Tibetan
་ནོ། །དུས་དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཐུང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་མངོན་པར་བཞེད་པའི་འབྲས་བུ་སྒྲུབ་པའི་ཐུགས་དང་ལྡན་པ་དེ་དག་དུས་ཡུན་རིང་པའམ་ཡུན་ཐུང་བ་བརྩི་བར་མི་མཛད་དོ། །དུས་གཞན་དུ་རྒྱུད་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་རྣམས་ལ་ནི་ནུས་པ་དང་ལྡན་པ་གཞན་དག་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་ལན་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་ན་ནི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་ཡང་འབད་པ་མེད་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་ཏེ། འཇིག་རྟེན་གདོན་པའི་བསམ་པ་ཅན་མང་པོའི་བྱ་བ་མཐོང་བས་དེ་དག་གིས་བྱས་ཟིན་ན་འདིར་བདག་གིས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྙམ་དུ་སེམས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པས་དེ་ལྟར་བརྩི་བར་མི་མཛད་པར་འཇུག་གོ་ཞེ་ན། མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ཅིའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་བརྩི་བ་མི་རྩོམ། གནས་སྐབས་དེར་བརྩི་བར་མི་མཛད་པ་ནི་རིགས་པ་ཡིན་ཏེ། འཇུག་པའི་རྒྱུ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་བདག་ཉིད་དུ་མཛད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན། བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་མང་པོར་ནི། །བསྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་བྱུང་བའི། །གང་དག་བརྩེ་བ་ཆེན་པོ་ལ། །གཞན་གྱི་ངོར་ནི་བཞུགས་པ་ཡིན། །ཞེས་བཤད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡོན་ཏན་གྱི་རང་བཞིན་གྱི་སྐུ་ཅན་ཡང་ཤིན་ཏུ་རྒྱུན་ཆད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དུ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འདོད་ན། དེ་ནི་ད་ལྟ་བ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱབས་ཀྱི་དོན་དུ་ཡང་མི་ འཐད་དེ། སྐྱབས་ཀྱི་དོན་ནི་སྐྱོབ་པའི་དོན་ཡིན་པར་བརྗོད་དོ། །གང་ཞིག་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་སུ་བྱེད་པའི་ཆོས་མི་སློབ་པ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ན། སངས་རྒྱས་སུ་བྱེད་པའི་ཆོས་མི་སློབ་པའི་ཆོས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་རྒྱལ་བ་རྣམས་མར་མེའི་རྒྱུན་ལྟ་བུར་ཤིན་ཏུ་ཡང་སོ་སོར་ནུབ་པར་གྱུར་ན། དེ་རྣམས་སྐྱོབ་པའི་ནུས་པ་ག་ལ་ཡོད། ནུས་པ་ཡོད་ན་ནི་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། དངོས་པོ་རྣམས་ནི་ནུས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདས་པའི་དུས་ན་བཞུགས་པའི་ནུས་པ་ཉམས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། འདས་པ་དེའི་ངོ་བོས་ཡོད་པ་ཡིན་ན་ནི་ད་ལྟར་བྱུང་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་དེ་ཉིད་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་གྲུབ་པའམ། ནུས་པའི་དོན་འགགས་ན་ཡང་ནུས་པའི་དོན་གང་ཞིག་ཡོད་པར་འགྱུར། འོན་ཏེ་དེས་བསྟན་པའི་གསུང་རབ་རིན་པོ་ཆེ་ལ་སྐྱོབ་པའི་ནུས་པ་ད་དུང་ཡང་ཡོད་པས་དེ་ཡང་ནུས་པ་ཡིན་པར་བརྗོད་དོ་ཞེས་འདོད་ན། གལ་ཏེ་
Chinese
不对啊！说“那个时间非常短”是不正确的。因为，那些具有成就显现所愿之果之心的人，不会计较时间的长短。如果说在其他时间，对于那些心续完全成熟的人来说，会产生其他具有能力的人，这也是不对的。因为如果那样的话，发起菩提心也会变得毫无意义。因为看到许多具有欺骗世间想法的人的行为，会想：他们已经做完了，我在这里做什么呢？如果具有大悲心的人不那样计较而进入（菩提道）呢？在殊胜的时刻，为什么不开始那样计较呢？不在那个时刻计较是有道理的，因为进入（菩提道）的原因是大悲心本身。因此，经中说：无数劫中，圆满修习的那些人，为了大慈悲，而安住在他人面前。如果世尊具有功德自性的身，也想完全进入具有极度断灭之相的涅槃，那么对于现在的人来说，作为皈依处也是不合理的。皈依处的意义是救护的意义。如果皈依佛陀薄伽梵，那就是皈依不学习成佛之法。如果具有成佛之法的不学习之法的自性之诸佛，像灯火的延续一样，也各自完全熄灭，那么他们哪里有救护的能力呢？如果有能力，那就成了不入涅槃的过失，因为事物是具有能力的自性。如果说住在过去的时间里，能力没有衰退，那是不对的。如果过去以其自性存在，那么就会变成现在出现。即使那样，也成立了它不住留的涅槃，或者如果能力的作用停止了，又有什么能力的作用存在呢？或者如果认为他所开示的珍贵经藏现在仍然具有救护的能力，所以那也是一种能力，如果这样认为，那么，
English
