Tibetan
ས་པར་བྱ་སྟེ། སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་པོ་འདི་ཉིད་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་ཡིན་པར་རིགས་ཏེ། སྐད་ཅིག་མ་བཅོ་ལྔ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་ལམ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ངེས་པར་འཛིན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །མ་མཐོང་པ་མེད་པས་ཐ་མ་ལམ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་བ་ཡིན་ན་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་བདེན་པ་གསུམ་ལ་ཡང་སྔོན་མེད་པའི་མཐོང་བ་མ་ཚང་བས་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་མཐོང་པའི་ལམ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་གཉིས་ཁོ་ནར་འགྱུར་ན། དེ་ལྟར་ནི་ཁས་མ་བླངས་པས་འདི་ནི་གྱི་ནའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། བདེན་དང་བདེན་ལ་བཟོད་པ་དང༌། །ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་རྣམ་བཞི་ཡིས། །ལམ་ཤེས་ཉིད་ལ་མཐོང་བའི་ལམ། །ཕན་ཡོན་བཅས་པ་འདི་བཤད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། ཆོས་ཤེས་པས་ནི་གཟུང་བ་རྟོགས་ལ། རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང་རྗེས་སུ་ཤེས་པས་ནི་འཛིན་པ་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །བཟོད་པ་དང་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་རྣལ་འབྱོར་པ་མཚན་མ་མེད་པའི་མཚན་མས་གནས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་རྒྱུ་མཚང་བ་མེད་པར་སྤང་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་དུས་སུ་ཀུན་འབྱུང་སྤོང་ངོ༌། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱེད་དོ།། དེ་ཡང་གཞན་དུ་མི་འཐད་པས་ལམ་བསྒོམས་སོ། །ཀུན་འབྱུང་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་ཏེ། དེ་ལྟར་འབྲས་བུའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ཡིན་ནོ། །བདེན་པ་རེ་རེ་ལ་ཡང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་རྣམ་པར་བསལ་པས་སོ་སོར་རྟོག་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་ལམ་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་ཁོ་ནས་མངོན་པར་ཤེས་པར་བྱེད་པས་དེས་ན་ཞུགས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ལེགས་པར་གནས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཞན་དག་ལ་འཇིག་ཚོགས་ལ་སོགས་པའི་ལྟ་བའི་ཚོགས་དང་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་ཚོགས་ནི་དངོས་པོ་རྣམས་ཡང་དག་པར་ཁས་ལེན་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གིས་ཀུན་ནས་བླང་བ་ཡིན་ལ། གྲོལ་བ་ནི་དམིགས་སུ་མེད་པར་མཐོང་བ་ལས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེའི་ཡོངས་སུ་སྦྱོར་བར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྒོམ་པ་ལྷག་མ་རྣམས་དེའི་དོན་དུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཚུལ་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པའམ་སྟོང་པ་ཞེས་སྒྲོམ་པར་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱི་སྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ན། དོན་གྱི་རྣག་གི་ངོ་བོ་གཅིག །བདག་ཉིད་མངོན་སུ་མ་ཡིན་པ་ལ། །ཚད་མ་རྣམས་ཀྱིས་བརྟག་བྱ་གང༌། །མ་མཐོང་ཆ་གཞན་ཅི་ཞིག་ཡོད། །ཅེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་ཟག་པ་མེད་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་སྐྱེ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་སོ་སོར་རྟོག་པའི་མངོན་པར་རྟོག་པ་ལས་མཐོང་པའི་ལམ་གྱི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ལྟན་ནི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ཁོ་ན་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་གཞན་དག་གིས་མཐོང་པའི་ལམ་ལ་སྒོམ་པ་གཞན་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་ཞུགས་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ལམ་ལེགས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་རྣམས་འདོད་དོ། །གཟུགས་ཆོས་མཐུན་པ་མཐོང་བ་ལས། །ཉ་ཕྱིས་ལས་དངུལ་རྣམ་པ་ལྟར། །གལ་ཏེ་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཕྱིར། །ཡོན་ཏན་གཞན་སྦྱོར་མི་བྱེད་ན། །དེ་ལྟར་གྱུར་པ་ཞིག་ན། གང་གི་ཚེ་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་མཚན་འགའ་ཞིག་ལས་སྒྲོ་བཏགས་པའི་རྣམ་པ་གཞན་དག་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལས་བྱུང་བའི་ཉོན་ མོངས་པ་དང་བཅས་པ་དྲུངས་ནས་དབྱུང་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་གཞན་དག་གིས་སྒོམ་པ་གཞན་ཡང་ཡོད་པས་བརྒྱད་པ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་ལེགས་པར་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །དགོངས་པ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་ན་རིགས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ཡིན་ཡང་མངོན་པར་རྟོགས་པ་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་ཉིད་དུ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པས་རང་གི་ངོ་བོའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བཟུང་བ་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང༌། ཆ་གང་ལ་གོམས་པ་གསལ་པར་གྱུར་པ་ལ་སོགས་པས་སྒྲོ་བཏགས་པའི་རྣམ་པ་ངེས་པར་སེལ་ནུས་པ་དེ་ཉིད་ལ་དེའི་གེགས་སུ་གྱུར་པའི་སྒྲིབ་པ་སེལ་པས་དེ་ཚད་མ་ཡིན་གྱི། གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲའོ། །དེ་ལྟར་ན་འཕགས་པ་རྣམས་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལས་ཁྱད་པར་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེས་ཀྱང་བརྗོད་པར་མི་བྱ་སྟེ། རྣམ་པ་ཙམ་ཞིག་བསལ་བས། དེ་དག་གི་ཤེས་པ་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་མཚན་དང་བྲལ་པར་འགྱུར་པ་དེ་ཙམ་གྱིས་དེ་དག་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་པས་ཆོག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གང་གིས་བསྟན་པ་ལས་རྟོགས་པར་བྱ་ཞིང་བསྒོམ་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཉིད་ཀྱིས་ཞར་ལ་འོངས་པའི་ཚིག་གི་དོན་ངེས་པར་བརྟགས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་འགའ་ཞིག་ཀྱང་ལ་ལར་སྟོན་པ་ཡོད་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་གཙོ་ཆེར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཤེ
Chinese
应当如此安立。这十六个刹那即是见道，理应如此。如果仅有十五个刹那，那么对于道，就不会 निश्चित地执取随知忍。如果有人说，因为没有未见之法，所以最后的随知道刹那不是见道。如果真是这样，那么对于苦等三个谛，因为没有完全具备先前未有的见，所以随知刹那不是见道，就会变成只有十二个刹那。但事实并非如此，所以这是不合理的。如是说： “谛与谛之忍，知之四刹那，于道之知性，说此具益见道。” 其中，法知忍以法知来证悟所取，随知忍以随知来证悟能取。对于所有的忍和知，瑜伽士都应了知安住于无相之相中。有些人说，因为没有无因可断，所以在见苦所断之时，断除集。因此，现证灭。但这在其他方面是不合理的，所以修道。对于集等也是如此。如此，相对于果的现观，大乘见道只有一个现观刹那。对于每一个谛，因为遣除了颠倒，所以通过各自辨别的现观道十六个刹那才能现证，因此，安立入流等是善妙安立，他们如是说。另一些人认为，坏聚见等见蕴和贪欲等烦恼蕴，都是以对事物如实承认的颠倒而完全执取的。解脱是从无所缘的见中产生的，因此，仅仅是它的完全结合，其余的修习都是为了这个目的，就像他们所说的那样，所有法都是无实或空性，那些宣扬这种观点的人，当他们的修习圆满时，意义的脓的体性唯一，对于非自性显现者，量
English
It should be established in this way. These sixteen moments are indeed the path of seeing, and it should be reasoned as such. If there are only fifteen moments, then one will not definitely grasp the subsequent knowledge of forbearance on the path. If someone says that because there is no unseen dharma, the last moment of subsequent knowledge is not the path of seeing, then if that is the case, for the three truths such as suffering, because the previous unseen is not fully possessed, the moment of subsequent knowledge is not the path of seeing, and it will become only twelve moments. But this is not the case, so this is unreasonable. As it is said: "Forbearance on truth and truth, Four moments of knowledge, In the knowledge of the path, This is said to be the path of seeing with benefits." Among them, the forbearance of dharma knowledge realizes the grasped with dharma knowledge, and the forbearance of subsequent knowledge realizes the grasper with subsequent knowledge. For all forbearances and knowledges, the yogi should know that they abide in the sign of no sign. Some say that because there is no causeless abandonment, at the time of abandoning by seeing suffering, one abandons the origin. Therefore, one realizes cessation. But this is unreasonable in other respects, so one cultivates the path. The same is true for the origin and so on. Thus, relative to the realization of the fruit, the Mahayana path of seeing has only one moment of realization. For each truth, because the inversions are eliminated, one can realize only through the sixteen moments of the path of individual discrimination, therefore, the establishment of entering the stream and so on is a well-established establishment, they say. Others think that the aggregates of views such as the view of the perishable aggregate and the aggregates of afflictions such as desire are all completely grasped by the inversions that truly acknowledge things. Liberation arises from the sight of no object, therefore, merely its complete combination, the remaining practices are for this purpose, just as they say, all dharmas are unreal or empty, those who proclaim this view, when their practice is complete, the nature of the pus of meaning is one, for the non-self-manifested, measure.
