Tibetan
གས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། རབ་འབྱོར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ཡོངས་སུ་གསལ་བར་བྱས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །འདི་སྐད་དུ་གང་གི་ཕྱིར་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཉིད་ཀྱིས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཉིད་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རང་བཞིན་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་རིགས་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ཡོངས་སུ་གསལ་བར་བྱས་ནས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་པར་རྟོགས་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྟོགས་པས་ཡུམ་རིང་དུ་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་ཆེན་པོ་ཉིད་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དོན་ཆེན་པོ་སངས་རྒྱས་ཉིད་སྒྲུབ་པས་ན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཆེན་པོ་ལགས་སོ། །དེ་ལ་ཆེན་པོར་མི་བགྱིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་པ་སྐྱེད་པར་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆུང་ངུར་མི་བགྱིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གནས་རྣམས་འགྲིབ་པར་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཅི་རིགས་པར་བཤད་པ་ནི་སྡུད་པར་མི་བྱེད་གཡེང་བར་མི་བགྱིད་ཅེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། གྲགས་པ་ཙམ་གང་ཡིན་པ་ནི་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མ་ཡིན་པས། དེའི་དོན་དུ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཅན་གྱི་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དགོངས་སོ། །སྟོབས་དང་ལྡན་ པར་མི་བགྱིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་མེད་ཅིང་སྒྲོ་འདོགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །སྟོབས་མ་མཆིས་པར་ཡང་མི་བགྱིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོད་བཞིན་པ་ལ་སྐུར་པ་མི་འདེབས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་སྐབས་སུ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་སྟོབས་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཆུང་ངུར་འགྱུར་ལ། གྲོལ་བའི་སྐབས་སུ་ནི་ཡུམ་གྱི་མཐུས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང་བྲལ་བས་ཆེན་པོར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནམ་དེས་ཇི་སྟེ་འདི་སྐད་བརྗོད་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏོ། །འདི་སྐད་དུ་གང་གི་ཕྱིར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང་བྲལ་ན་ཡུམ་གྱི་མཐུ་གནས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་མ་བསྡུས་པ་མ་གཡེངས་པ་དེ་བས་ན་ཆེན་པོར་མི་བྱེད་ཆུང་ངུར་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཡང་མངོན་པར་ཞེན་པ་འཆིང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ནི་གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལྟར་འཚལ་ན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཤད་མ་ཐག་པ་ལྟར་དམིགས་པར་རྟོག་ནའོ། །སྨོས་ཀྱང་ཅི་འཚལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་སྟེ་། འོན་ཀྱང་དམིགས་པ་ཆེན་པོར་འགྱུར་
Chinese
以“为何执着于此”来迎接，并宣说了“善现！已完全阐明此般若波罗蜜多”等。此处所说是，为何如幻之色等即是胜者之母呢？因为以理智将般若波罗蜜多完全阐明为自性一体，所以将色等执着为各异是颠倒，因此执着色等会使母远离等。世尊！大义即是如此，宣说了“例如”等。因为成办大义即佛陀，所以是伟大的波罗蜜多。其中“不使其伟大”是指不使其增长。“不使其渺小”是指不使其处所减少。如理宣说彼即是“不使其聚集，不使其散乱”，因为仅仅是名声，并非如实之义，所以其意为具有圆满菩提果之教法。所谓“不使其具有力量”是指以前所未有且妄加增饰的方式。所谓“也不使其不具力量”是指不否认本已存在的事实。在凡夫阶段，由于颠倒之力的作用，一切智智会变得渺小，而在解脱阶段，由于母亲的力量，远离颠倒，所以会变得伟大。或者，如果有人这样说，那么为了消除这种疑虑，以“为何”来迎接，并祈请“世尊！一切智智即是”等。此处所说是，因为远离颠倒，所以依靠母亲的力量，一切智智既不收缩也不散乱，因此才说不使其伟大，不使其渺小。对此，又说“显而易见的执着是束缚”，即是“如果那样”等。所谓“即使那样寻求”，是指如前所说般执着于所缘境。所谓“还说什么呢”，是指是般若波罗蜜多，然而会变成伟大的所缘境。
English
