Tibetan
ས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟོན་པར་འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་ཁོ་ན་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་བསམ་པ་དང་ལྡན་པས། ཀཽ་ཤི་ཀ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ལེའུ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རབ་འབྱོར་གྱིས་བསྟན་པ་ལས་སོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཉིད་ཡིན་པ་བརྗེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་འཕགས་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །གཞན་དུ་ན་འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་གྱིས་ནུས་པ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་མ་མཐོང་བས་སྨྲས་པ་ནི། ཀཽ་ཤི་ཀ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་གུས་བ་སྐྱེད་པ་དང་བདག་ཉིད་ང་རྒྱལ་མེད་པ་གསལ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཀཽ་ཤི་ཀ་གང་འདི་སྐད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་རྣམ་པར་བཤད་པས་མཐོང་བའི་ ལམ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཀཽ་ཤི་ཀ་གང་ཡང་འདི་སྐད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་གཉིས་མེད། །ཡེ་ཤེས་དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས། །ཞེས་བཤད་པས་འདིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའོ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་གང་ཡིན་པ། །དེ་ཉིད་ཁྱོད་ནི་སྟོང་པར་བཞེད། །ཅེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་ན་གཟུགས་པ་ལ་སོགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་སྒྲས་བཤད་དོ། །རྟེན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ཡང་བརྗོད་པར་འདོད་པའི་གཞན་དབང་གིས་ལྔ་བར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། རྟེན་དུ་གྱུར་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་བརྟེན་པའི་ངོ་བོར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བཙལ་བར་མི་བྱ་ཞིང་གཞན་དག་ཏུ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདི་ལྟར་ཡང་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་མ་ཡིན་ལ་གཞན་དུ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ། །འདི་ནི་སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་ལྔ་པ་ལས་གསལ་བ་ཁོ་ནར་གསུངས་ཏེ། ཀཽ་ཤི་ཀ་གཟུགས་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མི་དམིགས་སོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ཡང་གཟུགས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་མི་དམིགས་སོ། །གཟུགས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལས་གཞན་ན་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མི་དམིགས་སོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལས་གཞན་ན་ཡང་གཟུགས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་མི་དམིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་གཉིས་ལས་མ་གཏོགས་པའི་ཆོས་གཞན་མེད་པས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དང་གཞན་དུ་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཇི་ལྟར་བཙལ་བར་མི་བྱ་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས་བརྗོད་པ་ནི
Chinese
由于怀有这样的想法，认为宣说甚深般若波罗蜜多时，只有圣者善现才受到加持。因此，提到了“乔尸迦菩萨摩诃萨”等等。所谓“品”是指从善现所开示的内容而来。由于忘记了这实际上是如来的加持，所以提到了“圣者舍利子”等等。另一方面，圣者善现因为没有像以前那样见到其能力，所以说了“乔尸迦”等等。为了生起对如来的恭敬，并阐明自己没有傲慢，所以说了“乔尸迦，谁这样说”等等。那是为了通过分别解释来指示所见之道。因此说了“乔尸迦，无论谁这样说”等等。并解释说：“般若波罗蜜多无二，智慧即是如来。”因此，这里说般若波罗蜜多即是如来。以“何为缘起，汝即视为空性”的方式，色等之如是性，以色等之名诠释。虽然是所依，但因想要表达的自主性而成为第五个。因此，意义是这样的：不应在作为所依的色等之如是性的基础上寻找如来，也不应在其他地方寻找。这仅仅是近似的表达，因此也应这样理解：如来不是色等之如是性，也不是其他。这在《二万五千颂般若经》中明确地宣说了：“乔尸迦，在色的如是性中，不见如来。在如来中，也不见色的如是性。在色的如是性之外，也不见如来。在如来之外，也不见色的如是性。”等等。因为除了这二者之外没有其他法，所以用“为什么不应该在色等和其他地方寻找般若波罗蜜多”这样的疑问来迎接并陈述。
English
Because of having the thought that only the noble Subhuti is blessed to teach the profound Perfection of Wisdom. Therefore, it is mentioned, "Kaushika Bodhisattva Mahasattva," and so on. The so-called "chapter" comes from what was taught by Subhuti. Because of forgetting that this is actually the blessing of the Tathagata, it is mentioned, "Noble Shariputra," and so on. On the other hand, because the noble Subhuti did not see his ability as before, he said, "Kaushika," and so on. In order to generate respect for the Tathagata and to clarify that one does not have arrogance, it is said, "Kaushika, whoever says this," and so on. That is to indicate the path of seeing through detailed explanations. Therefore, it is said, "Kaushika, whoever says this," and so on. And it is explained, "The Perfection of Wisdom is non-dual, wisdom is the Tathagata." Therefore, here it is said that the Perfection of Wisdom is the Tathagata. In the manner of "Whatever is dependent arising, you regard as emptiness," the suchness of form, etc., is explained by the name of form, etc. Although it is the basis, it becomes the fifth due to the autonomy of what one wants to express. Therefore, the meaning is this: the Tathagata should not be sought on the basis of the suchness of form, etc., which is the basis, nor should it be sought elsewhere. This is only an approximate expression, so it should also be understood in this way: the Tathagata is not the suchness of form, etc., nor is it other. This is clearly stated in the Twenty-five Thousand Verse Perfection of Wisdom Sutra: "Kaushika, the Tathagata is not seen in the suchness of form. In the Tathagata, the suchness of form is also not seen. Apart from the suchness of form, the Tathagata is also not seen. Apart from the Tathagata, the suchness of form is also not seen," and so on. Because there is no other dharma apart from these two, the statement is introduced by welcoming the doubt of "Why should one not seek the Perfection of Wisdom in form, etc., and elsewhere?"
