Tibetan
མེད་པ་ཁོ་ནའོ། །གལ་ཏེ་མི་བདེན་པ་ལ་བདེན་པ་ཉིད་དུ་འཛིན་ན་དེའི་ཚེ་འཁྲུལ་པར་འགྱུར་གྱི་གང་གི་ཚེ་མི་བདེན་པར་གྱུར་པའི་རྣམ་པ་ལ་མི་བདེན་པ་ཉིད་དུ་མཁྱེན་བ་དེའི་ཚེ་འཁྲུལ་པར་ཅི་ལྟར་འགྱུར། དོན་ལས་ཐ་དད་པར་ཤེས་པ་ལ་གནས་པའི་རྣམ་པ་འཛིན་པ་ན་དོན་ལ་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་བ་ཇི་ལྟར་འཁྲུལ་བ་མ་ཡིན་ཞེན་མ་ཡིན་ཏེ་ཡང་དག་པའི་ཐབས་མཁྱེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་འཛིན་པའི་ཐབས་སུ་རིགས་པ་དོར་ནས་གཙོ་བོ་མ་ཡིན་པའི་ཐབས་གཞན་གྱིས་འཛིན་པ་དེའི་ཚེ་འཁྲུལ་བར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། གང་གི་ཕྱིར་ཤེས་པ་རྣམ་པ་དང་བཅས་པར་སྨྲ་བའི་ཕྱོགས་ལ། རྣམ་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལས་མ་གཏོགས་པར་ཤེས་པ་ལ་དོན་འཛིན་པའི་བྱེད་པ་གཞན་མེད་པ་དེས་ན་དོན་གྱི་ཁྱད་པར་འཛིན་པའི་བྱེད་པ་རྣམ་པར་རིག་པས་དོན་འཛིན་པ་འཁྲུལ་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། དེ་བས་ན་ཤེས་པ་དངོས་པོ་མཐའ་ཡས་བའི་རྣམ་པ་འཛིན་པར་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་ན་ཤེས་བྱ་བཞིན་དུ་སེམས་གཅིག་པོ་དེས་ཀྱང་དངོས་པོ་མཐའ་ཡས་པ་ལ་ཁྱབ་པོ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །བདག་ཉིད་གང་གིས་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ལ་དངོས་པོ་འཇོག་པ་དེ་ཉིད་དུ་ནི་དེའི་རྗེས་ལ་འབྱུང་བ་ངེས་པར་འཛིན་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་རྗོད་པར་བྱེད་དོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སེམས་ལ་ཚད་ཡོད་པ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བའི་དངོས་པོ་གནས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འོ་ན་ཇི་ཞེ་ན་ཡོད་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་གང་ཇི་སྙེད་པ་དེ་མཐའ་དག་གནས་པ་ཁོ་ན་སྟེ། ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་བསྐྱེད་པ་ལ་དམིགས་པའི་དངོས་པོས་ནུས་པ་ཐོགས་པ་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཡུལ་ཡང་ཐམས་ཅད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཐུགས་ནི་དངོས་པོའི་རྣམ་པ་ཉུང་ཟད་ཉེ་བར་འཛིན་པ་ཡིན་པར་མི་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་དང༌། རྗེས་ལས་ཐོབ་པའི་དག་པ་འཛིན་བ་ངེས་པར་འཛིན་པའི་ཤེས་པས་ཀྱང་ཡུལ་གྱི་མཐར་ཐུག་པར་གནས་པ་ ཉིད་ཡོངས་སུ་མི་གཅོད་པའི་ཕྱིར། གང་གིས་མཐའ་ཅན་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་འདི་ཙམ་ཞིག་གོ་ཞེས་ཡོངས་སུ་གཅོད་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། གང་སྣང་བཞིན་པ་ཉིད་ལས་གཞན་དག་མེད་དོ་ཞེས་དེ་ལྟར་ངེས་པར་འཛིན་པར་སྐྱེས་སུ་ཆུག་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་མཐའ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་གལ་ཏེ་སྣང་བཞིན་པའི་དངོས་བོ་ནི་མཐའ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཐུགས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ལ་སྣང་བ་ཡིན་ན་ནི་དེའི་ཚེ་རྗེས་ཐོབ་པ་དེས་པར་འཛིན་པའི་སེམས་ཀྱིས་དངོས་པོ་རྣམས་
Chinese
仅仅是没有。如果将不真实执着为真实，那么那时就会产生错觉；在什么时候，对于已经变成不真实的相状，认识到它本身就是不真实的，那时怎么会产生错觉呢？当安住于了知与事物不同的相状时，对于事物产生见等名称，怎么会不是错觉呢？不是不正确的，因为已经了知了正确的方便。如果舍弃作为执着方便的理智，而用其他非主要的方便来执着，那时就会产生错觉。因为在宣说识具有相状的宗派中，除了体验相状之外，识没有其他的执着事物的作用。因此，以分别识别执着事物的差别，识执着事物怎么会是错觉呢？因此，识生起为执着无边事物的相状，所以就像所知一样，也说唯一的心遍及无边的事物。以任何自体来安立识的自体为事物，在其之后生起的决定执着的心的自体，也完全能够表达。全知的心不是安住于有限的、与后续相联的事物，那么是什么呢？凡是已经体验到的存在，无论有多少，都仅仅是安住。因为一切都是以全知智慧生起为目标的事物，其能力没有阻碍。因为意的分别识的对境也是一切。因此，全知的心不会生起为执着事物少许相状，而且从后续获得的清净执着，决定执着的识，也不会完全断绝安住于对境的究竟。以什么会变成有边际呢？怎么会完全断绝说“仅仅知道这些”呢？即使容许生起确定执着说“除了显现的之外，没有其他的”，那样也不会导致有边际的过失。像这样，如果显现的事物是有边际的，那么在全知的心无分别念中显现，那时后续获得的执着的心就会将事物……
English
It is only non-existence. If one grasps what is untrue as true, then at that time delusion will arise; when one knows that the aspect that has become untrue is itself untrue, how can delusion arise at that time? When one abides in knowing the aspect that is different from the object, how can it not be delusion to apply terms such as seeing to the object? It is not incorrect, because one has already known the correct means. If one abandons reason as a means of grasping and grasps with other non-principal means, then delusion will arise. Because in the