Tibetan
ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས་ནི་ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པ་བསྡུའོ། །བར་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་བསྡུའོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཉིད་དུ་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མ་དང་བཅས་པ་དང་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་མངོན་པར་ཞེན་པའོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལ་སོགས་པ་མངོན་དུ་རྒྱུ་བ་རྩ་ནས་འབྱིན་པ་ན་ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱེད་པའོ། །འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་བག་ཆགས་མ་ལུས་པར་ཀུན་ཏུ་འཇོམས་པར་བྱེད་པས་འཕེལ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྐད་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམས་པ་ཉིད་ཀྱིས་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཞིག་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་ན་ལམ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །ལམ་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པའི་རྣམ་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཀཽ་ཤི་ཀ་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་བཞི་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། བསྲུང་བ་དང་བསྐྱབ་པ་དང་སྦ་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཡང་ན་ལྷས་བྱས་པ་དང༌། འབྱུང་བ་ལས་གྱུར་པ་དང། ནང་གི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་བར་དུ་གཅོད་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བསྲུང་བ་དང་བསྐྱབ་པ་དང་སྦ་བར་བྱེད་པ་དག་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཡང་ན་འཕངས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། རང་གི་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བ་དང༌། སེམས་ཅན་གཞན་དུ་བགྲང་བའི་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བ་དང༌། ཕ་རོལ་སེམས་ཅན་དུ་བགྲང་བ་མ་ཡིན་པའི་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བ་དང༌། དེ་སེལ་བར་བྱེད་པས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བསྲུང་བ་དང་བསྐྱབ་པ་དང་སྦ་བ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདི་སྐད་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འཛིན་པ་ལ་འཇུག་པ་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སོགས་པས་རྣམ་པ་ཐམས་ ཅད་དུ་བསྲུང་བ་དང་བསྐྱབ་པ་དང་སྦ་བ་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས། དེ་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་ན་ལམ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །ལམ་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་གསུམ་པའི་རྣམ་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཀཽ་ཤི་ཀ་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཚིག་གཟུང་བར་འོས་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་ཉིད་བརྩེ་བས་སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་ལྡོག་པ་ལས་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་གནས་ནས་གཞན་དག་དེ་ལ་རབ་ཏུ་འཇོག་བའི་ཕྱིར་དང༌། རང་ཉིད་གནས་པ་རྣམས་ཀྱི་བསྔགས་པ་བརྗོད་ཅིང་མཐུན་པས་དགའ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཚིག་གཟུང་བར་འོས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་འདི་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ་གཞན་དུ་ནི་ཚིག་གཟུང་བར་འོས་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་ལྔ་པ་ལས་ཀྱང་བདག་ཀྱང་སྲོག་གཅོད་པ་སྤོང་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། གཞན་རྣམས་ལ་ཡང་དེའི་བསྔགས་པ་བརྗོད་ཅིང་མཐུན་པས་དགའ་བར་བྱེད་པ་དེ་ལྟར་ན་ཚིག་གཟུང་བར་འོས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་བར་དུ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཚིག་འཇམ་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཉན་ན་བདེ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚིག་རན་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ཙམ་གྱིས་དོན་བརྡ་སྤྲོད་པར་གྱུར་པ་དེ་ཙམ་ཞིག་སྨྲ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚིག་འཆལ་པ་མེད་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདོར་བསྡུས་ནས་སྨྲ་བ་ལ་མཁས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྲོ་བས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་མི་འགྱུར། ང་རྒྱལ་གྱིས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནོད་པའི་རྒྱུ་ཉེ་བར་གནས་པ་ལ་ཁོང་ཁྲོ་བའི་ཐ་བའི་སེམས་ཀྱིས་མནར་སེམས་པ་ནི་ཁྲོ་བའོ། །འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ལ་བརྟེན་པའི་སེམས་ཀྱི་དྲེགས་པ་ནི་ང་རྒྱལ་ལོ། །གཉེན་པོ་མེད་པར་ཉེས་པ་དང་བྲལ་བར་མི་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཇི་ལྟར་དེ་ལ་འདི་ལྟ་བུའི་ཡོན་ཏན་སྐྱེ་བ་ཡིན་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཉེན་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་དེས་སྒོམས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་འདོད་དོ། །ཡོངས་སུ་དུལ་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲོག་གཅོད་པ་སྤངས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་རབ་ཏུ་ འཇོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོངས་སུ་འདུད་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་རན་པ་ལ་སོགས་པས་སེམས་ཅན་གྱི་ཡུལ་ལ་ཡོངས་སུ་འདུད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁོན་དུ་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དགྲ་བོར་འཛིན་པའི་བག་ལ་ཉལ་མི་འདོར་བ་སྟེ། གནོད་སེམས་ཀྱི་ཆ་ཉིད་ནི་ཁོན་དུ་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ། །གནོད་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་དང་སྡུག་བསྔལ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་གནས་སུ་གྱུར་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་མནར་སེམས་པར་བྱེད་པ་ནི་གནོད་སེམས་སོ། །བག་ལ་ཉལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཞེ་སྡང་གི་ཆ་དགྲར་འཛིན་པའི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་ནི་བག་ལ་ཉལ་བའོ། །འདི་སྐད་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་ཡོངས་སུ་གཟུང་བའི་སྟོབས་ཉིད་ཀྱིས་འཚང་རྒྱ་བ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་འདོད་པས་རང་ཉིད་སྲོག་གཅོད་པ་སྦོང་བ་ལ་སོགས་པ་སྔོ
Chinese
宣说了所谓“般若波罗蜜多”等。所谓“贪欲等”之声，包括嗔恨等。所谓“之间”是指忆念安住于现观等全部包括。所谓“执持于涅槃本身”是指执持于有余和无余涅槃的现观。从根源上拔除现行涅槃现观等，使其得以寂灭。因为完全摧毁了贪欲等的习气，所以不会使其增长。如此说来，仅仅修习般若波罗蜜多就能消除贪欲等以及对涅槃的执着，像这样缘于一切法，就会生起于道上对法忍的证悟。为了显示道的第二刹那之相，宣说了憍尸迦四大天王等。所谓守护、救护和隐藏，已经说过了。或者，了知神所造作的、由生处所变的、内在自性者的间隔，依次是守护、救护和隐藏。或者，有三种抛弃，即由自身之因所生、由计为他有情之因所生、由不计为他有情之因所生，通过消除它们，了知依次是守护、救护和隐藏。如此说来，在进入执持般若波罗蜜多时，如来等会以各种方式进行守护、救护和隐藏。像这样，如果以般若波罗蜜多缘于一切法，就会生起于道上对法的证悟。为了显示道的第三刹那之相，宣说了憍尸迦复次等。所谓堪能受持言辞，是指自己以慈悲心先行于避免杀生等，安住于一切种智，为了使他人安立于此，以及自己安住者们。
English
It is said, "The Perfection of Wisdom," and so on. The term "desire, etc." includes hatred, etc. The term "between" includes all that pertains to mindfulness, such as attachment to manifestation. "Holding to Nirvana itself" refers to attachment to Nirvana with remainder and without remainder. When the manifestation of attachment to Nirvana, etc., is eradicated from its roots, it is brought to peace. Because the imprints of desire, etc., are completely destroyed, they do not increase. It is said that by meditating on the Perfection of Wisdom alone, one can eliminate desire, etc., and attachment to Nirvana. Thus, by focusing on all phenomena, one will give rise to the acceptance of the knowledge of phenomena on the path. To show the aspect of the second moment of the path, it is said, "Kaushika, the four great kings," and so on. It has already been explained that they protect, save, and conceal. Alternatively, understand that protecting, saving, and concealing, in that order, are done by empowering the intervals between what is made by gods, what is transformed from the elements, and what is of an inner nature. Alternatively, there are three kinds of abandonment: what arises from one's own causes, what arises from the causes of being counted as another sentient being, and what arises from the causes of not being counted as another sentient being. By eliminating these, understand that protecting, saving, and concealing are done in that order. It is said that when one engages in holding the Perfection of Wisdom, the Tathagatas, etc., will protect, save, and conceal in every way. Thus, if one focuses on all phenomena with the Perfection of Wisdom, one will give rise to the knowledge of phenomena on the path. To show the aspect of the third moment of the path, it is said, "Kaushika, furthermore," and so on. "Becoming worthy of holding words" means that one precedes others by refraining from killing, etc., out of compassion for oneself, and by abiding in omniscience, in order to establish others in it, and for those who abide themselves.
