English
Completely belonging to the Arhat, apart from the difference of abiding in and entering the fruit, the seven great beings together with the solitary Buddhas, the eight due to differences such as dull faculties, reduced to twenty, for the non-returning noble Bodhisattva students, they should be allowed to enter into non-birth. This is the instruction on the Three Jewels. Because of initiating diligence, one must strive to do what has been said before, therefore one will become attached to the merit of body etc. For those who are not attached, one should teach that body etc. are without self-nature. Even if one has become accustomed to it for a long time, if the desired thing is not accomplished, one will become discouraged and completely weary. Therefore, one should teach that from complete non-fatigue etc. until perfect complete enlightenment, one should not be complacent. If one has to ask the Buddhas etc. in the ten directions for the instruction of the path for each purpose, one will become discouraged. Therefore, when fully accepting the path, one should teach that all dharmas are by nature unborn. Just as the number of the flesh eye and the divine eye arising from maturation, the wisdom, dharma, and Buddha eyes, for the determination of each thing, and the death and birth of all sentient beings, and the non-discrimination of all dharmas, and the realization of all noble beings, and for those who manifest enlightenment in all ways in all dharmas, one should realize that they are the same in their nature. This is the instruction on the five eyes of the student. The miraculous powers and the divine ear, and knowing the minds of others, and remembering past lives, and the divine eye and the exhaustion of outflows arising from manifestation, according to the number, such as the earth shaking etc., and hearing the small sounds that exist in all the worlds, and fully understanding that others have desire etc. in their minds, and remembering one's own and others' past lives, and seeing all forms, and the eliminators of afflictions and cognitive obscurations, one should realize that they are peaceful from the very beginning. This is the instruction on the six superknowledges.
Tibetan
ས་པ་དང༌། མཐོང་བའི་ལམ་ལ་བདེན་པ་བཞིས་བསྡུས་པ་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་གི་ངོ་བོ་ཉིད། ཆོས་དང་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་རྟོགས་པས་སྒྱུ་མ་མཁན་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའི་ལུས་ཅན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་པ་དེས་སྤང་བར་བྱ་བའི་དངོས་པོའི་གཉེན་པོ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ། །ཞེས་སྟོན་པ་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་གདམས་པ་དང༌། འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་དག་ངོ་བོ་ཉིད་གཅིག་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པར་གདགས་པར་མི་ནུས་པ་བཞིན་དུ། ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱིས་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པའི་དངོས་པོ་དང་ཐ་མི་དད་པ་ལ་དམིགས་ པའི་ཕྱིར། མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་དག་ཐ་དད་དུ་གྱུར་པ་མེད་པས་བསྒོམ་པའི་ལམ་མཚན་ཉིད་པ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་མེད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་དེ་ནི་དེས་སྤང་བར་བྱ་བའི་དངོས་པོའི་གཉེན་པོ་ཉིད་དུ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་གདམས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་གདམས་ངག་བཅུ་པོ་འདི་ནི་འདིར་གཞུང་ཉུང་བ་ཉིད་དུ་འདོད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྒྲས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་ལྔ་པ་ལས། གདམས་ངག་རེ་རེའི་གཞུང་གསལ་པོ་ཁོ་ནར་བསྟན་ཏེ། གཞུང་མངས་ཀྱིས་འཇིགས་པས་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་ནི་མ་བྲིས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་གདམས་ངག་དེས་ཇི་ལྟ་བུའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་གདམས་པར་བྱ་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་འོན་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་ཕྲད་ནི་དེ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ ། འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མི་དམིགས་པའོ། །གདམས་པའི་ཡུལ་རྣམ་བཅུར་སྨྲས་པ་ལ་སེམས་མི་འགོང་ཞིང་སྤ་མི་འགོང་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་བག་མི་ཚ་བ་སྟེ་མི་རྨོངས་པས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་དད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་ལ་བསྟེན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་དང་པོར་གནས་མེད་པའི་འཇིགས་པས་མི་དངང་ངོ༌། །བསྟན་པ་ལ་ཀུན་ཏུ་ཞུམ་ཞིང་སྙོམ་ལས་མི་བྱེད་དེ། གང་གི་ཕྱིར་བག་འཁུམས་པར་མི་འགྱུར་པ་སྟེ། སྔར་མའི་ངོ་བོར་མི་འགྱུར་བས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་ཀུན་ཏུ་འཇིགས་པས་ཀུན་ཏུ་མི་སྐྲག་གོ །ཉེ་བར་བསྟན་པ་ལ་དེའི་ཡིད་ཕྱིར་ཕྱོགས་པར་མི་བྱེད་ཅིང་འགྱོད
