Tibetan
ནས་སྟོན་པས་རབ་འབྱོར་འདི་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་གང་ཤིན་ཏུ་དབེན་པ་དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་གང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་དེ་ནི་མ་སྐྱེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་མི་འགྱུར་ལ། ཡུལ་མེད་པ་ལ་དགག་པ་ཡི། །སྦྱོར་བ་ལེགས་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །རྣམ་པར་རྟོག་ལ་བརྟེན་ན་ཡང༌། །ཀུན་རྫོབ་པར་འགྱུར་ཡང་དག་མིན། །ཞེས་བྱ་བའི་རིགས་པས་མེད་པ་ཉིད་དུ་མི་འཐད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །སྔ་མ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་སླང་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་མ་མཆིས་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་དབེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོར་མེད་པ་ནི་ཆོས་གང་ཤིན་ཏུ་དབེན་པའི་ཆོས་དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ། །ཐོབ་པར་བགྱིད་པ་འམ་སྤོང་བར་བགྱིད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་འམ་འཇིག་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ ། དོན་འདི་ཉིད་རྒྱ་ཆེར་སྟོན་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་བྱ་བ་དང་རྟོགས་པ་པོ་མེད་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་ཉེ་བར་སྡུད་པས་གསོལ་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་གི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ལེགས་པར་སྨྲས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རྗེས་སུ་སྣང་བར་མཛད་པ་ནི་རབ་འབྱོར་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རྒྱུ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ལས་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་དག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་རབ་འབྱོར་གང་གི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དག་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་དགོངས་པའོ། །དབེན་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་མངོན་པར་ཞེན་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་རབ་འབྱོར་གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །རྒྱལ་བས་སྟོང་ཉིད་ལྟ་ཀུན་ཡང༌། །ངེས་པར་འབྱིན་པ་ཡིན་པར་གསུངས། །གང་དག་སྟོང་པ་ཉིད་ལྟ་བ། །དེ་དག་སྒྲུབ་ཏུ་མེད་པར་གསུངས། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་དབེན་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཡིན་ན་ནི་དེ་རྟོགས་ནས་ཇི་ལྟར་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་ཞེ་ན། རབ་འབྱོར་དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟར་མ་བརྟགས་ན་གཅིག་པུ་ཉམས་དགའ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་ཡིན
Chinese
因此，世尊宣说了“善现，你怎么想”等等。所谓“何法最为寂静”，即是说，自性空性的法，因为是不生之法，所以不会被认为是实有。对于无境的遮破，没有殊胜的结合。即使依赖于分别念，也只是世俗谛，而非胜义谛。以这样的理证，认为不存在是不合理的，这是总结性的说法。如果像前面一样，为什么要提问呢？在提出疑问后，善现请问说：“世尊，没有法”等等。因为一切法皆是空性，所以没有因果的实体，因此请问说：“何法最为寂静之法”等等。所谓“获得或舍弃”，即是“产生或毁灭”的同义词。 为了更广泛地阐释这个道理，善现请问说：“世尊，如何”等等。为了总结性地请问“证悟彼者与无有证悟者”，善现请问说：“世尊，何时”等等。因为善说之故，世尊随喜赞叹说：“善现，善哉！善哉！”等等。然而，世尊说，在世俗谛中，从极为清净的因产生清净的果。善现，因为什么缘故等等，意即因和果如同幻化一般，是不颠倒的缘故。世尊还说，不应该执着于寂静，即是“善现，如果菩萨”等等。 胜者说，一切空性见，必定是出离之因。如果有人执着空性，则说彼等无有成就。以这种方式，执着于寂静也是颠倒的自性，因此不是般若波罗蜜多。那么，如果这样，证悟之后如何现证菩提呢？世尊宣说了“善现，如是菩萨”等等。如果不这样观察，仅仅是喜爱寂静，就会成为世俗的自性。
English
Therefore, the Blessed One spoke of "Subhuti, what do you think?" and so on. The phrase "Which dharma is most secluded" means that the dharma that is empty of its own nature is not perceived as existent because it is unborn. There is no excellent combination to refute the absence of an object. Even if relying on conceptualization, it becomes conventional truth, not ultimate truth. With such reasoning, it is unreasonable to think that it does not exist, this is a concluding statement. If it is like before, why ask? After raising the doubt, Subhuti asked, "Blessed One, there is no dharma," and so on. Because all dharmas are empty, there is no entity of cause and effect, therefore he asked, "Which dharma is the most secluded dharma," and so on. The phrase "to obtain or to abandon" is synonymous with "to produce or to destroy." To explain this meaning more extensively, Subhuti asked, "Blessed One, how?" and so on. To ask in summary about "realizing that and the absence of a realizer," Subhuti asked, "Blessed One, when?" and so on. Because of the good speech, the Blessed One rejoiced and praised, saying, "Subhuti, well done! Well done!" and so on. However, the Blessed One said that in conventional truth, a pure result arises from an extremely pure cause. Subhuti, for what reason, etc., meaning that cause and effect are like illusions, and are not inverted. The Blessed One also said that one should not be attached to seclusion, which is "Subhuti, if a Bodhisattva," and so on. The Victorious Ones said that all views of emptiness are definitely the cause of liberation. If someone clings to emptiness, it is said that they have no accomplishment. In this way, clinging to seclusion is also the nature of inversion, therefore it is not Prajnaparamita. Then, if so, how does one attain complete enlightenment after realizing that? The Blessed One spoke of "Subhuti, thus a Bodhisattva," and so on. If one does not examine in this way, merely delighting in solitude will become the nature of conventional truth.