Tibetan
། ཀཽ་ཤི་ཀ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འདིར་ངག་གི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡང་དག་པ་ཉིད་དུ་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་པར་དག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་པས་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་རྟེན་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ནི་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རྒྱུ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཙལ་བར་མི་བྱ་ཞིང༌། དེ་ལས་ལྡོག་པའི་ཆོས་གཞན་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡིན་པའི་ ཕྱིར་གཞན་དུ་ཡང་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མ་ཡིན་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་པས་ན་འདི་སྐད་དུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་སངས་རྒྱས་དག་དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་ན་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་དངོས་པོར་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་ཕན་ཚུན་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་གནས་པར་རྗེས་སུ་མ་རྟོགས་སོ་ཞེས། དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་པ་ན་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་གཅིག་ཐོས་པས་མགོ་སྨོས་པས་གོ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་ལ་སོགས་བ་སྐད་ཅིག་མ་བཞིའི་རྣམ་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བརྗོད་པ་ནི། འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་འདི་ལྟ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཡང་དག་པར་བསྟན་པས་རྗེས་སུ་འདོད་པའི་དོན་དུ་སྨྲས་པ་ནི། དེ་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་དང་དེ་མིན་རང་བཞིན་ཅན། །དེ་དེ་མིན་དངོས་རྒྱུ་ལས་སྐྱེས། །ཞེས་བྱ་བའི་རིགས་པས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་གང་ཡིན་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་ལ་སོགས་པར་མི་འཐད་ན་དམིགས་པ་དེ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གང་ཡིན་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་ལ་སོགས་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས་སྨྲས་པ་ནི། ཀཽ་ཤི་ཀ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་སྐྱེ་བ་དང་གནས་པ་དང་འཇིག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནི་ཆེན་པོ་ཉིད་དོ། །རྣམ་པར་འགྱུར་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཡོངས་སུ་གཅོད་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མས་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཚད་མ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །གཟུགས་ཅན་རྣམ་ལ་ནི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་བར་གྱི་དབྱིབས་ཚད་ཡིན་ལ་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ལ་ནི་མཚན་ཉིད་ཚད་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་ལ་སོགས
Chinese
名为 कौशिका (Kauśika) 等等。这里的语言的意义是：色等等真实地成为所依，不是般若波罗蜜多的清净，因为是颠倒的缘故。因此，色等等是清净的所依的自性，不是非常清净的般若波罗蜜多的殊胜之因，所以不应从色等等中寻找般若波罗蜜多，也不是与此相违的其他法，因为同样是颠倒的缘故，也不是在其他地方。然而，色等等如实地并非如其所是地领会，这才是（般若波罗蜜多）。因此，这样说，色等等的真如和诸佛，在胜义中自性是相同的，因为没有能依和所依的事物，所以它们之间没有了知名相的处所。这样，缘于一切法时，就会生起于苦法智忍。因为听到一种相，就理解了开头所说的，为了显示苦法智等等四刹那的相，所以说：圣者 善现 如此等等。为了以正确的显示而随顺意乐，所以说：如是 如是 等等。彼与非彼自性者，彼非彼物从因生。以这样的理路，如果色等等的因，不应理成为大种等等，那么从彼所缘生的般若波罗蜜多，又怎么会成为大种等等呢？生起这样的疑惑，以“为什么呢？”来迎接，然后说： कौशिका (Kauśika) 等等。真实中，因为没有生、住、灭，所以色等等是大种。具有变异之相的色等等，因为是无，所以以能断的量，因为没有所缘，所以是无量。有色者，其量是从极微到形状的量，无色者，其量是体性的量。色等等
English
