Tibetan
་ཉིད་ཀྱིས་ན་ལོག་པར་སྣང་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡུལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མ་ཡིན་པར་རང་བཞིན་ཅན་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཡུལ་གྱི་དབྱེ་བས་སོ་སོར་རྣམ་པ་དགུར་གྱུར་པ་རྣམ་པ་ནི་གེགས་སུ་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་པ་དང་འདྲ་བར་དེ་དག་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། འཇུག་པ་དང་ནི་ལྡོག་པ་ལ། །གཟུང་བའི་རྣམ་རྟོག་སོ་སོར་དེ། །དགུ་ཡི་བདག་ཉིད་ཇི་བཞིན་ཡུལ། །མིན་པའི་བདག་ཉིད་དག་ཤེས་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་བསྟན་ནས་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་བཤད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་སྐྱེས་བུ་རྫས་སུ་ཡོད་པའི་རྟེན་ཅན་གྱི་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་བསྟན་པ་ནི་དེ་ལྟར་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས་གསོལ་པ་ནི་འདི་ལྟར་རིགས་ཀྱི་བུ་འམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གང་གི་ཕྱིར་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་ནི་བདག་རྫས་སུ་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ལ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་མངོན་པར་ཞེན་ནས་དགེ་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་བྱེད་པ་དེའི་ཕྱིར་ འབྲས་བུ་བཀུར་སྟིར་བྱས་པར་འགྱུར་བ་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་ཀྱི་གཞན་སངས་རྒྱ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པའོ་ཞེས་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ནམ་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པར་གཞག་པ་དང་པོ་ནི་མ་ཁྱབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་རྣམས་ཀྱི་དེ་ནི་ལྷག་པར་མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡིན་ལ་འདིར་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡིན་པར་བཞེད་པས་མི་མཚུངས་སོ། །འཕགས་པའི་གང་ཟག་གིས་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་ཡོད་པའི་རྟེན་ཅན་གྱི་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པ་བསྟན་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་གིས་འདུན་པ་བསྐྱེད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་བགྱིད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་བཏགས་པར་ཡོད་པ་ཉིད་འཛིན་པ་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་མངོན་པར་ཞེན་པས་འཕགས་པ་རྣམས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་བྱེད་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་རྣམ་པར་འཕེལ་བར་བྱེད་པ་ནི་གཙོ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཡང་དག་པར་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཆོས་ཉིད་དང་མི་འགལ་བ་ཉིད་ཡིན་པ
Chinese
因为您所见到的只是颠倒的显现，所以会以与实际不符的方式来阐述事物，由于对境的分类而产生了九种不同的相，这些相是障碍，所以要知道它们如同烦恼一样，是不利的一面。正如经中所说：进入和返回，所取的分别念各自，具有九种自性，如实的事物，应当了知其非实有的自性。如是宣说了两种所取的分别念之后，接下来要宣说两种能取的分别念，首先要阐述的是异生凡夫认为补特伽罗实有的，具有所依的能取分别念，即是说了“如是具有随喜的生起心”等等。同样，为什么呢？在提出疑问之后，回答说：“如是，种姓之子”等等。因为异生凡夫们执着于认为我实有，并以这种分别念而执着，从而随喜善法，因此会说得到果报的恭敬等等，而不是成佛等等的意思。如果异生凡夫们也知道一切法无我，那么安立的第一个能取分别念就不是遍及一切了，如果这样问。因为他们对无我的理解是基于特别的信解和作意，而这里所说的是基于如实的作意，所以是不相同的。接下来阐述圣者认为只是假立的，具有所依的第二种能取分别念，即是请问“世尊，谁生起了意愿”等等。能够获得圆满正等觉，意思是说，由于以认为我假立存在为能取者的分别念而执着，圣者们随喜，从而使生起的心增长，这主要是为了能够真实地生起无上的菩提。这是总结性的词语。因为这与法性并不相违背
English
Because what you see is just a reversed appearance, you will explain things in a way that does not conform to reality. Due to the classification of objects, nine different aspects arise. These aspects are obstacles, so you should know that they are like afflictions, an unfavorable aspect. As it is said in the scripture: Entering and returning, the respective grasping conceptualizations, possessing nine kinds of nature, the real objects, one should know their unreal nature. Having explained the two kinds of grasped conceptualizations in this way, next we will explain