Tibetan
པའོ། །ཡང་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟར་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་ཡིན་ནོ། །ཆེན་པོའི་དམིགས་པའི་དོན་གསུངས་པ་ནི་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པའོ། །འདི་སྙམ་དུ་ཇི་སྲིད་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཚུལ་གྱིས་མཚན་མར་འཛིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་དེ་སྲིད་དུ་མཚན་མ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཉོན་མོངས་པའོ་ཞེས་གསུངས་པས་དམིགས་པའི་གཡང་ས་འཁོར་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་ལྟུང་བར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་གཟུགས་ནི་འབྲས་བུར་གྱུར་བའོ། །གཟུགས་ཀྱི་མཚན་མ་ནི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྒྱུའོ། །གཟུགས་མཆན་མའོ་སྙམ་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྒྱུའོ། །གཟུགས་སྐྱེ་བ་ནི་སྐྱེ་བར་གྱུར་པའོ། །འགག་པ་ནི་སྐད་ཅིག་མའི་མི་རྟག་པས་སོ། །སྟོང་པ་ནི་གཉི་ག་མེད་པས་ཏེ། འདི་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་འཇུག་པ་ཡིན་པས་ཐབས་ལ་མི་མཁས་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་བསྟན་ནས། རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་སྒོ་ནས་གསུངས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་སྤྱད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལྟར་སྤྱོད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་ཡིན་ཏེ། རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་མི་འཐད་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཚན་མ་མེད་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དམིགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་སྤྱད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཟོད་པ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ལ་སྤྱོད་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་གང་གིས་དམིགས་པར་བྱ་ཞེ་ན། དེ་སྤྱོད་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སྒྲུབ་པ་དང་ནི་དགག་པ་དང༌། །དེ་དག་ཉིད་ནི་ལྡན་པ་དང༌། །དེ་དག་ཉིད་ནི་དགག་པ་དག །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་མི་རྟོགས་སོ། །ཞེས་བྱ་བར་བསམས་པའོ། །ཡང་མི་རྟོགས་ན་ཇི་ལྟར་ན་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཡིན་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །གང་གི་རང་བཞིན་ཁོ་ནས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་རྣམས་ཀྱི་རྟེན་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་མི་མོས་ཤིང༌། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མེད་པ་ཞེས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པའི་སྒོ་ནས་ དམིགས་པ་ན་ལྷག་པར་མོས་པས་བདག་གིར་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་མ་རྟོགས་པ་དང༌། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་མ་བཟུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མ་ཟིན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ངན་འགྲོ་མེད་པས་ཆོས་ཆེན་པོ་ལ་བཟོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བཟོད་པར་གཏོགས་པའི་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་དང་ལྡན་པས་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། གཟུགས་སོགས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཉིད། །དེ་མེད་པ་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད། །དེ་དག་སྐྱེ་མེད་ངེས་འབྱུང་མེད། །དག་དང་དེ་དག་མཚན་མ་མེད། །དེ་ཡི་མཚན་མར་མི་རྟེན་པས། །མོས་མིན་འདུ་ཤེས་མེད་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བཟོད་ཐོབ་ངན་སོང་མི་ལྟུང་ངོ་ཞེས་བཤད་པས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་བཟོད་པ་སྐྱེད་པར་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བསམ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་བཟོད་པ་རྟོགས་པ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཟོད་པ་ཐོབ་པ་ངན་སོང་དུ་མི་འགྲོའོ་ཞེས་བྱ་བའི་མདོ་དང་ཡང་མི་འགལ་ཏེ། ལས་ཀྱི་དབང་གིས་སྙམ་དུ་དགོངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་ངེས་པར་འདི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བཀས་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་སོགས་པ་ཡང་མཛེས་དགའ་ཁྱེར་ཏེ་དམྱལ་བར་རྒྱུར་སོང་ངོ་ཞེས་ཕྱོགས་གཞན་དུ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