Named Kauśika and so forth. Here, the meaning of the language is: Form and so on, truly becoming the basis, is not the purity of Prajñāpāramitā, because it is inverted. Therefore, form and so on, being the nature of a pure basis, is not the special cause of the extremely pure Prajñāpāramitā, so one should not seek Prajñāpāramitā from form and so on, nor is it another dharma that contradicts this, because it is also inverted, nor is it in other places. However, form and so on are not understood as they are in reality, that is (Prajñāpāramitā). Therefore, it is said that the suchness of form and so on and the Buddhas, in the ultimate sense, are the same in nature, because there are no objects of dependence and support, so there is no place to understand the names between them. In this way, when focusing on all dharmas, the forbearance of knowing dharma in suffering will arise. Because hearing one aspect, one understands what was said at the beginning, in order to show the aspects of the four kṣaṇas of knowing dharma in suffering and so on, it is said: Noble Subhūti, like this and so on. In order to follow the intention with correct display, it is said: Thus, thus and so on. That and that which is not its nature, that which is not that thing arises from a cause. With such reasoning, if the cause of form and so on should not reasonably become the great elements and so on, then how could the Prajñāpāramitā that arises from that object become the great elements and so on? When such doubts arise, welcome them with "Why?", and then say: Kauśika and so on. In reality, because there is no birth, dwelling, and destruction, form and so on are the great elements. Form and so on, which have the characteristic of change, are non-existent, so with the measure that can cut off, because there is no object, it is immeasurable. For those with form, the measure is the measure of shape from the atom to the form, for those without form, the measure is the measure of nature. Form and so on
Tibetan
་པ་རྣམས་ཀྱི་དེ་ནམ་མཁའ་ལྟར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཚད་མེད་བ་ཉིད་དོ། །སྒྱུ་མ་དང་འདྲ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྔོན་གྱི་མཐའ་དང་ཕྱི་མའི་མཐའ་མེད་པའི་ཕྱིར་མཐའ་ཡས་པ་ཉིད་དོ། །རྒྱུ་ཆེ་བ་ཉིད་ཀྱིས་འབྲས་བུ་ཆེ་བ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་བསྟན་ནས། དེ་ལ་ཡང་མངོན་པར་ཞེན་བ་བསྟན་པ་ནི་འཆིང་བ་ཡིན་པས་ཀཽ་ཤི་ཀ་དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། མངོན་པར་ཆགས་པར་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་ བ་ནི་ཀུན་ལ་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དེ་ལས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། ཀཽ་ཤི་ཀ་དེ་ལྟ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །འདི་སྐད་དུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་ཆེན་པོ་ཉིད་དང་དེ་བཞིན་དུ་དེ་རྣམས་ཚད་མ་མེད་པ་ཉིད་དང༌། སྔ་མ་བཞིན་དུ་ནམ་མཁའ་ཚད་ལྟར་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་དེ་རྣམས་མེད་པ་ཉིད་དང༌། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྟག་པ་དང་ཆད་པའི་མཐའ་གཉིས་ལ་སོགས་པ་མེད་པས་མཐའ་ལས་འདས་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་པ་ན། གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་ལ་ཆོས་སུ་ཤེས་པ་དང་ཀུན་འབྱུང་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་བ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །མཐའ་ཡས་པའི་དོན་ཁོ་ན་ཀུན་འབྱུང་གི་རྣམ་པ་བཞི་དགག་པའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པ་ནི། ཀཽ་ཤི་ཀ་དམིགས་པ་མཐའ་ཡས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། །མདོར་བསྟན་པའི་ངག་འདི་ཉིད་རྣམ་པར་དགྲོལ་བའི་དོན་དུ་བརྗོད་པ་ནི། ཀཽ་ཤི་ཀ་ཇི་ལྟར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཐོག་མ་ནི་སྔོན་གྱི་མཐའ་སྟེ་རྒྱུའོ། །དབུས་ནི་ཡོད་པའི་དུས་སུའོ། །ཐ་མ་ནི་ཕྱི་མའི་མཐའ་སྟེ་འཇིག་པའོ། །དེ་པས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐོག་མའི་མཐའ་ལ་སོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉེ་བར་བསྡུ་བ་ནི་ཀཽ་ཤི་ཀ་རྣམ་གྲངས་འདིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། རྣམ་གྲངས་ནི་བསྟན་པའོ། །དེ་ལྟར་དང་པོའི་དམིགས་པ་མཐའ་ཡས་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྒྱུའི་རྣམ་པ་བཀག་ནས་ཀུན་འབྱུང་བའི་རྣམ་པ་དགག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དམིགས་པ་མཐའ་ཡས་པ་ཉིད་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་ཀཽ་ཤི་ཀ་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། སྔོན་གྱི་མཐའ་དང་ཕྱི་མའི་མཐའ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་མཐའ་ཡས་པའོ། །ཡོད་པའི་དུས་ནི་མཐའ་གཉིས་སུ་གྱུར་པས་ཀུན་ནས་ཡོངས་སུ་བཅད་པའི་ཕྱིར་མུར་ཟུག་པ་ཡིན་ལ། དེ་མེད་པ་ནི་མུ་མེད་པའོ། །དེ་ཉིད་བརྗོད་པ་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཐོག་པའམ་ཞེས་བྱ
Chinese
对于那些来说，由于其如虚空般无自性，因此所缘是无量。由于其与幻术相似，因此色等没有前际和后际，所以是无边。通过展示因大则果大等，并展示对它的执着是束缚，所以说了“乔尸迦，如同那样”等。不执着，这应适用于一切。如果那样会怎样呢？说了“乔尸迦，因此”等。如此说，色等是法界之自性，所以是大的，同样，它们是无量的。如前者一样，由于虚空如量般不存在，所以它们是不存在的。由于色等没有自性，所以没有常断二边等，因此是超越边。如此缘一切法时，依次会对苦生起知法忍，对集生起知法和对集生起法忍，这样说。仅仅以无边的意义，通过遮止四种集起之相的方式来展示，即“乔尸迦，由于所缘是无边”等。为了详细解释这个简略的语句，说了“乔尸迦，如何”等。最初是前际，即因。中间是存在之时。最后是后际，即坏灭。因此，是因为没有初始的边等。总结是说了“乔尸迦，以这些名相”等。名相是所展示的。如此，首先通过无边的所缘遮止了因之相，为了遮止集起之相，为了要说无边的所缘，所以说了“乔尸迦，另外”等。由于远离前际和后际，所以是无边的。存在之时变成了两个边，因此完全断绝，所以是封闭的，没有那个就是无边的。重复说那个，即“它们的开始”或
English
For those, since it is without self-nature like the sky, therefore the object of focus is immeasurable. Since it is similar to illusion, therefore form and so on have no prior or subsequent limit, so it is boundless. By showing that great cause leads to great effect and so on, and showing that attachment to it is a bond, so it is said, "Kaushika, just like that," and so on. Not being attached should apply to everything. If that is the case, what will happen? It is said, "Kaushika, therefore," and so on. It is said thus, form and so on are the self-nature of the Dharma realm, so it is great, and similarly, they are immeasurable. Like the former, since the sky does not exist as a measure, so they do not exist. Since form and so on have no self-nature, so there are no two extremes of permanence and annihilation, therefore it is beyond extremes. When focusing on all dharmas in this way, in order, endurance of knowing suffering as dharma will arise, knowing the origin as dharma will arise, and endurance of knowing the origin as dharma will arise, it is said. Only with the meaning of infinity, by way of negating the four aspects of arising, it is shown, that is, "Kaushika, because the object of focus is infinite," and so on. In order to explain this brief statement in detail, it is said, "Kaushika, how," and so on. The beginning is the prior limit, that is, the cause. The middle is the time of existence. The end is the subsequent limit, that is, destruction. Therefore, it is because there is no initial limit and so on. The summary is saying, "Kaushika, with these names," and so on. The names are what is shown. Thus, first, through the infinite object of focus, the aspect of the cause is negated, and in order to negate the aspect of arising, in order to say the infinite object of focus, so it is said, "Kaushika, furthermore," and so on. Since it is separated from the prior and subsequent limits, so it is infinite. The time of existence has become two limits, therefore it is completely cut off, so it is closed, and without that it is infinite. Repeating that, that is, "their beginning" or