Tibetan
ཅིག་སྙིང་རྗེའི་ཡུལ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་འགྲོགས་པ་དང་ཡུལ་གྱི་བགོ་བཤའ་ལ་སོག་པ་ཡོངས་སུ་སྤོངས་བར་བྱ་སྟེ། ཚུལ་མ་ཡིན་པ་ཉེ་བར་སྤྱོད་པ་འདི་དང་པོ་ལ་འགྲོགས་པ་ལ་སོགས་པས་འཕོངས་ཤིང་བརླག་པར་འགྱུར་བ་དེ་བས་ན་དམ་པའི་ཆོས་སུན་འབྱིན་པ་ནི་རིང་དུ་སྤང་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཆོས་ལ་སུན་འབྱིན་གང་ཞིག་ལ་བྱ་ཞེ་ན། ཤཱ་རིའི་བུ་གང་དག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཚད་ཡོད་བཞིན་དུ་ཅིའི་ཕྱིར་མི་གསུང་སྙམ་པའི་དོགས་པ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེ་བྱ་བས་བསུ་ན། གང་ཟག་དེ་ལྟ་བུའི་ལུས་ཀྱི་ཚད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དམྱལ་བ་ཆེན་པོའི་ལུས་ཀྱི་ཚད་ཐོས་ན་སྡུག་བསྔལ་ཆེ་བ་ཉིད་དུ་གོ་བས་འཇིགས་པ་ཆེན་པོས་གཉེན་པོ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་དང་དེ་འགལ་བར་དེ་འབྲལ་དུ་ཁྲག་དྲོན་པོ་ཁ་ནས་སྐྱུག་པ་ལ་སོགས་པར་འགྱུར་བས་དེ་བས་ན་ཚད་མ་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱིའི་དོན་ཡིན་ནོ། འཆི་བ་ཙམ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་མི་བཟད་པ་དང་ནད་ཀྱིས་རེག་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆུང་ངུ་འབྲིང་དང་ཆེན་པོའི་དབྱེ་བས་ཚིག་གསུམ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཕྱི་མའི་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ལ་གདགས་པ་སྣང་བར་བགྱིས་པར་འགྱུར་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་དགེ་བའི་ལས་བྱེད་པ་རྣམས་སྐྱོ་བ་བསྐྱེད་པས་ཆོས་ཀྱི་སྣང་བྱ་ཡིན་ནོ། །སྐྱོ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་བའོ། །ལུས་ཀྱི་ལས་དང་ངག་གི་ལས་དང་ཡིད་ཀྱི་ལས་ཤིན་ཏུ་བསྡམ་པར་བགྱིའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་ལ་བརྟེན་ནས་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་དགེ་བའི་ལས་ཉམས་སུ་བླང་བར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གོ་ཟློག་པར་བྱེད་པ་ལ་ཉེ་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །དེ་ལྟ་བུས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་གྱིས་སོ། །འདི་ནི་གཙོར་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཙམ་དུ་ཟད་དེ་ལུས་དང་ཡིད་ཀྱི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གིས་ཀྱང་ཞེས་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདས་མ་ཐག་པའི་ངག་གིས་ཉེས་པར་སྨྲས་པའི་སྐབས་ཉེ་བར་བསྡུ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །གཞན་དུ་ན་དེ་མ་ཐག་ཏུ་གསུངས་ཟིན་པ་ལ་ཞུ་བ་ཇི་ལྟར་འགྱུར། སུན་དབྱུང་བར་སེམས་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕན་ཚུན་འགལ་བར་བརྗོད་པས་སོ། །སྐུར་པར་སེམས་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་སྔ་མ
Chinese
一心慈悲之境，应与境之分等完全断绝。不合规矩之行，最初交往等即会衰败毁灭，故诽谤圣法应远离，此乃其义。何为诽谤法？如舍利子“何者”等所说。既有定量，为何不说？若生此疑，则以“何故”迎接，如说彼等人之身量等。因闻大苦之身量，知其痛苦巨大，故以大怖畏行对治等，与其相违，故离彼等，吐温血等，故不示其量，此乃总义。仅死亡亦是难忍之苦，病所触及等，以小、中、大之分，说了三句。来世对众多众生作加行，显现可见，此乃令作不善业者生厌离之法相。厌离，乃其因，故如是说。身之业、语之业、意之业，极力防护，如次第般，依止正念与正知，受持身语意之善业。若作颠倒，有何过患？若生此疑，则以“何故”迎接，如是宣说世尊。如是，即非佛语，乃如是之自性。此仅为主要之近取，亦应知身与意之颠倒。为摄集刚过之语所说之过失，故说世尊“何者”等。否则，刚说完，如何请问？思惟为诽谤，即以互相违背之语。思惟为诋毁，即前...