Chinese
因为赞叹并且随喜而感到高兴，所以语言是值得接受的。要知道这就是所说的意义，否则语言是不可能被接受的。在《二万五千颂》中也说，从“我也会舍弃杀生”开始，对其他人也赞叹并且随喜而感到高兴，这样语言才是值得接受的。等等，一直到最后都有所阐述。所谓“语言变得柔和”，是因为听起来令人感到舒适。所谓“语言变得适度”，是因为说出能够表达意义的程度。所谓“语言变得没有杂乱”，是因为擅长于简洁地表达。所谓“不会被愤怒所压倒，也不会被傲慢所压倒”，是因为对于有害的因素近在咫尺，被愤怒的粗暴心所折磨就是愤怒。依赖于坏聚见的心之傲慢就是傲慢。如果没有对治，难道不会与罪过分离吗？为什么会产生这样的功德呢？当产生这样的疑问时，以“像这样”来迎接，然后说了“像这样”等等。智慧的彼岸本身就是所有罪过的对治，而且也是通过它来修习的。所谓“完全调伏”，是为了在舍弃杀生等方面安立。所谓“完全顺服”，是因为通过适度的语言等使众生之境完全顺服。所谓“怀恨在心”，就是不舍弃怀恨敌人的习气，嗔恨的部分就是怀恨在心。所谓“害心”，就是对众生以及痛苦和成为痛苦之因的法进行折磨，这就是害心。所谓“习气”，就是嗔恨的部分，将敌人视为仇人的心之延续就是习气。像这样，因为般若波罗蜜多完全摄持的力量，想要证得菩提，所以自己首先舍弃杀生等等。
English
Because praising and rejoicing make one happy, speech is worthy of being accepted. It should be understood that this is the meaning, otherwise speech cannot be accepted. In the Twenty-Five Thousand Verse it is also said, starting from "I will also abandon killing," praising and rejoicing with others also makes them happy, in which case speech is worthy of being accepted. And so on, it is explained until the end. The so-called "speech becomes gentle" is because it is comfortable to listen to. The so-called "speech becomes moderate" is because it speaks only to the extent that it conveys meaning. The so-called "speech becomes without confusion" is because it is skilled in speaking concisely. The so-called "will not be overwhelmed by anger, nor will be overwhelmed by pride" is because, with the cause of harm nearby, being tormented by the coarse mind of anger is anger. The pride of mind based on the view of the perishable aggregate is pride. If there is no antidote, will one not be separated from faults? Why would such qualities arise? When such doubts arise, they are greeted with "like this," and then "like this" and so on are said. The Perfection of Wisdom itself is the antidote to all faults, and it is also cultivated through it. The so-called "completely tamed" is for establishing the abandonment of killing and so on. The so-called "completely subdued" is because sentient beings are completely subdued by moderate speech and so on. The so-called "bearing grudges" is not abandoning the habit of hating enemies, the part of hatred itself is bearing grudges. The so-called "harmful intent" is tormenting beings and suffering and the dharmas that have become the cause of suffering, this is harmful intent. The so-called "habit" is the part of hatred, the continuation of the mind that regards the enemy as an enemy is the habit. In this way, because of the power of being completely grasped by the Perfection of Wisdom, wanting to attain enlightenment, one first abandons killing and so on oneself.
Tibetan
ན་དུ་འགྲོ་བས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་གནས་ནས། །དེ་ཉིད་ལ་གཞན་དག་གཞག་པར་བྱའོ་ཞེས་དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་ན་ལམ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །ལམ་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་བཞི་པའི་རྣམ་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རིགས་ཀྱི་བུའམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟར་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལམ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་བས་གནས་པའོ། །དྲན་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདྲིས་པའི་དངོས་པོ་ལ་སེམས་ཀྱིས་མ་བརྗེད་པའོ། །བྱམས་པ་ནི་ཞེ་སྡང་མེད་པ་སྟེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བུ་གཅིག་པ་ལྟར་ཤིན་ཏུ་གཅེས་པར་འཛིན་པ་ཉིད་དོ། །འདི་དག་གིས་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་ཐུན་མོང་དུ་བྱས་ཏེ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བྱ་བ་ཡིན་པས་གཉི་ག་སྨོས་སོ། །བྱམས་པའི་བྱ་བ་ཉིད་ནི་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དབང་པོ་རྣམས་འཁྲུགས་ཤིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནོད་སེམས་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པས་མིག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་བསྐྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞིན་གྱི་མདོག་ཀྱང་འགྱུར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་འགྱུར་ཞིང་ཚིག་པར་འགྱུར་བའོ། །ཁྲོ་བའི་དབང་དུ་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་ཁ་ན་ལས་པ་ཉིད་དོ། །འདི་སྐད་དུ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་མི་ཟད་པར་ བྱེད་པས་དྲན་པ་ལ་སོགས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ་བར་བྱའོ་ཞེས་དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་ན་ལམ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་རྣམ་པ་ཚིག་གཞན་གྱིས་བསྟན་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་སོམ་ཉིར་མི་བྱའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། དེ་བཞིན་ཉིད་དང་སངས་རྒྱས་དག །ཕན་ཚུན་རྟེན་པ་རྟེན་མེད་ཕྱིར། །རྣམ་གྲངས་ཁས་མི་ལེན་པ་དང༌། །ཆེན་པོ་ཚད་མ་མེད་བཅས་དང༌། །ཚད་མེད་པ་དང་མཐའ་མེད་དང༌། །དེར་གནས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ། །སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་ངེས་འཛིན་དང༌། །བླང་མེད་དོར་བ་མེད་སོགས་དང༌། །བྱམས་པ་ལ་སོགས་དང་སྟོང་ཉིད་དང༌། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ནི་ཐོབ་པ་དང༌། །རྣམ་པར་བྱང་ཀུན་ཡོངས་བསྡུས་དང༌། །ཉམ་ང་བ་དང་ནད་ཀུན་སེལ། །མྱ་ངན་འདས་འཛིན་ཞི་ཉིད་དང༌། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་བསྲུངས་ལ་སོགས། །སྲོག་མི་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པ། །རྣམ་པ་ཀུན་མཁྱེན་
Chinese
由于行于此，安住于一切种智，应使其他众生亦安住于此。如是缘一切法，则生于道之随顺智之忍，如是说。为显示道之第四刹那之相，故说种姓之子或种姓之女等。如是行者，谓安住于道之随顺智。忆念者，谓心不忘失串习之事物。慈爱者，谓无嗔恚，如视一切众生如独子般极爱惜。以此等不缘之方式，与一切众生共同作布施等一切善根，应回向于无上正等菩提，故说二者。慈爱之事业即如是思念，如是说。诸根错乱者，谓由害心之遍行，而生起眼等之变异故。面色亦变者，谓自性变异且忿怒。为嗔恚所使者，谓彼之过失也。如是，以布施等无尽之行，以忆念等之力，应回向于正等菩提，如是缘一切法，则生于道之随顺智，如是说。如是所说之相，以其他语句显示者，则生起十六刹那，对此不应怀疑。如是亦云：如是性及诸佛，互相依及无依故，不许种种之异名，及大与有量无量，无量及与无边际，于彼安住色等上，定执彼为佛性等，无取舍及无舍等，慈等以及空性等，获得佛性及清净，总集一切之功德，怯惧以及除众病，执取涅槃寂静性，诸佛所守护等事，不杀生等诸律仪，一切种智
English
Because of going to this, abiding in the omniscience, one should also cause other beings to abide in this. Thus, if one focuses on all dharmas, the forbearance of following the path will arise, as it is said. In order to show the aspect of the fourth moment of the path, it is said, "Son of a lineage" or "Daughter of a lineage," etc. To act in this way means to abide in the following knowledge of the path. "Mindfulness" means that the mind does not forget the objects of familiarity. "Loving-kindness" means without hatred, cherishing all sentient beings as if they were one's only child. By these, all roots of virtue, such as generosity, are made common with all sentient beings in a non-objective way, and should be dedicated to unsurpassed, perfect, and complete enlightenment, hence both are mentioned. The activity of loving-kindness is to think in this way, as it is said. "The senses are disturbed" means that because of the pervasive practice of harmful thoughts, changes in the eyes, etc., arise. "Even the complexion changes" means that one's own nature changes and becomes angry. "To be under the power of anger" means that it is a fault of it. Thus, by performing generosity and other inexhaustible deeds, with the power of mindfulness and so on, one should dedicate to perfect and complete enlightenment. Thus, if one focuses on all dharmas, the following knowledge of the path will arise, as it is said. The aspects that have been explained in this way, when shown with other words, will give rise to sixteen moments, one should not doubt this. It is also said: Suchness and the Buddhas, because they are mutually dependent and independent, do not accept various names, and great and measurable, immeasurable, immeasurable and infinite, on the form, etc., abiding therein, definitely grasping them as the nature of the Buddha, etc., without acceptance or rejection, etc., loving-kindness, etc., and emptiness, etc., obtaining the nature of the Buddha and purity, completely gathering all qualities, fear and eliminating all diseases, grasping nirvana, the nature of peace, protected by the Buddhas, etc., not killing, etc., all-knowing.