Tibetan
་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུས་ཐབས་ལ་མཁས་པ་དང་བཅས་པས་ཀྱང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟོན་པ་མ་ཡིན་ནམ། གང་གིས་ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་ལ་མཁས་པ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་ལ་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་བྱིན་པ་ལེགས་པར་འགྱུར་བ་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེ་ན། ཅི་ཡང་མེད་མོད་ཀྱིས། འོན་ཀྱང་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་བསྟན་པས་དེ་དག་གི་གདུ་བྱ་རྣམས་ལ་ཕན་གདགས་པའི་ཕྱིར་རམ། མ་འོངས་གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱི་ཐེ་ཚོམ་བསལ་བའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཉིད་ཀྱིས་རྩོད་པ་མེད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ལེགས་སོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ལ་ཉེས་པ་མེད་དོ། །སེམས་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་སྟོན་པ་ན། ལ་ལ་རིགས་མ་ངེས་པ་ཡིན་ཡང་དབང་པོ་རྣོ་བས་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ཡང་ཐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི། དེ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གང་གི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་མི་བྱེད་པ་དེས་ན་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པས་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཞེས་བྱ་བས་ནི་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དངོས་པོ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ་བརྟག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པར་བྱ་བའོ། །ས་བརྒྱད་པ་ལ་ནི་ཐམས་ཅད་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་ངེས་པ་ཉིད་དུ་བཞག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ཡོངས་སུ་མི་ཉམས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་མ་བྲལ་བར་རིག་པར་བྱའོ། །ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་བརྟག་པར་བྱ་བ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་པའོ། །དེ་ལྟར་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་བརྗོད་ནས་དྲོ་བ་ཆུང་དུའི་རྒྱུའི་ཁྱད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཤེས་པའི་གནས་སྐབས་ཐོབ་པའི་ཤེས་པ་ཉིད་ནི་སའོ། །དེ་ལ་སློབ་པར་འདོད་པས་ཏེ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པར་འདོད་པས་སོ། །འདི་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གཙོར་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་མཆོག་ཏུ་སྟོན་པའོ་རྣམ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་དེས་དྲངས་པའི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་གཞུང་དང་དོན་དག་ཡོངས་སུ་གཅོད་པས་མཉན་པར་བྱ་བའོ། །བསམ་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་གཟུང་བར་བྱ་བའོ། །བསྒོམ་པའི་རང་བཞིན་གྱི་སྒྲུབ་པས་རྫོགས་པར་བྱས་པས་བཅད་པར་བྱ་བའོ། །དམ་བཅས་ནས་གླེགས་བམ་ཀློག་བས་ན་བཀླག་པར་བྱ་བའོ། །ལུང་དང་རྟོགས་
Chinese
难道不是以佛陀的威力，以及精通方便法门，来宣说般若波罗蜜多吗？如果有人问，即使舍利子对此很精通，但给予圣者善现“善哉”的赞许，会有什么特别殊胜之处呢？虽然没有什么特别之处，但是，为了通过展示伟大的自性来利益那些被调伏者，或者为了消除未来被调伏者的疑惑，凭借如来的加持力，在没有争议的情况下，先说“善哉”是没有过错的。在展示无心之自性时，即使有些人种姓不确定，但由于根器敏锐，在与确定性部分相符的情况下，由于方便法的差别不可思议，因此断定他们必定是不退转者，这就是“因此”等等所说的。因为菩提心也不会产生骄慢之心，所以是通过无执着等方式。再说，应该考察以无常等相为特征的事物为对境的原因，这必须确定。第八地则被安立为一切皆必定不退转，因此没有过错。由于具备完全不退失的特性，因此必须认识到，它与符合确定性部分的自性般若波罗蜜多是不可分离的。再说，不仅仅是要考察不退转。这样，在陈述了所缘和相状之后，为了展示微暖之因的差别，提到了声闻地等等。获得特殊智慧状态的智慧本身就是地。想要学习它，也就是想要修行它。所谓“此”，主要是指与确定性部分相符的最高展示。通过眼识的识和由此引导的意识，完全断定经文和意义，因此应该听闻。通过思维自性的作意来把握。通过修习自性的修行来圆满，从而断除。发誓之后，通过阅读经卷来阅读。教证和证悟
English
Isn't it through the power of the Buddha, along with skill in means, that the Prajnaparamita is taught? If someone asks, even if Shariputra is very skilled in this, what is particularly excellent about giving the venerable Subhuti the praise of "Well done"? Although there is nothing particularly special, nevertheless, in order to benefit those to be tamed by showing the greatness of selflessness, or in order to dispel the doubts of future beings to be tamed, by the blessing of the Thus-Gone One, there is no fault in saying "Well done" in advance without dispute. When showing the greatness of the nature of no-mind, even if some people's lineage is uncertain, but because their faculties are sharp, in a situation that is in accordance with the aspect of certainty, because the difference in skillful means is inconceivable, it is asserted that they are definitely non-returning. This is what is said by "therefore" and so on. Because that Bodhicitta also does not generate arrogance, it is therefore in the manner of non-attachment and so on. Furthermore, it should be examined why the object is characterized by impermanence and so on, and this must be ascertained. In the eighth bhumi, everything is established as definitely non-returning, therefore there is no fault. Because it possesses the characteristic of being completely undiminished, it must be understood that it is inseparable from the Prajnaparamita of the nature that accords with the aspect of certainty. Furthermore, it is not only to examine non-returning. Thus, after stating the object and aspect, in order to show the difference in the cause of slight warmth, the Hearer's Ground and so on are mentioned. The wisdom that has attained the state of special knowledge is itself the ground. Wanting to study it, that is, wanting to practice it. "This" mainly refers to the supreme demonstration that accords with the aspect of certainty. Through the consciousness of eye-consciousness and the consciousness of mind led by it, the scriptures and meanings are completely determined, therefore it should be heard. It should be grasped through the mental activity of the nature of thought. It should be perfected through the practice of the nature of meditation, thereby cutting off. After making a vow, it should be read by reading the scriptures. Scriptural authority and realization.