་བཟོད་པའི་འོག་ཏུ་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་གཏོགས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཆུང་དུའི་དམིགས་པའི་དོན་གསུངས་པ་ནི་འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་གིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ལེན་པར་མི་བྱེད་པ་དེ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལེན་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་པས་ན་ཡངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་དོ་ཞེས་འབྲེལ་ཏོ། །རྣམ་པ་གང་གིས་དམིགས་པར་བྱ་ཞེ་ན། ཏིང་ངེ་འཛིན་འདིས་གནས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རྣམ་པ་ནི་རང་གི་སྨོན་ལམ་དང་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་དང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་དུ་སྐལ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བྱ་བ་འཇུག་གོ་ཞེས་འབྲས་བུའི་སྒོ་ནས་དམིགས་པའི་ཕྱིར་མྱུར་དུ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་ དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱའོ། །འབྲིང་གི་དམིགས་པའི་དོན་གསུངས་པ་ནི་དེ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུའི་སྐབས་ཡིན་ཡང་ཚིག་དེ་ཡང་སྨོས་པ་ནི་སྤོབས་པའི་ཁྱད་པར་མངོན་པར་སྟོན་པའི་དོན་ཡིན་ནོ།། ཡང་ན་གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱི་དེ་ལ་དྲན་པ་བརྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡིན་ནོ། །འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་གཏོགས་པའི་འབྲིང་ལའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཆོས་སྟོན་པར་མཛད་པ་ཉི
Chinese
པའོ། །又，名曰具寿舍利子者，是如是摄略也。 所谓宣说广大所缘之义者，即是说“若”等语。 如是思惟，如是长时以现前耽著之方式执取相状而行持，如是长时相状乃是菩萨之烦恼，如是宣说故，所缘之悬崖即是轮回之烦恼堕处。 其中，色是成为果者。 色的相状是共同造作者。 所谓思惟“色相状耶”者，是近取之因。 色生是已生者。 灭是刹那之无常。 空是二者皆无，此乃是颠倒行持，当知是不善巧方便。 以还灭之门显示后，以随顺之门宣说者，即是“如何行持”等语。 所谓“如是行持”者，是摄略也，以自与共相不应理故，观想一切法皆是无相之自性，如是具有差别之色等是所缘，如是行持之菩萨乃是行持般若波罗蜜多大忍之自性。 以何种方式而观想耶？ 所谓说“彼行持亦”等语，即是 思惟“立宗与破宗，彼等即是具有，彼等即是破除，于一切方式皆不分别”。 又，若不分别，如何修习耶？以如是之疑惑，以“彼为何故”迎接后，宣说“一切法”等语。 以何者之自性唯独是远离色等相状之所依，以信解作意故不信解，以彼真如作意故无有遍知，如是于法性之方式
English
Pa'o. Furthermore, the one called the venerable Shariputra is thus summarized. The meaning of the great object is explained by mentioning "if" and so on. Thinking in this way, as long as one engages in grasping at characteristics with a manner of manifest attachment, for that long, characteristics are the afflictions of a Bodhisattva, it is said, therefore the precipice of the object becomes a downfall into the afflictions of samsara. Therein, form is that which has become the result. The characteristic of form is the co-arising cause. The thought "Is it a characteristic of form?" is the cause of close acquisition. The arising of form is that which has arisen. Cessation is due to the impermanence of the moment. Emptiness is the absence of both, this is engaging in the inverted, one should recognize that it is unskilled in means. Having shown it from the aspect of reversal, what is spoken from the aspect of following is "How should one practice?" and so on. "Practicing in that way" is a summary, since the characteristics of self and general are not suitable, all phenomena are without characteristics, the form and so on that have the distinction of being objects, the Bodhisattva who practices in that way is practicing in the nature of great patience, the perfection of wisdom. In what way should one focus? Saying "Even if one practices that" and so on, one should think, "Establishment and refutation, those themselves are possessed, those themselves are refuted, in every way there is no conceptualization." Furthermore, if there is no conceptualization, how should one meditate? With such doubt, after welcoming with "Why is that?", the words "All phenomena" and so on are spoken. By whose very nature alone is the support of the characteristics of form and so on separated, by the faith of mindfulness, one does not have faith, by the mindfulness of that very suchness, there is no complete knowledge, in this way, in the manner of the nature of reality,
