Tibetan
་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། གནས་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་སྐད་ཅིག་མའི་མི་རྟག་པའི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་གནས་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ནི་ཡུལ་མེད་པ་ལ་དགག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་མཐུན་པར་གནས་པ་ནི་རྒྱུན་གྱི་མི་རྟག་པའི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་མི་འདྲ་བར་གནས་པ་རྗེས་སུ་ཐོབ་པ་མ་ཡིན་པའོ། །མི་མཐུན་པར་མི་གནས་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་དེ་བཞིན་དུ་དགག་བྱ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་དེ་ལྟར་བསླབ་པར་བྱ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱོར་བའི་གནས་སྐབས་སུའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གནས་པར་བྱའོ་དེ་ལྟར་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ དངོས་གཞིའི་སྐབས་སུ་སྟེ། འདིས་དེ་ལྟར་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་སྔ་མ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །མི་གནས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ལེགས་པར་གནས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་བཞིན་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་རྟོགས་པ་ཐོབ་པར་ལེགས་པར་གནས་པ་ཡིན་པ་སྟེ་འདིས་དེ་ལྟར་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་དེ་འདིར་ཡང་འབྲེལ་བ་ནི་འཇུག་གི་གནས་སྐབས་སུ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་ནས་མཇུག་བསྡུ་བ་བརྗོད་པ་ནི་འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་སློབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། དེ་ལྟར་བསྒོམས་པས་རྟོགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གནས་པས་གནས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་འདི་དང་མི་འབྲལ་བར་འགྱུར་པའོ། །ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་རྫོགས་པའི་དོན་ཏོ། །ངག་གི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ནས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་ཆོས་གང་ཡང་མ་དམིགས་པ་དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་འདི་དག་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་ཁོ་ན་སྣང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཚད་མར་གྱུར་པའི་སྐྱེས་བུས་མ་གཟིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་འཐད་པའི་མི་དམིགས་པ་བསྒོམས་པས་རྒྱས་པ་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་དང༌། ཞུགས་པ་ལ་སོགས་པ་བཅུ་ལ་མངོན་པར་ཞེ་ན་པའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་དེ་ལྟར་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། ས་བཅུ་དག་ལས་བརྩམས་ནས་ནི། །མི་གནས་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་ཡིས། །ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་འགྱུར་བཤད་དེ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱིས། །མཁྱེན་ནས་ཆོས་རྣམས་མ་གཟིགས་ཕྱིར། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་གྱི་འོག་ཏུ་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་བརྗོད་པར་རིགས་པ་ཡིན་ན་ཡང༌། གང་གིས་དེ་དག་གི་ལམ་གཞན་དུ་འགྱུར་པ་ཉན་ཐོས་རྣམས་ལས་དེ་དག་ཅི་ལྟར་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་སྙམ་པའི་དོགས་པ་བསུ་ནས། རེ་ཞིག་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་སྒྲུབ་པའི་དོན་དུ་བརྗོད་པ་ནི། དེ་ནས་འཁོར་དེའི་ནང་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་ཕྲད་བསྡུས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་སྔོན་ཐོས་པ་གང་ཡང་རུང་ བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །གནོད་སྦྱིན་གྱི་སྒྲ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནོད་སྦྱིན་དེ་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་བརྡར་གྲངས་པའི་སྒྲའོ། །ཚིག་ནི་སྒ་བསྡུས་པའོ། །གཏམ་དུ་བྱས་པ་ནི་ཇི་ཙམ་གྱིས་བརྗོད་པར་འདོད་པའི་དོན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་སྟེ། དག་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །རབ་ཏུ་བརྗོད་པ་ནི་གཏམ་གྱི་སྒོ་དེ་དང་དེ་ནས་དྲིས་པ་དང་ལན་གྱི་ཚིག་ཏུ་སྨྲ་པའོ། །དེ་དག་སྨྲ་བ་ནི་ཤེས་པར་རུང་གི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྡའི་དབང་གིས་བརྗོད་པ་ན་དེ་དག་དོན་དང་བཅས་པར་རྟོགས་པའོ། །གནས་བརྟན་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་གང་ཅི་སྨྲ་ཞིང་བརྗོད་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ལུང་ལས་ཉན་ཐོས་རྣམས་ནི་གཞན་གྱིས་བསྟན་པ་ལ་ལྟོས་ནས་རང་གི་བྱང་ཆུབ་རྟོགས་པ་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ལ། རང་སངས་རྒྱས་ནི་སྔོན་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པ་མངོན་པར་འདུས་བྱས་པས་གཞན་གྱིས་བསྟན་པ་ལ་མི་ལྟོས་པར་རང་གི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་ལ་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པས་བསྟན་མི་དོགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་ཞུགས་པ་ཉིད་ཅིག་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཡིན་པའི་རྒྱུ་དེས་ན་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བཤད་པ་ལ་སོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དོན་དང་བཅས་པར་མི་ཤེས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངག་གི་དོན་ཡིན་ནོ། །འཆད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཡང་ན་གསོལ་བ་བཏབ་ནས་སྟོན་པ་ནི་འཆད་པའོ། །དྲིས་ནས་ལན་དུ་སྨྲ་བ་ནི་རབ་ཏུ་བརྗོད་པའོ། །དེ་གཉི་ག་གདུལ་བྱ་རྨོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་འཆད་པ་ནི་སྟོན་པའོ། །བག་མེད་པ་རྣམས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་སོང་སྟེ་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་ནི་ཉེ་བར་སྟོན་པའོ། །ལྷའི་བུ་རྣམ་ནི་རྟོག་པའི་འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མཐུ་ལས་གྱུར་བ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། གཞན་དུ་ན་རང་སངས་རྒྱས་ལས་བརྩམས་ཏེ། འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་ཅི་ཡང་མེ་སྨྲ་ན་དེ་རྣམས་རྟོག་པ་སྐྱེ་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། ཚུལ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྗེས་སུ་གནང་བའི་དོན་དུ་ལྷའི་བུ་དག་ཤེས་པར་མི་རུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པར་མི་རུང་ངོ་ཞེས་གང་སྨྲས་པ་ནི་ལེགས་
Chinese
等等所说，不住是因为刹那的无常事物不存在的缘故。非不住也是因为没有处所就没有遮破的缘故。不和合住是因为没有常的无常事物，所以不异而住不是随之获得的。非不和合不住也是同样没有所遮破的缘故。以此应当如是学习，是指在加行的时候。如是而住，应当如是学习，是指在正行的时候。以此应当如是学习，是与前面相联系的。以不住的方式善住，是指如幻化之人一样，以没有显现执著的方式，获得殊胜的证悟而善住，即以此应当如是学习，这在此处也是与进入的阶段相联系的。如是广为开示证悟后，宣说结尾是“于此”等等。那会怎么样呢？说了“如是学习”等等。如是修习，以证悟之法的殊胜自性而成为般若波罗蜜多的住处而住。以其自身则与此作意不会分离。是，是指论述圆满之义。语言的意义是这样的：因为如来现证菩提成佛后，在那真实性中什么法也没有见到，因此这些事物仅仅是幻化的自性显现而已。以成为量士夫没有见到的理由所成立的不可见修习增长，对于入流果，以及入流等十者，不要以显现贪著的方式而住，应当如是修习。如是说：从十地开始，以不住增长的开示，宣说成为法的殊胜，为什么呢？因为佛陀了知后没有见到诸法。如是宣说了。虽然声闻道的下面应当宣说独觉道，但是谁对那些
English
Etc. were spoken. Not abiding is because momentary impermanent things do not exist. Not not abiding is also because without a place, there is no negation. Not harmoniously abiding is because there is no constant impermanent thing, so abiding differently is not subsequently attained. Not not harmoniously abiding is also because there is no object to be negated in the same way. "One should train in this way" refers to the stage of application. "One should abide in this way, one should train in this way" refers to the stage of the main practice. "One should train in this way" is related to the previous one. "One should abide well in the manner of not abiding" means that like an illusionary person, one abides well by obtaining special realization in the manner of not having manifest attachment, that is, "one should train in this way," which is also related to the stage of entering here. After extensively showing realization in this way, the statement of conclusion is "in this," etc. What will happen then? "One should train in this way," etc. were said. By meditating in this way, one abides by becoming the abode of the perfection of wisdom, which is the supreme nature of the realized