Welcoming with "Why cling to this?", he proclaimed, "Subhuti! This Prajnaparamita has been fully elucidated," and so on. Here it is said, why are forms and so on, like illusions, the mother of the Victorious Ones? Because, through reason, this Prajnaparamita is fully elucidated as being of one nature, therefore, perceiving forms and so on as distinct is a perversion. Therefore, clinging to forms and so on causes the mother to be distant, and so on. "The great meaning is thus, Bhagavan," he said, and so on. Because it accomplishes the great meaning, which is Buddhahood, it is the great Paramita. "Not making it great" means not increasing it. "Not making it small" means not diminishing its place. Explaining it appropriately is "not gathering it, not scattering it," because it is merely fame, not the true meaning. Therefore, it is intended to be the teaching with the fruit of perfect enlightenment. "Not making it powerful" means in a way that is unprecedented and falsely embellished. "Also not making it powerless" means not denying what already exists. In the stage of ordinary beings, due to the power of perversion, omniscience becomes small, but in the stage of liberation, due to the power of the mother, being free from perversion, it becomes great. Or, if someone were to say this, then to dispel this doubt, welcoming with "Why?", he requested, "Bhagavan! Omniscience is..." and so on. Here it is said, because it is free from perversion, therefore, relying on the power of the mother, omniscience is neither contracted nor scattered, therefore it is said not to make it great, not to make it small. To this, it is also said, "Obvious clinging is bondage," which is "If so," and so on. "Even if seeking in that way" means clinging to the object of focus as previously stated. "What more to say" means it is Prajnaparamita, however, it will become a great object of focus.
Tibetan
བ་ཉིད་ཀྱིས་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ ། གང་གིས་དེ་ཡོད་པས་སྤྱོད་པར་མི་འགྱུར་བ་དམིགས་པ་ལ་ཉེས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། སེམས་ཅན་འདི་དག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །འདི་སྐད་དུ་གང་གི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་མྱ་ངན་ལས་བཟླའོ་སྙམ་པར་དམིགས་པ་འདི་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདྲ་བར་བྱུང་བས་ན་རྒྱུ་མཐུན་པ་སྟེ། དེ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པའི་འབྲས་བུར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་དམིགས་པ་ཡོད་པས་དེ་ལ་སྤྱོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་འདི་ཇི་ལྟར་ཡིན་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་མཆིས་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཏེ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཅན་མ་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡུམ་གྱི་རྒྱུ་མཐུན་ པའི་འབྲས་བུ་སེམས་ཅན་དུ་དམིགས་པ་ཡིན་པ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེས་བསམས་པ་ཡིན་ནོ། །སེམས་ཅན་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་དོན་འདི་ཉིད་སེམས་ཅན་ངོ་བོ་ཉིད་མ་མཆིས་པས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མ་མཆིས་པ་དང་དབེན་པ་དང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བརྟགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །སེམས་ཅན་མི་འཇིག་པའི་ཆོས་ཉིད་ནི་རྟག་པ་ཁོ་ནར་གནས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དོ། །སེམས་ཅན་སྒྱུ་མ་དང་འདྲ་བ་ཉིད་དུ་མཐོང་བའི་ལམ་གྱིས་མ་རྟོགས་པ་ནི་སེམས་ཅན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་མི་བརྒྱ་བ་ཉིད་དོ། །སེམས་ཅན་སྔ་མ་བཞིན་དུ་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱིས་མ་རྟོགས་པ་ནི་སེམས་ཅན་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་མི་རྒྱ་བ་ཉིད་དོ། །སེམས་ཅན་གྱི་སྟོབས་ཚད་མས་མི་གནོད་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཉིད་དུ་ནུས་པ་ཡོད་པ་དེ་ཐོབ་པ་ནི་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །དེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྟོབས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡང་དག་པར་བསྒྲུབ་པར་རིག་པར་བགྱིའོ། །ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཁོ་ན་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། དེ་ཡི་ངོ་བོ་ཉིད་མཆོག་ཉིད། །ཀུན་ལ་མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད། །ཆོས་རྣམས་དམིགས་སུ་མེད་པར་ནི། །གཏོད་བར་བྱེད་པ་དོན་ཆེན་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་འོག་ཏུ་གཉིས་པ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར
Chinese
