English
External forms, if they are not the elements and the derivatives of the elements that constitute the external sense bases, but are viewed through the emptiness of externality, then one truly sees them as they are. If internal and external forms are both aggregates, then that is the emptiness of both internal and external. If one thinks one sees something other than form, then one must explain "consciousness is other than form," and so on. If that is the case, then how can one say that this person has entered the path of Dharma practice? One must explain "categories of words," and so on, because merely the categories of words explain the particularity of abiding in the state of yoga, abiding in the ground of conduct with faith, one is called a follower of faith, but this is not realization. Because the follower of faith, regarding the wisdom of the omniscient, which is without characteristics, because they have not realized the suchness, merely because their faculties are not sharp, they are called followers of faith. If they realize the suchness, then they become followers of Dharma. If one's faculties are dull, how does one generate faith? One must explain "taking the nature of Dharma as a measure and generating faith," because by the power of past habituation, taking the infallible nature of the Prajnaparamita Dharma as a measure, one will generate faith in this characteristic-less state. Therefore, they do not grasp any Dharma by imputing any sectarian view. They do not cling to any Dharma that should be accepted, or cling to any Dharma that should be accepted or abandoned, or cling to any Dharma that is perceived as existent. For the moment, leaving aside others, they do not even presume to have attained Nirvana, because they have not realized the suchness. Here, the state of yoga is said to be the way of negating inherent existence through the nature of Dharma, thereby not clinging to forms, etc., as one's own. The example of the follower of faith is because they are connected with non-Buddhists, and when they arise from samadhi, they believe even more strongly that that state is real due to the power of faith. Regarding the meaning of the great object of focus, the Buddha also said.
Tibetan
འོ།། འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འོག་ནས་འཆད་པའོ། །ཡང་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་སྔར་བཤད་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་དོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཉིད་སྟོན་པ་ནི་གང་གཟུགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་གྱི་ཚིག་ཕྲད་དེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་ཡང་དག་པར་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །དེ་ལྟ་ན་མ་དམིགས་པས་ཐམས་ཅད་འགོག་ན་འོ་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཉན་ཐོས་ལྟར་ན་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྟོབས་བཅུ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྟོབས་ བཅུ་ལ་སོགས་པ་ནི་འོག་ནས་འཆད་དོ། །ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཞིག་གཞན་དག་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཇི་སྙེད་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མཐར་ཕྱིན་པར་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པར་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །དང་གི་སྒྲ་ནི་ངེས་པར་གཟུང་བའོ། །མ་འགགས་པ་ཡི་ལུས་ཀྱིས་ནི། །ཚོར་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བྱེད་པ། །མར་མེ་ཤི་བར་གྱུར་པ་བཞིན། །དེ་ཡི་སེམས་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོར་བཀག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དམ་པའི་ཆོས་པདྨ་དཀར་པོའི་མདོ་ཚད་མར་བྱས་ནས་དུས་རེ་ཞིག་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་རྒྱུན་ཆད་པའི་བར་མདོ་སྟེ། བར་དུ་ཉན་ཐོས་དང་འདྲ་བར་མཚན་མ་མེད་པ་ཉིད་མངོན་དུ་བྱས་པ་ན། ཐབས་མཁས་པ་ཆེན་པོའི་སྟོབས་ཀྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་སྐབས་སུ་ཉན་ཐོས་ཀྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་མི་སྲིད་པས་རིམ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ན་ལྷག་མའོ། །དེ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྐད་དུ། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མར་མི་མཐོང་བའི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་གང་གིས་དམིགས་པར་བྱ་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འོག་ནས་བཤད་པའི་རིམ་པས་སོ། །ཉེ་བར་བརྟགས་པ་ནི་སྒོམ་པའི་དུས་སུ་ཇི་ལྟར་ངེས་པར་བཟུང་བའི་དོན་སོ་སོར་བརྟགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ངེས་པར་བསམས་པ་ནི་ཐོས་པ་དང་བསམ་པའི་དུས་སུ་ལུང་དང་རིགས་པ་ངེས་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་གང་ཡིན་ཞེས་པའོ། །ཡང་ན་ཅི་རྫས་དང་ཡོན་ཏན་ནམ། ལས་སམ་བྱ་བའམ། འདུ་བའམ།
