Tibetan
དུས་མཉམ་པ་དག་ཀྱང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་མཚན་ཉིད་དུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འཁྲུལ་པའི་རང་བཞིན་དུ་དེ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་གཞན་གྱི་དབང་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་བཟློག་པར་ བཀའ་བས་འདི་ནི་གྱི་ནའོ། །འདི་སྙམ་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་པར་འཁྲུལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ན། གཉིད་ཀྱིས་ལོག་པ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་རང་རིག་པའི་རང་བཞིན་གཅིག་བདེན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སེམས་ཅན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་ཁམས་ལ་དམིགས་པ་ཉིད་མིན་ཡང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་འབའ་ཞིག་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ཚོགས་པ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པས་སྣ་ཚོགས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་དངོས་པོ་དང་བྲལ་བ་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དང་བཅས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཕུང་པོའི་རང་བཞིན་ཉིད་ངེས་པ་ཡིན་ན། དེ་ལྟ་ན་ཡང་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་རྒྱུག་གོ །འདི་ལྟར་དེ་ལ་འཁྲུལ་པའི་བག་ཆགས་ཡོད་དོ་ཞེས་ཁྱེད་ཁས་ལེན་ཏམ་འོན་ཏེ་མ་ཡིན་ཞེས་རྟོག་པ་གཉིས་སོ། །གལ་ཏེ་དང་པོ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་རྣམ་པར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བག་ཆགས་ཉིད་ནི་རིག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། བག་ཆགས་དེ་ཡང་ནུས་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ནུས་པ་ཡང་རྒྱུའི་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་རྒྱུར་གྱུར་པའི་མ་རིག་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་པ་སྔ་མ་ལས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་འབྲས་བུ་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་སྐྱེ་བ་ལས་མ་རིག་པའི་དབང་གིས་དེ་ལྟར་སྣང་བ་འཐད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ན་སྣ་ཚོགས་ཉིད་ནན་གྱིས་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་ལས་ངེས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་པར་མི་བྱ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཤེས་པ་ཉིད་མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་ཡིན་པས་འདི་ནི་གྱི་ནའོ། །འོན་ཏེ་དེར་བག་ཆགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ནུས་པ་དག་ནི་ཐ་དད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་ཡང་དག་པར་ན་ནུས་པ་དུ་མ་ཐ་མི་དད་པས་ནུས་པའི་ངོ་བོ་དང་འདྲ་བར་ཅིག་ཅར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དུ་མ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ཞིང་དེ་ལ་ཡང་ཉེས་པ་བརྗོད་ཟིན་ཏོ། །ཡང་ན་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་གཅིག་དང་ཐ་མི་དད་པས་ནུས་པ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་དང་འདྲ་བར་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ནི་བཟློག་པར་དཀའ་བས་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་གྱི་དབྱེ་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། འོན་ཏེ་དེ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཕྱོགས་གཉིས་པ་ལྟར་འདོད་ན་དེའི་ཚེ་འབད་པ་མེད་པར་ལུས་ཅན་ཐམས་ཅད་གྲོལ་བ་ལ་སོགས་པར་ཐལ་བ་བཟློག
Chinese
同时，它们也不可能是因和果的性质。因此，为了避免由于与错觉的自性无差别而导致的成为他者的控制，（经）中说道，这是因为。如果认为因为没有能取和所取的显现的错觉，所以在睡眠等状态中，自证的自性会成为唯一的真实，那是不对的，因为意的识不是仅仅缘于法界，而且由于它不只执着于心所，所以通过完全断绝组合，它具有多样的自性。然而，如果确定了与能取和所取的事物分离，具有相同和不相同的显现的识蕴的自性，那么它仍然会显现为多样。像这样，你承认它具有错觉的习气吗？或者不承认？这是两种思考。如果承认第一种，那么在这种情况下，颠倒显现的执着习气本身就是唯一的觉性，而这个习气也被称为能力。能力也会变成因的识的自性。因此，由于从作为因的无明自性的前识中产生颠倒显现的执着的后果，由于无明的力量，这样显现是合理的，因此多样性必然会发生。也不应该说，这种相似性不是来自直接的条件，因为正如所说，识本身就是直接的条件，所以这是因为。如果认为那里的具有习气自性的能力是不同的，那是不对的，因为实际上，如果许多能力没有差别，那么就像能力的本体一样，许多识也会同时出现，并且已经说过了那个过失。或者，同样地，由于与一个识无差别，能力会变得与识的自身本体相同，这是难以避免的，那么它怎么会变成直接条件的区分呢？如果按照第二种观点认为不是那样，那么在这种情况下，避免了无需努力所有有情都能解脱等等的推论。
English
