Tibetan
ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་མེད་པའི་གཏན་ཚིགས་དེའི་ཕྱིར་ན་ངེས་པའི་ཚིག་གི་ཚུལ་གྱིས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ཤེས་པ་མི་ཤེས་པ་ལ་མ་རིག་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་འདིས་ནི་མ་རིག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཕུང་པོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དངོས་པོ་ཙམ་ལ་བརྟེན་པས་ན་དེ་ལ་རག་ལས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་འབྲེལ་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་སྔ་མ་དང་འབྲེལ་པར་བརྗོད་དོ། །འོག་མ་རྣམས་ལ་ཡང་ཤེས་པར་ བྱའོ། །ཇི་ལྟར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡིན་སྙམ་ན། དེ་དག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པ་ཉིད་དུ་མེད་པ་ལ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་རྟོགས་པ་ལས་དེར་རྟོག་པའི་སྒོ་ནས་སྒྲོ་བཏགས་ཤིང་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །མིང་དང་གཟུགས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་གིས་དེ་ལ་བརྟགས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །རྟག་པ་དང་ཆད་པའི་མཐའ་གཉིས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས། རྟག་པ་ནི་དོན་བྱ་བ་དང་བྲལ་པའི་ཕྱིར་ན་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མི་རྟག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་མིང་དང་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་དེ་དག །འཇིག་རྟེན་པའི་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པས་མི་ཤེས་སོ། །མི་ཤེས་པས་ནི་སྔར་བརྟགས་ལ། །ཕྱི་ནས་དེ་ཉིད་དོན་ངེས་པ། །གང་ཚེ་དངོས་ཉིད་མ་རྙེད་པ། །དེ་ཚེ་དངོས་མེད་ག་ལ་ཡོད། །ཅེས་བྱ་བར་སྒོམ་པར་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པས་མི་མཐོང་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་མིང་དང་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་མེད་བཞིན་དུ་དེ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་རྟོག་གོ །མཐའ་གཉིས་ལ་ཆགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བརྟགས་ནས་མཐའ་གཉིས་ལ་མངོན་པར་ཆགས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་ཞེན་པའི་རྣམ་རྟོག་པས། །ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བ་མི་ཤེས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། མངོན་པར་ཆགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། མངོན་པར་ཞེན་པའི་རྒྱུ་དེའི་གཞི་དེའི་དམིགས་པ་ལ་གནས་ཏེ་རྒྱུ་མཚན་དུ་བྱས་ནས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་མི་ཤེས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་འདས་པ་ནས་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་ཆོས་ཀྱི་བ
Chinese
是名为此之义。如是名为等等是接近集合，因为彼若非如是之理由，因此以决定的语句之方式，于世俗中对于颠倒之知识不了解，称为无明。如是则此是说无明之分别念。为了显示色等等蕴之分别念，故说彼等名为等等。以唯依于事物，故为了知彼所依赖之分别念一切皆有关联之义，故与前相连而说。于其后诸者亦应知。如何是现前执着耶？想云：彼等已说名为等等，色蕴等等一切法，于真实性中无有，由非真实之觉悟，于彼作意之门中增益而说。为了显示现前执着名与色之分别念，故说彼等若于彼作意云云。由现前执着常与断二边之分别念，常者是远离义之作用，故于世俗中唯是不常，如是名与色等等之法，不以世间之听闻所生等等之知识而知。由不了解故，先作意，其后彼即义决定，何时事物自性未获得，彼时无事何处有。如是思惟，不为出世间者所见，故彼名与色等等一切法，于彼真实性中虽无有，然以现前执着彼之力而作意。为了显示执着二边之分别念，故说作意后现前执着二边云云，是思惟于彼执着之分别念。为了显示不了解一切烦恼与清净之分别念，故说现前执着名为等等，现前执着之因，彼之所依，住于彼之所缘，作为理由，由不了解一切烦恼与清净之法之自性之分别念之力，由过去至今所生之法之
English
That is the meaning of "such as." "Such as" and so forth are close gatherings, because if that is not the reason, then in the manner of a definitive statement, in the conventional, not understanding the reversed knowledge, it is called ignorance. Thus, this speaks of the conceptualization of ignorance. To show the conceptualization of the aggregates such as form, it is said, "they are called," and so forth. Because it relies solely on things, in order to understand that all the conceptualizations that depend on it are related, it is said in connection with the previous one. It should also be understood in the following ones. How is it manifestly attached? Thinking, they have said, "called," and so forth, all phenomena such as the aggregate of form, which do not exist in reality, are fabricated and spoken of through the door of conception from non-realized awareness. To show the conceptualization of manifest attachment to name and form, it is said, "if they contemplate on that," and so forth. From the conceptualization of manifest attachment to the two extremes of permanence and annihilation, permanence is devoid of the function of meaning, therefore, in the conventional, it is only impermanent, such as those phenomena of name and form, are not known by the knowledge arising from worldly hearing, and so forth. Because of not understanding, first contemplate, then that itself is the meaning determined, when the nature of things is not found, where is the non-thing at that time? Meditating thus, it is not seen by the transcendent, therefore, all those phenomena of name and form, although they do not exist in that reality, they conceive by the power of manifest attachment to it. To show the conceptualization of attachment to the two extremes, it is said, "after contemplating, manifestly attached to the two extremes," and so forth, it is thinking by the conceptualization of attachment to that. To show the conceptualization of not understanding all defilements and purifications, it is said, "manifest attachment," and so forth, the cause of manifest attachment, its basis, abiding in its object, taking it as a reason, by the power of the conceptualization of not understanding the own nature of all defiled and purified phenomena, of the phenomena arising from the past to the present