Tibetan
མིགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པས་བསྟན་བཞིན་པའི་ཆོས་དམིགས་སུ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །འདི་སྐད་དུ་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཉིད་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཆེད་དུ་བྱ་བར་ངེས་པར་མི་འབྱུང་བ་དང༌། ཕན་པ་དང་མི་ཕན་པ་འཐོབ་པ་དང་སྤངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ལམ་དང་ལམ་མ་ཡིན་པ་ངེས་པར་འཛིན་པ་དང༌། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་དང༌། བར་ཆད་མེད་པ་དང་ཅིག་ཤོས་སུ་སྣང་བ་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་མཐའ་དག་དང་ལྡན་པ་དང་མི་ལྡན་པ་དང༌། ནམ་མཁའ་ལ་གནས་ པའི་བྱ་དང་འདྲ་བ་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་གནས་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་རིགས་འཇིག་པ་དང༌། དེ་བཞིན་ཉིད་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཆོས་མེད་པས་འདོད་པ་མེད་པ་དང༌། དོན་དམ་བའི་བདེན་པ་ལ་བརྟེན་པས་རྒྱུ་མེད་པ་དང༌། སེར་སྣ་ཤིན་ཏུ་གོམས་པར་བྱས་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་བདུད་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིར་རྒོལ་བའི་དངོས་པོ་དམིགས་པ་ལ་དེ་ཁོ་ནའི་དངོས་པོར་མངོན་པར་ཞེན་པས་འཛིན་པར་བྱེད་པ་འཇུག་པ་ནི་བདག་བཏགས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་ལྟར་འཕགས་པ་རྣམས་དང་འབྲེལ་པའི་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པ་རྣམ་པ་དགུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དག་གི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་འཇུག་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱིས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པར་དེ་དང་དེའི་གཉེན་པོའི་གནས་སྐབས་བསྟན་པས་ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་བརྗོད་པ་ཡིན་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། ཆེད་བཞིན་ངེས་པར་མི་འབྱུང་དང༌། །ལམ་ལ་ལམ་མིན་ངེས་འཛིན་དང༌། །འགག་དང་བཅས་པའི་སྐྱེ་བ་དང༌། །དངོས་པོ་ལྡན་དང་མི་ལྡན་དང༌། །གནས་དང་རིགས་ནི་འཇིག་པ་དང༌། །དོན་དང་གཉེར་དང་རྒྱུ་མེད་དང༌། །ཕྱིར་རྒོལ་བ་ནི་དམིགས་པ་ལ། །འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་གཞན་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་པའི་མུ་བཞི་སྟེ། དེ་ལ་མུ་དང་པོ་ནི་ཡུལ་དྲུག་ཏུ་སྣང་བའི་གཟུང་བའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་རིག་པའོ། །གཉིས་པ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པའི་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ནོ། གསུམ་པ་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་གཞན་དུའོ། །བཞི་པ་ནི་རྣམ་པ་དེ་དང་བྲལ་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །རིགས་ཉིད་ཡིན་གྱི་རིགས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་ཕྱི་མ་དང་ལྡན་པའོ། །རེ་ཞིག་རིགས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རིགས་ཀྱང་ཡིན་ཏེ། དཔེར་
Chinese
由于没有对所见之境的分别念，所显示的法是无所缘的，这是它的定义。如此说来，声闻等为了如所说般决定出离，对于应作之事不会决定不出现，以及凭借利益和无益、获得和舍弃而决定执持道和非道，以及缘起和结果、世俗的自性、生起和灭亡，以及无间断和显现为异体的所有事物，具有和不具有，以及安住于虚空 如同安住于鸟等色法之上，以及通过发起菩提心等方式摧毁声闻等的种姓，以及由于没有胜过真如的法而不希求，以及依靠胜义谛而无有因，以及由于串习极度悭吝的法性，对于魔等外道所缘之境，显现为彼之实有而执著，进入此中乃是假立之我，如是与圣者相关的能取分别念之第二种，九种相貌，菩萨的见道之心和心所，以进入的状态所应断除，通过显示彼和彼之对治状态，以还灭的方式进行阐述，如是宣说。如是说：特意决定不生起，道上执持非道等，灭尽以及有生起，有物与否不具足，住处以及坏种姓，意义以及无勤求，外道所缘境之上，执持分别念为异。如是说。非所取分别念的四句，其中第一句是显现为六境的所取相的识。第二句是同一刹那的能取相。第三句是彼之其他刹那。第四句是远离彼相的般若波罗蜜多。种姓本身是种姓的分别念吗？这是否会变成不是种姓的分别念呢？这是与后句相符的。暂时，凡是种姓的分别念，那也是种姓，例如
English
Because there is no conceptualization of the perceived object, the Dharma that is shown is without an object of focus, that is its definition. Thus it is said that the Hearers, etc., in order to definitely renounce as it is said, will not definitely not appear for the things to be done, and by means of benefit and non-benefit, obtaining and abandoning, they definitely hold the path and the non-path, and the cause and effect, the nature of the conventional, arising and ceasing, and all things that appear as uninterrupted and different entities, having and not