Tibetan
ད་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་བས་ན་འདི་སྐད་དུ་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པ་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་ཕྱོགས་གཅིག་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤངས་པས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ལམ་གྱི་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པས་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྤངས་བའི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། ཉོན་མོངས་ཤེས་བྱ་ལམ་གསུམ་གྱི། །ཉམས་ཕྱིར་སློབ་མ་བསེ་རུ་དང༌། །རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ཀྱི་དག་པ་སྟེ། །སངས་ རྒྱས་རྣམ་ཀུན་ཤིན་ཏུ་བ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ལམ་ཤེས་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་སུ་རྣམ་པར་དག་པ་བཤད་པའི་ཞར་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་དང་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་དག་པ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཤིན་ཏུ་བ་དང༌། ཅིག་ཤོས་སུ་བཤད་པ་དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ཟབ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། གསལ་བར་བགྱིད་པ་དང༌། སྣང་བར་བགྱིད་པ་དང༌། མཚམས་སྦྱོར་བ་མ་མཆིས་པ་དང༌། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མ་མཆིས་པ་དང༌། ཐོབ་པ་མ་མཆིས་པ་དང༌། མངོན་པར་རྟོགས་པ་མ་མཆིས་པ་དང༌། མངོན་པར་གྲུབ་པ་མ་མཆིས་པ་དང༌། ཤིན་ཏུ་སྐྱེ་བ་མ་མཆིས་པ་སྟེ། འཕགས་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་གསོལ་པའི་ཚིག་དགུ་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཆུང་ངུའི་ཆུང་དུ་ལ་སོགས་པ་བསྒོམ་པའི་ལམ་རྣམ་པ་དགུའི་རང་བཞིན་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཚིག་རེ་རེ་ཞིང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་རྣམ་པ་དགུ་སྤངས་པ་དང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །འདོད་པའི་ཁམས་དང་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་སུ་ཞེས་སྨོས་པས་ན་འདོད་པའི་ཁམས་ལ་སོགས་པའི་ས་དགུ་པོ་བསྒོམ་པའི་ལམ་གཟུང་བར་བྱའོ། །གང་ཡང་འདོད་པའི་ཁམས་དང་སྲིད་རྩེན། །བྱང་ཆུབ་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་སྤངས། །ཞེས་བརྗོད་པ་དེ་ནི་ཐབས་ལ་མི་མཁས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཉན་ཐོས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་པས་དེ་དང་འདི་ལ་འགལ་བ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁ་ཅིག་གོ །གཞན་དག་ནི་མི་ལྕོགས་པ་མེད
Chinese
现在讲“三种完全清净”这个词语。因此，这样说，声闻众舍弃了烦恼障，独觉佛舍弃了烦恼障和所知障中执取一边的分别念，因此一切智是完全清净的。菩萨众舍弃了三乘道的障碍，因此道智是完全清净的。如来众因为舍弃了烦恼障和所知障及其习气，完全清净，从法界生起，因此一切种智是完全清净的，这样说。也如是说：因烦恼、所知、道三种的过失，导致声闻、独觉和菩萨的不清净，佛陀则是完全清净的。这样说的。在道智的场合中，在讲述清净的间隙，如来众和声闻等的清净，按照顺序，一个是极其清净，另一个是清净，那是怎样的呢？之后，世尊，具寿舍利子等这样说了。所谓甚深，所谓明亮，所谓显现，所谓没有间隔，所谓没有一切烦恼，所谓没有获得，所谓没有现证，所谓没有现成，所谓没有极其产生，圣者舍利子所说的九个词语，按照顺序，应当说成是观修从小之小等九种道的自性。每一句话，世尊都说因为清净的缘故，与舍弃大之大等九种不相顺的方面结合起来。因为说了欲界、色界和无色界，所以应当执取欲界等的九地作为观修的道。如果说，无论欲界还是有顶，都舍弃了菩提道支，那是因为不善巧方便的缘故，是就声闻而言的，因此这和那没有矛盾，有些人这样说。另一些人则说没有不能胜任的。
English
Now, the term 'threefold complete purification' is explained. Therefore, it is said that the Śrāvakas abandon the obscuration of afflictions, and the Pratyekabuddhas abandon the afflictions and the conceptualizations that grasp one side of the obscuration of knowledge, thus the omniscient wisdom is completely pure. The Bodhisattvas abandon the obscurations of the path of the three vehicles, thus the knowledge of the path is completely pure. The Tathāgatas, having completely abandoned the afflictions and the obscurations of knowledge along with their habitual tendencies, are completely pure, arising from the Dharmadhātu, thus the all-knowing wisdom is completely pure, so it is said. It is also said: Because of the faults of the three, afflictions, knowledge, and path, the Śrāvakas, Pratyekabuddhas, and Bodhisattvas are impure, while the Buddhas are completely pure. This is what is said. In the context of the knowledge of the path, in the midst of explaining purification, the purification of the Tathāgatas and the Śrāvakas, in order, one is extremely pure, and the other is pure, how is that? Then, the Blessed One, the venerable Śāriputra, and so on, said this. The nine words spoken by the noble Śāriputra, such as 'profound,' 'making clear,' 'making manifest,' 'without interruption,' 'without all afflictions,' 'without attainment,' 'without realization,' 'without accomplishment,' 'without extreme arising,' should be expressed in order as the nature of the nine paths of meditation, such as 'smaller than the small.' For each word, the Blessed One said, 'because of purification,' it should be combined with abandoning the nine opposing aspects, such as 'greater than the great.' Because it is said 'in the desire realm, the form realm, and the formless realm,' the nine grounds of the desire realm and so on should be taken as the path of meditation. If it is said that whatever in the desire realm or the peak of existence abandons the limbs of the path to enlightenment, that is because of unskillful means, it is in terms of the Śrāvakas, therefore there is no contradiction between this and that, some say. Others say that there is nothing that cannot be accomplished.