English
With a single-minded compassion, one should completely sever association with the realm of suffering and the divisions within it. Improper conduct, such as initial interactions, will lead to decline and destruction. Therefore, defaming the sacred Dharma should be avoided, for that is its meaning. What constitutes defaming the Dharma? As stated by Shariputra, "What are..." etc. If there is a definite measure, why is it not spoken? If such a doubt arises, it is met with "Why?" As it is said, the measure of the bodies of such beings, etc. Because hearing the measure of the bodies in the great hells, one understands the immensity of the suffering, and thus, with great fear, one engages in antidotes, etc., and in opposition to that, one separates from them, vomiting warm blood, etc. Therefore, the measure is not shown, which is the general meaning. Even mere death is unbearable suffering, and being touched by illness, etc., is spoken of in three phrases, distinguishing between small, medium, and large. In future lives, the application to many beings will become apparent, which is the Dharma's appearance of causing those who perform unwholesome deeds to become disgusted. Disgust is the cause of that, hence it is said as such. The actions of body, speech, and mind should be diligently guarded. In order, relying on mindfulness and awareness, one should practice the virtuous actions of body, speech, and mind. If one acts in reverse, what faults are there? If such a doubt arises, it is met with "Why?" Thus, the Blessed One is proclaimed. "Thus" means that it is not the word of the Buddha, but rather its own nature. This is merely a primary indication, and one should also understand the inversions of body and mind. To gather the faults spoken in the immediately preceding words, the Blessed One "What" etc. is spoken. Otherwise, having just spoken, how would one inquire? Thinking of it as defamation, that is, with mutually contradictory words. Thinking of it as disparagement, that is, the previous...
Tibetan
་དང་འདྲའོ། །ཕྱིར་གཞིལ་བར་སེམས་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པའི་ཚད་མ་དང་འགལ་བས་སོ། །སྐྱེས་བུ་གཏི་མུག་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རང་གི་ཉིད་ལ་འཇུག་པ་དང༌། །རང་གི་འདུལ་ལ་སྣང་ཕྱིར་དང༌། །ཟབ་པའི་ཕྱིར་དང་རྒྱ་ཆེའི་ཕྱིར།། ཆོས་ཉིད་དང་ནི་འགལ་བ་མེད། །ཅེས་གསུངས་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་མཚན་ཉིད་གང་མདོ་སྡེ་ལ་འཇུག་པ་དང༌། འདུལ་བ་ལ་སྣང་བ་དང༌། ཆོས་ཉིད་དང་མི་འགལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་མ་རྟོགས་པས། མདོ་སྡེ་ལ་སོགས་པས་ཡང་དག་པར་བསྡུས་པར་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་གྱི་རང་བཞིན་ངེས་པར་མི་འཛིན་པས་རྨོངས་པའོ། །འདི་སྙམ་དུ་སྡེ་པའི་གཞུང་གི་མདོ་སྡེ་ཚད་ཉུང་ཟད་ལ་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཚད་ཡོངས་སུ་ཆད་པའི་འདུལ་བའི་སྡེ་སྣོད་ལ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཉིད་དུ་གཞག་པ་དང༌། མི་མཐུན་པའི་ཕྱིར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་མ་ཡིན་པ་ནི་སྤངས་པས་རྨོངས་པར་མི་འགྱུར་རོ་བྱ་བར་སེམས་ན། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ནི་མདོ་སྡེ་ལྷུག་པ་རྣམས་ཀྱང་མདོ་སྡེའི་སྡེ་སྣོད་རྣམས་སུ་མ་གསུངས་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་མ་ཡིན་པར་ཁས་བླང་བར་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་མདོ་སྡེའི་སྡེ་སྣོད་རེ་རེར་མདོ་སྡེའི་སྡེ་སྣོད་གཞན་རྣམས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་འདུལ་བ་རེ་རེ་ལ་འདུལ་བ་གཞན་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་སྣང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྡེ་བ་རེ་རེའི་ཆོས་ཉིད་དུ་གཞག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་སྡེ་པ་གཞན་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ ཉིད་དང་མཐུན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་སྡེ་པ་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱིས་ཕྱེ་བའི་མདོ་སྡེ་དང་འདུལ་བ་དང་མངོན་པའི་སྡེ་སྣོད་ཕན་ཚུན་གཅིག་ལ་གཅིག་གཞུང་དང་དོན་ཐ་དད་པ་རྣམས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་ཡིན་པར་ཇི་ལྟར་འགྲུབ། དེས་ན་འདིས་ནི་ཁྱབ་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁས་འཆེ་བས་ན་རྨོངས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་ཡིད་ཀྱི་ཉེས་པ་རང་བཞིན་སྟུག་པ་སྟེ། །མི་རིག་པ་ཡི་གཟུགས་ལའང་མི་རིག་ན། །ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་ཆོས་ལ་སྨོས་ཅི་དགོས། །དེའི་ཕྱིར་བཏང་སྙོམས་གཞག་ལེགས་ཉེས་པ་མེད། །ཅེས་བྱ་བའི་དོན་འདི་མ་ཤེས་པས་ན་སྐྱེས་བུ་གཏི་མུག་ཅེས་བྱའོ། །སུན་དབྱུང་བར་སེམས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕན་ཚུན་འགལ་བར་བརྗོད་པས་སོ། །སྤོང་བར་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་དང་འདྲའོ། །ཕྱིར་གཞིལ་བར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པའི་ཚད་མ་དང་འགལ་བས་སོ།
Chinese
相同。认为驳倒，是因为与现量等量相违。所谓愚昧之人，是因为：‘进入自身与，自身之调伏，显现之故与，甚深之故与，广大之故，与法性不相违。’如是说，对于佛所说之体性，凡是进入经部与，于律部中显现与，不违背法性者，却不了知，由于经部等真实摄持，却不决定执持胜者之母的自性，故为愚昧。若作是念，以部派之论典，经部不入于少分之故与，如是于量完全断绝之律藏中见之故与，如是于补特伽罗无我等法性中安立与，不相符故，大乘非为佛语，是为舍弃故不成为愚昧。若是如此，则零散之经部，亦未于经部之藏中宣说，故当承认为非佛语。如是，于经部之藏每一藏中，经部之藏其他一切品类皆非进入。如是，于律藏每一藏中，律藏其他一切品类皆非显现。如是，于部派每一部派之法性中所安立者，与部派其他一切部派之法性不相符。如是，十八部所分之经部与律部与论部，互相之间，各自之论与义各别者，如何成立为佛语？因此，此以非遍是佛语之体性而自诩，故为愚昧。又，或者心的过患自性浓厚，若于无明之形象亦不识，则于犹豫之法更何须说？因此，置于舍，无好坏。’对于此义不了知故，称为愚昧之人。所谓认为驳倒，是因为说互相违背。所谓认为舍弃，与前者相同。所谓认为驳倒等，是因为与现量等量相违。
English
It is the same. To think of refuting is because it contradicts direct perception and other valid cognitions. The so-called foolish person is because: 'Entering oneself and, one's own discipline, appearing because of and, profound because of and vast because of, there is no contradiction with the Dharma nature.' As it is said, regarding the nature spoken by the Buddha, whatever enters the Sutra Pitaka and, appears in the Vinaya Pitaka and, does not contradict the Dharma nature, but does not understand that, because the Sutra Pitaka etc. truly hold, but does not definitely hold the nature of the Mother of the Conquerors, therefore it is foolish. If one thinks like this, because the Sutra Pitaka of the sectarian treatises does not enter into a small part and, likewise, because it is seen in the Vinaya Pitaka where the quantity is completely cut off and, likewise, because it is established in the Dharma nature such as the selflessness of the individual and, because it is not in accordance, the Great Vehicle is not the word of the Buddha, so it is not foolish to abandon it. If that is the case, then even the scattered Sutra Pitakas are not spoken in the Sutra Pitaka collections, so it should be acknowledged that they are not the words of the Buddha. Likewise, in each Sutra Pitaka collection, the other categories of the Sutra Pitaka collection do not all enter. Likewise, in each Vinaya Pitaka collection, all the aspects of the other Vinaya Pitaka collections do not appear. Likewise, whatever is established as the Dharma nature of each school does not correspond to the Dharma nature of all the other schools. Thus, how can the Sutra Pitaka, the Vinaya Pitaka, and the Abhidhamma Pitaka, which are divided by the eighteen schools, and whose respective treatises and meanings are different from each other, be established as the words of the Buddha? Therefore, this claims that the non-pervasive is the nature of the Buddha's words, so it is foolish. Also, or the fault of the mind is thick in nature, if one does not recognize even the image of ignorance, then what need is there to speak of the Dharma of doubt? Therefore, put it in equanimity, there is no good or bad. Because one does not understand this meaning, one is called a foolish person. The so-called thinking of refuting is because of saying mutually contradictory things. The so-called thinking of abandoning is the same as the former. The so-called thinking of refuting etc. is because it contradicts direct perception and other valid cognitions.