At the same time, they also cannot be the nature of cause and effect. Therefore, in order to avoid becoming under the control of others due to being non-different from the nature of illusion, it is said (in the scripture), this is because. If one thinks that because there is no illusion of the appearance of grasper and grasped, therefore in states such as sleep, the nature of self-awareness would become the only truth, that is not correct, because the mind's consciousness is not only focused on the realm of phenomena, and because it does not only cling to mental factors, it has a diverse nature by completely severing the combination. However, if the nature of the consciousness aggregate, which is separated from the objects of grasper and grasped and has both similar and dissimilar appearances, is determined, then it will still appear as diverse. Like this, do you admit that it has the habit of illusion? Or do you not admit it? These are two thoughts. If the first is admitted, then in this case, the habit of clinging to the inverted appearance itself is the only awareness, and this habit is also called ability. The ability will also become the nature of the consciousness of the cause. Therefore, since the consequence of clinging to the inverted appearance arises from the previous consciousness of the nature of ignorance as the cause, it is reasonable that it appears in this way due to the power of ignorance, so diversity will necessarily occur. It should also not be said that this similarity does not come from the immediate condition, because as it has been said, consciousness itself is the immediate condition, so this is because. If it is thought that the abilities with the nature of habit there are different, that is not correct, because in reality, if many abilities are not different, then like the essence of ability, many consciousnesses would also appear simultaneously, and that fault has already been mentioned. Or, similarly, since it is non-different from one consciousness, the ability will become the same as the self-essence of consciousness, which is difficult to avoid, so how would it become a distinction of immediate conditions? If it is thought that it is not so according to the second view, then in this case, the inference that all sentient beings can be liberated without effort, etc., is avoided.
Tibetan
་དུ་མེད་དོ། །འོན་ཏེ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ཤེས་ ཐམས་ཅད་ནི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པས་ཉེ་བར་བསྒྱུར་བ་དང་མི་ལྡན་པར་འཇུག་གོ །དེ་ལ་ནི་གཅིག་ཉིད་ཉམས་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྣ་ཚོགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་རིག་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་མྱོང་བར་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་རྣམ་པ་ནི་དམིགས་པ་འཛིན་པའི་བྱེ་བྲག་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་དེའི་རང་བཞིན་ཅན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པར་ཕྱི་རོལ་ལྟ་བུར་སྣང་བ་མཚོན་པ་དེ་ནི་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་རིག་པའི་ཤེས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རྟོགས་པ་པོ་རྨོངས་པ་ལས་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་དེ་ལྟར་ཕྱི་རོལ་གྱི་རང་བཞིན་ཅན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན་དེ་ཡང་ལོག་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་གལ་ཏེ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་དང་འབྲེལ་བ་གང་ཡང་མེད་ན་དེའི་ཚེ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་རིག་པར་བྱེད་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། གང་གིས་དེའི་རང་བཞིན་ལས་ཐ་དད་པར་རྣམ་པར་འཇོག་པར་འགྱུར་བ་གཡོ་བ་མེད་པའི་ཤེས་པ་ལ་ནི་དམིགས་པ་འཛིན་པའི་བྱེ་བྲག་གཞན་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་ཤེས་པ་དེའི་རང་བཞིན་ཅན་དུ་སྐྱེས་པ་ཉིད་བྱེད་པ་དང་བཅས་པ་ལྟ་བུར་རྟོགས་པས་དེའི་དམིགས་པ་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་བྱེ་བྲག་ནི་དེ་ཡིན་པར་བརྗོད་ཅིང་དེ་ལ་ཡང་ཉེས་བ་བརྗོད་ཟིན་ཏོ། །གལ་ཏེ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ་འདི་ལྟར་གལ་ཏེ་སྣོད་པོ་ལ་སོགས་པ་ཕྱི་འམ་ནང་ན་ཡང་མེད་ན། ཇི་ལྟར་རྟོག་པ་མེད་པའི་སེམས་ལ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་འདི་བརྗོད་དོགས་སོ། །མི་སྣང་བ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་དེ་སྐད་དུ་སྨྲ་བར་ནུས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། སྣང་བ་དེ་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གིས་རྨོངས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱིས་དེ་ལྟར་ངེས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་འགྱུར་བ་གསལ་བར་སྣང་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཡུལ་དུ་འཐད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་དེ་ལྟ་ཡིན་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པས་ངེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་སེམས་ན། དེ་ནི་མི་ལེགས་ཏེ་གང་ གི་ཕྱིར་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་མེད་པ་ཁོ་ནར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་དེའི་རྗེས་ལས་བྱུང་བའི་རྣ
Chinese
没有。然而，各个个体的识，一切都以蓝色等相状近似转化并且不具备而存在。对此，不存在唯一性丧失的过失，因为不是多种自性。其中，将蓝色等自性安立为仅仅是觉识，那是因为它是体验它的自性。不是因为变成蓝色等自性。如此，相状仅仅是执取对境的差别，而不是它的自性。此外，显现为蓝色等外境般的表象，不是通过觉识的相状本身，而是因为体验蓝色等觉识的证悟者愚昧，认为蓝色等不是那样的外境自性，这也是错误的。如此，如果与蓝色等没有任何关联，那么那时如何能认知蓝色等？凭借什么能将它安立为与它的自性相异？对于不动的觉识，不存在其他的执取对境的差别，因为太过分了。然而，觉识生起为它的自性，如同具有作用般地证悟，因此说它的执取对境的差别就是它，并且也已经陈述了对它的过失。如果说蓝色等在一切方面都是不存在的，那不是这样的，如此，如果蓝色等在外或内都不存在，那么如何能说在无分别的心中非常清晰地体验到这个呢？也不能说仅仅是不显现，因为显现已经成立为所有人的体验。凭借什么愚昧的自性者会如此确定呢？显现清晰也不是分别念的对境所允许的。然而，即使是那样，如果认为是通过分别念确定的，那是不好的，因为，如果一切觉识都体验为仅仅是无相，那么那时从它之后产生的
English
There is not. However, the consciousness of each individual, all appear with blue and other aspects, approximated and without being possessed. In this regard, there is no fault of losing uniqueness, because it is not of diverse nature. Among them, whatever establishes blue and other natures as mere awareness, that is because it is the nature of experiencing it. It is not because it has become the nature of blue and others. Thus, the aspect is merely a distinction of grasping the object, not its nature. Furthermore, the representation that appears as if it were an external object such as blue, is not through the aspect of consciousness itself, but because the realized one who experiences the consciousness of blue and others is ignorant, thinking that blue and others are not such external natures, this is also wrong. Thus, if there is no connection with blue and others, then how can one recognize blue and others at that time? By what can it be established as different from its nature? For the immovable consciousness, there is no other distinction of grasping the object, because it is too extreme. However, the consciousness arises as its own nature, and is realized as if it has an effect, therefore it is said that the distinction of grasping its object is it, and the fault against it has already been stated. If it is said that blue and others are non-existent in all aspects, that is not so, thus, if blue and others do not exist outside or inside, then how can one say that this is experienced very clearly in the non-conceptual mind? It cannot be said that it is merely non-manifest, because manifestation has been established as the experience of all. By what would an ignorant natured person determine it in this way? The clear appearance is also not permissible as an object of conceptual thought. However, even if that is the case, if one thinks that it is determined by conceptual thought, that is not good, because, if all consciousness is experienced as merely without aspects, then at that time, arising from it