Tibetan
ང་སྙིང་རྗེའི་སྦྱོར་བ་དང༌། དེ་གཉིས་ཕན་ཚུན་ཐ་མི་དད་པ་དང། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལས་འདས་པ་དང་གནས་སྐབས་ངེས་པ་དང༌། གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ལ་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང༌། རྟོགས་པ་པོའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། གང་གང་ལྟར་གོང་ནས་གོང་དུ་གང་ཞིག་ངེས་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གང་ལགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟོན་པའི་དྲིས་པ་དྲུག་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཕགས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སྡེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་ཐབས་མཁས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚོགས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དྲིས་པ་དང་པོའི་ལན་ནི། རབ་འབྱོར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། འཕགས་པ་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། །ཆོས་ལྔ་དག་དང་རང་བཞིན་དང༌། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་བརྒྱད་ཉིད་དང༌། །བདག་མེད་གཉིས་ཀྱི་དངོས་པོར་ནི། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཐམས་ཅད་འདུས། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ཡང་ཚོགས་ཀྱི་སྐབས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱི་ཐབས་མཁས་པ་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཚོགས་གཞལ་དུ་མེད་པ་ལ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་བླ་དགས་འདི་གཙོར་བཏགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཇི་ལྟར་ན་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚོགས་ལ་གཞལ་དུ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། འདི་ནི་ཚད་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་དངོས་པོ་ཉིད་ནི་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པའི་ཚད་མས་ཡོངས་སུ་མ་བཅད་པས་ན་གཞལ་བར་མི་ནུས་པའོ། །འདི་སྐད་སྟོན་ཏེ་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་ལམ་གྱི་ཚོགས་དང་ལྡན་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་རབ་ཏུ་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་ཚོགས་ཡིན་ནོ། །ཐབས་ལ་མཁས་པའི་ཚོགས་ཤེས་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ལ་སློབ་པ་ཡིན་པས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་སོ། །དེ་ཡང་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་ཉི་ཤུར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་སྟོང་བ་ཉིད་ཉི་ཤུ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ་ནང་གི་དངོས་པོ་མིག་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཐེར་ཟུག་ཏུ་གནས་པ་དང་ འཇིག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །ཕྱིའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཕྱི་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །ཕྱི་དང་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ནི་དབང་པོའི་རང་བཞིན་གྱིས་བསྡུས་པ་གང་ཡིན་པའོ། །ཕྱི་ནི་ཡུལ་གྱི་རང་བཞིན་གྱིས་བསྡུས་པ་གང་ཡིན་པའོ། །ཕྱི་ནང་ནི་དབང་པོའི་རྟེན་གྱིས་བསྡུས་པ་གང་
Chinese
我慈悲的结合，以及这二者互相不相异，超越不相符的方面和处境决定，对于对治方的结合非常熟练，由证悟者所掌握。无论如何，从上到上，什么必定会发生，这指的是什么呢？像这样显示等等的六个问题，是圣者解脱部的教言。为了显示善巧方便等集合，第一个问题的回答是：善现！所谓的大乘等等，是这样说的。如《楞伽经》所说：五法及自性，八识与二无我，一切大乘皆摄于此。虽然这样说了，但在集合的场合，以力量的善巧方便等自性的集合，对于不可衡量者，大乘这个词语是主要安立的。再者，如何善巧方便等的集合是不可衡量的呢？这是因为没有尺度等等而说的。如所说的事物本身，因为没有被现量等量度完全确定，所以无法衡量。这样显示，具有双运道的集合，因为具有与一切相智完全相应的作意，所以为了利益有情，是善巧方便的集合。了知善巧方便的集合，是学习智慧，所以是智慧的集合。这也要以内空性等的差别，了知为二十种。其中二十种空性是这样的：例如，内部的物体，眼睛等等的自性，因为是真实存在的，并且不是坏灭的，所以是内空性。外部的色等等的自性也是如此，所以是外空性。内外自性的处，因为自性是如此，所以是内外空性。其中内部的处，是指被根的自性所摄持的那些。外部是指被境的自性所摄持的那些。内外是指被根的所依所摄持的那些
English
My union of compassion, and these two are not different from each other, transcending the aspects of incompatibility and definite circumstances, being extremely accustomed to the union of the opposing side, and being mastered by the realized ones. In any case, what will definitely occur from above to above, what does this refer to? Like this, the six questions that show and so on, are the teachings of the noble liberated section. In order to show the collection of skillful means and so on, the answer to the first question is: Subhuti! The so-called Mahayana and so on, are spoken like this. As the Lankavatara Sutra says: Five dharmas and self-nature, eight consciousnesses and two selflessnesses, all Mahayana are included in this. Although it is said like this, in the context of the collection, with the power of the collection of skillful means and so on, for the immeasurable, the term Mahayana is mainly established. Furthermore, how is the collection of skillful means and so on immeasurable? This is because there is no measure and so on that is spoken. As the things themselves that are spoken, because they are not completely determined by direct perception and other measures, they cannot be measured. Showing like this, having the collection of the path of union, because it has the mind that is completely in accordance with all-knowingness, therefore in order to benefit sentient beings, it is the collection of skillful means. Knowing the collection of skillful means is learning wisdom, therefore it is the collection of wisdom. This also needs to be known as twenty kinds by the difference of inner emptiness and so on. Among them, the twenty kinds of emptiness are like this: For example, the nature of internal objects, eyes and so on, because they are truly existent and not destroyed, therefore it is inner emptiness. The nature of external forms and so on is also like that, therefore it is outer emptiness. The sources of inner and outer nature, because the nature is like that, therefore it is inner-outer emptiness. Among them, the internal sources refer to those that are grasped by the nature of the senses. The external refers to those that are grasped by the nature of the objects. The inner-outer refers to those that are grasped by the support of the senses.
