Tibetan
་ཉིད་དུ་ཐ་སྙད་འདོགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལན་ཡིན་ནོ། །ཡང་དཔེར་ན་འཇིམ་པ་གཅིག་ལས་མངོན་པར་གྲུབ་ཅིང་མེ་ལྕེ་གཅིག་གིས་སོ་བཏང་བའི་རྟེན་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་བརྟེན་པ་སྤྲང་རྩི་དང༌། ཁར་ལ་སོགས་པའི་སྣོད་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཐ་དད་པ་དེ་བཞིན་དུ་རྟེན་པའི་ཆོས་ཐེག་པ་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པ་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཐ་དད་པ་ཉིད་ཡིན་པས་རྟེན་ཐ་དད་པ་ཉིད་དུ་བཏགས་པ་ལ་ཉེས་པ་མེད་དོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་དབྱེར་མེད་ཕྱིར། །རིགས་ནི་ཐ་དད་རུང་མ་ཡིན། །རྟེན་པའི་ཆོས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས། །དེ་ཡི་དབྱེ་བ་ཡོངས་སུ་ བརྗོད། །ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ངེས་པའི་ཚིག་ནི་ཡོན་ཏན་སྒྲོལ་པའི་དོན་གྱིས་ན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་རིགས་ཞེས་བྱ་སྟེ་དེ་ལས་ཡོན་ཏན་དེ་དག་སྐྱེ་ཞིང་འབྱུང་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེའི་ཕྱིར་འཕགས་པའི་གང་ཟག་ཐམས་ཅད་ནི་འདུས་མ་བྱས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ངེས་པའི་ཚིག་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་ཐར་པ་དང་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་དེ་ཡིན་པས། དང་པོ་ཁོ་ནར་རིགས་བཤད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནམ། ཅིའི་ཕྱིར་འདི་ལྟར་བཤད་ཅེ་ན། དེ་ནི་བདེན་མོད་ཀྱི། དེ་ནི་དོན་གྱི་གོ་རིམས་ཡིན་ལ། འདི་ནི་དང་པོ་འབྲས་བུ་བཤད་ནས་རྒྱུ་ཕྱིས་བསྟན་པ་ཡིན་པས་བཤད་པའི་གོ་རིམས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཉེས་པ་མེད་དོ། །རྟེན་གྱི་འོག་ཏུ་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་སྒྲུབ་པའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དམིགས་པ་གང་ཡིན་སྙམ་པ་ལ་དམིགས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དམིགས་པའི་གནས་སུ་གྱུར་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་རྟོགས་པའི་དོན་དུ་ན་བདེན་པ་གཉིས་ལས་མ་འདས་པར་ཡང་དག་པར་དམིགས་པས་ན་ཆགས་པ་མེད་པ་དེར་གྱུར་བ་ན་དམིགས་པ་རྣམ་པར་དག་པ་རྟོགས་པས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་གྱི་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ལ་དམིགས་པའི་དགོངས་པས་རང་གི་དོན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བར་བཤད་དོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་དང་པོར་སྤྱིར་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་དང་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དེ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་དགེ་སྦྱོང་གི་ཚུལ་ཉིད་དང༌། སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། ལུང་དུ
Chinese
之所以这样称呼，这是一种回答。又例如，用同一块泥土制成，用同一火焰烧制的器皿，如瓶子等，作为盛放乞讨食物和食物等的容器，因其用途不同而不同，同样，作为所依之法的由三乘所包含的可以理解的事物本身是不同的，因此，安立为所依不同本身是没有过失的。如是说： 法界无有差别故， 种姓不应有差别， 依之法的差别性， 宣说彼之种种别。 这样说。决定义是，以功德救度的意义来说，法界称为种姓，因为从那里产生和出现那些功德，这是决定义。因此，所有圣者都是由非造作所区分的，这样决定的词语是与发心、解脱和决择分等相一致的先行者。难道不应该首先宣说种姓吗？为什么这样说呢？这是真实的，但那是意义的顺序，而这是首先宣说果，然后显示因，因此是宣说的顺序，所以没有过失。在所依之下，对于如前所说的作为修证所依的菩萨的所缘是什么，为了显示所缘，世尊说“善现，菩萨摩诃萨是诸法”等等。因为为了通达作为所缘之境的诸法，为了随顺证悟的意义，正确地缘于不离二谛，因此，当成为无执着时，由于证悟所缘的清净，现证无上正等菩提，否则不是，因此，以缘菩提的意趣，为了自己的利益圆满一切，所以宣说为菩萨。对此，首先总的来说，善与不善和无记的一切法，按照顺序，就是沙门的行仪本身，以及杀生等等，还有无记。
English
That it is named as such is an answer. Again, for example, vessels such as pots, etc., which are manifestly made from the same clay and fired by the same flame, serve as containers for begged food and food, etc., and are different by virtue of their different uses. Similarly, the objects of understanding, which are contained by the three vehicles as the dependent dharma, are themselves different, so there is no fault in establishing them as different dependents. It is also said: Because the realm of dharma has no difference, Lineage should not be different, By the distinctions of the dependent dharma, Its distinctions are completely Expressed. This is what is said. The definitive word is that, in the sense of saving qualities, the realm of dharma is called lineage, because those qualities are born and arise from it, this is the definitive word. Therefore, all noble beings are distinguished by the unconditioned, so the definitive word is that which precedes things such as being in accordance with the generation of the mind, liberation, and the part of discernment. Shouldn't lineage be explained only at the beginning? Why is it explained in this way? That is true, but that is the order of meaning, and this is the order of explanation because it first explains the result and then shows the cause, so there is no fault. Under the support, in response to the question of what is the object of the bodhisattva who has become the support of accomplishment as explained above, in order to show the object, the Blessed One said, "Subhuti, the bodhisattva mahasattva is all dharmas," and so on. Because in order to comprehend all the dharmas that have become the place of the object, in order to follow the meaning of realization, by correctly focusing on not being separated from the two truths, therefore, when it becomes non-attachment, by realizing the purity of the object, one will manifestly awaken to unsurpassed perfect complete enlightenment, otherwise it is not, therefore, with the intention of focusing on enlightenment, for the sake of one's own benefit, completely perfect in all aspects, therefore it is explained as a bodhisattva. To that, for the time being, first of all, in general, all dharmas of virtue, non-virtue, and the unindicated, in order, are the conduct of a renunciate, and killing, etc., and the unindicated.
Tibetan
་མ་བསྟན་བའི་ལུས་ཀྱི་ལས་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་ཕྱེ་པ་ལ་བླང་བར་བྱ་བ་དང༌། སྤང་བར་བྱ་བ་དང༌། བཏང་སྙོམས་སུ་བྱ་བའི་གནས་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་བསྒོམ་མོ། །དེ་ནས་ཡང་བླང་བར་བྱ་བ་ནས་བཟུང་སྟེ་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པ་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་སོགས་ བ་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་དང་ཡང་དག་པའི་འཕགས་པའི་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པ་བསམ་གཏན་བཞི་ལ་སོགས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡིན་ནོ་ཞེས་སེམས་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལ་བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་གཉེན་པོ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ལ། བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་གཉེན་པོ་ཉིད་བར་གཞག་པ་ལ་སོགས་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་རྣམས་ནི་ཟག་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྤང་བ་དང་བླང་བར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་རྟོག་པར་བྱེད་དོ། །དེས་ན་ཟག་པ་མེད་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལ་རག་ལས་བ་འདོད་པའི་ཁམས་སུ་གཏོགས་པས་བསྡུས་པ་དང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་སོགས་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་འདུས་བྱས་ཡིན་ལ། རྒྱུ་ལ་མི་ལྟོས་པ་ཁམས་གསུམ་པར་མ་གཏོགས་པར་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ནི་དོན་དམ་པར་འདུས་མ་བྱས་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་འདུས་མ་བྱས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་འཕགས་པའི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུད་ལས་འབྱུང་བའི་བསམ་གཏན་བཞི་ལ་སོགས་པ་ནི་ཐུན་མོང་གི་ཆོས་ཡིན་ལ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུད་ལས་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཅན་སྟོབས་བཅུ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་རྣམས་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟ་བུའི་རྟོགས་བའི་རིམ་གྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དམིགས་པས་ན་དམིགས་པ་ནི་རྣམ་པ་བཅུ་གཅིག་པོ་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་དམིགས་པའི་རིམ་པ་སྟོན་པའི་གཞུང་ཡང༌། སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་ལྔ་བ་ལ་སོགས་པ་ལས་གསལ་པ་ཁོ་ནར་འབྱུང་བ་ལས་ལོག་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་མི་བྱའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། དམིགས་པ་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ། །དེ་ཡང་དགེ་བ་སོགས་པ་ཡིན། །འཇིག་རྟེན་པ་ཡིན་རྟོགས་པ་དང༌། །གང་དག་འཇིག་རྟེན་འདས་འདོད་དང༌། །ཟག་བཅས་ཟག་པ་མེད་ཆོས་དང༌། །གང་དག་འདུས་བྱས་འདུས་མ་བྱས། །སློབ་མ་ཐུན་མོང་ཆོས་རྣམས་དང༌། །གང་དག་ཐུབ་པའི་ཐུན་མོང་མིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྟག་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ནི་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ་
Chinese
未示现之身体之业等，如是分为三种，应取者，应舍者，应舍置中庸之处而修习。复次，从应取者开始，以世间道所摄之近取五蕴等，是世间法；以正妙之圣道所摄之四禅等，是出世间法，应如是思维。其中，以非我见之对治，近取五蕴等是有漏法；以我见之对治而安住等出世间法是无漏法，应如是决定了知应舍与应取。因此，从无漏法开始，依赖因缘，属于欲界所摄之菩提分等是世俗谛之有为法；不依赖因，不属于三界之如是性等是胜义谛之无为法，应如是修习二种。复次，以无为法而善加分别，一切圣者之相续中生起之四禅等是共同之法；从正等觉佛陀之相续中生起之法，如十力等是不共之法，应如是修习二种。如是之证悟次第，以如幻之方式如实观照一切法，当知所缘即是此十一种。如是所说之显示所缘次第之经论，于二万五千颂等之中，唯有明示，不应作颠倒理解。如是云：所缘一切诸法性，彼亦善等之自性，世间有为之体性，以及出世无为性，有漏无漏之法性，有为无为之法性，弟子共同之法性，以及胜者不共性。如是说。又，法界常时清净，无二之智慧即是所缘。
English
The actions of the body that have not been shown, etc. Thus, divided into three aspects, one should contemplate on what should be taken, what should be abandoned, and what should be left in equanimity. Then, starting from what should be taken, the five aggregates of clinging, etc., which are included in the worldly path, are worldly; the four meditations, etc., which are included in the noble path of the righteous, are transcendental, one should think thus. Among them, the five aggregates of clinging, etc., are with outflows because they are not the antidote to the view of self; the transcendental ones, such as abiding in the antidote to the view of self, are without outflows, one should definitely realize what should be abandoned and what should be taken. Therefore, starting from the outflowless, the aspects of enlightenment, etc., which depend on causes and conditions and are included in the desire realm, are conventionally compounded; the suchness, etc., which do not depend on causes and are not included in the three realms, are ultimately uncompounded, one should meditate on these two aspects. Furthermore, the four meditations, etc., which arise from the continuum of all noble beings, distinguished by the uncompounded, are common dharmas; the dharmas that arise from the continuum of the perfectly enlightened Buddha, such as the ten powers, etc., are uncommon dharmas, one should meditate on these two aspects. By such a gradual realization, since all dharmas are perceived as illusory, one should know that the object of focus is only these eleven aspects. The scriptures that show the order of the object of focus as described above are clearly explained in the Twenty-five Thousand Verse Perfection of Wisdom Sutra, etc., and should not be misunderstood. As it is said: The object of focus is the nature of all dharmas, that is also the nature of goodness, etc., the nature of worldly compoundedness, and the nature of transcendental uncompoundedness, the nature of dharmas with and without outflows, the nature of dharmas compounded and uncompounded, the common nature of disciples, and the uncommon nature of the Victorious One. Thus it is said. Moreover, the wisdom of the constantly pure and non-dual realm of dharma is the object of focus.