Chinese
以及，见道以四谛所摄的十六刹那的自性。对于具有法和随知忍，以及知的自性者，由于了知一切法无自性，如幻术师般对一切无有显现执着的瑜伽士，将此作为所断之物的对治而如理修习。如是宣说见道之教授，以及有为法与无为法，如同以一自性而不能安立互相差别一般。如前所说，由于缘于以见道现证之物无有差别之故，见道与修道无有差别，因此安立修道之体性是不存在的。然而，那是作为彼所断之物的对治，而如理修习缘起之法性的道之教授。如是，此十种教授，由于此处欲求文句简略之故，是以般若波罗蜜多的名义所宣说。如是，《般若波罗蜜多二万五千颂》中，每一教授之文句皆仅明示，并未因文句繁多而令人畏惧，从而难以理解。那么，以如是之教授，应教授何种菩萨呢？世尊“然而”等语已述说。如果，此“如果”之连词，是“彼即是”之同义词。如此，是指菩萨与般若波罗蜜多不可得。于所教授之十种境中，心不畏惧，亦不怯懦，因为不愚昧之故。因此，由于以信心而依止于法，故最初不为无处之怖畏所动摇。对于教法，不常退缩，亦不懈怠，因为不畏缩之故，不转变为先前之体性之故。因此，由于具有智慧之故，于了知真如者之中，不为一切怖畏所怖畏。于近示时，彼心不向外驰散，亦不后悔。
English
And, the path of seeing is the very nature of the sixteen moments gathered by the four truths. For those who possess the forbearance of dharma and subsequent knowledge, and the nature of knowledge, since they realize that all dharmas are without self-nature, like illusionists, yogis who have no manifest attachment to anything, cultivate this as the very antidote to what is to be abandoned. Thus, the instruction on the path of seeing is taught, and just as conditioned and unconditioned phenomena cannot be established as mutually different by the very fact of being of one nature. As previously stated, since it is aimed at things that are not different from what is directly realized by the path of seeing, there is no difference between the path of seeing and the path of cultivation, so there is no establishment of the characteristic of the path of cultivation. However, it is the instruction on the path of cultivating the nature of dependent origination as the very antidote to what is to be abandoned by it. Thus, these ten instructions are spoken of in the name of the Perfection of Wisdom, because it is desired here that the text be brief. Thus, in the Twenty-five Thousand Verse Perfection of Wisdom, the text of each instruction is only clearly shown, and it is not written to be understood for fear of the multitude of texts. Then, what kind of Bodhisattva should be instructed with such instructions? The Blessed One has spoken of "however," and so on. The conjunction "if" is a synonym for "that is." Thus, it refers to the fact that Bodhisattvas and the Perfection of Wisdom are unattainable. In the ten objects of instruction, the mind is not afraid or timid, because it is not ignorant. Therefore, since one relies on the Dharma with faith, one is not initially shaken by the fear of having nowhere to go. One does not always shrink back from the teachings, nor is one lazy, because one is not timid, and because one does not change into the previous nature. Therefore, since one possesses wisdom, among those who know reality, one is not afraid of all fears. When shown closely, that mind does not wander outward, nor does it regret.
Tibetan
་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་སེམས་ཉིད་ནི་ཡིད་དེ་བཅོམ་ཞིང་ཕྱིར་ཕྱོགས་པར་མི་འགྱུར་པ་སྟེ། ཕྱིས་སེམས་བཅོམ་པར་མི་འགྱུར་བས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་དད་པ་དང་ཤེས་རབ་དག་དང་ལྡན་པས་ཐ་མར་ཀུན་ཏུ་སྐྲག་པ་དང་ལྡན་པར་མི་འགྱུར་བ་སྟེ། ཐམས་ཅད་དུ་མ་ངེས་པའི་སྐྲག་པས་སྐྲག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཡང་ན་སྨྲས་པ་ལ་སོགས་པའི་དུས་སུ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་གཞུང་དང་དོན་གཉིས་ཀ་ངེས་པར་འཛིན་པས། མི་འགོང་ཀུན་ཏུ་མི་ཞུམ་བག་མི་ཚའོ། །དེ་ཅིའི་ ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་གིས་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང་ལུང་གི་ཚད་མ་དང་མི་འགལ་བར་རང་གི་ཡུལ་གྱི་དོན་ཡོངས་སུ་བཅད་པ་ལས། བག་འཁུམས་བར་མི་འགྱུར་འདིའི་ཡིད་ཕྱིར་ཕྱོགས་པར་མི་བགྱིད། བཅོམ་ཞིང་ཕྱིར་ཕྱོགས་པར་མི་འགྱུར་བས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཐོག་མ་དང་བར་དང་ཐ་མར། མི་དངང༌། མི་སྐྲག །ཀུན་ཏུ་སྐྲག་པ་དང་ལྡན་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །འདི་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་དབྱེ་བ་ལ་མཁས་པས་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་གདམས་ངག་ལ་སེམས་ཞུམ་པ་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བ་དེའི་དེ་ཁོ་ན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདི་ཉིད་ཅེས་བྱ་བས་མཚན་ཉིད་མ་སྨྲས་པར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཇི་ལྟར་འཛིན་ཞེ་ན། བརྗོད་པ་དོན་གང་སྨྲས་པ་ལ་སོགས་པ་ན་སེམས་ཞུམ་པ་ལ་སོགས་པར་མི་བྱེད་པའི་དོན་དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒྲུབ་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་བཅུ་ཡིན་པར་བརྗོད་ཟིན་ཏེ། དེས་ན་དོན་གྱིས་འཕངས་པ་བཟུང་བ་ཡིན་པས་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ཉེ་བར་བསྡུ་བ་ནི་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་བཤད་མ་ཐག་པའི་གདམས་པས་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཡུལ་ལ་གནས་པ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ན་དེའི་ཚེ་འདི་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེའི་དོན་དུ་གཉེར་བའི་དོན་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཉེ་བར་བསྟན་པ་གདམས་པ་དང་རྗེས་སུ་བསྟན་པ་ལགས་སོ་ཞེས་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་དེས་འཕངས་པའི་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྒྲུབ་པ་གང་ཡིན་པ་ཡོངས་སུ་མི་ངལ་བ་དང༌། ཐེག་པ་གཞན་གྱིས་མི་འགྲོ་བའི་རྒྱུ་གང་ཡིན་པ་ལམ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང༌། གཞན་གྱི་དྲིང་མི་འཇོག་པར་འགྲོ་བ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་གང་ཡིན་པ་སྤྱན་ལྔ་དང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚོགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་རྒྱུ་གང་ཡིན་པ་མངོན་པར་ཤེས་པ་དྲུག་དང་མཐར་ཐུག་པར་འགྲོ་བའི་
Chinese
不会改变，因为心性已调伏，不会向外散乱。因为后来心不会被调伏。因此，具有信心和智慧的人，最终不会充满恐惧，不会因一切不确定的恐惧而感到害怕。或者说，在说话等时候，按照顺序，确定地掌握经文和意义两者，不会胆怯，不会总是沮丧，不会退缩。那是什么原因呢？因为他以现量、比量和圣言量不相违背的方式，完全断除了自己境界的意义，所以不会退缩，他的心不会向外散乱，因为已被调伏且不会向外散乱。因此，在开始、中间和结束时，不会惊慌，不会害怕，不会充满恐惧，这样连接。这个“此”指的是菩萨，他精通世俗和胜义的区分，对于如是宣说的教诲，远离了沮丧等，这就是“彼之彼”的意义。如果未说明体性，如何执持般若波罗蜜多呢？回答是，在陈述所说的意义等时，不做沮丧等事，这意思是说，已经说过般若波罗蜜多的修持等有十种方式，因此，通过意义的推动来把握，没有过失。简要地说，就是说了“如果”等。如果菩萨以刚才所说的教诲，安住于如是宣说的境界，那么此时，这菩萨为了利益而努力，就能获得所求之义的近显教诲和随教诲，应当了知。这样做了，对于菩提心和由此引发的法性的般若波罗蜜多，什么是修持不会疲倦，什么是不去其他乘的因，即是完全执持道，什么是不依赖他者而行的因，即是五眼，什么是圆满一切相智之聚的因，即是六神通，以及最终到达的
English
it will not change. Because the nature of mind has been subdued, it will not be outwardly distracted. Because later the mind will not be subdued. Therefore, those who possess faith and wisdom will ultimately not be filled with fear, and will not be afraid of all uncertain fears. Or, at the time of speaking, etc., in order, surely grasping both the scripture and the meaning, one will not be timid, will not always be discouraged, and will not shrink back. What is the reason for that? Because he, in a way that does not contradict direct perception, inference, and scriptural authority, completely cuts off the meaning of his own realm, therefore he will not shrink back, his mind will not be outwardly distracted, because it has been subdued and will not be outwardly distracted. Therefore, in the beginning, middle, and end, one will not panic, will not be afraid, and will not be filled with fear, thus connecting. This "this" refers to the Bodhisattva, who is skilled in distinguishing between the conventional and the ultimate, and who is free from discouragement, etc., with regard to the teachings that have been spoken as such, that is the meaning of "that of that." If the nature is not stated, how does one hold the Prajnaparamita? The answer is, in stating the meaning that has been spoken, etc., not doing discouragement, etc., this means that it has already been said that there are ten ways of practicing the Prajnaparamita, etc., therefore, grasping through the prompting of meaning, there is no fault. Briefly, it is said "if" etc. If the Bodhisattva, with the teachings just spoken, abides in the realm that has been spoken as such, then at this time, this Bodhisattva, striving for the benefit, will be able to obtain the near-manifest teachings and subsequent teachings that obtain the desired meaning, it should be known. Having done so, for the Bodhicitta and the Prajnaparamita of the nature of Dharma that is caused by it, what is the practice that will not be tiring, what is the cause of not going to other vehicles, that is, completely holding the path, what is the cause of going without relying on others, that is, the five eyes, what is the cause of completely perfecting the collection of all-knowingness, that is, the six superknowledges, and ultimately reaching