Chinese
自性无有自性。彼无有性即是自性。彼等不生无有出离。清净及彼等无有相。不依彼之相，无有信非信之作意。如是说。是故获得忍辱不堕恶趣如是说。菩萨不生忍辱，学者的尊者如是说，是应思考的。因为菩萨们说了忍辱的证悟。获得忍辱不堕恶趣的经和也不相违背。因为是思量业的自在的缘故。此是必须如此确定的。如此世尊的教令，舍利子等也欢喜地带去，说是前往地狱的因，在其他处是如此说的。现在忍辱之下，属于法之殊胜的善根小者的所缘之义所说的是，此是等。何种三摩地不摄取一切法，那是三摩地不摄取一切法。此是真实中，以三摩地的自性所成的色等为所缘，因此说广大等，如是连结。以何种方式缘呢？说了以三摩地以此安住等。方式是自己的愿望和福德和智慧和法界的力量，自然成就，在一切世间界中，如其所应地三摩地的作用进入，如是从果的角度缘的缘故，迅速无上
English
Self-nature is without self-nature. That absence of nature is indeed self-nature. Those are unborn and without definite departure. Pure and those are without characteristics. Not relying on its characteristics, there is no concept of belief or disbelief. Thus it is said. Therefore, it is said that obtaining patience does not lead to falling into evil destinies. What the teacher's venerable one said, that Bodhisattvas do not generate patience, is something to be contemplated. Because the realization of patience by Bodhisattvas is spoken of. It is also not contradictory to the sutra that obtaining patience does not lead to going to evil destinies. Because it is considered to be due to the power of karma. This must be known with certainty in this way. Thus, it is said elsewhere that by the command of the Blessed One, Shariputra and others also happily took it and went as a cause for going to hell. Now, below patience, what is said about the object of the small root of virtue belonging to the supreme of Dharma is this, etc. What kind of samadhi does not take all dharmas closely, that is called samadhi that does not take all dharmas. This is in reality, because it takes forms etc. that have become the self-nature of samadhi as its object, therefore it is said to be vast, etc., thus it is connected. In what way should it be objectified? It is said that this samadhi abides by, etc. The way is that by the power of one's own aspiration, merit, wisdom, and the realm of Dharma, it is naturally accomplished, and in all world realms, according to one's capacity, the function of samadhi enters, thus because it is objectified from the perspective of the result, quickly unsurpassed
Tibetan
ད་ཀྱིས་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའོ། །ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པར་སྤངས་པ་དང་ལྡན་པས་རང་གི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་དགྲ་བཅོམ་པའོ། །ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་གཉིས་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ལམ་ཐུགས་སུ་ཆུད་པས་ན་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སོ། །ལུང་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ལྡན་པ་ལ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ལུང་བསྟན་པར་མཛད་པ་འདི་ནི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་ལུང་བསྟན་པའི་རྒྱུ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་གང་གིས་དམིགས་པར་བྱ་ཞེ་ན། དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་སེམས་ཀྱིས་སོ། །དེས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་མི་བགྱིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་སེམས་ཀྱིས་སོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་ནི་མཉམ་པར་གཞག་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པའོ། །སྙོམས་པར་འཇུག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྦྱོར་བ་དང་དངོས་གཞི་དང་མཇུག་ཏུ་གྱུར་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའམ་དུས་གསུམ་དུ་གྱུར་པའོ། །ཐམས་ཅད་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། །ཐམས་ཅད་ནི་འདི་གཉིས་ཏེ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དོ་ཞེས་བཤད་པས་འདས་པ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོའི་དབྱེ་བས་ཐམས་ཅད་ནས་སོ། །ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ཅན་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བྱེ་བྲག་གི་དངོས་པོ་ནི་ཐམས་ཅད་དོ། །ཆུང་དུའི་ཆུང་དུ་ལ་སོགས་པའི་ཡང་རྣམ་པས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིའོ། །བག་ཆགས་ དང་བཅས་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ནི་ཐམས་ཅད་དུའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་མི་འཐད་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ངོ་བོས་རྟོགས་པ་ལ་བདག་ནི་མཉམ་པར་གཞག་པའོ་སྙམ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་མི་འབྱུང་བས་མ་མཆིས་ཏེ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་རྣམ་པ་ལ་བསླབ་པའི་ཕྱིར་མི་འབྱུང་བའོ། །ཆེན་པོའི་དམིགས་པའི་དོན་གསུངས་པ་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་གིས་འདས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཆེན་པོར་གཏོགས་པའི་ཕྱིར་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་བསྟན་པར་ནུས་སམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཅི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་པའི་རང་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །གླེགས་བམ་ལ་ལ་ལས་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ལ་གནས་ན་ཞེས་འདོན་ཏེ། དེ་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྟན་པར་ནུས་སམ་ཞེས་བྱ་བ་དྲིས་པའི་ཚིག་དེ་ཉིད་མི་འབྱོར་པ་ཡིན་པས་ད
Chinese
如今因利他之事圆满，故名如来。断尽烦恼障和所知障及其习气，自身利益圆满，故名阿罗汉。通达获得二种圆满之道，故名正等觉。所谓“授记”，是指对于已入正定的修行者，诸佛会授记，这是法性。因为所缘是授记之因，即特殊的色等。以何种方式缘呢？文中已提到“那是”等。所谓“不真正见”，是指以无分别心。所谓“也不生骄慢”，是指以有分别心。因为那不是实相。所谓“我已入定”，是指获得禅定者。所谓“入定”等，是指与加行、正行和后行相应的分别念，或者与三时相应的分别念。关于“从一切”等，所谓“一切”是指这二者，即一切事物和一切相。如是说，从过去等事物的分类来说，是从一切。蕴等所缘的分别念的差别事物，就是一切。从小之小等，也是从相的一切相。具有习气的一切相，就是一切处。由于一切分别念皆不合理，菩萨以禅定的自性证悟时，不会生起“我已入定”等念头，因为不具备，所以不会生起，因为要依法性之门来修习相。所说大所缘之义是：具寿善现，以何种三摩地逝世等。因为属于法的殊胜大，所以能开示该三摩地吗？这是指什么菩萨等是不同的自性。有些经卷中念诵为“安住于何种三摩地”，因此，提问“能开示该三摩地吗”这句话是不恰当的。
English
Now, because the benefit of others is complete, it is called Tathagata. Having abandoned the obscurations of afflictions and knowledge, along with their predispositions, and being endowed with the perfection of one's own benefit, it is called Arhat. Having understood the path that leads to the attainment of both perfections, it is called Perfectly Awakened Buddha. The so-called "prediction" refers to the fact that Buddhas make predictions for those who have entered into correct samadhi, and this is the nature of reality. Because the object of focus is the cause of prediction, such as special forms. In what way should one focus? The text has mentioned "that is" and so on. The so-called "not truly seeing" refers to the mind without discrimination. The so-called "also does not become arrogant" refers to the mind with discrimination. Because that is not reality. The so-called "I am in equanimity" refers to one who has attained samadhi. The so-called "entering into samadhi" and so on, refers to the discriminating thoughts corresponding to the preliminary practices, the main practice, and the subsequent practice, or the discriminating thoughts corresponding to the three times. Regarding "from all" and so on, the so-called "all" refers to these two, namely all things and all aspects. As it is said, from the classification of things such as the past, it is from all. The differentiated things of the discriminating thoughts with objects such as aggregates, are all. From the small of the small and so on, it is also from all aspects of the aspects. All aspects with predispositions are in all places. Since all discriminating thoughts are unreasonable, when a Bodhisattva realizes with the nature of samadhi, thoughts such as "I am in equanimity" will not arise, because they are not possessed, so they will not arise, because one must train in aspects through the door of the nature of reality. The meaning of the great object of focus is: Venerable Subhuti, with what kind of samadhi does one pass away, etc. Because it belongs to the great excellence of the Dharma, can that samadhi be shown? This refers to what Bodhisattvas, etc., are different natures. Some scriptures recite "abiding in what kind of samadhi", therefore, asking "can that samadhi be shown" is inappropriate.