Tibetan
་པར་སྤོང་ངོ༌། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ནམ་མཁའ་རྫས་མེད་པ་ཙམ་གྱི་ངོ་བོ་འཛིན་པ་བཞིན་དུ་བསྐྱེད་དུ་མེད་པ་དང་སྤང་དུ་མེད་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་མའི་ཆོས་ཤེས་པ་ཙམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་ཤེས་བྱའི་མཚན་ཉིད་རྣམས་གལ་ཏེ་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་ཉིད་གཅིག་ཏུ་གྱུར་ན་དེའི་ཚེ་གཉེན་པོ་བསྒོམས་པས་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་དེ་དག་ལ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་བྱེད་དེ། དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མི་ལྡོག་པས་ན་གཞན་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྤངས་པ་གང་ཡིན་པ་དང༌། ཆོས་རྣམས་ཀྱང་ཡོད་པར་ཁས་ལེན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་དོན་ཁས་ལེན་པ་ཡིན་པས་ཁོ་བོས་ངོ་མཚར་གྱི་གནས་སུ་གྱུར་པར་བརྩིས་སོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། གཞན་གྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་ཡོད་ལ། །ཤེས་བྱ་ལ་ཡང་སྟོན་པ་ཡི། །སྒྲིབ་པ་ཟད་པར་བརྗོད་པ་གང༌། །དེ་ལ་ཁོ་བོས་མཚར་དུ་བརྩིས། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལས་གྲོལ་བར་མི་འཐད་པ་དེ་ཕྱིར་སྐུར་བ་འདེབས་པ་དང་སྒྲོ་འདོགས་པའི་ངོ་བོ་ཆོས་འགའ་ཡང་བསལ་བ་དང་གཞག་པ་མ་བྱས་པར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་དག་པའི་ངོ་བོར་གྱུར་པ་འདི་ཉིད་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོར་བརྟག་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་སྒྱུ་མའི་རྒྱལ་པོས་སྒྱུ་མའི་རྒྱལ་པོ་གཞན་ཞིག་ཕམ་པར་བྱས་པ་དང་འདྲ་བར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལྡོག་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་ན་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། འདི་ལ་བསལ་བྱ་ཅི་ཡང་མེད། །གཞག་པར་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་མེད། །ཡང་དག་ཉིད་ལ་ཡང་དག་ལྟ། །ཡང་དག་མཐོང་ནས་རྣམ་པར་གྲོལ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྒོམས་པས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་མ་ལུས་པ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་བདུད་རྣམས་ཡིད་མི་བདེ་བར་གྱུར་པ་བསྟན་པ་ནི་རབ་འབྱོར་གང་གི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སྔ་མ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཉེ་བར་བསྡུ་བ་ནི་རབ་འབྱོར་དེ་ལྟ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གཙོར་མཐོང་བའི་ལམ་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱད་པར་
Chinese
而断除。如果不是这样，那么就像任何时候都执持虚空无实有之自性一样，因为执持着不可生、不可断的自性，如果刹那之法仅仅是了知的自性以及所知之体性等，在胜义中成为一体，那么这时修习对治也像虚空一样对它们丝毫不起作用。因此，由于对事物执著的颠倒不退转，所以其他人认为，世尊断除了所有种类的所知障，以及承认诸法存在，这二者是承认互相矛盾的意义，因此我将它视为惊奇之处。如是说：其他之法亦存在，于所知境亦宣说，何者说障已穷尽，我视彼为稀奇事。如是说。因为那样不应从对事物的执著中解脱，所以，不作任何破除和安立，即诽谤和增益的自性，观待缘起之色等，成为世俗中真实之自性，应当将此观待为无自性等之自性。这样，就像幻术师击败了另一个幻术师一样，由于颠倒的止息，如果见到真如，就会获得解脱，应当如此领会。如是说：于此无有当破除，少许亦无当安立，于真实性观真实，见真实已得解脱。如是说。如前所说，由于修习不颠倒之真如，超越了所有不顺品之法，因此显示了魔众变得不悦，即宣说了“善现，何时”等。如前一样，为了消除“那为什么呢”的疑问，宣说了“菩萨摩诃萨”等。总结而言，宣说了“善现，因此”等。因为主要见到之路是成佛之因，所以如何行持般若波罗蜜多
English
And to abandon. If it is not like that, then just as at all times one holds the nature of emptiness as merely non-existent, because one holds the nature of being unproducible and unabandonable, if the nature of momentary dharmas as mere knowledge and the characteristics of knowable objects, etc., become one in ultimate reality, then at that time, even if one meditates on the antidote, it will not affect them in the slightest, just like space. Therefore, since the perversion of clinging to things does not revert, others think that the Blessed One has abandoned all kinds of obscurations of knowledge, and that the acceptance that dharmas exist is the acceptance of mutually contradictory meanings, so I consider it a place of wonder. It is said: Other dharmas also exist, And also teaches about the knowable, Whatever says that the obscurations are exhausted, I consider that to be wonderful. It is said. Because it is not appropriate to be liberated from clinging to things in that way, therefore, without making any refutation or establishment, that is, the nature of slander and superimposition, the dependent arising of form, etc., which has become the true nature in conventional truth, should be regarded as the nature of selflessness, etc. In this way, just as a magician defeats another magician, if one sees reality by reversing the perversion, one will be liberated, and one should understand it in this way. It is said: In this there is nothing to be refuted, There is nothing to be established, Look at reality as reality, Having seen reality, one is liberated. It is said. As mentioned above, because by meditating on the non-perverted reality, one transcends all unfavorable dharmas, therefore it is shown that the demons have become displeased, that is, it is said, "Subhuti, when," etc. As before, in order to eliminate the doubt of "Why is that?", "Bodhisattva Mahasattva," etc. are proclaimed. In summary, "Subhuti, therefore," etc. are proclaimed. Because the path that is mainly seen is the cause of enlightenment, how to practice the Prajnaparamita
Tibetan
བྱ་བར་བརྗོད་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས་དཀྱུས་མ་མཐོང་བའི་ལམ་ཉིད་རྒྱ་ཆེར་སྟོན་པ་ནི་རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་རེ་རེ་ནས་བསྟན་ནས་སྤྱིར་བསྡུས་ཏེ་བརྗོད་པའི་དོན་དུ་རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ལ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་པོ་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཚིག་བླ་དགས་སོ་ཞེས་སྔར་གསུངས་པས་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་བསྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །འདིར་ནི་གཞུང་མདོར་བསྡུས་ཏེ་བརྗོད་པར་བཞེད་པ་ཡིན་ པའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཉིད་ཀྱི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རེ་རེའི་སྤྱད་པས་ཀྱང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གི་བསྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་ལྔ་པ་ལས་རབ་འབྱོར་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྦྱིན་པ་ཡོངས་སུ་གཏོང་བའི་ཚེ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བྱམས་པའི་ལུས་ཀྱི་ལས་དང་ངག་གི་ལས་དང་ཡིད་ཀྱི་ལས་ཀྱིས་ཉེ་བར་གནས་པར་འགྱུར་བ་ནི་དེའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ལེན་པ་པོ་རྣམས་གཤེ་ཞིང་འཁྱལ་བར་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པ་བཟོད་པ་ནི་དེ་བཞིན་དུ་བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་སློང་མོ་པའི་ཁྲོ་ཞིང་མཚང་འབྲུ་བར་ཡོངས་སུ་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པས་སྦྱིན་པ་ལ་སྤྲོ་བ་མི་འདོར་བ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་སྦྱིན་པ་དེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་ཞིང་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་རྣམ་པར་གཡེང་བའི་སེམས་མེད་པ་ནི་བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་སྦྱིན་པ་བྱིན་པ་ན་སྒྱུ་མའི་བློས་ཉེ་བར་གནས་པས་གང་ལ་ཡང་ཕན་པའམ་གནོད་པར་འགྱུར་བ་མ་མཐོང་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུང་བ་ནས་ཤེས་རབ་བསྒོམ་པའི་བར་དུ་རེ་རེ་ཞིང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས་བསྡུས་པ་ནི་མདོ་ལས་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་བས་ན་འདི་སྐད་དུ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་
Chinese
为了迎接“为什么要说工作”的疑问，广泛地展示了未曾见过的普通道路，这就是所谓的“善现菩萨摩诃萨”等等。像这样，一个一个地展示之后，为了概括地表达，善现菩萨摩诃萨在般若波罗蜜多中修行，就是所谓的“六波罗蜜多全部”。例如，般若波罗蜜多是六波罗蜜多圆满的总称，如前所说，仅仅修行般若波罗蜜多，就能圆满修习六波罗蜜多，这是总结性的说法。这里，因为想要简略地表达经文，所以仅仅以布施等波罗蜜多为例，也要理解为修习任何一个波罗蜜多，都能圆满六波罗蜜多的修习。此外，在《二万五千颂》中说：“善现，菩萨在完全施舍时，以慈爱的身语意业亲近众生，这就是他的戒波罗蜜多。同样，对于辱骂和诽谤接受者等行为的忍耐，就是忍波罗蜜多。同样，对于乞丐的愤怒和揭露隐私等言语，不放弃布施的喜悦，就是精进波罗蜜多。同样，将布施完全回向于一切智智，没有声闻和独觉地的散乱之心，就是禅定波罗蜜多。同样，在布施时，以如幻的智慧亲近，没有看到对任何人有利益或损害，这就是般若波罗蜜多。同样，从守护戒律到修习智慧，每一个都以圆满的六波罗蜜多来概括，应该像经中所说的那样来表达。因此，这样说，布施等波罗蜜多