Chinese
应当以何来观察呢？还有什么未见的方面呢？像这样，以所有方式来证悟自性的智慧，是无漏的，并且是所有法的对境，将会生起。因此，有人说，从个别辨识的现观来看，见道的现观只有一个刹那。因为仅在一个刹那间就能证悟所有方面，所以用其他方式在见道上修习其他禅定是不合理的，因此，那些跟随解脱道的人们希望在进入者等状态中如何转变。从见到相似的色法中，就像从鱼胶中提取银子的形态一样。如果因为错乱的原因，不进行其他功德的结合，那么，当存在一些错乱的原因，而有虚构的其他方面时，为了从根本上消除从颠倒中产生的烦恼，因为还有用其他方式进行的禅定，所以第八者等状态才能良好地存在。正是因为这个想法，所以虽然以理性的力量，见道的现观只有一个刹那，但也说是现观有十六个刹那。因此，即使识以所有方式执持自性的形态，但对于哪一部分的习惯变得清晰等，能够确定消除虚构的形态，那才是消除其障碍的遮障，所以那是量，否则就不是，就像刹那等一样。这样，也不应说圣者们与凡夫们有什么区别，仅仅是消除了一些方面，那些人的智慧就会远离错乱的原因，仅仅因为那样，那些人就变得卓越，非常广说就足够了，这是从谁的教导中应当证悟和修习的总结。虽然如来加持本身也通过顺带而来的词义的确定考察等方式，在某些方面向某些人显示，但主要还是世尊所知。
English
What should be examined? What other unseen aspects are there? In this way, the wisdom that realizes the self-nature of all aspects, being without outflows and having all dharmas as its object, will arise. Therefore, some say that from the perspective of individual discernment's direct realization, the direct realization of the path of seeing is only a single moment. Since all aspects are realized in just one moment, it is unreasonable to meditate on the path of seeing with other methods. Therefore, those who follow the path of liberation desire how to transform in the state of being an enterer, etc. From seeing similar forms, like extracting silver from fish glue. If one does not combine other qualities because of the reason of confusion, then, when there are some reasons for confusion and there are other fabricated aspects, in order to eradicate the afflictions arising from inversion, because there are also other meditations done in other ways, the state of the eighth one, etc., can exist well. It is precisely because of this idea that although, by the power of reason, the direct realization of the path of seeing is only one moment, it is also said that the direct realization has sixteen moments. Therefore, even if consciousness holds the form of its own nature in all ways, but for which part the habit becomes clear, etc., it is able to definitely eliminate the fabricated form, that is what eliminates the obscuration that has become its obstacle, so that is valid cognition, but otherwise it is not, like a moment, etc. In this way, it should not be said that what difference is there between the noble ones and ordinary beings, merely by eliminating some aspects, the wisdom of those people will be free from the causes of confusion, merely because of that, those people become excellent, very extensive explanation is enough, this is the summary of what should be realized and meditated upon from whose teachings. Although the blessing of the Tathagata himself also shows to some in some aspects through the determination and examination of the meaning of words that come along incidentally, but mainly it is what is known by the Bhagavan.