Tibetan
ཡིན་པའོ། །དེ་ནི་སེམས་ཀྱིས་ཟིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ནང་ཡིན་ལ། དབང་པོས་མ་བསྡུས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཕྱིའང་ཡིན་ནོ། །སྟོང་བ་ཉིད་འདི་གསུམ་ནི་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་ལ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་སྟོང་བ་ཉིད་ཀྱང་སྟོང་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་ཙམ་ཉིད་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། དེས་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཡིན་ཏེ་དེར་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤོང་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་སྦྱོར་བའི་ལམ་ལའོ། །ཕྱོགས་བཅུ་པོ་ནི་ཕྱོགས་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆེན་པོ་སྟོང་བ་ཉིད་དེ། དེ་རྣམས་ནི་དབྱིབས་ཆེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བའི་དོན་གྱིས་ནས་དང་པོ་ལའོ། །དོན་དམ་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དོན་གྱི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པ་སྟོང་བ་ཉིད་དེ། དེ་ནི་བྲལ་པ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་མཆོག་གི་དོན་ཉིད་ཀྱིས་ན་ས་གཉིས་པ་ལའོ། །འདུས་བྱས་པ་ཁམས་གསུམ་པ་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་ལ་སོགས་པས་སྟོང་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདུས་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། དེ་ནི་ཡོངས་སུ་མ་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཉིད་དུ་བྱ་བར་ནུས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་རྒྱུ་མཐུན་པ་དོན་གྱི་མཆོག་ཉིད་ཀྱིས་ས་གསུམ་པ་ལའོ། །འདུས་མ་བྱས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་འགག་པ་མེད་པ་དང་གནས་པ་ལས་གཞན་དུ་འགྱུར་པ་མེད་པ་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདུས་མ་བྱས་སྟོང་པ་སྟེ། སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་བཏགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་མི་མཐུན་པའི་ཟླས་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པའི་དོན་གྱིས་ན་བཞི་བ་ལའོ། །མཐའ་ནི་མཐས་ སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མཐའ་ལས་འདས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་མཐའ་ལས་འདས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །མཐའ་ནི་ཆ་སྟེ་དེ་ལ་ཆད་པ་དང་རྟག་པའི་མཐའ་གཉིས་ཀྱི་དབུས་ན་དེ་དག་གི་ཆ་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་གང་གིས་དེའི་རང་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་འཇོག་པ་དེ་ནི་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །འདི་ནི་རྒྱུ་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་དོན་གྱིས་ན་ལྔ་པའོ། །ཐོག་མ་དང་དབུས་དང་ཐ་མ་རྣམས་ཀྱི་དེ་རྣམས་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པ་སྟོང་བ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་མཐའ་ཉིད་ཤིན་ཏུ་མེད་པའི་
Chinese
是也。那是心所摄持的缘故是内，不是根所摄持的缘故也是外。这三种空性是在以信解而行持的地上。一切法以空性，缘于内空性等等的智慧自性之空性也是空性之故，空性即是空性。仅仅知晓一切法为空性，一切法即是空性，由此空性也是空性，因为遣除执著于此的分别念的缘故。这是在加行道上。十方以方位的空性之故是大空性，因为它们是形状大的缘故。这是以周遍行之义在初地。胜义涅槃是以涅槃之义的自性空性之故是胜义空性，因为那是仅仅的离系之故。这是以殊胜之义在二地。有为三界以欲界等等的空性之故是有为空性，因为那是完全未成就的自性，以能作为对治品之方的缘故。这是以同因义之殊胜在三地。无为不生不灭不住且不转变为异，以其自身空故是无为空性，因为不生等等的假立之因，以不相符之品类，没有生等等的缘故。这是以无所取之义在四地。边是以边空性之故，以超越边际之故是超越边际空性。边是部分，于此，在断灭与常恒二边的中间，以何种能断除彼等部分之因，以其自性而安立，那是什么也没有。这是以无异因之义在五地。初始、中间和结尾，以彼等空性之故，无始无终空性等等的法性之后所生之故，边际极其不存在的
English
It is so. That which is grasped by the mind is internal, and that which is not gathered by the senses is also external. These three emptinesses are on the ground of practice with faith. Because all dharmas are emptiness, the emptiness of the nature of wisdom that focuses on inner emptiness and so on is also emptiness, therefore emptiness is emptiness. Just knowing that all dharmas are emptiness, all dharmas are emptiness, and thus emptiness is also emptiness, because it eliminates the conceptual thought that clings to it. This is on the path of joining. The ten directions are great emptiness because they are empty of directions, because they are large in shape. This is in the first bhumi, in the sense of all-pervading. Ultimate nirvana is ultimate emptiness because it is empty of the nature of the meaning of nirvana, because it is merely separation. This is in the second bhumi, in the sense of supreme meaning. Conditioned three realms are conditioned emptiness because they are empty of the desire realm and so on, because it is the nature of being completely unaccomplished, because it is able to act as an antidote. This is in the third bhumi, in the supreme meaning of the same cause. The unconditioned, unborn, unceasing, unstaying, and unchanging is unconditioned emptiness because it is empty of itself, because there is no birth and so on due to the incompatible category of the cause of imputation of unborn and so on. This is in the fourth bhumi, in the sense of non-apprehension. The edge is emptiness of the edge, therefore, because it transcends the edge, it is the emptiness of transcending the edge. The edge is a part, and in the middle of the two edges of annihilation and permanence, by what cause that cuts off those parts, is established as its nature, there is nothing. This is in the fifth bhumi, in the sense of no different cause. Because the beginning, middle, and end are empty of them, the absence of beginning and end is born after the nature of emptiness and so on, the edge is extremely non-existent.