having, and abiding in the sky Like dwelling on forms such as birds, and destroying the lineage of Hearers, etc., through means such as generating the mind of enlightenment, and because there is no Dharma that surpasses Suchness, there is no desire, and relying on the ultimate truth, there is no cause, and because of the nature of Dharma that has been extremely accustomed to stinginess, for the sake of the external opponents such as demons, the object of focus appears as the real thing and is clung to, entering into this is the self that is falsely established, thus the second kind of grasping conceptualization related to the noble ones, the nine aspects, the mind and mental factors of the Bodhisattva's path of seeing, should be abandoned by the state of entering, by showing the state of the antidote of that and that, it is explained in the way of reversal, thus it is said. Thus it is said: Intentionally deciding not to arise, holding onto the non-path on the path, arising with cessation, having or not having things, dwelling and destroying lineage, meaning and no effort, on the object of focus of external opponents, holding conceptualization is different. Thus it is said. The four verses of non-grasped conceptualization, the first of which is the consciousness of the grasped aspect appearing as the six objects. The second is the grasping aspect of the same moment. The third is another moment of that. The fourth is the Prajnaparamita that is separated from that aspect. Is the lineage itself the conceptualization of the lineage? Will this become not the conceptualization of the lineage? This is in line with the latter sentence. For the time being, whatever is the conceptualization of the lineage, that is also the lineage, for example
Tibetan
ན་གཉེན་པོ་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པའི་དུས་ཀྱི་རིགས་བཞིན་ནོ། །རིགས་ཉིད་ཡིན་གྱི་རིགས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་སྔ་མ་དང་ལྡན་པའོ། །རེ་ཞིག་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ ན་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པའི་ཡང་དག་པའི་དམིགས་པ་ལ་སྦྱོར་བ་བཞིན་ནོ། །དམིགས་པའི་རྣམ་ངར་རྟོག་པ་ཉིད་ཡིན་གྱི་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་དཔེར་ན་དམིགས་པ་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཕྱོགས་འདིས་ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱང་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་གཉེན་པོ་དང་བཅས་པ་བསྟན་ནས། བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་འགྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ད་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་རྒྱུ་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་གང་དང་བཅས་པར་བཞེད་བ་དེ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པའི་ལམ་ཡང་དག་པར་སྟོན་བས་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ལ་གཞན་འགོད་པའི་རྒྱུ་དང་པོ་བསྟན་པའི་དོན་དུ་གསོལ་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཟབ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པའོ། །སྔ་མ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཡིན་ན་ཡང་ཀུན་ཏུ་ཞུམ་པ་ལ་སོགས་པ་མ་བྱས་པར་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རྟོགས་པར་འདོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དཀའ་བ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པ་སྟོན་པས་བྱང་ཆུབ་ལ་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་སོགས་པ་སྟོན་པས་གཞན་དག་རྟོགས་པར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་དམ་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ནི་དཀའ་བ་ཅི་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀཽ་ཤི་ཀ་གང་འདི་སྐད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །ལེགས་པར་སྨྲས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་བསྔགས་པར་བྱེད་པ་ནི་འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་གྱིས་གང་དང་གང་བཤད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །ཅི་ལ་ཡང་ཐོགས་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ལ་ཡང་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའོ། །རང་གིས་སྨྲས་པའི་དོན་བསྟན་པར་བྱེད་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་གིས་གནས་བརྟན་རབ་འབྱོར་ལས་བརྩམས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་སྨོས་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་རྟོགས་པའོ། །ལེགས་པར་སྨྲས་སོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་ཀཽ་ཤི་ཀ་ཁྱོད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་
Chinese
那么对治真实成就之时的种类一样。是种类本身，还是会变成不是种类的分别念呢？这是与前一句相连的。暂时来说，凡是真实成就的分别念，也就是所缘的分别念，例如就像是对真实证悟的真实所缘进行修习一样。只是所缘的分别念，而不是真实成就的分别念，例如就像是所缘没有完全圆满一样。通过这种方式，其余的也应当类推。这样，在见道上显示了不相符的对治品之后，为了成就大菩提，现在要说见道与哪三种因相关联，因此为了显示见道等道，从而显示将其他安置于大菩提之上的第一个因，所以请问世尊说：“般若波罗蜜多是甚深”等等。像之前一样，如果有人问“那为什么呢？”，为了消除这个疑问，所以请问世尊说：“如是性”等等。如果一切法都是无生的，那么不做出任何沮丧等等，想要在世俗中证悟无上菩提的人，就是难行者，通过显示生起欢喜，从而显示通过见道等道来证悟菩提，从而使其他人证悟。依靠胜义谛，则没有任何困难，这是 कौशिका (梵文天城体，Kauśika，梵文罗马拟音， कौशिका， 汉语字面意思： कौशिका) 说了“如果有人这样说”等等。因为善说，所以赞叹，这是圣者善现说了“您说了什么什么”等等。所谓“对什么都没有障碍”，就是对什么都没有执着。为了显示自己所说的话的意义，所以请问世尊说：“世尊，我从善现长老开始”等等。所谓“与法相应的法”，就是证悟如是所说的空性之法。世尊说“善说”，这是 कौशिका (梵文天城体，Kauśika，梵文罗马拟音， कौशिका， 汉语字面意思： कौशिका) 你的等等。同样，如果有人问“那为什么呢？”，
English
Then, it is like the kind of time when the antidote is truly accomplished. Is it the kind itself, or will it become a conceptualization that is not of the kind? This is connected to the previous sentence. For the time being, whatever conceptualization is truly accomplished is also the conceptualization of the object, for example, just like practicing on the true object of true realization. It is only the conceptualization of the object, and not the conceptualization of true accomplishment, for example, just like the object is not completely fulfilled. In this way, the rest should also be inferred. Thus, after showing the incompatible antidote on the path of seeing, in order to accomplish the great Bodhi, now it is necessary to say which three causes the path of seeing is associated with, therefore, in order to show the path of seeing and so on, thereby showing the first cause of placing others on the great Bodhi, so please ask the Blessed One to say, "The Prajnaparamita is profound," and so on. Just like before, if someone asks, "Then why is that?", in order to eliminate this doubt, please ask the Blessed One to say, "Suchness," and so on. If all dharmas are unborn, then without making any discouragement, etc., the one who wants to realize the unsurpassed Bodhi in the conventional truth is a difficult practitioner, by showing the arising of joy, thereby showing the realization of Bodhi through the path of seeing, etc., thereby causing others to realize. Relying on the ultimate truth, there is no difficulty at all, this is कौशिका (Sanskrit Devanagari: कौशिका, Sanskrit Romanization: Kauśika, English literal meaning: कौशिका) said, "If someone says this," and so on. Because of the good saying, therefore praise, this is the Holy Subhuti said, "What did you say," and so on. The so-called "no obstruction to anything" means no attachment to anything. In order to show the meaning of what he said himself, please ask the Blessed One to say, "Blessed One, I started from the Elder Subhuti," and so on. The so-called "dharma corresponding to the Dharma" is the realization of the Dharma of emptiness as it is said. The Blessed One said, "Well said," this is कौशिका (Sanskrit Devanagari: कौशिका, Sanskrit Romanization: Kauśika, English literal meaning: कौशिका) your, and so on. Similarly, if someone asks, "Then why is that?"