Tibetan
་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་དོན་དམ་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་གསུངས་པ་ནི་རབ་འབྱོར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །བཀའ་སྩལ་བའི་དོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་མི་རྒྱ་མོད་ཀྱི་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་འདིའོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྗེས་སུ་གསུང་བར་མཛད་པ་ནི་རབ་འབྱོར་དེ་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དཀའ་བ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལ་བརྟེན་ན་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་དོན་དམ་པའི་བདེན་པའི་དབང་ དུ་བྱས་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ཏེ། བཀའ་སྩལ་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཀའ་བ་བྱེད་པ་འདི་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་འདིའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏོ། །བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་དང་བྱ་བ་མི་དམིགས་པར་བསྟན་པ་ལ་མི་ཞུམ་པ་ལ་སོགས་པས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ལ་སྤྱོད་པ་ཡིན་པར་གསོལ་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་འདི་སྐད་བཤད་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པའི་དོན་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་མཆིས་པའི་སླད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་རིགས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསལ་བར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་གསུམ་པའི་དོན་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྙམ་དུ་བདག་ནི་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་དང་ཉེ་བར་གྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སེལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞི་བའི་དོན་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་གཟུགས་བརྙན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་བརྙན་གྱི་དཔེས་ནི་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསལ་བར་སྟོན་ཏོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལྔ་བའི་དོན་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་སུ་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བ
Chinese
名为“诺”的意义。因此，从胜义谛的角度来说，所说的是“善现，依靠般若波罗蜜多”等等。从世俗谛的角度来归纳，所说的是“菩萨摩诃萨无上正等”等等。所谓“请问的意义”是指“虽然不能现证圆满菩提，但是现证圆满菩提”这句话。同样，随之宣说的是“善现，就是这样”等等。所谓“是困难的”是指考虑到世俗谛的真理。因此，从胜义谛的真理的角度来说，请问的是“世尊，如何”等等。所谓“请问的”是指“这是困难的”这句话。同样，因为“那为什么呢”而提出疑问，然后请问“世尊，这样”等等。因为不执著于作者、行为和事物，以及不畏惧等等，所以由于自性远离分别，真正进入，因此请问是否行于胜者之母，即“世尊，如果这样说”。第二种分别的意义是请问“世尊，例如”。因为没有分别，所以这表明消除了种姓的分别。第三种分别的意义是请问“世尊，例如幻化的人”。因为想到“我接近于无上正等菩提”，所以这消除了真正成就的分别。第四种分别的意义是说“世尊，例如影像”，影像的比喻表明消除了所缘的分别。第五种分别的意义是请问“世尊，例如如来对谁也不”。
English
It means "No." Therefore, from the perspective of ultimate truth, what is said is "Subhuti, relying on the Prajnaparamita" and so on. Summarizing in conventional terms, what is said is "Bodhisattva Mahasattva unsurpassed perfect" and so on. The meaning of "asking" refers to the statement "Although one cannot fully realize perfect enlightenment, one does fully realize perfect enlightenment." Similarly, what is subsequently spoken is "Subhuti, it is so" and so on. What is meant by "it is difficult" is considering the truth of conventional reality. Therefore, from the perspective of the truth of ultimate reality, what is asked is "Bhagavan, how" and so on. What is meant by "asking" is the statement "This is difficult." Similarly, because of asking "Why is that?" and then asking "Bhagavan, like this" and so on. Because of not clinging to the agent, action, and object, and not being afraid, etc., therefore, because of being inherently free from conceptualization, truly entering, therefore, asking whether one practices the Mother of the Victorious Ones, that is, "Bhagavan, if one says this." The meaning of the second conceptualization is asking "Bhagavan, for example." Because there is no conceptualization, this shows that the conceptualization of lineage is eliminated. The meaning of the third conceptualization is asking "Bhagavan, for example, an illusionary person." Because one thinks "I am close to unsurpassed perfect enlightenment," this eliminates the conceptualization of truly accomplishing it. The meaning of the fourth conceptualization is saying "Bhagavan, for example, an image," the metaphor of an image shows that the conceptualization of the object is eliminated. The meaning of the fifth conceptualization is asking "Bhagavan, for example, the Tathagata to no one."