the two kinds of grasping conceptualizations. First, we will explain the first grasping conceptualization that ordinary beings consider the person to be substantially existent and dependent, which is to say, "Thus, with a mind of rejoicing," and so on. Similarly, why is that? After raising the question, the answer is: "Thus, son of good family," and so on. Because ordinary beings are attached to the idea that the self is substantially existent, and they are attached with this conceptualization, thereby rejoicing in virtuous deeds, therefore it is said that they receive the reward of reverence, etc., but not the meaning of becoming a Buddha, etc. If ordinary beings also know that all phenomena are without self, then the first grasping conceptualization that is established is not all-pervasive, if asked in this way. Because their understanding of selflessness is based on special faith and attention, while what is said here is based on truthful attention, so they are not the same. Next, the second grasping conceptualization that noble beings consider to be merely imputed and dependent is explained, which is to ask, "Bhagavan, who has generated the desire," and so on. Being able to attain perfect and complete enlightenment means that, due to the attachment with the conceptualization that considers the imputed self to be the grasper, the noble ones rejoice, thereby increasing the mind that arises, which is mainly in order to truly generate the unsurpassed Bodhi. This is a concluding word. Because this is not contrary to the nature of reality.
Tibetan
འི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་བརྗོད་པ་གསུངས་པ་ནི་ཀཽ་ཤི་ཀ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མཐུས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཆུང་དུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོའི་དབྱེ་བས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཚིག་གསུམ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །འཕགས་པ་ལ་ཡང་འདི་ལྟ་བུ་དག་མངའ་སྟེ་དགེ་སློང་དག་ངས་མཚན་མོ་འདས་ན་ནང་པར་གྱི་དུས་སུ་སྲོག་ཆགས་ཅེ་སྤྱང་གི་སྐད་འབྱིན་པའི་སྒྲ་ཐོས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ད་དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་རི་དགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་སེང་གེ་ཡན་ལག་མ་སྨད་པ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་གདུངས་པ་ཡིན་ནམ་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པ་འདི་ནི་མ་ཁྱབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འཕགས་པ་རྣམས་དེ་སྐད་གསུངས་པ་ནི་ཐ་སྙད་པ་ཡིན་གྱི་དོན་དམ་པ་མ་ཡིན་པས་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྐད་དུ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དང་འཕགས་པའི་གང་ཟག་དག་ལ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྐྱེས་བུ་རྫས་དང་བཏགས་པར་ཡོད་པའི་རྟེན་ཅན་གྱི་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་ཡོད་པས་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པོ་འདི་དག་གང་གི་ཚེ་དེ་དག་གི་ཡུལ་གྱི་དངོས་པོར་གྱུར་པ་གཟུང་བའི་དོན་དག་གཟུང་བའི་ངོ་བོར་དེ་ བཞིན་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་གང་གི་ཡང་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་འཛིན་པའི་ངོ་བོས་དབེན་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་ཡུལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཅན་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཡུལ་གྱི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་དགུར་འགྱུར་བ་ནི་གེགས་སུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་འཕགས་དབྱེ་བས། །སེམས་ཅན་རྫས་དང་བཏགས་ཡོད་པར། །རྣམ་རྟོག་འཛིན་པ་དག་ཏུ་འདོད། །སོ་སོར་དེ་དག་དགུ་བདག་ཉིད། །གལ་ཏེ་གཟུང་དོན་དེ་བཞིན་མེད། །དེ་དག་གང་གི་འཛིན་པར་འདོད། །དེ་ལྟར་དེ་དག་འཛིན་པ་ཡིན། །ངོ་བོས་སྟོང་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཡུལ་གྱི་དབྱེ་བས་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་ཇི་ལྟར་ན་རྣམ་པ་དགུ་ཡིན་ཞེ་ན། འཇུག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དོན་སྟོན་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སེམས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པ་གང་གིས་སོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ནི་རྣམ་པ་འགའ་ཞིག་ལྟར་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚག་ན་རྒྱ་བར་འགྱུར་བ་ནི་སེམས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་ལ་སྒྱུ་མ་ཉིད་མ་ཡིན་ཞིང་དེ་ལས་གཞན་བའི་ཆོས་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སླར་དྲིས་པའི་སྒོ་
Chinese
因此，所说的随喜是“ कौषिक（藏文，梵文天城体，kauśika，汉语字面意思：憍尸迦）以如来之威力”等等。 说是以小、中、大的差别而随喜等等，这是说了三个词。 圣者也有这样的情况，比如“比丘们，我夜晚过去后，在黎明时分听到了野兽豺狼发出的声音”等。 同样，如果说“那时那刻，山中之王狮子变成了肢体不全的样子”，那么是悲伤还是执取的分别念呢？如果说这第二个执取不普遍，那么圣者们那样说只是世俗谛，不是胜义谛，所以是不正确的。 这样说，凡夫和圣者依次有具有实物和假立的补特伽罗的依处的两种执取分别念，这两种执取分别念在什么时候，它们所缘的对境成为所取的意义，在所取的自性中不是那样存在的时候，什么也不执取。因此，它们是与执取的自性相违的自性，因为颠倒显现的缘故，不是如实存在的对境的自性，将会阐述以对境的差别而成为九种相，这是因为成为障碍的缘故，是不顺品。 这样也说： 凡夫圣者之差别， 有情实物与假立， 分别念执取中想， 各自彼等九自性。 若彼所取义非真， 彼等何者执取想？ 如是彼等是执取， 自性空性之体性。 那么，以对境的差别，第一个所取的分别念如何成为九种相呢？ 为了显示趣入的分别念的意义，请问世尊“心如幻术”等等。 “如何”是指以哪种方式。 如果在那样的真实性中，以某种方式完全穷尽地观察，就会变得广大，心不像幻术，也不是幻术本身，也不是与它相异的法，这是再次提问的门径。
English
Therefore, the expressed rejoicing is " कौषिक (Tibetan, Sanskrit Devanagari, kauśika, literal Chinese meaning: Kauśika) by the power of the Tathagata" and so on. It is said that rejoicing occurs through the distinction of small, medium, and large, and so on, which is the utterance of three words. Even noble ones have such instances, such as, "Monks, after the night had passed, at dawn I heard the sound of a jackal howling," and similarly, if it is said, "At that time, the king of the mountains, the lion, became crippled," is it sorrow or a grasping conceptualization? If it is said that this second grasping is not pervasive, then the noble ones' saying so is merely conventional truth, not ultimate truth, and therefore it is incorrect. It is said that ordinary beings and noble individuals sequentially possess two grasping conceptualizations that are the basis of persons existing as substances and imputations. When these two grasping conceptualizations occur, and their objects become the objects of what is grasped, when they do not exist in that way in the nature of what is grasped, then nothing is grasped. Therefore, they are of a nature devoid of the nature of grasping, and because of inverted appearance, they are not the nature of objects as they truly exist, and it will be explained that they become nine aspects due to the difference of objects, which is an unfavorable condition because it becomes an obstacle. It is also said: The difference between ordinary beings and noble ones, Sentient beings, substances, and imputations, In conceptualizations, they are thought of as grasping, Each of them is of nine natures. If the meaning of what is grasped is not true, What is thought to be grasped by them? Thus, they are grasping, The nature of emptiness of self. So, how does the first conceptualization of what is grasped become nine aspects due to the difference of objects? In order to show the meaning of entering conceptualization, please ask the Blessed One, "Is the mind like an illusion?" and so on. "How" means in what way. If in such reality, one examines completely and exhaustively in some way, it will become vast, the mind is not like an illusion, nor is it illusion itself, nor is it a dharma other than it, this is the gateway to asking again.