school that proclaims that consciousness has aspects, consciousness has no other function of grasping objects other than experiencing aspects. Therefore, how can the consciousness that grasps objects by distinguishing the differences of objects be delusion? Therefore, since consciousness arises as grasping the aspects of limitless objects, it is said that, like the knowable, the single mind also pervades limitless objects. Whatever self establishes the self of consciousness as an object, the self of the mind that definitely grasps what arises after that is also fully capable of expressing it. The omniscient mind does not abide in limited objects that are connected to the subsequent; then what is it? Whatever existence has been experienced, however much there is, is only abiding. Because everything is an object aimed at generating omniscient wisdom, its power is unobstructed. Because the object of the mind's consciousness is also everything. Therefore, the omniscient mind does not arise as grasping a few aspects of objects, and the pure grasping obtained from the subsequent, the consciousness that definitely grasps, will not completely cut off abiding in the ultimate of the object. By what will it become finite? How can it be completely cut off by saying "only these are known"? Even if one allows the definite grasping to arise, saying "there is nothing other than what appears," that will not lead to the fault of being finite. Like this, if the appearing object is finite, then it appears in the non-conceptual mind of the omniscient, then the mind that grasps what is obtained subsequently will...
Tibetan
ལ་མཐའ་མེད་པ་ཉིད་རྣམ་པར་གཅོད་པ་དང༌། དེ་རྣམ་པར་གཅད་པས་ཀྱང་མཐའ་མེད་པ་ཉིད་ཉམས་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། གང་གི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སེམས་ལ་སྣང་བཞིན་པའི་དངོས་པོ་མཐའ་མེད་པ་ཁོ་ནང་སྣང་བ་ཡིན་སྟེ་། ཐམས་ཅད་ནུས་པ་ཐོགས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་གཞན་མི་སྣང་བ་ནི་མཐའ་དང་ལྡན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ་དེ་ཉིད་ཀྱང་ངེས་པར་འཛིན་པའི་སེམས་ཀྱིས་རྣམ་པར་གཅོད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ན་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་ཁྱེད་ཀྱི་དངོས་པོ་རྣམས་མཐའ་མེད་པ་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་འདི་ནི་གྱི་ནའོ། །གང་དག་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་དམིགས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང་རྨི་ལམ་བདེན་པ་མཐོང་བ་དང་འདྲ་བར་དངོས་པོ་ལ་མི་སླུ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཚད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁས་ལེན་པ་དེ་དག་ལ་ནི་མཐའ་དང་ལྡན་པར་རྒོལ་བའི་གོ་སྐབས་རྒྱང་བསྲིངས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འདི་སྙམ་དུ་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཤེས་པ་གང་ཟག་པ་མེད་བ་ཉིད་ཡིན་ན། བསྟན་བཅོས་ལས་ནི་སྤྱིའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་དུ་བཤད་ཀྱི་རང་གི་རང་གི་རང་ཉིད་ཡུལ་ཅན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ན། དེ་ལྟར་སྤྱིའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པས། དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་རྟོགས་པར་འགྱུར་སྙམ་ན་རིགས་མི་མཐུན་པ་ལས་ལྡོག་པའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ནི་ཐ་མི་དད་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱིས་ཤེས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པས། བསྟན་བཅོས་ལས་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དུ་བཤད་དོ། །དེ་བས་ན་དེ་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཡེ་ཤེས་བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་གསལ་བར་སྣང་བ་སྐྱེ་བ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པས་ཇི་ལྟར་ན་སྤྱིའི་ཡུལ་ཅན་དེས་རང་གི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་འགལ་བ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ན་ཕན་ཚུན་འགལ་བཤེས་པ་གཅིག་གིས་འཛིན་པ་ཡིན་ཞེ་ན་དེ་བརྗོད་ པར་བྱ་སྟེ། གལ་ཏེ་ཡང་དངོས་པོ་འགའ་ཞིག་ཕན་ཚུན་འགལ་པར་ཡོད་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་དེ་དག་ཤེས་པ་ལ་ལྷན་ཅིག་པར་མི་འགལ་བ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། མི་མཐུན་པའི་དོན་དུ་མ་ཤེས་པ་གཅིག་གིས་ཀྱང་ཅིག་ཅར་འཛིན་པ་དམིགས་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་གང་ཕན་ཚུན་སྤངས་ཏེ་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དེ་རྣམས་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་པ་འགལ་བ་དང་གང་ཡང་ལྷན་ཅིག་མི་གནས་པ་ན་འགལ་བ་ཡིན་ན། འདི་རྣམས་ཤེས་པ་གཅིག་ལ་སྣང་བས་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་བའམ། ཕྱོགས་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་ནི་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་བས་ན་འདི་རྣམས་ཤེས་བ་གཅིག་ལ་སྣང་བ་ནི་འགལ་བ་མེད་དོ། །འགལ་བ་ཡིན་ཡང་ཤེས་པ་གཅིག་ལ་སྣང་བ་མཐོང་བ་ཡང་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཕན་ཚུན་སྤ
Chinese
如果断除无边性，并且断除它也会损害无边性，那么，为什么在一切智智的心中显现的，只有无边的法显现呢？因为一切都是能力无碍的缘故。除此之外不显现的，就只有有边的，而且那也必定被执着的识所断除，所以为了极明显地成立您的法都是无边性，这就是原因。有些人认为，瑜伽士的一切智慧虽然都是无所缘，但就像梦中见到真实一样，对于法是不欺骗的量，对于那些人来说，驳斥有边的机会就被远远地推开了。如果瑜伽士的智慧是无我，那么，论典中说是以总相为境，而不是以自己的自性为境，这样以总相为境的识，能够证悟诸法的自性吗？如果这样想，那么从不同类中遣除的自相，是以不相异的相来作为认识的原因，所以在论典中说是总相。因此，生起能执持它的瑜伽士的智慧，以修习的力量而显现的，是以自相为行境，那么怎么能说以总相为境的识能够执持自相呢？这样就没有相违了。如果问，怎么能说互相违背的识是一个识所执持的呢？那么就要说，如果有些法互相违背，即使是那样，它们在识中同时也不相违背，因为能见到一个识也能同时执持许多不相同的事物。像这样，凡是具有互相舍弃而住的自性，那些变成一个就是相违，以及凡是不能同时存在的就是相违，这些在同一个识中显现，也不会变成一个，或者落入同一个方向，所以这些在同一个识中显现是没有相违的。即使是相违，也能见到在一个识中显现，例如互相舍
English
If the very cutting off of the infinite, and the damaging of the infinite by that cutting off, then why is it that only the infinite objects appear in the mind of the omniscient? Because everything is unobstructed in its power. What does not appear other than that is only the finite, and that itself is necessarily cut off by the mind that grasps it, so in order to very clearly establish that your objects are all infinite, this is the reason. For those who assert that all the knowledge of yogis is without an object, but like seeing truth in a dream, it is a valid cognition that does not deceive objects, the opportunity to refute the finite is greatly extended. If the knowledge of a yogi is without a person, then the treatise says that it is an object of generality, but not an object of one's own self. Thus, with the consciousness of the object of generality, can one realize the self-nature of things? If you think so, then the self-character that is eliminated from different kinds is the cause of knowledge with the aspect of non-difference, so the treatise says that it is the general characteristic. Therefore, the arising of the clear appearance by the power of meditating on the yogic wisdom that grasps it is the object of its own characteristics, so how can it be said that the consciousness of the object of generality can grasp its own characteristics? There is no contradiction. If you ask, how can one say that mutually contradictory consciousnesses are held by one consciousness? Then it must be said that if some things are mutually contradictory, even so, they are not contradictory together in consciousness, because it can be seen that one consciousness can also hold many different things at once. In this way, whatever has the nature of abandoning each other and abiding, those that become one are contradictory, and whatever cannot exist together is contradictory, these appear in the same consciousness, and will not become one, or fall into the same direction, so there is no contradiction in these appearing in the same consciousness. Even if it is contradictory, it can be seen that it appears in one consciousness, for example, mutually abandoning