Chinese
哦！此，是指下面将要讲的。又，这个词的意思是，不仅仅是先前所说的。指示那个本身，就是说了诸如“凡是色”等。凡是，是“为了什么”的意思的连接词。意思是考虑到，因为没有如实见到色等的相。如果那样，如果因为不缘而遮止一切，那么菩萨像声闻那样，岂不是要入于寂灭？说了诸如“如来十力”等。如来十力等，是下面将要讲的。不圆满，是因为稍微有一点在其他那里，所以说，对于所有如来的法，都没有究竟圆满。和，是必须执取的。不灭之身，感受诸受用，如灯火熄灭般，其心即解脱。说的是，因为寂灭被大乘所遮止。以《妙法莲华经》为量，暂时中断利益有情，中间像声闻一样现证无相，以大方便力的力量，不是寂灭。在与决定之分相符的场合，声闻不可能寂灭，所以“次第”是剩余的。因此等等，是简要归纳。如此说，以自性空性本身为真如，那么说是缘取了具有不能见到蓝色等相的差别的色等。以何种方式缘取呢？世尊又说了等等。如此，是以下面所说的次第。近取，是因为在修习的时候，分别考察如何确定执取之义。决定思，是因为在听闻和思考的时候，确定领悟经文和理证。这是什么，是指在色等蕴中，是哪个呢？或者，是事物和功德吗？是业还是行为？是集合吗？
English
Oh! "This" refers to what will be explained below. Also, the word "again" means not only what was said before. Indicating that very thing, it mentions things like "whatever is form." "Whatever" is a conjunction with the meaning of "for what reason." It means considering that, because the characteristics of form and so on are not truly seen. If that is the case, if everything is prevented by not focusing, then wouldn't Bodhisattvas, like Shravakas, enter into Nirvana? It mentions things like "the ten powers of the Tathagata." The ten powers of the Tathagata and so on will be explained below. "Not fully complete" is because there is a little bit in others, so it is said that all the Buddha's teachings are not completely perfected. "And" is what must be grasped. With an unceasing body, experiencing feelings, like a lamp extinguished, his mind is liberated. It says that because Nirvana is prohibited in the Mahayana. Taking the Lotus Sutra as the standard, temporarily interrupting the benefit of sentient beings, in the meantime, like the Shravakas, directly realizing the absence of characteristics, by the power of great skillful means, it is not Nirvana. In the case of being in accordance with the aspect of determination, it is impossible for the Shravakas to enter Nirvana, so "gradually" is the remainder. Therefore, and so on, is a brief summary. It is said that, with emptiness of self-nature itself as Suchness, it is said to be the object of perception of form and so on, which has the distinction of not seeing characteristics such as blue. In what way should it be perceived? The Blessed One also said and so on. Thus, it is in the order explained below. Approaching, because at the time of meditation, it is a separate examination of how to definitely grasp the meaning. Definite thought, because at the time of hearing and thinking, it is to definitely understand the scriptures and reasoning. What is this, refers to which one of the aggregates such as form? Or, is it substance and quality? Is it action or activity? Is it an assembly?
Tibetan
སྤྱིའམ། ཁྱད་པར་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །འདི་གང་གི་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཅི་བདག་ཉིད་དམ་ཆོས་དང་འབྲེལ་པ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་སྐྱེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གང་ཡང་མ་ཡིན་གང་གི་ཡང་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ཡིན་ན་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཅི་ཆོས་གང་མེད་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ ཏེ་ཡུལ་མེད་པ་ལ་དགག་པའི་སྦྱོར་བ་མེད་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་མེད་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉེ་བར་བསྡུ་བའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྩེ་མོ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་དང་མ་བྲལ་བར་རིག་པར་བྱ་སྟེ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་སྐད་དུ་ཆོས་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་མ་དམིགས་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་བརྟགས་པའི་ཕྱིར། དཔྱད་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་རྣམ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་དགེ་བའི་རྩ་བ་གཡོ་བའི་རྩེ་མོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྩེ་མོར་གྱུར་པའི་དམིགས་པ་དང༌། རྣམ་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། གཟུགས་སོགས་མི་གནས་དེ་དག་ནི། །དེ་ཡི་ངོ་བོར་རང་བཞིན་མེད། །དེ་དག་གཅིག་གི་རང་བཞིན་གཅིག །དེ་མི་རྟག་སོགས་པར་མི་གནས། །དེ་རྣམས་དེ་ཡི་ངོ་བོས་སྟོང༌། །དེ་དག་གཅིག་གི་རང་བཞིན་གཅིག །ཆོས་རྣམས་མི་འཛིན་གང་ཡིན་དང༌། །དེ་དག་མཚན་མར་མི་མཐོང་ཕྱིར། །ཐམས་ཅད་དམིགས་སུ་མེད་པར་ནི། །ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་ཡོངས་རྟོགས་པ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་རྩེ་མོའི་འོག་ཏུ་བཟོད་པར་གཏོགས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཆུང་དུའི་དམིགས་པའི་དོན་འདྲི་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་གསུངས་པ་ནི་དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ། །འདི་སྐད་དུ་གང་གི་ཚེ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བ་དམིགས་པ་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་རྒྱུ་གང་གིས་གཙོར་བཟོད་པ་ཆུང་དུའི་རང་བཞིན་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་མ་བྲལ་བར་རིག་པར་བྱ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ་འདི་ཡོད་པས་འདི་འབྱུང་ཞེས་བྱ་བའི་བསམ་པས་གཟུགས་ཉིད་གཟུགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ལན་རིག་པར་བྱེད་པས་སྨྲས་པ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དུ་ན་གང་གི་ཚེ
Chinese
总的或 विशेष (梵文天城体，viśeṣa，梵文罗马拟音，特殊)是表示差别的词语。这个是谁的呢？是属于自身还是与法有关呢？然而，色等是未生的缘故，什么也不是，也不是谁的，这是表示无所有的词语。如果那样的话，岂不是不存在吗？难道要说没有法等等吗？因为对于没有对境的事物，没有否定的作用，所以认为仅仅是没有，并不是般若波罗蜜多。如果说“如果”是接近的意思。般若波罗蜜多应当被理解为不离大顶的自性，是为了证悟。如同这样，因为以正确完全分别诸法的智慧，确定了所有事物皆不可得，所以通过观察，说般若波罗蜜多的无自性是法性的行相。因此，善根是动摇的顶端，所以成为顶端的所缘，具有行相，有三种行相。如是说：色等不住留，彼等彼自性，无有自性性，彼等一自性，彼不住无常等，彼等彼自性空，彼等一自性一，何者不执持诸法，彼等不见相故，一切无所缘，智慧即能遍知。如是宣说的。现在，在顶端之下，属于忍的善根小分，以提问所缘的意义为先导而宣说，即从那时起，具寿舍利子等。如果是远离自性，是剩余的部分。如是说，当以色等远离自性为所缘时，那时以何因缘为主，应当理解为不离忍小分的自性之般若波罗蜜多呢？这是缘起之法性，例如，以“有此则生彼”的想法，色即是远离色的自性，这是通过理解答案而说的。否则，当
English
Generally, or विशेष (Sanskrit Devanagari, viśeṣa, Sanskrit Romanization, special) is a word that expresses difference. Whose is this? Is it related to oneself or to the Dharma? However, since form and so on are unborn, it is nothing, nor does it belong to anyone, which is a word that expresses non-existence. If that is the case, wouldn't it be non-existent? Is it necessary to say that there is no Dharma, etc.? Because there is no negation for things without an object, it is considered that merely being non-existent is not Prajñāpāramitā. If saying "if" means approaching. Prajñāpāramitā should be understood as inseparable from the nature of the great peak, in order to realize it. Just as in this way, because with the wisdom of correctly and completely distinguishing all phenomena, it is determined that all things are unattainable, therefore through observation, it is said that the selflessness of Prajñāpāramitā is the aspect of Dharma-nature. Therefore, the root of virtue is the moving peak, so it becomes the object of the peak, possessing aspects, having three aspects. As it is said: Form and so on do not remain, those are their own nature, without self-nature, those are one self-nature, they do not remain in impermanence etc., those are empty of their own nature, those are one self-nature one, whoever does not grasp phenomena, those do not see signs, therefore all are without object, wisdom can fully understand. Thus it is proclaimed. Now, below the peak, the root of virtue belonging to patience, the small part, is proclaimed with the question of the meaning of the object as a prelude, that is, from that time on, the venerable Śāriputra and so on. If it is separated from self-nature, it is the remaining part. As it is said, when taking form and so on as objects separated from self-nature, then by what cause mainly should it be understood as inseparable from the nature of the small part of patience, Prajñāpāramitā? This is the Dharma-nature of dependent origination, for example, with the thought of "when this exists, that arises," form itself is separated from the self-nature of form, this is said by understanding the answer. Otherwise, when