No! It is not correct to say "that time is very short." Because those who have the mind to accomplish the fruit of manifest desire do not consider the length or shortness of time. If it is said that at other times, other capable beings will arise for those whose minds are fully matured, that is also not the answer. Because if that were the case, then generating the mind of enlightenment would also become meaningless. Because seeing the actions of many who have the intention to deceive the world, one would think: they have already done it, what should I do here? If those with great compassion do not consider it that way and enter (the path to enlightenment)? Why not start considering it that way at the supreme moment? It is reasonable not to consider it at that moment, because the cause of entering (the path to enlightenment) is great compassion itself. Therefore, it is said in the scriptures: Those who have fully practiced for countless eons, abide before others for the sake of great love. If the Blessed One, who has the nature of the body of qualities, also wants to fully enter Nirvana, which has the characteristic of extreme cessation, then it is also unreasonable as a refuge for those who are present now. The meaning of refuge is said to be the meaning of protection. If one takes refuge in the Buddha Bhagavan, then one is taking refuge in the non-learning Dharma that makes one a Buddha. If the Buddhas who have the nature of the non-learning Dharma that makes one a Buddha, like the continuation of a lamp, also completely extinguish individually, then where do they have the ability to protect? If they have the ability, then it would be a fault of not entering Nirvana, because things are of the nature of ability. If it is said that the ability residing in the past has not diminished, that is not correct. If the past exists by its own nature, then it will become present. Even so, it is established that it is the Nirvana that does not abide, or if the function of ability ceases, then what function of ability exists? Or if it is thought that the precious scriptures he taught still have the ability to protect, so that is also an ability, if you think so, then,
Tibetan
དེ་ལྟ་ན་ནི་འོ་ན་སྐྱབས་དེ་གཙོ་བོར་མི་འགྱུར་ཏེ། རང་བཞིན་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་དེའི་འབྲས་བུའི་ནུས་པ་དེའི་ཡིན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེའི་ནུས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཉམས་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་སྐྱབས་ཀྱི་དོན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་མཚན་མེད་པར་དགྲར་གྱུར་པ་འདི་དག་རིགས་པ་དང་ལུང་གཞན་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཡང་ལུང་གི་དོན་དགོང་པ་ཅན་ཡིན་པ་ལས་འདས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་སྒྲུབ་པའི་དོན་དུ་སྤྲོ་བ་དང་བཅས་པར་གནས་པ་ལུང་འཛིན་པ་རྣམས་ཀྱིས་གནས་པ་ཡིན་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་འདིར་ཡང་ཅི་ཞིག་ཡིན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མི་མངའ་ན་སྐུ་གདུང་ཇི་ལྟར་སྣང་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། སྐུ་གདུང་མི་འཐད་པ་ཡན་མ་ཡིན་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བདག་པོ་ཉིད་ལས་དེའི་སྐལ་བ་ཅན་རྣམས་ཀྱི་རབ་ཏུ་དང་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སྐུ་གདུང་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཁོ་ནར་ནི་སྐུ་གདུང་མི་འདོད་པ་ཁོ་ན་སྟེ། ཐུབ་པ་སྒྲིབ་པ་མི་མངའ་བའི་བློ་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་དུ་བཞུགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ། གསེར་འོད་དམ་པའི་མདོ་ལས། མཐོ་རིས་སུ་ནི་འཛེག་པའི་ཕྱིར། །ནམ་ཞིག་རི་བོང་རྭ་རྣམས་ལས། ། སྐས་ནི་ལེགས་པར་བྱས་གྱུར་ན། །དེ་ཚེ་རིང་བསྲེལ་ཡོད་པར་འགྱུར། །སྐུ་ལ་རུས་པ་ཁྲག་མེད་ན། །རིང་བསྲེལ་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལྟ་ན་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པས་འགལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་མ་ཚང་བ་མེད་པ་ཡོད་ན་འབྲས་བུ་མི་འབྱུང་བ་མི་འཐད་པས་གནོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བཟློག་པ་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་ཡོད་པས་མ་ངེས་པར་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་ལྡན་པའི་ཐུབ་པ་ཆེན་པོ་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་པར་གནས་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་གཞན་འབྱུང་བའི་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཉེས་པ་ཡང་མེད་དེ། གང་གི་ཕྱིར་ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཡིན་ཡང་རྒྱུ་མཚུངས་པར་སྤྱད་པའི་ཕྱིར་ན་སངས་རྒྱས་མང་པོས་གདུལ་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཅིག་ཅར་ཡང་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །ཕ་བོང་གིས་མནན་པའི་སྦལ་བ་གདོན་པའི་ཕྱིར་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ས་ལ་གནས་པའི་བརྩེ་བ་ཅན་རྣམས་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གཞན་བྱུང་བ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྔ་མའི་ཡེ་
Chinese
如是，则彼救护不成主要，以自性各异故，彼之果之能力非彼之故。以欲彼之能力与俱坏灭之故，于彼无有是主要之救护之义。此等无有理由而为敌者，虽具有道理与余教证，然已超脱教证之义为臆造者，为成办薄伽梵入于寂灭之义而欢喜安住，于安住之持教证者等，于此亦有何执着？若薄伽梵无有入于寂灭，则舍利如何显现耶？曰：舍利非不应理，以薄伽梵由自在性，为彼之有缘者等之极信之生处而显现舍利之故。唯是，不欲舍利唯是，以能仁无有障碍之慧者等之身乃如幻之智慧自性之故，且住于轮回尽际之故。如是云：金光明经云：为登天界之故，何时于兔角等，梯善作已成，尔时有舍利。身无骨血者，何能有舍利？如是等。如是则理不成非也。于随顺品有故，相违亦非也。若有因不全无者，则果不生不应理，以是损害之故，以有损害遣除之量故，不定亦非也。设若无碍智慧与具足之大能仁住于轮回尽际，则如来与余生之义成无义耶？之过失亦无有，以何之故，虽是具足无碍智慧者，然以串习因相同之故，为多佛所化之有情之义，薄伽梵如来等亦一时亦生也。犹如为救拔石压之蛙，而处于异生位之慈悲者等。若他如来生者，则前如来之耶
English
If so, then that refuge will not become the main one, because of the difference in nature, the power of its fruit will not be its own. Because it is desired that its power and its destruction should be together, it does not have the meaning of refuge that is the main one. These enemies without reason, although they have reason and other scriptures, have gone beyond the meaning of the scriptures as fabricated, and are happy to abide in order to accomplish the meaning of the Bhagavan entering into Nirvana. What attachment is there here to those who hold the scriptures and so on? If the Bhagavan does not have Nirvana, how will the relics appear? It is said that relics are not unreasonable, because the Bhagavan, by his own nature, manifests relics as the source of extreme faith for those who have the opportunity. Only, it is not desired that relics are only, because the body of the able one, the wise one without obstacles, is the nature of illusory wisdom, and because he dwells until the end of samsara. Thus it is said: The Sutra of Golden Light says: For the sake of ascending to the heavens, when will the ladder be well made from rabbit horns, etc.? At that time there will be relics. If the body has no bones or blood, how can there be relics? And so on. Thus, the reason is not unproven. Because it exists in the conforming side, it is not contradictory either. If there is a cause that is not completely absent, then it is unreasonable for the result not to arise, because it is harmful, and because there is a measure to eliminate the harm, it is not uncertain either. If the great able one with unobstructed wisdom dwells until the end of samsara, will the meaning of the Tathagata and other births become meaningless? There is no fault either, because although he is endowed with unobstructed wisdom, because of the similarity of the cause, for the sake of sentient beings who are tamed by many Buddhas, the Bhagavan Tathagatas and others will also arise at the same time. Just like compassionate ones who dwell in the position of ordinary beings in order to save a frog pressed by a stone. If another Tathagata is born, then the previous Tathagata's...