Tibetan
་པར་གནས་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པའི་བར་གྱི་ས་དགུ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཆད་དོ། །འདོད་བའི་ཁམས་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ནི་དེར་ཡུམ་དོན་དམ་པར་གནས་པ་མེད་པར་སྟོན་པ་ལྷུར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི་ས་དགུ་བཤད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་བསྡུས་པའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ས་དགུ་ལ་སོ་སོ་འམ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་དགུའི་གཉེན་པོའི་ངོ་བོར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ལམ་ཆུང་ངུའི་ཆུང་དུ་ལ་སོགས་ པ་རྣམ་པ་དགུ་འབྱུང་བ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དང༌། ཅིག་ཤོས་སུ་རྣམ་པར་དག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་དག་པ་ཤིན་ཏུ་བ་དང་ཅིག་ཤོས་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། ས་དགུ་ལ་ནི་ཆེན་པོ་ཡི། །ཆེན་པོ་ལ་སོགས་དྲི་མ་ཡི། །གཉེན་པོ་ཆུང་ངུའི་ཆུང་དུ་ལ། །སོགས་པའི་ལམ་ནི་དག་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ན་ཉེ་བར་མ་བཏགས་པའི་ཤིན་ཏུ་བའི་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་ཞེ་ན། གསོལ་པ་བཅོམ་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །མ་འཚལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་ངོ་བོའོ། །ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་མ་འཚལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རབ་དབྱེ་བའོ། །རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁམས་གསུམ་པའི་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ཡུལ་གང་དུ་གཏོགས་པ་ཞུས་པ་ཡིན་གྱི་སྤོང་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ནི་གཟུགས་མི་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །གཟུགས་རྟག་ཏུ་གནས་པའི་ཅིའི་ཕྱིར་མི་ཤེས་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། ཤཱ་རིའི་བུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ནི་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཞིང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ནི་ཆུང་ངུའི་ཆུང་དུ་ལ་སོགས་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནམ་དེ་ཅི་ལྟར་ན་གཞན་དུ་བསྟན་ཞེས་རྟོག་པ་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །གནོད་པར་མི་བགྱིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གནས་པ་སེལ་བར་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕན་པར་མི་བགྱིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་མེད་པ་མི་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སྔ་མ་དང་སྦྱར་རོ། །ཆོས་གང་ཡང་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་སོ། །ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སོ།
Chinese
从安住处开始，直到无所有处的边际之间的九地，被解释为是修习的道。提到欲界等，是为了着重显示在那里没有真实存在的般若佛母，而不是为了解释九地。它的总结意义是：如前所述的九地，各自或按顺序，作为对治不一致的方面，即大之大等九种相的对治，按顺序产生小之小等九种道，这是因为一切相，以及在另一方面是清净的因，所以称为非常清净和另一方面。如是说：九地有大之大，大等垢染的对治，小之小等之道是清净的。如果这样，那么如何是未曾安立的非常清净呢？提到了“祈请薄伽梵”等。 “未证”是指自己的体性。“如实未证”是指分别。“因为清净的缘故”是指因为是对治三界的缘故。“什么”是指询问这属于哪个境，而不是舍弃。“彼即是不知色”等如是说。如果生起疑问，色是常住的，为什么不知？以“为什么”来迎接，说“舍利子，因为清净的缘故”，因为那确实是无实体的缘故。对治的方面是大之大等，不一致的方面是小之小等，难道不是这样吗？如果这样，为什么显示为其他呢？对此生起分别念，提到了“薄伽梵，般若波罗蜜多是于一切智性”等。“不损害”是指不消除法的如实存在。“不利益”是指不产生先前没有的，与前面结合起来。“不完全执取任何法”是对治的方面。“不完全舍弃”是不一致的方面。
English
Starting from the place of abiding, the nine grounds up to the limit of the realm of nothingness are explained as the path of meditation. Mentioning the desire realm and so on is to emphasize that the Mother, the ultimate reality, does not truly exist there, not to explain the nine grounds. The summarized meaning of this is: As mentioned before, on the nine grounds, either individually or sequentially, as an antidote to the inconsistent aspects, such as the great of the great, etc., nine kinds of antidotes arise sequentially as the nature of the path, such as the small of the small, etc., nine kinds of paths arise, because it is all aspects, and on the other hand, it is the cause of purification, so it is called very pure and the other. It is also said: On the nine grounds, there is the great of the great, the antidote to the defilements such as the great, the path of the small of the small, etc., is pure. If so, how is it the extremely pure that has not been established? "Supplication to the Bhagavan" and so on are mentioned. "Unattained" refers to one's own nature. "Not truly attained" refers to differentiation. "Because of purity" means because it is the antidote to the three realms. "What" refers to asking which realm this belongs to, not abandonment. "That is, not knowing form" and so on are said. If the doubt arises, why is form not known when it is permanent? Welcoming with "Why?", it is said, "Shariputra, because of purity," because it is indeed the nature of non-existence. Isn't the aspect of the antidote the great of the great, etc., and the inconsistent aspect the small of the small, etc.? If so, why is it shown as other? In response to this thought, "Bhagavan, Prajnaparamita is in all-knowingness" and so on are mentioned. "Does not harm" means that it does not eliminate the true existence of the Dharma. "Does not benefit" means that it does not create what was not there before, combining it with the previous one. "Does not completely grasp any Dharma" is the aspect of the antidote. "Does not completely abandon" is the inconsistent aspect.