Tibetan
ཚུལ་ལ་ནི། །བདག་ཉིད་གནས་ཏེ་སེམས་ཅན་དག །འགོད་དང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ། །རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ་བ། །ལམ་ཤེས་ཉིད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །མཐོང་བའི་ལམ་དེའི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་བཤད་པ་ལས་གཟུང་བར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ཡིན་ན་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་ས་རྣམས་ཀྱང་དེར་སྨོས་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པའི་ལམ་བསྟན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་བསྟན་ཅེ་ན་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་མ་ལུས་པར་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་ལ་ལྟོས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཅེས་བརྗོད་པ་ཡིན་པས་རྒྱལ་བའི་སྲས་རྣམས་ཀྱི་ལམ་ནི་དེ་ལས་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དོགས་པ་བསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་ཉིད་ལས་རྒྱུ་ཙམ་ཞིག་དྲངས་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པ་ལམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ལོགས་ཤིག་ཏུ་བཞག་པ་ཡིན་ནོ། །ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ་རྣམ་པའི་གཞུང་དང་མཐུན་པར་སྦྱར་རམ་མ་སྦྱར་ཞེས་དེ་ལྟར་མཁས་པ་རྣམས་ ཀྱིས་དཔྱད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཡང་འཕགས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སྡེ་ལ་སོགས་པའི་བཤད་པ་བསྟན་ནས་རང་གི་ནུས་པས་བསྟན་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཁ་ཅིག་ནི་དོན་གཞན་ལ་དགོངས་པ་ཇི་སྐད་དུ་བརྗོད་པའི་གཞུང་གི་ཚོགས་ཀྱི་རྣམ་པའི་དོན་མ་བཤད་པར་འདིར་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་དག་ཉེ་བར་མཚོན་པ་འབའ་ཞིག་མཛད་པར་ཟད་དེ། བཤད་པ་དང་མ་བཤད་པའི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་སྟོན་པ་ལྷུར་ལེན་པའི་གཞུང་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་བལྟ་བར་བྱའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཞན་དག་ན་རེ་དེ་དག་གིས་ནི་སྒོམ་པའི་གོ་རིམས་ལ་སོགས་པ་མ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རིམ་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་བསྟན་ལ། མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་དོན་ཡང་ཇི་ལྟར་བཤད་པར་བྱ་ཞེས་ཟེར་རོ། །འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་ཚོགས་ཀྱི་རྩ་བ་ནི་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡིན་ལ། དེ་དང་འགལ་བ་ཡང་བདག་མེད་པ་གོམས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་དེ་མེད་པར་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་བདག་མེད་པ་སྟོན་པ་ལྷུར་བྱེད་པ་རྣམས་པ་བཅུ་དྲུག་པོ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་གདུལ་བྱའི་སྐྱེ་བོ་ཉེ་བ་ལ་ཕན་པ་སྐྱེད་པར་བཞེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ལྟ
Chinese
关于方法，自身安住而众生，安置与布施等等，回向圆满菩提，是通达道之刹那。如是说。见道的决定性部分，应从宣说一切种智中理解。若如是，则喜乐等诸地亦于彼处宣说，菩萨之见道等道已开示，复为何示耶？应如是说，依赖于无余通达因果，是故说如来等之一切种智，为遣除国王之子等的道非从彼处宣说之疑。仅从彼处引出因，菩萨之见道等道之自性，通达道者，乃是分别安立。贤者应如是考察，是否随偈颂之后，与体性之论典相符。其中，亦应显示圣解脱部等之论述，乃是依凭自力而显示。某些人未阐述意义，如所说之论典集合之体性意义，仅在此处略微表示见道之十六刹那而已。亦有人说，应如是看待致力于阐述已阐述与未阐述之决定性部分等意义之论典。另一些人说，彼等未开示修行次第等，故未开示少许现观次第，现观庄严之偈颂意义又应如何阐述耶？贪欲等烦恼集合之根本是对事物之执着，与之相违是串习无我，因此，若无彼，则如何能生起苦法智等耶？此非是，因为如前所说之方式，致力于宣说无我之十六种行相，皆因欲为所化众生带来利益。
English
Regarding the method, it is said that abiding in oneself, beings, placing and giving, etc., dedicating to perfect enlightenment, is the moment of understanding the path. The definitive aspect of the path of seeing should be understood from the explanation of all-knowingness. If so, then the grounds such as Joyful are also mentioned there, and the path of seeing, etc., of Bodhisattvas has been shown, so why show it again? It should be said that relying on the complete understanding of cause and effect, it is said that the all-knowingness of the Tathagatas, etc., is to dispel the doubt that the path of the sons of the king, etc., is not declared from there. Only drawing the cause from there, the nature of the path of seeing, etc., of Bodhisattvas, those who understand the path, are established separately. Scholars should examine in this way whether it follows the verses and is consistent with the treatises on the nature of reality. Among them, the statements of the noble liberation group, etc., should also be shown, which are shown by relying on one's own power. Some people do not explain the meaning, such as the meaning of the nature of the collection of scriptures as spoken, but only slightly indicate the sixteen moments of the path of seeing here. Some also say that the treatises that are dedicated to explaining the meaning of the definitive parts of what has been explained and what has not been explained should be viewed in the same way. Others say that they have not shown the stages of practice, etc., so they have not shown a little of the stages of realization, and how should the meaning of the verses of the Ornament of Realization be explained? The root of the collection of afflictions such as desire is attachment to things, and the opposite of this is familiarizing oneself with selflessness, therefore, if there is no selflessness, how can the knowledge of the Dharma of suffering, etc., arise? This is not the case, because in the manner described above, all sixteen aspects that are dedicated to proclaiming selflessness are all intended to bring benefit to the beings to be tamed.