great compassion, constantly abides like a wish-fulfilling jewel, but because the causes generated by the faults of one's own karma are incomplete, it does not appear to accomplish the ripening of the fruit, one should understand it in this way. Therefore, just as the king of gods rains down, but sesame seeds, etc., the nature of rotten seeds, etc., have become something that cannot be used as seeds, and will not grow, so the Buddha completely accomplishes the wishes of all sentient beings, wise people appear, but without merit, so hearing the true Dharma and other good things will not be obtained, one should understand it in this way. As it is said: After the cause has completely matured, to whom and to whom, when the activity becomes beneficial, to that and that place it appears. The king of gods rains down, but the seeds are bad and do not grow, although the Buddhas have appeared, those without fortune do not enjoy the good. Thus it is proclaimed. Thus, according to the reasons stated above, in the manner of all appearances, because the activities of benefit are vast, and constantly abiding as long as samsara exists, the Bhagavan has no exhaustion, so in order, the Buddha is called pervasive and constant. Therefore, the body possessing the nature of wisdom, exists in the basis of the continuum determined by each yogi, and arises in each moment.