是说“不是”的否定词。如果有人怀疑，如果因为有它而不能使用，那么缘取有什么过失呢？为了消除这个疑问，用“为了什么呢？”来迎接，然后说了“这些有情”等等。这里说，为了什么使有情从忧伤中解脱出来呢？缘取这个就像般若波罗蜜多一样出现，所以是同类因。因为它不是与它相联的果，所以说因为有缘取，所以不能使用它。又为了消除“这怎么可能呢？”的疑问，用“为了什么呢？”来迎接，然后说了“般若波罗蜜多是”等等。有情诸法的自性不存在的自性，对谁有，就称为什么。心想，具有有情不生的自性的母亲的同类因的果，怎么会是有情所缘取呢？为了说明有情是无生自性的道理，所以说了“因为有情自性不存在”等等。其中，自性不存在、寂静和不可思议，应当知道是次第进行观察等等。有情不灭的法性是唯有常住的真如。以见到有情如幻的道没有证悟，就是有情不能现证菩提。以像前面一样修习的道没有证悟，就是有情不能如实地现证菩提。获得有情的威力不能损害，具有如幻的能力，就是真实成就。因此，应当了知如来之力的般若波罗蜜多是真实成就。应当知道，如前所说的自性等等的体性，唯有现证的修道。如是说：彼之自性胜妙性，于一切不显现聚集，诸法无所缘而能立，是为大利益。如是说。其后第二是极度
English
It is a negative word that means "not." If someone doubts, what fault is there in taking as an object something that cannot be used because it exists? To dispel this doubt, it is greeted with "For what reason?" and then "these sentient beings" etc. are spoken. Here it says, for what reason do sentient beings become liberated from sorrow? Taking this as an object appears like the Prajñāpāramitā, so it is a similar cause. Because it is not a result connected to it, it is said that because there is an object, it cannot be used. Again, to dispel the doubt of "How could this be?" it is greeted with "For what reason?" and then "The Prajñāpāramitā is" etc. are spoken. The nature of the non-existence of the nature of sentient beings, whatever has it, is called that. It is thought, how could the result of the similar cause of the mother, which has the nature of the unborn sentient being, be the object of sentient beings? To explain the reason why sentient beings are of unborn nature, it is said "Because the nature of sentient beings does not exist" etc. Among them, non-existence of nature, serenity, and inconceivability should be known to be successively observed etc. The Dharma nature of sentient beings that does not perish is the Suchness that only abides permanently. Not realizing the path of seeing sentient beings as illusory is the very fact that sentient beings cannot manifest complete enlightenment. Not realizing the path of meditating as before is the very fact that sentient beings cannot manifest complete enlightenment as it is. Obtaining the power of sentient beings that cannot be harmed, having the ability like an illusion, is the very accomplishment of truth. Therefore, it should be understood that the power of the Tathāgata, the Prajñāpāramitā, is the accomplishment of truth. It should be known that the nature of the characteristics of self-nature etc. as described above is only the path of meditation for manifest realization. Thus it is said: Its nature is supreme, It does not manifestly gather in all, It establishes Dharmas without an object, It is a great benefit. Thus it is said. After that, the second is extremely
Tibetan
་དག་པའི་མཚན་ཉིད་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། དེ་ནི་སྐྱེ་བ་དང་མི་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་དང་དོར་བས་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་རེ་ཞིག་སྐྱེད་པའི་རྒྱུ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ནེམ་ནུར་མི་བགྱིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ལམ་གཞན་མི་འདོད་པས་སོ། །ཐེ་ཚོམ་མི་འཚལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡིད་གཉིས་མེད་པས་སོ། །རྨོངས་པར་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་ཤེས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྗེས་སུ་འགྲོ་བར་བགྱིད་པ་ནི་ཆོས་ཀྱིས་སོ། །རྗེས་སུ་འཚལ་བར་བགྱིད་པ་ནི་དོན་གྱིས་སོ། །དེ་དག་གི་ཚུལ་ ནས་ནི་གཉིས་ལྟར་གཞན་ལ་རྗེས་སུ་རྟོགས་པར་བགྱིད་པ་ཞེས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་དེ་ལྟར་དོན་གྱི་དབྱེ་བས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཡུན་རིང་པོ་ཇི་སྲིད་ཅིག་སྤྱད་ཅིང་བསྲུངས་པར་རིག་པར་བགྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཡུན་རིང་པོ་ཇི་སྲིད་ཅིག་ནི་དུས་རིང་པོའོ། །སྤྱད་པ་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཉམས་སུ་བླངས་པ་སྟེ། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མ་བསྔོས་པར་བསྲུངས་ཤིང་བསྐྱངས་པའི་ངང་ཚུལ་འདི་ལ་ཡོད་པས་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །བསྙེན་བཀུར་བྱས་ཤིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁོར་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་ཕུལ་བས་སོ། །ཡོངས་སུ་དྲིས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེས་པའི་དོན་ཡོངས་སུ་ཞུས་པ་སྟེ། དེ་དག་གིས་ནི་སངས་རྒྱས་ལ་བསྟེན་པ་སྟོན་ཏོ། །གང་གིས་ནི་མོས་པའི་སྟོབས་ལས་བསྙེན་བཀུར་བྱས་པ་ལ་སོགས་པ་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་མོས་པ་དང་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་འབྲེལ་པ་ཅི་ཡོད་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། ཤཱ་རིའི་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །འདི་སྐད་དུ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་རྒྱུ་མེད་པར་དེ་ལྟ་བུའི་མོས་པ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་མི་སྲིད་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །རྣ་བ་བླགས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་ཡེངས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གུས་པར་ཉན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སོགས་པ་བྱས་ནས་ཉན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཏམ་གྱི་བར་ཆད་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐབས་ལ་མ་བབ་པའི་དོན་མི་སྨྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུན་རིང་པོར་སྤྱད་པ་ཞེས་པ་གསུངས་པས་ནི་སྦྱིན་བ་ལ་སོགས་པར་བཤད་དོ། །སངས་རྒྱས་མང་པོ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་མང་པོ་བསྟེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཉན་པ་རྒྱུ་དང་བཅས་པ་ལ་སོགས་པ
Chinese
应当修习清净的体性，这是通过次第取舍生与不生的因。因此，为了暂时显示生起的因，世尊宣说了“菩萨摩诃萨”等。所谓“不犹豫”是不希求其他道。所谓“不怀疑”是没有二心。所谓“不愚昧”是远离无知。所谓“随行”是依于法。所谓“随求”是依于义。从这些方式来看，就像二者一样，使他人随之领悟，应当按照次第，以意义的差别来表达。所谓“应当了知修持守护多久”，其中“多久”是长时间。“修持”是指受持布施等，因为具有未回向于声闻等菩提而守护和护持的状态，所以这样说。所谓“承事供养”是通过供养眷属等。所谓“请问”是请问心中产生的疑惑，这些显示了依止佛陀。如果有人以“从信的力量而承事供养等，了知信和承事供养等有什么关联”的疑问来迎接，那么为什么呢？以“舍利子”等来回答。意思是说，如果没有特殊的因，就不可能产生这样的信心等，因此可以推断出承事供养如来的因。所谓“倾听”是为了不散乱。所谓“恭敬听闻”是因为做了坛城等之后听闻。所谓“不打断话语”是因为不说不合时宜的话。说了“长期修持”是指布施等。所谓“承事供养众多佛”是因为依止了众多佛。听闻具有因等
English
One should meditate on the nature of purity, which is through sequentially taking and abandoning the causes of arising and non-arising. Therefore, in order to temporarily show the cause of arising, the Bhagavan spoke of "Bodhisattva Mahasattva" and so on. The so-called "not hesitating" is not desiring other paths. The so-called "not doubting" is having no duality of mind. The so-called "not being ignorant" is being free from ignorance. The so-called "following" is relying on the Dharma. The so-called "seeking" is relying on the meaning. From these ways, just like the two, causing others to understand accordingly, one should express it with the distinction of meaning in sequence. Regarding "how long should one know to practice and protect," "how long" means a long time. "Practice" refers to undertaking generosity and so on, because it has the state of protecting and guarding without dedicating it to the Bodhi of the Shravakas and so on, so it is said. The so-called "serving and honoring" is through offering retinues and so on. The so-called "asking" is asking about the doubts that arise in the mind, these show reliance on the Buddha. If someone welcomes with the question, "From the power of faith, serving and honoring and so on, what is the connection between faith and serving and honoring and so on?" then why? Answer with "Shariputra" and so on. It means that without a special cause, it is impossible for such faith and so on to arise, therefore one can infer the cause of serving and honoring the Tathagata. The so-called "listening attentively" is to avoid distraction. The so-called "listening respectfully" is because one listens after making a mandala and so on. The so-called "not interrupting speech" is because one does not speak inappropriate words. Saying "practiced for a long time" refers to generosity and so on. The so-called "served and honored many Buddhas" is because one relied on many Buddhas. Hearing has causes and so on.