Dharma. By itself, it will not be separated from this attention. "Is" means the meaning of completing the discussion. The meaning of the words is this: Because the Tathagata, after attaining complete enlightenment and becoming a Buddha, did not see any Dharma in that reality, therefore these things only appear as the nature of illusion. By meditating on the unseeable, which is established by the reason that the measure of a person has not seen, the fruit of entering the stream grows, and one should not abide in the manner of manifesting attachment to the ten, such as entering the stream, etc. One should meditate in this way. It is said thus: Starting from the ten grounds, by showing the increase of non-abiding, it is said to become the supreme of Dharma. Why? Because the Buddha, after knowing, did not see the Dharmas. It was spoken thus. Although the solitary realizer path should be spoken below the Hearer path, but who to those
Chinese
如果其他道路转变，生闻声者与他们相比如何超胜？为了消除这种疑惑，暂时为了成立超胜的意义而说，即从“此后，从那个眷属中”等开始。所谓“凡是存在的那些”，因为是词缀的简略形式，所以是“先前听闻的任何事物”的同义词。所谓“夜叉的声音”，是指那些夜叉们自己约定俗成的声音。词是语气的简略。所谓“讲述”，是指想要表达的意义完全圆满，是“大清净”的同义词。所谓“详细讲述”，是指从那个又那个话题的门径中，以提问和回答的言辞来说。所谓“他们说”，即“可以知道吗”，是指通过约定俗成的表达，他们能够理解那些包含意义的内容。所谓“具寿善现尊者说什么和讲述什么”等等。经文中说，声闻者依赖于他人教导而证悟自己的菩提，而独觉佛通过先前听闻等显现地聚合，不依赖于他人教导而显现地证悟自己的菩提。因此，对于他们，佛陀等不会教导，这是一种特殊的介入。因为如此的原因，所以针对独觉佛而说的那些，即“不了解其意义”，是言语的意义。所谓“讲解”等意义已经说过了。或者，祈请之后开示是讲解。提问之后回答是详细讲述。这二者都是针对愚昧的所化众生而讲解，是开示。针对放逸者，前往并特意讲述是近似开示。天子们应该知道，这种思虑是如来神力所致。否则，从独觉佛开始，如果圣者善现什么也不说，他们怎么会产生思虑？为了认可“如理地理解”，所以说“天子们是无法知道的”等等。所说的“无法知道”是好的。
English
If other paths change, how are the Shravakas superior to them? To dispel this doubt, for the time being, to establish the meaning of superiority, it is said, starting from "Then, from that retinue," etc. The so-called "Whatever exists," because it is an abbreviated form of a suffix, is synonymous with "whatever was previously heard." The so-called "sound of Yakshas" refers to the sounds that those Yakshas themselves conventionally agree upon. The word is an abbreviation of tone. The so-called "telling" refers to the complete fulfillment of the meaning one wants to express, and is synonymous with "great purity." The so-called "detailed telling" refers to speaking in terms of questions and answers from that and that gateway of the topic. The so-called "they say," i.e., "can it be known," refers to understanding those contents that contain meaning through conventional expression. The so-called "Venerable Subhuti, what do you say and tell," etc. The scriptures say that Shravakas rely on the teachings of others to realize their own Bodhi, while Pratyekabuddhas, through the manifest aggregation of previous hearing, etc., do not rely on the teachings of others but manifestly realize their own Bodhi. Therefore, Buddhas, etc., do not teach them, which is a special intervention. Because of this reason, those spoken about regarding Pratyekabuddhas, i.e., "do not understand its meaning," is the meaning of the words. The meaning of "explaining," etc., has already been said. Or, teaching after praying is explaining. Answering after asking is detailed telling. Both of these are teaching for the sake of ignorant disciples, which is instruction. For the sake of the negligent, going and specifically telling is approximate instruction. The sons of gods should know that this thought is due to the power of the Tathagata. Otherwise, starting from the Pratyekabuddhas, if the noble Subhuti does not say anything, how would they generate thoughts? To acknowledge "understanding properly," it is said, "The sons of gods cannot know," etc. What is said, "cannot know," is good.