English
To address the doubt of "Why speak of action?", the path unseen by the ordinary is extensively shown, which is referred to as "Subhuti, Bodhisattva Mahasattva," and so on. Thus, after showing each one individually, to express it collectively, Subhuti, Bodhisattva Mahasattva, practicing in the Prajnaparamita, is referred to as "all six Paramitas," and so on. For example, the Prajnaparamita is the supreme term for the complete perfection of the six Paramitas, as previously stated. Therefore, merely practicing the Prajnaparamita will completely perfect the cultivation of the six Paramitas, which is the concluding statement. Here, because the intention is to express the text concisely, it should be understood that even by practicing each of the Paramitas, such as generosity, one can perfect the cultivation of the six Paramitas. Furthermore, in the Twenty-Five Thousand Verse Sutra, it is said, "Subhuti, when a Bodhisattva completely gives alms, abiding closely with sentient beings through loving actions of body, speech, and mind, that is their Paramita of morality. Similarly, enduring those who scold and speak abusively to the recipients, is likewise the Paramita of patience. Similarly, not abandoning the joy of giving due to the anger and exposure of secrets by beggars, is the Paramita of diligence. Similarly, dedicating that generosity entirely to the omniscient wisdom, without a mind distracted by the realms of Hearers and Solitary Buddhas, is the Paramita of meditation. Similarly, when giving alms, abiding closely with the mind of illusion, not seeing any benefit or harm to anyone, that is the Paramita of wisdom. Likewise, from guarding morality to cultivating wisdom, each is summarized by the complete perfection of the six Paramitas, and should be expressed as stated in the Sutra. Therefore, it is said that the Paramitas such as generosity
Tibetan
དྲུག་པོ་རྣམས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་སོ་སོར་རེ་རེའོ། །ངོ་བོར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐམས་ཅད་ཕན་ཚུན་བསྡུས་པ་གང་ཡིན་པ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པ་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་བསྡུས་པ་འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་རྣམ་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་གིས་རྣམ་པར་སྐྱེས་པ་དེ་ནི་རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་འདིར་མཐོང་བའི་ལམ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་རེ་རེར་ཡང༌། །དེ་དག་ཕན་ཚུན་བསྡུས་པ་གང༌། །སྐད་ཅིག་གཅིག་པའི་བཟོད་པ་ཡིས། །བསྡུས་པ་དེ་འདིར་མཐོང་བའི་ལམ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ནི་སྔོན་ཉིད་སྤངས་པར་གྱུར་པས་ཇི་ལྟར་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པར་རྟོགས་པའི་གནས་སྐབས་ འདི་ལ་སྤོང་བར་བསྟན་ཞེ་ན་དེ་ནི་ཉེས་པ་མེད་དེ་གང་གི་ཕྱིར་དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པ་ལ་སོགས་པའི་མདོ་ལས་གསང་བ་ཕྲ་མོ་ལ་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་ཆེན་པོ་ལ་གགས་བྱེད་པའི་ཀུན་དུ་རྨོངས་པ་དག་དང་དེའི་ས་བོན་ནི་ས་བཅུ་པ་ལ་སྤོང་ངོ་ཞེས་གསུངས་པ་དེ་བས་ན་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཀུན་དུ་རྨོངས་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡང་དག་པར་བཅད་པས་རྒྱུ་ཅན་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞི་པོ་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་རྣམས་ནི་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པར་རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་ནས་བཅུ་པ་དང་འབྲེལ་པའི་རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལ་ངེས་པར་སྤོང་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ་གཞན་དག་ཏུ་ནི་རེས་འགའ་བའི་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་རྣམས་འཆད་དོ། །སྐྱེ་བོ་བློ་དམན་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་བརྩེ་བའི་བསམ་པས་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ཡུལ་གྱི་དབྱེ་བས་རེ་རེ་ཞིང་རྣམ་པ་དགུར་དབྱེ་བ་བྱས་པ་ཡིན་ལ་ཤེས་རབ་རྣོ་བ་རྣམས་ཀྱིས་བརྙས་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་ཕྱེ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་རྣམས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདིར་བསྡུས་པའི་དོན་ནི་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གིས་ཀུན་ནས་བསླང་བ་ཡིན་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དེ་ཡང་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་བས་ན་དེ་ལས་བཟློག་པའི་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་ཅན་ཉིད་ཀྱིས་དེ་འགོག་པ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཤེས་པས་དེ་སྤོང་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་སྤངས་པ་ན་དེའི་རྩ་བ་ཅན་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པ་
Chinese
六者的布施等各自一一。本体上，所有波罗蜜多互相包含，是哪一个？即一刹那，以苦法智忍包含，以三轮清净彻底区分，以三十六种相状产生，那即是顶峰现观，在此应知是见道，如是说。如是说：布施等一一，彼等互相包含者，一刹那之忍所包含，彼包含于此见道。如是说。如是之分别念，先前已然断除，如何于此最极通达之时断除耶？答：彼无过失，何以故？如《解深密经》等经中所说，随逐微细隐秘，障碍广大现量之普遍愚昧及其种子，于十地断除。是故，如前所说，断除普遍愚昧之习气因，则具有因之所取与能取四种分别念，如是之相状乃最极通达之本体，故与十地相关之顶峰现观必定断除，而于其他则为偶尔之断除，如是先前之论师们解说。为使低劣根性者易于理解，以慈悲心，如前所说之分别念，以对境之差别，一一分为九种，然为断除智者之轻蔑，故未作过分之区分，对治之品类亦应如是知晓。此处之总义是，如前所说之所取与能取一切分别念，皆由颠倒所引发，而彼颠倒亦是无始以来对事物之实执之体性。是故，以彼之相反对境与相状而遮止彼，以无自性之智慧而断除彼。断除彼时，彼之根本，所取与能取之分别念等
English
Each of the six, such as generosity, is individual. In essence, which is it that includes all the perfections mutually? It is that one instant, included by the forbearance of the knowledge of dharma in suffering, thoroughly distinguished by the purity of the three spheres, arising from thirty-six aspects. That is the peak realization; here, it should be known as the path of seeing, so it is said. As it is said: Generosity and so on, each one, those that mutually include each other, included by the forbearance of one instant, that is included here in the path of seeing. So it is said. How are such kinds of conceptualizations, which have already been abandoned, taught to be abandoned at this stage of the most profound realization? There is no fault in that, because, as it is said in the sutras such as the *Saṃdhinirmocana Sūtra*, the obscurations and their seeds that follow subtle secrets and hinder great direct perception are abandoned on the tenth ground. Therefore, as previously stated, by completely cutting off the cause of the habitual tendencies of universal bewilderment, the four kinds of conceptualizations of the apprehended and the apprehender, which have a cause, such aspects are the essence of the most profound realization, so the peak realization related to the tenth ground is definitely abandoned, while in others it is an occasional abandonment, as the previous teachers explained. For the sake of those of inferior intellect to understand, with a mind of compassion, the conceptualizations mentioned above are divided into nine types each by the distinction of objects, but not too much division is made to avoid the contempt of the wise. The categories of antidotes should also be understood in the same way. The meaning of the summary here is that all the conceptualizations of the apprehended and the apprehender, as mentioned above, are all aroused by perversion, and that perversion is the nature of attachment to things since beginningless time. Therefore, blocking it with the opposite object and aspect, abandoning it with the knowledge of no self-nature is the very abandonment of it. When that is abandoned, the root of it, the conceptualizations of the apprehended and the apprehender, and so on.