Tibetan
གས་པ་ལ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །འདི་སྐད་དུ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་རྣམ་པ་ནི་རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུ་ཡིན་པར་གཟུང་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ་དོན་དམ་པར་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དང་སྟོང་པ་ཉིད་དག་ནི་ཕན་ཚུན་ངོ་བོ་ཉིད་གཅིག་པ་ཡིན་པ་དེས་ན་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ལ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པས་གནས་པར་མི་བྱ་བས་མི་གནས་པ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་རྩེ་མོ་ཆུད་དུའི་རྣམ་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་ལྔ་པ་ལས། གཟུགས་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་གཟུགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་གཟུགས་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་གཟུགས་མི་རྟག་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་བར་དུ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པར་སྒོམ་པ་མི་འཐད་པས་ཡང་ཇི་ལྟར་ན་མགོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ལ་སྤྱོད་ན་སྤྱོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་རྣམས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །འདི་སྙམ་དུ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་ལ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཡིན་ན། དེ་ཇི་ལྟར་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སྤྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ཡིན་ཏེ་འོན་ཀྱང་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་ལྟར་སྤྱད་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་བསམས་པ་ཡིན་ ནོ། །ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ཡང་མ་ལགས་རྣལ་འབྱོར་དུ་མི་བགྱིད་པ་ཡང་མ་ལགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བགྱིད་པ་ཡང་མ་ལགས་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གསུམ་གྱིས་ནི་གྲངས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྦྱོར་བ་དང་དངོས་གཞི་དང་མཇུག་གི་གནས་སྐབས་ཡིན་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཙོར་རྩེ་མོ་ཆུང་དུའི་རང་བཞིན་ནོ། །ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུང་བར་མི་འོས་པའི་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ཡོངས་སུ་བཟུང་ཞིང་བདག་གིར་བྱས་པས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་ངེས་པར་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་འདིར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་ལ་སྤྱིར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སྒྲར་བཤད་དོ། །གཞན་དག་ཏུ་ཡང་ཅི་རིགས་པ་ཉིད་དུ་བྱའོ། །མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ཇི་ལྟར་གཟུང་བར་འོས་པ་ཡིན་སྙམ་དུ་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ
Chinese
也应当安立于此。如此说，从法性之门，相是应如是执取的。例如，就胜义而言，色等一切法与空性，是互相体性一故，因此，空性彼无有无常等，以无有之故，色等不应以常与无常等相而住，故说不住。如此，于现观庄严论的体性而作，于二万五千颂中说：色即是空性，空性即是色，乃至世尊，色无常性亦是空性，空性亦是色无常性等之间所说。若不作意而修不应理，又如何于作意而行即非行耶？生如是疑惑，以“彼为何而执”迎接，而说“于诸作意”。如是思：作意乃是分别，般若波罗蜜多乃是不分别，如是，如何于彼真如以作意而执，于分别而行，即是于般若波罗蜜多而行耶？然应如幻化士夫而行。不摄持亦非瑜伽，不作圆满亦非圆满，以如是三句，应如数量一般，观为加行与正行及结行的阶段。于般若波罗蜜多者，是主要现观庄严论之自性。于不摄持等中，所谓不摄持者，谓不应执取的作意，若摄持且执为我所，则于一切智智必不生起。一切智智者，此处于一切智智三者，总说为一切智之语。于其他处亦应随其所应。如何作意是应执取的耶？生如是疑惑，以“彼为何之故”迎接，于般若波
English
It should also be established here. Thus it is said that from the door of Dharma-nature, the aspect is to be grasped as being of such a nature. For example, in terms of ultimate truth, all phenomena such as form and emptiness are of the same essence to each other, therefore, emptiness does not have impermanence, etc., because of its absence, form, etc., should not abide in the aspect of permanence and impermanence, etc., therefore it is said to be non-abiding. Thus, acting in the manner of the essence of the Ornament for Clear Realization, in the Twenty-five Thousand Verse it is said: Form is emptiness, emptiness is form, and so on, up to the point where the Blessed One said, "Form's impermanence is also emptiness, emptiness is also form's impermanence," and so forth. It is unreasonable to meditate without mental engagement, and how can one who engages in mental engagement not be practicing? Having such doubts, the phrase "Why is he attached to that?" is used to introduce the statement "to all mental engagements." One might think: Mental engagement is conceptualization, and the Perfection of Wisdom is non-conceptualization. How then can one practice the Perfection of Wisdom by clinging to suchness with mental engagement and engaging in conceptualization? However, one should practice like an illusory person. Not holding, not doing yoga, and not perfecting are not perfecting. With these three phrases, one should view the stages of application, main practice, and conclusion as being in accordance with the numbers. "To the Perfection of Wisdom" primarily refers to the nature of the Ornament for Clear Realization. Among the phrases beginning with "not holding," "not holding" refers to mental engagements that should not be grasped. If one grasps and claims them as one's own, then the omniscient wisdom will certainly not arise. "Omniscient wisdom" here refers to the term "omniscience" in general for the three omniscient wisdoms. In other places, it should be done according to what is appropriate. How should mental engagement be grasped? Having such doubts, the phrase "Why is that?" is used to introduce the discussion of the Perfection of Wis